Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық қылышкер Окита Содзи (沖田 総司) – шоғундық кезеңнің соңында Киотодағы арнайы полиция күштері Шинсенгумидің бірінші бөлімінің капитаны болған. Ол Шинсенгумидің ең шебер қылышкерлерінің бірі еді.
Japanese swordsman
Okita Sōji (沖田 総司) was the captain of the first unit of the Shinsengumi, a special police force in Kyoto during the late shogunate period. He was one of the best swordsmen of the Shinsengumi.
Өмірбаян
Ол 1842 немесе 1844 жылы Ширакава доменінің Эдо сарайында самурай отбасында Окита Сожиро Фудзивара но Харумаса (沖田宗次郎藤原春政) болып дүниеге келді. Оның арғы атасы Окита Каньмон (1819 жылы қайтыс болған) және оның атасы Окита Санширо (1833 жылы қайтыс болған) болды. Оның әкесі Окита Кацуджиро 1845 жылы қайтыс болды. Оның екі үлкен әпкесі бар, Окита Мицу (1833-1907) және Окита Кин (1836-1908). 1846 жылы Окита отбасының асырап алынған ұлы Окита Ринтароға (1826-1883) үйлену үшін оның үлкен әпкесі Окита Мицу Кондо Шусукедің асырап алынған қызы атанды. Кондо Шусуке Теннен Ришин Рюның үшінші шебері болды және Окита онымен Шииканда тоғыз жасында жаттығуларын бастады. Сол кезде Кондо Шусуке Шимазаки Кацутаны (кейін Кондо Исами) асырап алған, бірақ Хиджиката Тошидзо әлі Теннен Ришин-рю мектебіне оқуға түспеген еді. Окита өте дарынды екенін көрсетті; ол барлық техниканы меңгерді және шамамен он сегіз жасында риудағы Менкё Кайден (толық білім беру лицензиясы) алды. 1861 жылы Окита Шииканның бас жаттықтырушысы (Джукуто) болды. Ол айналасындағылардың арасында адал, сыпайы және жақсы мінезді адам ретінде танылса да, оқушыларына қатаң және тез ашуланатын ұстаз ретінде де белгілі болды.
He was born Okita Sōjirō Fujiwara no Harumasa (沖田宗次郎藤原春政) in 1842 or 1844 from a samurai family in the Shirakawa Domain's Edo mansion. His great grandfather was Okita Kan'emon (d. 1819) and his grandfather was Okita Sanshiro (d. 1833.) His father, Okita Katsujiro, died in 1845; he had two older sisters, Okita Mitsu (1833–1907) and Okita Kin (1836–1908). In 1846, in order to marry the adopted son of the Okita family, Okita Rintarō (1826–1883), his oldest sister Okita Mitsu became an adopted daughter of Kondo Shusuke in name. Kondo Shusuke was the third master of the Tennen Rishin ryū and Okita started training at the Shieikan with him around the age of nine. By that time, Kondo Shusuke had already adopted Shimazaki Katsuta (the later Kondō Isami), but Hijikata Toshizō had not yet enrolled at the Tennen Rishin ryū school. Okita proved to be a prodigy; he mastered all the techniques and attained the Menkyo Kaiden scroll (license of total transmission) in the ryū at the age of eighteen or so. In 1861, Okita became Head Coach (Jukutou) at the Shieikan. Even though he was often commented to be honest, polite, and good natured by those around him, he was also known to be a strict and quick tempered teacher to his students.
Шинсенгуми дәуірі
Окита өзінің атын Окита Содзи Фудзивара но Канейоси деп өзгертті. Бұл 1863 жылғы 26 наурызда Рошигумимен бірге Киотоға аттанғанға дейін болды. Бірақ, Рошигуми 1863 жылғы 10 сәуірде Киотоға келген соң таратылды, ал қалғандары Эдоға қайтып оралды. Окита мен бірнеше негізгі мүшелер Мибуда қалып, Мибу Рошигуми құрды, ол кейіннен 1863 жылғы 18 тамызда Шинсенгуми деп аталды. Окита Шиикан мүшелері арасында екінші жас болды, ал ең жасы – Тодо Хейсуке. Оның жеңістігі Окита Ринтаро, сондай-ақ Теннен Ришин рю мектебінің шәкірті, Шинчогумидің (Шинсенгумидің Эдодағы серіктес тобының) командирі болды. Окита Содзи жақын арада Шинсенгумидің Фукучо Джокин (вице-командирдің көмекшісі) атанды. Ол 1863 жылы Серизава Камоны (Шинсенгумидің алғашқы командирлерінің бірі) және Учияма Хикохироны өлтіруге қатысқандардың бірі болды. Шинаймен орташа деңгейде болғанымен, бокен/бокуто мен бо-қазықтың шебері, катанадағы жаңашыл трендтерді қалыптастырушы, оның ерекше техникасы Хьякиду ри (шамамен "жарықсыз қылыш" немесе "нұрсыз қылыш") немесе Сандандзуки (шамамен "үштік соққы") деп аталды. Бұл техника бір соққымен мойынға, сол жақ иыққа және оң жақ иыққа шабуылдай алатын еді. (Мумё кен үш нүктеге де бірден тие алады деседі, бірақ бұл – әшекейлеу.) Мумё кен – оның өзінің ойлап тапқан нұсқасы, және ол Хиджикатаның Хиразуки деген ойлап тапқан нұсқасынан туындаған болуы мүмкін. Көпшілік арасында оның туберкулезі алғаш рет Икедая оқиғасы кезінде есінен танып құлағанда анықталды деген пікір бар, себебі бұл сурет Шинсенгуми туралы танымал еңбектерде және оған негізделген көптеген драмаларда көрсетілген. Бірақ, кейбір деректерде ол осыдан кейін ауырғанын айтады. Екі теория да ықтимал, себебі туберкулез апталар ішінде немесе жылдар бойы соқырды. Алайда, ауру прогрессиясы салдарынан құлап түскеннен