Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ральстон (Baile Raghnaill) – Шотландияның Ренфрушир аймағындағы шағын, орташа табысты, қалалық аймаққа жақын орналасқан елді мекен, және Глазго қаласының үлкенірек бөлігі – Пейсли қаласының құрамына кіреді. Бұл аудан А761 (бұрынғы А737) тас жолымен бөлінеді, ол Ренфрушир мен Глазго қаласы арасындағы басты қос жол болып табылады.
Ralston (Baile Raghnaill in Scottish Gaelic) is a small, middle class, suburban settlement in Renfrewshire, Scotland, being part of the greater town of Paisley. The district straddles the A761 (formerly the A737), the main dual carriageway between Renfrewshire and the City of Glasgow.
Ралстонның иеліктері
Қазіргі заманғы Ралстон елді мекені атын Ралфстоун (Ральфтың қаласы) ежелгі феодалдық иеліктерінен алған. Ол 12 ғасырдың басында Фиф графының кіші ұлына сыйға берілген жерлерге байланысты аталған. Феодалдық иеліктерге Олдтун (қазіргі Олдхолл), Халлхед, Баршоу, Уайтхоу, Байрз, Ханибог, Пеннили, Мейли және Ралстонвуд жерлері кірген. Шотландияның төмендіктерінде тегілер қолданысқа енген кезде, графтың кіші ұлының ұрпақтары осы иеліктердің құрметіне өздерін «Ралстон» деп атаған. Жерлер 1704 жылға дейін Ралстон отбасының меншігінде болды, содан кейін Гэвин Ралстон оларды Джон, Дундональд графына сатты. Ол оларды қызы, Леди Энн Кокрейнге, Джеймс Гамильтонға, 5-ші Гамильтон герцогіне үйленген кезде бұйырды. Олардың ұлы 1755 жылы Ралстонды Глазгоның көрнекті саудагері және сол жердегі Кеме банкінің негізін қалаушыларының бірі – Касл Семплдің Уильям Макдоуалына сатты. Оның ұлы, Гартленд және Касл Семплдің Уильям, 1800 жылы Ралстонды Пейслидегі мануфактура иесінің ұлы Уильям Оррға сатты, ол ағасымен бірге Ирландияда мата өндірісімен айналысып, байлық жинаған еді. Ол үш жыл бұрын Глазго графынан Инглистон жерінің бір бөлігін сатып алып, онда әсем сарай салды. Ол иеліктерді сатып алғаннан кейін, оларды біріктіріп, Ралстон деп атады, ал сарайы Ралстон сарайы болды. 1840 жылы Глазго саудагері Джеймс Ричардсон осы жерлерді сатып алды. Оның ұлы Томас Ричардсон сарайды кеңейтіп, иеліктің аумағын ұлғайтты. Ралстон иеліктері 19 ғасырдың соңында ауыл шаруашылығы жерлері ретінде бөлініп сатылды. Ралстон сарайының қираған қалдықтары 1930 жылдары бұзылды, бірақ бастапқы тас жұмысының бір бөлігі Ралстон гольф клубының клубхаусына қосымша ғимарат ретінде сақталған. Глазго жолындағы Шығыс және Батыс ложалары – иеліктерге кіретін бастапқы қақпалар.
The modern settlement of Ralston takes its name from the ancient feudal estates of Ralphistoun (Ralph's town), named after the younger son of the Earl of Fife, to whom the lands were given in the early 12th century. The feudal estates included the lands of Auldtoun (now Oldhall), Hullhead, Barshaw, Whitehaugh, Byres, Honeybog, Pennilee, Maylee and Ralstonwood. When the use of surnames was adopted in the Scottish Lowlands, the descendants of the Earl's younger son named themselves 'Ralston' after the estates. The lands remained in the Ralston family until 1704 when they were sold by Gavin Ralston to John, Earl of Dundonald, who conferred them on his daughter, Lady Anne Cochrane, when she married James Hamilton, 5th Duke of Hamilton. Their son sold Ralston in 1755 to William MacDowal of Castle Semple, an eminent Glasgow merchant and one of the founders of the Ship Bank there. His son, William of Garthland and Castle Semple, sold Ralston in 1800 to William Orr, son of a Paisley manufacturer who, with his brother, had made his fortune in the manufacture of linens in Ireland. Three years earlier, he had acquired from the Earl of Glasgow, part of the lands of Ingliston, on which he built an elegant manor house. Upon purchase of the estates, he merged all of them into one, which he called Ralston, and his manor house became the Mansion of Ralston. In 1840, James Richardson, a Glasgow merchant, secured the lands. His son, Thomas Richardson, enlarged the mansion and increased the size of the estate. The Ralston estates were eventually carved up and sold as farmland in the late 19th century. The ruins of Ralston Mansion were demolished in the 1930s, however part of the original stonework forms an annex to the club house at Ralston Golf Club. The East and West Lodges on the Glasgow Road were the original gate houses to the estates.
