Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ту-4 бомбалаушысының ұшқыш қашықтығын арттыру прототипі – Туполев Ту 80 (Туполев Ту 80) – Туполев Ту-4 бомбалаушысының ұшқыш қашықтығын арттыруға арналған советтік прототипі, Боинг B-29 «Суперфортресс» ұшағының лицензиясыз, кері инженериялық көшірмесі. 1949 жылы одан да ұшқыш қашықтығы бар Туполев Ту-85 бағдарламасы пайдалы болғандықтан жоба тоқтатылды. Бір-ақ дайындалған прототип түрлі сынақтарға қолданылып, соңында нысана ретінде пайдаланылды.
Prototype for a longer ranged version of the Tu 4 bomber
The Tupolev Tu 80 (Туполев Ту 80) was a Soviet prototype for a longer ranged version of the Tupolev Tu 4 bomber, an unlicensed, reverse engineered copy of the Boeing B 29 Superfortress. It was cancelled in 1949 in favor of the Tupolev Tu 85 program which offered even more range. The sole prototype was used in various test programs before finally being used as a target.
Даму
Ту-80 ұшағы Tu-4 ұшағының жаңартылған және кеңейтілген нұсқасы ретінде жобаланды, оның ұшу қашықтығы артығырақ болуы тиіс еді. Бұл отынды тиімдірек пайдаланатын қозғалтқыштар, жақсартылған аэродинамика және қосымша отын бактерілері арқылы қол жеткізілуі керек еді. Ұшақтың ұшу қашықтығы және бомба тасымалдау қабілетінің максималды мөлшері, сондай-ақ ең жоғары жылдамдығы болжанып қойылған. Жобалау жұмыстары 1948 жылдың ақпанында басталды және Министрлер Кеңесінің 12 маусымдағы жарлығымен бекітілді, онда прототип 1949 жылдың шілдесінде мемлекеттік қабылдау сынақтарына дайын болуы керек еді. Фюзеляждың алдыңғы бөлігі авиалайнер стиліндегі қадамды желбезекпен қайта жобаланды, ал фюзеляж бомба бөлімдері мен олардың есіктерін ұзартуға мүмкіндік беретіндей шамамен ұзартылды. Радар және оның операторы алдыңғы герметикалық бөлікке көшірілді, ал радардың өзі жаңа ағынды қаптамада "иық" орналасқан жерде орналастырылды. Қанаттары жалпы ұзындығына дейін кеңейтілді, ал резеңкеден жасалған мұзға қарсы жабыншалар тиімді әрі аэродинамикалық ыстық ауамен мұзды еріту жүйесімен ауыстырылды. Қозғалтқыш ұялары аз кесімді және төмен созылумен қайта жобаланды. Алғашқыда Швецов АШ 2ТК немесе Добрынин ВД 3ТК қозғалтқыштары қарастырылды, бірақ екеуі де дайын болмағандықтан Швецов АШ 73ТКФН қолданылды. Толық икемделмелі пернелер де пайдаланылды. Бұл барлық өзгерістер Tu-4-тің 17,0 көтеру-соққы коэффициентін 18-ге дейін арттырды. Ту-80 құрастыру 1948 жылдың қарашасында басталды, құрылысты жылдамдату үшін мүмкіндігінше көп Tu-4 компоненттері пайдаланылды, бірақ алғашқы ұшу 1949 жылдың 1 желтоқсанында ғана болды, ал Министрлер Кеңесі 16 қыркүйекте бағдарламаны тоқтатты, себебі Tu-85 үлкен артықшылықтарға ие болары күтілді. Ту-80 зерттеу ұшағына айналды, ауыр ұшақтардағы кері бұрылатын пернелер мен құрылымдық деформацияны сынады, содан кейін бомбалау және оқ ату полигонындағы нысанаға айналды.
The Tu 80 was designed as a modernized and enlarged Tu 4 with greater range. This was to be achieved by the use of more fuel efficient engines, better aerodynamics and added fuel tanks. It was intended to have a range of and carry a maximum bombload of with a top speed of Work began on the design in February 1948 and this was confirmed by a Council of Ministers order of 12 June that required the prototype be ready for State acceptance trials in July 1949. The forward portion of the fuselage was redesigned with an airliner style stepped windscreen and the fuselage was lengthened by almost which allowed the bomb bays and their doors to be lengthened. The radar and its operator were moved into the forward pressurized compartment and the radar itself was located in the "chin" position in a new streamlined fairing. The wings were enlarged to a total of and the rubber deicing boots were replaced by more efficient and aerodynamic bleed air deicers. The engine nacelles were redesigned with smaller cross sections with less drag. Originally, Shvetsov ASh 2TK or Dobrynin VD 3TK engines were considered, but neither engine was ready so the Shvetsov ASh 73TKFN was used. Fully feathering propellers were also used. All of these changes increased the lift/drag ratio to 18 from the 17.0 of the Tu 4. Construction of the Tu 80 began in November 1948, using as many Tu 4 components as possible to speed up construction, but the first flight was not until 1 December 1949, after the Council of Ministers had canceled the program on 16 September 1949 in favor of the Tu 85 which was expected to have much better performance. The Tu 80 became a research aircraft, testing reversible pitch propellers and structural deformation in heavy aircraft, before eventually became a target on a bombing and gunnery range.