Джордж Джон Пинвелл: Британ суретшісі мен иллюстраторы
George John Pinwell
Джордж Джон Пинвелл: британ суретшісі, акварелистер және иллюстратор. Лондон туған, 1842-1875 ж. өмір сүрген. Биографиясы, шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық суретші және иллюстратор
British watercolourist and illustrator
Джордж Джон Пинвелл (Лондон, 26 желтоқсан 1842 – 8 қыркүйек 1875, Лондон) – британдық иллюстратор және акварель суретшісі.
George John Pinwell (London 26 December 1842 – 8 September 1875 London), was a British illustrator and watercolourist.
Өмірбаян
Пинвелл 1842 жылғы 26 желтоқсанда Лондонның 12 Great Mays Buildings мекенжайында дүниеге келді. Ол 1845 жылғы 27 шілдеде Лондонның оңтүстік-батысындағы Сурбитон қаласында кіші інісі Генримен бірге крещение рәсімінен өтті. Оның ата-анасы Джон Пинвелл, ағаш шебер немесе құрылысшы, және оның әйелі Мэри Энн Бейкер болды. Пинвеллдің әкесі Лондонның оңтүстік-батысындағы алғашқы Сурбитон теміржол стансасын салуға қатысқан деп есептеледі. Оның анасы "дөңгелек, сауатсыз әйел" және "қатал, бейілді адам" болған. Пинвеллдің әкесі 1854 жылы қайтыс болып, отбасын қиын жағдайға қалдырды. Ол, көрінетін болса, Лондонның Сити-роуд көшесінде май сатушының ұлы ретінде жұмыс істеді, оның жұмысы, басқа нәрселермен қатар, сенбі күні кешке дүкен алдында "Сатыңыз! Сатыңыз! Сатыңыз!" деп айқайлау болды. Содан кейін ол кесте тігу фирмасында эскиздер жасаумен айналысты. 1861 жылғы халық санағында ол өзінің мамандығын "кесте эскиздерін жасаушы" деп көрсеткен. Оның екі кіші інісі Генри (1845 ж. шамамен туған) және Альфред (1847 ж. шамамен туған) екеуі де ағаш шебер ретінде тіркелді. Оның кесте эскиздері бойынша жұмысы оны болашақ әйелі Изабелла Марси Стивенспен (1843 ж., 1923 жылдың бірінші тоқсанында қайтыс болған) таныстырды, оған қиын жұмыс үшін эскиз қажет болды. Таныстық әуеске айналып, ақырында некеге ұлашты. Олар 1865 жылғы 24 сәуірде Лондонның Сент-Мэрилебон қаласында үйленді. 1911 жылғы халық санағында олардың баласы болмағаны анықталды. Пинвелл кесте тігушілерде жұмыс істеген кезде Сент-Мартинс-Лейн академиясының кешкі мектебіне қатысты. 1861 жылы анасының қайта үйленуі оның жұмыс істеу қажеттігін жойғаннан кейін, ол Академияда толық уақытты оқушыға айналды, ал 1862 жылы Хизерли академиясына көшті. Келесі жылы ол Далзиел ағайындары үшін ағаш блоктарға суреттер салды. 1871 жылғы халық санағында оның мамандығы акварельмен сурет салатын суретші екені көрсетілген, ол Хэмпстедтегі 52 Аделиаид жолында тұрды. 1874 жылы Пинвелл ауыр сырқаттанды және қыс айларын Солтүстік Африкада өткізіп, сегіз ай сонда болды. Ол 1875 жылдың көктемінде Лондонға оралды. Ол 1875 жылғы 8 қыркүйекте 86 Аделаида жолы, Хаверсток, Оңтүстік Хэмпстед, Лондон қаласында туберкулезден қайтыс болды. Оның мүлігі 800 фунт стерлингтен кем бағаланды және оның әйелі мүлікті басқарушы болды. Ол 1875 жылғы 11 қыркүйекте Хайгейт зиратының батыс жағында жерленді. Оның екі інісі және екі жеңгесі, Альфред және Томас Стивенс, жерлеу рәсіміне қатысты. Оның қабірінде (20882 нөмірі) ескерткіш тас немесе ескерткіш жоқ. Оның қайтыс болғаннан кейін оның кәсіби достары жесірге көмектесу үшін қор жинады. Оның көптеген эскиздері мен зерттеулері қайтыс болғаннан кейін жарияланды. Оның өлімінен кейінгі көрмесі ақпаннан наурызға дейін 168 Нью-Бонд көшесіндегі М. Дешамп галереясында өтті. Көрмеден кейін жеке меншікке жатпайтын барлық туындылар жесірдің игілігі үшін Кристис аукционында сатылатын болды. Джордж С. Уильямсон 1900 жылы Пинвеллдің өмірбаянын жазды. Алайда Рид бұл жұмыстың негізінен Пинвеллдің жесірін қанағаттандыру үшін жасалғанын және "оның басты мақсаты Пинвеллдің ең жоғары қоғамда өзін ұстай алатынына сендіру" және "оның салауаттылығы мен грамматикасына қатысты заманауи айыптауларға" қарсы тұру болғанын айтады.