География
Ральстон негізінен оңтүстікке қарай беткейлі төбелер тізбегінде орналасқан, содан Глениффер Брейс және Буллвуд плантациясы көрініс тапқан. Аудан батысында Пейслидің құмтасты виллаларымен үйлесімді бірігеді. Мұнда Баршоу паркі аудан мен оның ірі көршісі арасындағы қолайлы шекараны белгілейді. Шығыс жағынан Ральстонның боялған тас шағын үйлері мен олардың ұқыпты күтілген алдыңғы бақтары Глазго жолымен Ренфрушир шекарасына дейін, тіпті одан да әрі созылып, көршілес Крукстонның шағын үйлерімен біте қалады. Ральстонның солтүстік шегі Пенли көпірінің іргесіндегі Оңтүстік Арклстон фермасымен анықталады, ал оңтүстік шегі Ральстон гольф алаңымен және Батго төбесінің желден қорғалған беткейімен шектеледі. Солтүстікке қарай ауданның ресми (аумақтық) шекарасы Пенили көпірінен өте, Пейсли – Глазго темір жолына (Инверклид желісі) дейін созылады, ол Солтүстік және Оңтүстік Арклстон фермалары арасындағы шекараны құрайды. Оңтүстікте Ральстонның “әкімшілік құзыры” Ральстон гольф алаңын қамтиды және Пейсли каналының темір жол желісінен асып, Росс Холл Мейнс фермасындағы White Cart Water-ге дейін жетеді. Ральстонның солтүстік шекарасы Ренфрюге жақын, Клайд өзені бойындағы Брейхедтегі қала сыртындағы сауда орталығына жақын орналасқан. Батыста Ральстонның Пейслимен шекарасы айқын емес. 1974 жылға дейінгі Пейсли қаласының шекарасы Олдхолл жолының бұрышында Глазго жолымен қиылысқанмен, бүгінде ауданды көптеген адамдар, оның ішінде жергілікті қоғамдық кеңес, Пейслинің Хоукхед жолы мен тарихи Пейсли – Ральстон шекарасы арасындағы бөлігін де қамтиды деп санайды. Бұл негізінен қазіргі және дәстүрлі әкімшілік шекараларға қарамастан, Хоукхед жолынан шығысқа қарай тұратын балалардың барлығы Ральстон бастауыш мектебінің білім алатын аймағына жатқандықтарына байланысты.
Ralston is situated primarily on a series of south facing hillsides, overlooking the Gleniffer Braes and the Bullwood plantation. The district merges congruously with the sandstone villas of Paisley to its west. Here, Barshaw Park provides a convenient boundary between the district and its larger neighbour. To the east, Ralston's painted stone cottages and their proudly maintained front gardens define the Glasgow Road all the way to the Renfrewshire border and beyond, merging unobtrusively with the cottages of neighbouring Crookston. Ralston's northern edge is defined by South Arkleston farm at the foot of Penilee Bridge; its southern extent is limited by Ralston Golf Course and the leeward side of Bathgo Hill. To the north, the district's official (ward) boundary extends beyond Penilee Bridge, to the main Paisley Glasgow railway (Inverclyde Line), which forms the boundary between North and South Arkleston farms. To the south, Ralston's 'jurisdiction' takes in the whole of Ralston Golf Course and extends beyond the Paisley Canal railway line to the White Cart Water at Ross Hall Mains farm. Ralston's northern boundary falls close to the out of town retail development at Braehead on the River Clyde near Renfrew. To the west, Ralston's boundary with Paisley is less well defined. Despite Paisley's pre 1974 burgh boundary intersecting the Glasgow Road at the corner of Oldhall Road, today, the district is considered by many, including the local community council, to include the part of Paisley between Hawkhead Road and the historic Paisley Ralston boundary. This is primarily attributable to the fact that, in spite of the formal administrative boundaries, both current and traditional, children living east of Hawkhead Road have always fallen within the catchment area of Ralston Primary School.
