Кіріспе

Ральстон (Baile Raghnaill) – Шотландияның Ренфрушир аймағындағы шағын, орташа табысты, қалалық аймаққа жақын орналасқан елді мекен, және Глазго қаласының үлкенірек бөлігі – Пейсли қаласының құрамына кіреді. Бұл аудан А761 (бұрынғы А737) тас жолымен бөлінеді, ол Ренфрушир мен Глазго қаласы арасындағы басты қос жол болып табылады.

Ралстонның иеліктері

Қазіргі заманғы Ралстон елді мекені атын Ралфстоун (Ральфтың қаласы) ежелгі феодалдық иеліктерінен алған. Ол 12 ғасырдың басында Фиф графының кіші ұлына сыйға берілген жерлерге байланысты аталған. Феодалдық иеліктерге Олдтун (қазіргі Олдхолл), Халлхед, Баршоу, Уайтхоу, Байрз, Ханибог, Пеннили, Мейли және Ралстонвуд жерлері кірген. Шотландияның төмендіктерінде тегілер қолданысқа енген кезде, графтың кіші ұлының ұрпақтары осы иеліктердің құрметіне өздерін «Ралстон» деп атаған. Жерлер 1704 жылға дейін Ралстон отбасының меншігінде болды, содан кейін Гэвин Ралстон оларды Джон, Дундональд графына сатты. Ол оларды қызы, Леди Энн Кокрейнге, Джеймс Гамильтонға, 5-ші Гамильтон герцогіне үйленген кезде бұйырды. Олардың ұлы 1755 жылы Ралстонды Глазгоның көрнекті саудагері және сол жердегі Кеме банкінің негізін қалаушыларының бірі – Касл Семплдің Уильям Макдоуалына сатты. Оның ұлы, Гартленд және Касл Семплдің Уильям, 1800 жылы Ралстонды Пейслидегі мануфактура иесінің ұлы Уильям Оррға сатты, ол ағасымен бірге Ирландияда мата өндірісімен айналысып, байлық жинаған еді. Ол үш жыл бұрын Глазго графынан Инглистон жерінің бір бөлігін сатып алып, онда әсем сарай салды. Ол иеліктерді сатып алғаннан кейін, оларды біріктіріп, Ралстон деп атады, ал сарайы Ралстон сарайы болды. 1840 жылы Глазго саудагері Джеймс Ричардсон осы жерлерді сатып алды. Оның ұлы Томас Ричардсон сарайды кеңейтіп, иеліктің аумағын ұлғайтты. Ралстон иеліктері 19 ғасырдың соңында ауыл шаруашылығы жерлері ретінде бөлініп сатылды. Ралстон сарайының қираған қалдықтары 1930 жылдары бұзылды, бірақ бастапқы тас жұмысының бір бөлігі Ралстон гольф клубының клубхаусына қосымша ғимарат ретінде сақталған. Глазго жолындағы Шығыс және Батыс ложалары – иеліктерге кіретін бастапқы қақпалар.

География

Ральстон негізінен оңтүстікке қарай беткейлі төбелер тізбегінде орналасқан, содан Глениффер Брейс және Буллвуд плантациясы көрініс тапқан. Аудан батысында Пейслидің құмтасты виллаларымен үйлесімді бірігеді. Мұнда Баршоу паркі аудан мен оның ірі көршісі арасындағы қолайлы шекараны белгілейді. Шығыс жағынан Ральстонның боялған тас шағын үйлері мен олардың ұқыпты күтілген алдыңғы бақтары Глазго жолымен Ренфрушир шекарасына дейін, тіпті одан да әрі созылып, көршілес Крукстонның шағын үйлерімен біте қалады. Ральстонның солтүстік шегі Пенли көпірінің іргесіндегі Оңтүстік Арклстон фермасымен анықталады, ал оңтүстік шегі Ральстон гольф алаңымен және Батго төбесінің желден қорғалған беткейімен шектеледі. Солтүстікке қарай ауданның ресми (аумақтық) шекарасы Пенили көпірінен өте, Пейсли – Глазго темір жолына (Инверклид желісі) дейін созылады, ол Солтүстік және Оңтүстік Арклстон фермалары арасындағы шекараны құрайды. Оңтүстікте Ральстонның “әкімшілік құзыры” Ральстон гольф алаңын қамтиды және Пейсли каналының темір жол желісінен асып, Росс Холл Мейнс фермасындағы White Cart Water-ге дейін жетеді. Ральстонның солтүстік шекарасы Ренфрюге жақын, Клайд өзені бойындағы Брейхедтегі қала сыртындағы сауда орталығына жақын орналасқан. Батыста Ральстонның Пейслимен шекарасы айқын емес. 1974 жылға дейінгі Пейсли қаласының шекарасы Олдхолл жолының бұрышында Глазго жолымен қиылысқанмен, бүгінде ауданды көптеген адамдар, оның ішінде жергілікті қоғамдық кеңес, Пейслинің Хоукхед жолы мен тарихи Пейсли – Ральстон шекарасы арасындағы бөлігін де қамтиды деп санайды. Бұл негізінен қазіргі және дәстүрлі әкімшілік шекараларға қарамастан, Хоукхед жолынан шығысқа қарай тұратын балалардың барлығы Ральстон бастауыш мектебінің білім алатын аймағына жатқандықтарына байланысты.

