Гавайскалық «slack key» гитарасы – бұл ерекше саусақпен ойнау стилі. Гитарды стандарттық емес әдемі үйлесімді аккордтарға реттеу, үйлесімді дыбыс шығару үшін ішекті босату.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гавайи стиліндегі аспаптық реттеу және ойнау
Hawaiian style of tuning and playing
Бос кілт гитарасы (гавайи тілінде kī hōalu, яғни "[реттеу] кілтін босату") – Гавайиде пайда болған гитаралық музыканың саусақпен ойналатын жанры. Гитарада ойнаудың бұл стилі ғасырлар бойы қолданылып келген стандартты E A D G B E реттеуін өзгертуді қамтиды, сондықтан ашық тартылған сымдар үйлесімді аккордты, әдетте ашық мажорды тудырады. Бұл үшін кейбір сымдарды өзгерту (әдетте босату) немесе "босату" қажет, содан "бос кілт" термині пайда болған. Стиль әдетте ауыспалы бас үлгісімен ерекшеленеді, ол гитараның төменгі екі немесе үш сымында бас бармақпен орындалады, ал мелодия жоғары үш немесе төрт сымда саусақтармен ойналады. Осы стильде ойнау үшін қолданылған елуге жуық реттеу бар, ал реттеулер бұрын қатты қорғалып, отбасылық құпия ретінде сақталған. 20-шы ғасырдың басында сталь гитара мен укулеле Америкада кең танымал болды, бірақ бос кілт стилі Гавайи халқы үшін отбасылық ойын-сауықтың халықтық дәстүрі болып, 1960 және 1970 жылдарға дейін, екінші Гавайи қайта жандану кезеңіне дейін сақталды.
Slack key guitar (from Hawaiian kī hōalu, which means "loosen the [tuning] key") is a fingerstyle genre of guitar music that originated in Hawaii. This style of guitar playing involves altering the standard tuning on a guitar from E A D G B E, which has been used for centuries, so that strumming across the open strings will then sound a harmonious chord, typically an open major. This requires altering (usually loosening) or "slacking" certain strings, which is the origin of the term "slack key". The style typically features an alternating bass pattern, played by the thumb on the lower two or three strings of the guitar, while the melody is played by the fingers on the three or four highest strings. There are as many as fifty tunings that have been used in this style of playing, and tunings were once guarded fiercely and passed down as family secrets. In the early 20th century, the steel guitar and the ukulele gained wide popularity in America, but the slack key style remained a folk tradition of family entertainment for Hawaiians until about the 1960s and 1970s during the second Hawaiian renaissance.
Тарих
Ауызша тарих бойынша, бұл стиль 19 ғасырдың басында мексикалық ковбойлардан бастау алған. Бұл паниололар (испан тілінен гавайи тіліне ауысқан "испандар" сөзі) гитарамен қамтамасыз етіп, гавайиліктерге ойнаудың негіздерін үйретті, соның арқасында гавайиліктер өздеріне тән стильді дамыта алды. Музыктанушылар мен тарихшылар оқиғаның көбірек күрделі екенін айтады, бірақ бұл нұсқаны гавайилік музыканттар жиі ұсынады. Гавайи биінің ырғақтарына және гавайи музыкасының гармониялық құрылымына бейімделген Slack key гитарасы. "Нью-Йорк Таймс" газеті бұл музыканы "сұйық, толқынды және гипнотикалық" деп сипаттады. 1960 жылдары және әсіресе 1970 жылдардағы Гавайи мәдени жаңару кезеңінде Slack key танымалдылығы артып, Гавайи рухының ең шынайы көрінісі ретінде танылды, бұл негізінен Габби Пахинуи, Атта Айзекс, Леонард Кван, Сонни Чилингворт, Реймонд Кане және Киола Бимер, оның інісі Капоно Бимер, Питер Мун және Хаунани Аполиона сияқты жас музыканттардың заманауи стильдерінің арқасында болды. Осы кезеңде Гонолулудағы Гитара және Лют шеберханасы Slack key орындаулары үшін арнайы жасалған гитараларды дамыту және өндірумен айналысты. Көптеген қазіргі танымал Гавайи музыканттары Мәдени