кейін адамдар көбінесе бір жылдан астам өмір сүрмейтінін ескеру керек, ал Окита осы оқиғадан кейін төрт жылдан кейін қайтыс болды. Кейбір зерттеушілер оның құлауына анемия немесе жылулық соққы сияқты басқа ауру себеп болғанын айтады. Шинсенгуми жанкүйерлерінің көпшілігі Йошида Тошимароны Икедая оқиғасы кезінде Окита өлтірді деп санайды (Шимосава Кан мен Шиба Рётароның көркем шығармаларына сүйене отырып), бірақ бұл тарихи қателік. Шиба Рётароның шығармаларына сүйене отырып, Окита мен Хиджиката ағайынды болған деген сенім де бар. Шындығында, Окита бауырластық қарым-қатынаста болған вице-командир – Яманами Кейсуке болды. Яманамидің 1865 жылы жасаған сеппукуы (Окита оның екіншісі болды) – Окитаның өміріндегі ауыр оқиға болды. Хиджиката мен Окитаның жақын болғанын көрсететін ешқандай дерек жоқ, тіпті Окитаның Хиджикатамен жақсы қарым-қатынаста болғаны да күмәнді. 1865 жылы Окита Шинсенгумидің бірінші бөлімінің капитаны болды және кэндзюцудан сабақ берді; содан кейін Кондо Исами оны Теннен Ришин рю мектебінің бесінші шебері етіп тағайындады. Бұл өте сирек болғанымен, оның Кику Ичимонжи деп аталатын әйгілі катананы қолданғаны туралы әңгімелер тарады. Алайда, оның Кага Кийомицу (катана және вакизаши) жиынтығы болғаны белгілі, ал оның "Кикуичимонжи Норимуне" деп аталғаны, көбінесе Ямаширо Куникио болған.
Okita changed his name to Okita Sōji Fujiwara no Kaneyoshi some time before his departure with the Rōshigumi to Kyoto on March 26, 1863. However, the Rōshigumi was disbanded upon their arrival there on April 10, 1863, while the rest returned to Edo. Okita and several other founding members remained behind in Mibu to form the Mibu Rōshigumi, which would later be renamed as the Shinsengumi on August 18, 1863. Okita was the second youngest among the Shieikan members, most likely with Tōdō Heisuke being the youngest. His brother in law Okita Rintarō, also a practitioner of the Tennen Rishin ryū, became a commander of the Shinchōgumi (the Shinsengumi's brother league in Edo.) Okita Sōji soon became a Fukuchō Jokin (vice commander's assistant) of the Shinsengumi. He was one of the members involved in the Serizawa Kamo (one of the original commanders of the Shinsengumi) and the Uchiyama Hikojiro assassinations in 1863. Mediocre with the shinai, a master of the bokken/bokutou and bo staff, a fascinating trendsetter of the katana, his signature technique was named the Hyakkidou ri (which roughly translates as "no light blade" or "unenlightened blade") or Sandanzuki (which translates as "Three Piece Thrust"), a technique that could attack one's neck, left shoulder, and right shoulder with one strike. (The Mumyo ken supposedly could hit all three points simultaneously, but this is an embellishment.) The Mumyo ken was his own invention and may have been derived from an invention of Hijikata's, the Hirazuki. It is a popular conception by the public that his tuberculosis was first discovered when he fainted during the Ikedaya incident, mostly due to the depiction appearing in a famous work chronicling the Shinsengumi as well as a number of period dramas based upon it. Some sources on the other hand say that he contracted the disease after that. Both theories are fairly reasonable, as tuberculosis can kill quickly (in weeks), or very slowly (many years). However, one should note that people rarely survived the disease longer than a year once it progressed to the point that they would collapse, and Okita did not die until four years after the affair. Some researchers now believe he instead collapsed due to some other ailment, such as anemia or heat stroke. While many of Shinsengumi fans believe that Yoshida Toshimaro was killed by Okita during the Ikedaya Affair (based on Shimosawa Kan and Shiba Ryōtarō's fiction), it is a historical inaccuracy. Based on Shiba Ryoutarou's fiction, many also believe that Okita and Hijikata were like brothers. In history, Yamanami Keisuke was the vice commander Okita shared a brotherly relationship with. Yamanami's seppuku (with Okita as his second) in 1865 was an extremely painful incident in Okita's short life. There is no record showing that Hijikata and Okita were close; it is debatable whether Okita even got along with Hijikata. In 1865, Okita became the captain of the first unit of the Shinsengumi and also served as a kenjutsu instructor; later that year, he was appointed by Kondo Isami to be the fifth master of the Tennen Rishin ryu after him. Although highly unlikely, it was rumored that he wielded a famous katana called Kiku ichimonji. However, he surely owned a set of Kaga Kiyomitsu (a katana and a wakizashi) and his so called "Kikuichimonji Norimune" was likely a Yamashiro Kunikiyo instead.
