Хью Сэмюэл Джонсон: Американдық әкімші және «Жаңа мәміле» саясатының қайраткері

Кіріспе

Хью Сэмюэл Джонсон (5 тамыз 1882 - 15 сәуір 1942) – америкалық мемлекеттік қайраткер.

Ол АҚШ армиясының офицері, кәсіпкер, сөз жазушы, үкіметтік қызметкер және газетке мақала жазатын тілші болған. 1932-1934 жылдары Франклин Д. Рузвельттің «Ми қауымының» мүшесі болды. Рузвельт үшін көптеген сөздер жазып, «Жаңа саясатты» жоспарлауға көмектесті. 1933 жылы Ұлттық қалпына келтіру басқармасының (NRA) басшысы болып тағайындалды. Американдық бизнесті қайта ұйымдастыру, бәсекелестікті азайту және жалақы мен бағаны көтеру мақсатындағы «көк бүркіт» атты науқанында белсенділік танытты. Шлезингер (1958) және Оль (1985) оның керемет ұйымдастырушы екенін, бірақ сонымен қатар жоғарыдан қараушы, ұрысқақ, тілді және әріптестерімен келісіммен жұмыс істей алмайтын адам болғанын айтады. 1934 жылдың тамызында NRA-ны бақылаудан шығарды.

Жаңа келісім мансабы

Джонсон 1919 жылдың 1 қыркүйегінде Moline Plow Company компаниясының бас менеджерінің орынбасары болып тағайындалды. Ол 1932 жылғы президенттік сайлауда Франклин Д. Рузвельттің "Ақыл-ой одағы" (Brain Trust) тобына қосылды. Оның негізгі қызметі сөздерді дайындау болды, ең әйгілісі – Ф.Д.Р.-дың Питтсбургте Гувер әкімшілігінің бейшара шашыратуын айыптап, қатаң фискалдық саясатты қолдануға шақырған сөзі.

ҰҚК

Джонсон Жаңа келісімде маңызды рөл атқарды. 1933 жылы Рузвельт Джонсонды Ұлттық қалпына келтіру басқармасын (NRA) басқаруға тағайындады. NRA-ның мақсаты – Ұлы депрессияны тоқтату, яғни сауда қауымдастықтары мен өнеркәсіптер жасаған кодекстер бойынша мыңдаған бизнесті ұйымдастыру. Биограф Джон Ольдің айтуынша (рецензент Лестер Чандлер жинақтағандай): Джонсонның басымдықтары бірден көзге түсті. «Үкімет бақылауындағы өнеркәсіптің өзін-өзі реттеуі» деген ұстанымда бизнестің өз ережелерін мемлекеттік бақылаудың ең аз мөлшерінде құрастыруға барынша еркіндігіне баса назар аударылды. Тұтынушыларды қорғау және еңбек мүдделері айтарлықтай аз маңызға ие болды. Бизнесті әділ бәсекелестік кодекстерін жасауға және орындауға ынталандыру үшін Джонсон баға белгілеудің, өндірісті шектеудің, өндірістік қуаттылықты шектеудің және басқа да бәсекеге қарсы іс-әрекеттердің кез келген түрін қабылдауға дайын болды. Джонсонның еңбегі мойындалды, сондықтан «Time» журналы оны 1933 жылдың адамы деп атады – тіпті ФДР-ден артық санады. 1934 жылға қарай Джонсонның сәні солған. Тарихшылардың пікірінше, Джонсонның нашарлауы NRA саясатындағы терең қайшылықтармен және жұмыста ішімдік ішумен байланысты болды. Ірі бизнес және еңбек одақтары да қарсылық танытты. 1 Тарихшы Эллис Хоулидің сөзіне сүйенсек: 1933-1935 жылдардағы Ұлттық қалпына келтіру басқармасы тарихшылар тарапынан жағымсыз бағаланды. Өзінің кезінде айыпталып, қазір де саяси жаңылыс ретінде сақталды, «жоспарлаудың» қауіптерін көрсетеді және қалпына келтіруді тежеуі мен нағыз реформаны кешіктіруі үшін өкініш білдіріледі. Джонсонға АҚШ Еңбек министрі Фрэнсис Перкинс американдық емес саясат ұстанымы үшін шабуыл жасады. Ол Бенито Муссолинидің сүйікті экономисі Бруно Биагидің «Корпоративтік мемлекет» атты фашистік трактатының көшірмелерін таратты, тіпті Перкинске де берді және одан Рузвельт кабинетіне таратуын сұрады. Перкинс Джонсон итальяндық фашистік корпоративизмді американдық экономиканың үлгісі ретінде қарастыратынын сезді және ол Рузвельтті 1934 жылдың қыркүйегінде оны қызметтен босатуға көндірді. NRA құлдырауын жалғастырды – ол 1935 жылы таратылды.