жаңару жылдарында мансаптарын бастады: Синди Комбс, Ледвард Каапана, Джордж Кахумоку, кіші, оның інісі Мұса Кахумоку, Деннис Камакахи, Оззи Котани, үш Пахинуи бауыры (Бла, Сирил және Мартин), Эмерсон бауырлары және Ована Салазар. Бұл әртістер және жалпы алғанда Slack key, негізінен Джордж Уинстонның "Dancing Cat Records" лейблі арқылы Гавайиден тыс жерлерде кеңінен танылды, ол көбінесе музыканы жеке орындауларда ұсынды. Slack key-дің аралдардан тыс жерде көрінуінің бір белгісі – ең жақсы Гавайи музыкасы альбомы үшін Грэмми сыйлығының алғашқы төрт жеңімпазы Slack key жинақтары болды: "Slack Key Guitar, Volume 2" (2005), "Masters of Hawaiian Slack Key Guitar, Volume 1" (2006), "Legends of Hawaiian Slack Key Guitar – Live from Maui" және "Treasures of Hawaiian Slack Key Guitar – Live in Concert from Maui". Гавайиден тыс музыканттар да бұл дәстүрді қабылдады, мысалы, Чет Аткинс (өзінің екі альбомына Slack key шығармаларын енгізді), Юки Ямаучи (Реймонд Канеден сабақ алған және Жапонияда гавайи музыкасын қолдаушы), пианист Джордж Уинстон және канадалық Джим "Кимо" Уэст (әсіресе "Weird Al" Yankovic гитарисі ретінде танымал).
In the oral history account, the style originated from Mexican cowboys in the early 19th century. These paniolo (a Hawaiianization of españoles—"Spaniards") provided guitars, taught the Hawaiians the rudiments of playing, allowing the Hawaiians to develop the style on their own. Musicologists and historians suggest that the story is more complicated, but this is the version that is most often offered by Hawaiian musicians. Slack key guitar adapted to accompany the rhythms of Hawaiian dancing and the harmonic structures of Hawaiian music. The New York Times described the music as "liquid, rippling, and hypnotic". During the 1960s and particularly during the Hawaiian Cultural Renaissance of the 1970s, slack key experienced a surge in popularity and came to be seen as one of the most genuine expressions of Hawaiian spirit, principally thanks to Gabby Pahinui, Atta Isaacs, Leonard Kwan, Sonny Chillingworth, Raymond Kāne, and the more modern styles of younger players such as Keola Beamer, his brother Kapono Beamer, Peter Moon, and Haunani Apoliona. During this period, luthiers such as the Guitar and Lute Workshop in Honolulu specialized in the development and manufacture of guitars custom made to order for slack key performance. Many currently prominent Hawaii based players got their starts during the Cultural Renaissance years: Cindy Combs, Ledward Kaapana, George Kahumoku, Jr., his brother Moses Kahumoku, Dennis Kamakahi, Ozzie Kotani, three Pahinui brothers (Bla, Cyril, and Martin), the Emerson Brothers and Owana Salazar. These artists, and slack key in general, have become well known outside Hawaii largely through George Winston's Dancing Cat Records record label, which has most often showcased the music in solo settings. One indication of slack key's increasing visibility beyond the Islands is that the first four winners of the Grammy Award for Best Hawaiian Music Album were slack key collections: Slack Key Guitar, Volume 2 in 2005, Masters of Hawaiian Slack Key Guitar, Volume 1 in 2006, Legends of Hawaiian Slack Key Guitar—Live from Maui and "Treasures of Hawaiian Slack Key Guitar – Live in Concert from Maui." Players from outside Hawaii have also taken up the tradition, for example, Chet Atkins (who included slack key pieces on two of his albums), Yuki Yamauchi (a student of Raymond Kāne's and an advocate of Hawaiian music in Japan), pianist George Winston, and Canadian Jim "Kimo" West (perhaps better known as guitarist with "Weird Al" Yankovic).