Өлім
Босин соғысы кезінде, Кейо 4 жылдың бірінші айындағы Тоба-Фушими шайқасынан кейін Окита Эдодағы Мацумото Рёджунның ауруханасына барып, содан кейін Окита Ринтароу, Окита Мицу және олардың балаларымен бірге қонақ үйге көшті. Шогун әскерлері (Шинсенгуми мен Шинчогумиді қоса) Тохоку аймағына шегініп кеткенде, Окита Эдода жалғыз қалды. Ол 1868 жылдың 19 шілдесінде (ай күнтізбесі бойынша бесінші айдың 30-шы күні) туберкулезден қайтыс болды. Сол түні ол Эдо қаласының Азабу ауданындағы Сеншодзи ғибадатханасында туған атымен жерленді (өлім тізімінде Окита Соджи деп көрсетілген). Окита 25 жасында қайтыс болды деген пікір оның 1844 жылы туылғандығы және сол себепті 1868 жылы қайтыс болғанда Шығыс Азия есебі бойынша 25 жасқа толуы туралы теорияға негізделген. Сеншодзи ғибадатханасының зираты 2004 жылға дейін, NHK-ның "Шинсенгуми!" Тайга драмасы шыққанға дейін көп жылдар бойы жұртшылыққа ашық болды. Драманың арқасында Шинсенгуми мен Окитаға деген қызығушылық артып, көптеген адамдар оның қабірін көру үшін ғибадатханаға келді, нәтижесінде ғибадатхананың зираты жұртшылыққа жабылды, жыл сайынғы маусым айындағы бір күннен басқа.
During the Boshin War, after the Battle of Toba–Fushimi in the first month of the year Keiō 4, Okita went into Matsumoto Ryōjun's hospital in Edo. He then moved to a guesthouse with Okita Rintarou, Okita Mitsu, and their children. When the shogunate forces (including the Shinsengumi and the Shinchōgumi) retreated to the Tōhoku region, Okita remained in Edo alone. He died from tuberculosis on July 19 (the 30th day of the fifth month, by the lunar calendar), 1868. Later that night, he was buried at Senshō ji Temple in Azabu, Edo, under his birth name (with Okita Sōji listed in the death records.) The claim that Okita died when he was 25 is based on the theory that he was born in 1844 and therefore was 25 by East Asian age reckoning when he died in 1868. The Senshō ji Temple cemetery had been open to the public for years until the release of NHK's Taiga drama, Shinsengumi! in 2004. Due to the newfound interest in the Shinsengumi and Okita thanks to the drama itself, many visitors flocked to the temple to see his grave, resulting in the temple's cemetery to become restricted to the public, except for one day each year in June.
Атауы
"Окита" (沖田) – оның отбасылық аты; "Содзи" (総司) – оның есімі; "Фудзивара" (藤原) – оның отбасылық кланы (ата-тегі); "Канейоши" (房良) – оның 実名, ресми есім (әдепті адамдарға арналған орташа есім сияқты). Окита 1863 жылы немесе 1862 жылы (немесе азырақ ықтимал, 1861 жылы) өзінің атын Окита Содзи Фудживара но Канейоши деп өзгерткені белгісіз. Оның атын Содзи деп өзгерткені туралы теория бар, себебі оны қоршаған адамдардың кейбіреуі оны "Со Джи" (Содзироның қысқартылған түрі) деп атаған. Толық атын қоспағанда, оны Окита Содзи немесе Окита Содзи Канейоши деп атауға болады. Жазуда ол кейде Фудзивара но Канейоши (жазуда қолданылатын ресми есім) немесе Окита Канейоши (толық атының аббревиатурасы сияқты) деп көрсетілген.
"Okita" (沖田) was his family name; "Sōji" (総司) was his given name; "Fujiwara" (藤原) was his family clan (the surname of his ancestors); "Kaneyoshi" (房良) was his 実名, a formal given name (like a middle name for gentlemen equivalent). It is unclear whether Okita changed his name to Okita Sōji Fujiwara no Kaneyoshi in 1863 or in 1862 (or less likely, in 1861.) There is a theory that he changed his name to Sōji because some people around him called him "Sō Ji" (short for Sōjirō.) Other than his full name, he could be referred as Okita Sōji or Okita Sōji Kaneyoshi. In writing, he was sometimes referred as Fujiwara no Kaneyoshi (formal name used in writing) or Okita Kaneyoshi (like the "initials" for his full name.)