Pinwell was born on 26 December 1842 at 12 Great Mays Buildings, London. He was baptised on 27 July 1845, at St. Mark's, Surbiton, south west London, along with his younger brother Henry (born c. 1845). His parents were John Pinwell, a carpenter or builder, and his wife, Mary Ann Baker. Pinwell's father was thought to have been involved in building the original Surbiton railway station in south west London. His mother was "a rough, illiterate woman", and "a rough and determined person." Pinwell's father dies in 1854, leaving the family in very straitened circumstances. He apparently worked as a butterman's boy in the City Road, London whose work, among other things was to stand outside the shop on Saturday nights shouting "Buy| Buy| Buy!" He then worked making designs for a firm of embroiderers. In the 1861 census he recorded his occupation as "designer of Embroidery". His two younger brothers Henry (born c. 1845) and Alfred (born c. 1847), both had their occupation listed as house carpenter. His work on embroidery design led to him meeting his future wife Isabella Marcy Stevens (c. 1843first quarter of 1923) who needed a design for a difficult piece of work. The acquaintanceship grew into affection, and eventually to marriage. The couple were married at St. Marylebone in London on 24 April 1865. The 1911 census shows that the marriage was without issue. While working at the embroiderers Pinwell attended night school at St. Martin's Lane Academy. After his mother's remarriage in 1861 removed the need for him to work, he became a full time pupil at the Academy, and in 1862 he moved on to Heatherley's Academy. In the following year he was drawing on wood blocks for the Dalziel Brothers. The 1871 census shows his profession as an artist in watercolours, residing at 52 Adeliaid Road in Hampstead. In 1874 Pinwell fell seriously ill and went to North Africa for the winter and spent eight months there. He returned to London in the spring of 1875. He died of consumption on 8 September 1875 at 86 Adelaide Road, Haverstock, South Hampstead, London. His estate was valued at less than £800 and his wife was the executrix. He was buried on 11 September 1875 on the western side of Highgate Cemetery. His two brothers, and two brothers in law, Alfred and Thomas Stevens, attended the funeral. His grave (plot no.20882) has no headstone or visible memorial. His professional friends came together after his death to raise a fund for the benefit of the widow. Many of his studies and sketches were made public after his death. A posthumous exhibition of his works was held in February to March at M. Deschamp's Gallery at 168 New Bond Street. After the exhibition, any works that were not private property were to be sold at Christie's for the benefit of the widow. George C. Williamson wrote a biography of Pinwell in 1900. However, Reid states that this was undertaken largely for the satisfaction of Pinwell's widow, and that "its main purpose seems to be to persuade us that Pinwell could hold his own in the most refined society" and to counter "contemporary allegations concerning his sobriety and his grammar."
Бағалау
Modern Book Illustrators журналы Пинвеллдің шығармаларының тартымдылығы "өмірге шындықпен келген көрнекті суреттері мен драмалық сезімінде" екенін айтты. Виктория дәуірінің суретшілерінің сөздігі Хардидің Пинвеллді Чарльз Кинмен бірге "британдық суретшілердің ең ұлыларының бірі" деп атауға болатынын келтіреді. Кундалл Пинвеллдің "ерекше сүйкімділікпен көптеген кішкентай акварель суреттерін салғандығын" және Пинвеллдің көптеген жұмыстарының "сезімталдығын арттырғанын, бірақ орындалуында жиі кемшіліктер байқалатындығын" атап өтті. Хоуф Пинвеллді "тамаша түс таңдаушы" деп сипаттайды. Ридтің сөзінше, Пинвелл сияқты суретшінің туындылары әрқашан артық немесе кем бағалануы мүмкін. Оның өнері "кемшіне техникасының үнемі кедергісіне тап болды", бірақ "оның сәтсіздіктері талантты суретшілердің жетістіктерінен де қызықтырақ". Фред Уокермен салыстырғанда Рид Пинвеллдің "Уокерге қарағанда әлдеқайда жоғары сәндік сезімі болғанын" және Пинвеллдің "көлемді, шексіз қиялы бар екенін, ал оның жұмысы, ең бастысы, субъективті және лирикалық сипатқа ие" екенін мәлімдеді. The Graphic журналы Пинвеллдің "әлдебір нәрсені жақсы істеуге тырысқанын", ал оның шығармашылығы мен қабілеті күмәнсіз болғанымен, ол "ие болған шынайы күшіне толыққанды әділдік жасаған емес" деп жазды. "Глоб" газеті "Пинвеллдің көптеген туындылары суретшілердің меншігінде болуы оның өнерінің жоғары сапасын көрсетеді" деп хабарлады.
Modern Book Illustrators stated that the charm of Pinwell's work was "its vivid pictorial truth to life, its dramatic feeling." The Dictionary of Victorian Painters cites Hardie as saying that Pinwell could be set beside Charles Keene "as one of the greatest of British draughtsmen" Cundall notes that Pinwell "executed many small water colour paintings with a peculiar charm" and that much of Pinwell's work "has refined feeling, but it often displays imperfections in execution." Houfe calls Pinwell "A brilliant colourist". Reid states that the work of an artist like Pinwell is always liable to over or under estimation. His art was "hampered constantly by imperfect technique" but that "its very failures are more interesting than the successes of cleverer draughtsmen." In comparison to Fred Walker, Reid states that Pinwell "had a decorative sense far superior to Walker's" and that Pinwell "had a wider range, is infinitely more imaginative, and his work, above all, has a subjective, a lyrical quality". The Graphic stated that Pinwell "did too much to do all things well, and, on the whole, although his originality and ability were beyond question, he never did quite justice to the genuine powers he possessed." The Globe noted that "It is significant of the fine quality of Pinwell's art that many of his works are the property of artists."