Техника және көйлеу
Джордж Уинстон элу ретке келтірілген кілтті анықтады. Кейбіреулері тек бір ән үшін немесе белгілі бір орындаушылар ғана қолданады. Майк МакКлеллан мен Джордж Уинстон да осыған ұқсас схемаларды жасап, кілттерді тональность және түр бойынша ұйымдастырды. Төмендегі кесте олардың санаттары мен атауларын көрсетеді. Бұл кілттер көбінесе отбасылар ішінде ұрпақтан ұрпаққа беріліп, кез келген кәсіби құпия сияқты қатты сақталған. Дерлік барлық slack key кілттері гитараның сымдарын стандартты EADGBE күйінен қайта баптауды талап етеді, бұл әдетте үш немесе одан да көп сымды төмендетуді немесе "босаңсытуды" білдіреді. Нәтижесі көбінесе мажорлық аккорд, бірақ ол мажорлық жетілік, алтыншы немесе (сирек) минорлық болуы мүмкін. Стандартты күйде ойналатын slack key кілттерінің мысалдары бар, бірақ жазылған мысалдардың басым көпшілігі өзгертілген кілттерді қолданады. Ең көп қолданылатын slack key кілті, "таро патч" деп аталатын кілт, G мажорлық аккордын жасайды. Стандартты EADGBE күйінен бастап, жоғары және төменгі E сымдары төмендетіліп немесе "босаңсытылып" D-ге дейін, ал бесінші сым A-дан G-ге дейін төмендейді, нәтижесінде DGDGBD ноталары шығады. Төмендегі кестеде көрсетілгендей, C, F және D тональностьларындағы мажорлық аккордтарды да табуға болады.
George Winston has identified fifty slack key tunings. Some are only commonly used for a single song, or by particular players. Mike McClellan and George Winston have developed similar schemes that organize the tunings by key and type. The chart below follows their categories and naming conventions. The tunings were often passed down in families from generation to generation, and tunings were often guarded as fiercely as any trade secret. Nearly all slack key requires retuning the guitar strings from the standard EADGBE, and this usually means lowering or "slacking" three or more strings. The result is most often a major chord, although it can also be a major seventh chord, a sixth, or (rarely) a minor. There are examples of slack key played in standard tuning, but the overwhelming majority of recorded examples use altered tunings. The most common slack key tuning, called "taro patch," makes a G major chord. Starting from the standard EADGBE, the high and low E strings are lowered or "slacked" to D and the fifth string from A down to G, so the notes become DGDGBD. As the chart below shows, there are also major chord tunings based on C, F, and D.
Тағы бір маңызды кілттер тобы, мажорлық жетілік аккордтарына негіделген, "вахине" деп аталады. Мысалы, G вахине кілті "таро патч" кілтінен басталып, үшінші сымды G-ден F-ге дейін төмендетеді, DGDFBD ноталарын жасайды. Вахине кілттерінің өзіне тән вамптары бар (мысалы, Реймонд Каненің "Пунахеле" немесе Габби Пахинуидің 1946 жылғы "Хула Медли") және мажорлық аккордты құру үшін бір немесе екі сымды басуды қажет етеді. Үшінші маңызды топ – Мауна-Лоа кілттері, онда ең жоғары жұп сымдар арасында бесінші интервал болады: Габби Пахинуи көбінесе C Мауна-Лоа, CGEGAE кілтінде ойнайтын.
Another important group of tunings, based on major seventh chords, is called "wahine". G wahine, for example, starts with taro patch and lowers the third string from G to F, making DGDFBD. Wahine tunings have their own characteristic vamps (as in, for example, Raymond Kāne's "Punahele" or Gabby Pahinui's 1946 "Hula Medley") and require fretting one or two strings to form a major chord. A third significant group is Mauna Loa tunings, in which the highest pair of strings are a fifth apart: Gabby Pahinui often played in C Mauna Loa, CGEGAE.