Әкімшілік

Пейслиге жақын орналасқандықтан, Ралстон әрқашан үлкен көршісінен тәуелсіз болды және 1974 жылға дейін Ренфрю округінің 2-ші Жергілікті округіндегі Хурлет пен Олдхоллдың көп бөлігін құрады. 1995 жылы өткізілген жергілікті референдумда, Стратклайд аймағын тарату және Ренфруширді үш жеке басқару аймағына бөлу жоспарланған кезде, Ралстон тұрғындары жаңа Пайслиге негізделген (және Лейбористер басымдығы бар) Ренфрушир билігінен жаңа бөлінген (және Консерваторлар басқаратын) Шығыс Ренфруширдің құрамына қосылуға қарсы күшті дауыс берді. Шығыс Ренфрушир Ралстонда жергілікті басқару кеңсесі ашылатынына уәде бергеніне қарамастан, жергілікті тұрғындар ауданның тек қана шалқақ аванпостына айналатынынан, қалған билікпен тар жолақты ауылдық жер арқылы байланысатынынан және екеуі арасында тікелей жол немесе қоғамдық көлік байланысы болмайтынынан алаңдады. Дегенмен, аннексияға қарсы ең маңызды себеп – Ралстон мектебінің Пейслидің Грамматикалық мектебіне қызмет ететін бес бастауыш мектептің бірі екендігі (және осылай болып қала беретіні) болды. Ата-аналар аудан Ренфруширдің білім беру органының қарауынан шығып кетсе, жергілікті балалардың Ралстонның ең жақын орта мектебіне баруына кедергі келтірілуі мүмкін деп уайымдады. Қазір Ралстон Ренфрушир билігінің жергілікті басқару бөлімшесі ретінде басқарылады (Пейсли Солтүстік-Шығысы және Ралстон деп аталады). Жергілікті демократия тұрғысынан, ауданды Ралстонның қоғамдық кеңесі ұсынады, ол жергілікті маңызы бар мәселелер бойынша Ренфрушир билігімен байланысады. Ұлттық деңгейде бұл аймақ Шотландия Парламентінің Пейсли сайлау округіне жатады және Ұлыбритания Парламентінде Пейсли және Солтүстік Ренфруширдің бөлігі ретінде өкілдік етіледі. Бүгінде, көбінесе пошталық мекенжайлар мен жергілікті басқаруды қайта ұйымдастырудың нәтижесінде, Ралстонға көшіп келген көптеген адамдар өздерінің техникалық түрде Пейслиде тұрмайтынын білмейді. Қазіргі уақытта Ралстонның жеке ерекшелігін еске салмаққа мүмкіндік беретін жалғыз айқын, бірақ нәзік белгі – A761 Глазго жолымен Ренфруширге кіргенде, жүргізушілер Пейслиге қош келдіңіз деген белгіні көруден бір километр бұрын "Ренфруширге қош келдіңіз" деген белгіні көреді. Дегенмен, Ралстонның қазіргі мәртебесі – Пейслидің орта таптық аймағы.