Johnson played a major role in the New Deal. In 1933 Roosevelt appointed Johnson to administer the National Recovery Administration (NRA). The NRA involved ending the Great Depression by organizing thousands of businesses under codes drawn up by trade associations and industries. According to biographer John Ohl (as summarized by reviewer Lester V. Chandler): Johnson's priorities became evident almost immediately. In the prescription, "Self regulation of industry under government supervision" the emphasis was to be on maximum freedom for business to formulate its own rules with a minimum of government supervision. Consumer protection and the interests of labor were of decidedly lesser importance. To induce business to formulate and abide by codes of fair competition Johnson was willing to condone almost any type of price fixing, restriction of production, limitation of productive capacity, and other types of anti competitive practices. Johnson was recognized for his efforts when Time named him Man of the Year of 1933—choosing him instead of FDR. By 1934 the enthusiasm that Johnson had so successfully created had faded. Johnson was faltering badly, which historians ascribe to the profound contradictions in NRA policies, compounded by heavy drinking on the job. Big business and labor unions both turned hostile. 1
According to historian Ellis Hawley:at the hands of historians the National Recovery Administration of 1933 35 has fared badly. Cursed at the time, it has remained the epitome of political aberration, illustrative of the pitfalls of “planning” and deplored both for hampering recovery and delaying genuine reform. Johnson came under attack by Labor Secretary Frances Perkins for having un American policies. He distributed copies of a fascist tract called "The Corporate State" by one of Benito Mussolini's favorite economists, Bruno Biagi, including giving one to Perkins and asking her to give copies to Roosevelt's cabinet. Perkins feared that Johnson looked on Italian Fascist corporativism as a kind of model for the American economy, and she convinced Roosevelt to fire him in September 1934. The NRA continued to deteriorate—it was abolished in 1935.

Журналистика, кейінгі өмір және өлім

Рузвельт әкімшілігінен кеткеннен кейін, ұлттық журналдарда ұзақ жылдар бойы сәтті эсселер жазып келген Джонсон енді саяси талдауға маманданған синдикаттық газет колоннисі болды. Ол 1936 жылғы президенттік сайлауда Рузвельтті қолдады, бірақ 1937 жылы сотты қайта құру жоспары жарияланғанда, Рузвельтті болашақ диктатор деп сынады. 1939 жылы ол оқшаулану саясатын қолдады – Екінші дүниежүзілік соғыстан қалыс қалуды жақтады; 1940 жылғы президенттік сайлауда республикашыл кандидат Венделл Уилкиені қолдады. Джонсон көптеген мақалалар мен әңгімелер жазды. Олардың ішіндегі болашақ тарихқа арналған «Бөгет» атты туындысы 1911 жылы жазылып, Сэм Московицтің «Газ шамдарындағы ғылыми фантастика» антологиясына енді. Әңгімеде Жапония Калифорнияны басып алып, жаулап алады. Генерал Хью С. Джонсон 1942 жылдың сәуір айында Вашингтонда пневмониядан қайтыс болды. Ол Арлингтон ұлттық зиратына жерленді.

Негізгі дереккөздер

Джонсон, Хью С. Көк бүркіт жұмыртқадан жерге дейін. Нью-Йорк: Даблдей, Доран және компания, 1935. Крауфорд, Уильям Х. "Ол жобаны үдету үшін өзінің абыройына нұқсан келтірді". Нью-Йорк Таймс. 9 маусым, 1918 жыл. Хауард, С. Б. "Біздің қырық жасқа дейінгі жиырма бір генералымыз". Нью-Йорк Таймс. 24 тамыз, 1919 жыл. "Полковник Х. С. Джонсон, әскери полиция бастығы". Нью-Йорк Таймс. 25 қаңтар, 1918 жыл. "Хью С. Джонсон астанада қайтыс болды". Нью-Йорк Таймс. 16 сәуір, 1942 жыл. "Аяқталған соғыстан бері". Time. 25 қыркүйек, 1933 жыл. "Соғысқа көмектесу үшін мектептерді жұмылдыру жоспарлары". Нью-Йорк Таймс. 17 ақпан, 1918 жыл. "10 бригада генералын тағайындады". Нью-Йорк Таймс. 17 сәуір, 1918 жыл.