Көлік

Ралстон арқылы өтетін басты жол – A761, ол Порт-Глазгода A8 жолымен қиылысып басталады және Ралстонға жеткенше Линвуд пен Пейсли қалаларынан өтеді. Содан кейін жол Ренфрушир мен Глазго шекарасы арқылы Крукстон, Кардональд және Иброкс қалаларына дейін жалғасады, соңында Пейсли Роуд Толлға жетіп, онда A8 жолымен қайтадан қиылысады. Жолда полицейлер жылдамдық режимін үнемі тексеріп отырады, себебі Ралстонның 30 миль/сағаттық жылдамдық шегінен асып кететін жүргіштердің саны көп. Сағатына шамамен 1400 көлік осы аймақтан екі бағытта да өтеді. Орта тапқа жататын шағын қала болғандықтан, автокөлікке иелік ету деңгейі Ренфруширдегі ең жоғары көрсеткіштердің біріне жатады, көптеген отбасыларда 2 автокөлігі бар. Ралстон сонымен қатар автокөлікке иелік ету көрсеткіші бойынша Стратклайд аймақтық орташа деңгейден де жоғары, ал Шотландиядағы орташа көрсеткіш ең төменгі деңгейде. Ралстонның оңтүстік және солтүстік жағын Пейсли каналы мен Айршир және Инверклид теміржолдары шектейді. Хиллингтон, Крукстон және Хоукхед станциялары кейбір тұрғындарға жақын болғанымен, аудан тұрғындарының көп бөлігіне ыңғайлы пойыз қызметі қолжетімді емес. Пейсли каналы желісі 1983 жылы жабылғаннан кейін 1990 жылы ішінара қайта ашылды, ол Бичингтің кесу шараларының салдарынан жабылған соңғы теміржол желілерінің бірі болды. Хоукхед станциясы желінің қалған бөлігінен кейінірек, 1991 жылы ашылды. Бастысы, Пейсли мен Глазго арасындағы негізгі бағытта орналасқандықтан, Ралстонға жергілікті автобус қызметтері жақсы дамыған, ал кейбір бағыттар демалыс күндері тәулік бойы жұмыс істейді. Күндіз A761 магистралінде автобустардың қатынайтын жиілігі 2-3 минутты құрайды деп есептеледі, бұл Ралстон арқылы қозғалысты өте қарбаласты етеді. First Glasgow, First Stop Travel және McGill's Bus Services компаниялары Ралстонды көршілес қалалармен және нысандармен, соның ішінде Пейсли, Джонстон, Глазго әуежайы және Глазгомен байланыстыратын автобус бағыттарын жүргізеді.

Қызықты деректер

Шотланд актері Дэвид Теннант, Том Конти және Джерард Батлер, сондай-ақ интерьер дизайнері Джон Амабиль, ақын Грэм Фултон, комедиант Ричи МакМахон және Нью-Йорк қаласының жеке өнер клубының иесі Алан Линн Ралстоннан шыққан. Бүгінде Пенили жолы Арклстон шаруашылықтарының басынан солтүстікке қарай өтеді және M8 тас жолын болдырмау үшін Хиллингтон иелігіне кіргенде оңға қарай күрт бұрылады. Бұл бұрылыста жол бұрын сәл солға бұрылып, Ренфрюге дейін созылатын, қазіргі Ньюменс жолына айналған. Тарихи тұрғыдан Ралстонның шекарасы Шығыс және Батыс қақпаларымен белгіленген, бұл Ралстон иелігіне кіретін ескі кіреберістер еді, және осы жерлерде әлі де сол дәуірге тән үйлер сақталған. Алайда, автобус бағалары тарихқа адал қалды, автобустар Ралстонның «тарифтік аймағына» тек Батго даңғылындағы Ралстон Шығыс қақпасының орнында орналасқан үйдің жанынан кіреді. Ралстон аймағы осы жерден Стратмор даңғылындағы Батыс қақпасына дейін созылады. Бұл Киллеарн драйвіндегі Ренфрушир шекарасынан Батго даңғылына дейінгі бөлікті қате түрде Крукстон аймағында қалдырады. Сонымен қатар, Strathclyde ZoneCard және жергілікті билік шекаралары арасындағы үйлесімсіздік Ралстонның Пенили жолынан шығысқа қарай орналасқан бөлігінің Үлкен Глазгоның «G3» аймағында, ал ауданның қалған бөлігі Ренфруширдің «R1» аймағында болуына әкелді. Дегенмен, бұл аномалия шығыс Ралстон тұрғындарының, жұмыс үшін Глазгоға барушылардың, қоғамдық көліктің төмен бағасынан пайда көруіне мүмкіндік береді, себебі оларға шығыс Ренфруширдің қалған бөлігіне қарағанда бір аймаққа аз билет қажет. 1950 жылға дейін Букливи жолы тек Саутволд төбесінің Аушманнох жағында ғана болды, ол Саутволд жолына оңға қарай бұрылып, Ралстон мектебіне қарай емес, төмен қарай жалғаспады. Сол сияқты, Аушманнох даңғылы Далфойл Корт маңындағы тұйықтан Букливи жолына дейін созылып, T-түйіскенін құрады. Букливи жолы мен Пенили жолы арасындағы бөлік кейінірек қосылды, бұл Ралстонда кең таралған дәстүрлі құмтасқа қарағанда үйлердің заманауи кірпіштен салынғанын көрсетеді. 1966 жылға дейін Хиллингтон мен Арклстон арасындағы қазіргі M8 тас жолы Ренфрю халықаралық әуежайының ұшу-қону жолағының жанынан салынды, ол сол жылы жаңа Глазго (Абботсинч) әуежайының ашылуынан кейін жабылды. Hillington Estate әуежайдың инженерлік шеберханасы болды, сондықтан ол (жақында ғана) Rolls Royce Plc авиациялық қозғалтқыштар зауытының орналасқан жері болды. Сент-Миррен ФК Ренфрушир кеңесімен бірлесіп Ралстон қауымдастық орталығының алаңдарын футбол жаттығу орталығы мен академиясына айналдырды.