Әкімшілік
Пейслиге жақын орналасқандықтан, Ралстон әрқашан үлкен көршісінен тәуелсіз болды және 1974 жылға дейін Ренфрю округінің 2-ші Жергілікті округіндегі Хурлет пен Олдхоллдың көп бөлігін құрады. 1995 жылы өткізілген жергілікті референдумда, Стратклайд аймағын тарату және Ренфруширді үш жеке басқару аймағына бөлу жоспарланған кезде, Ралстон тұрғындары жаңа Пайслиге негізделген (және Лейбористер басымдығы бар) Ренфрушир билігінен жаңа бөлінген (және Консерваторлар басқаратын) Шығыс Ренфруширдің құрамына қосылуға қарсы күшті дауыс берді. Шығыс Ренфрушир Ралстонда жергілікті басқару кеңсесі ашылатынына уәде бергеніне қарамастан, жергілікті тұрғындар ауданның тек қана шалқақ аванпостына айналатынынан, қалған билікпен тар жолақты ауылдық жер арқылы байланысатынынан және екеуі арасында тікелей жол немесе қоғамдық көлік байланысы болмайтынынан алаңдады. Дегенмен, аннексияға қарсы ең маңызды себеп – Ралстон мектебінің Пейслидің Грамматикалық мектебіне қызмет ететін бес бастауыш мектептің бірі екендігі (және осылай болып қала беретіні) болды. Ата-аналар аудан Ренфруширдің білім беру органының қарауынан шығып кетсе, жергілікті балалардың Ралстонның ең жақын орта мектебіне баруына кедергі келтірілуі мүмкін деп уайымдады. Қазір Ралстон Ренфрушир билігінің жергілікті басқару бөлімшесі ретінде басқарылады (Пейсли Солтүстік-Шығысы және Ралстон деп аталады). Жергілікті демократия тұрғысынан, ауданды Ралстонның қоғамдық кеңесі ұсынады, ол жергілікті маңызы бар мәселелер бойынша Ренфрушир билігімен байланысады. Ұлттық деңгейде бұл аймақ Шотландия Парламентінің Пейсли сайлау округіне жатады және Ұлыбритания Парламентінде Пейсли және Солтүстік Ренфруширдің бөлігі ретінде өкілдік етіледі. Бүгінде, көбінесе пошталық мекенжайлар мен жергілікті басқаруды қайта ұйымдастырудың нәтижесінде, Ралстонға көшіп келген көптеген адамдар өздерінің техникалық түрде Пейслиде тұрмайтынын білмейді. Қазіргі уақытта Ралстонның жеке ерекшелігін еске салмаққа мүмкіндік беретін жалғыз айқын, бірақ нәзік белгі – A761 Глазго жолымен Ренфруширге кіргенде, жүргізушілер Пейслиге қош келдіңіз деген белгіні көруден бір километр бұрын "Ренфруширге қош келдіңіз" деген белгіні көреді. Дегенмен, Ралстонның қазіргі мәртебесі – Пейслидің орта таптық аймағы.
Despite its close proximity to Paisley, Ralston has always remained independent of its larger neighbour, and until 1974, formed the most part of Hurlet and Oldhall in the 2nd Landward District of the County of Renfrew. In a local referendum, held in 1995 ahead of the planned abolition of the Strathclyde Region and the partition of Renfrewshire into three separate local government areas, the residents of Ralston voted overwhelmingly against leaving the new Paisley based (and Labour dominated) Renfrewshire authority to become an annex of the newly partitioned (and Conservative run) East Renfrewshire. Despite East Renfrewshire's assurance that a local government office would be set up within Ralston, locals were concerned that the district would be no more than a remote outpost, linked to the rest of the authority by a narrow strip of countryside with no direct road or public transport links connecting the two. By far the most persuasive reason against annexation, however, was that Ralston School was (and is) one of the five feeder primaries, serving Paisley's Grammar School. Parents were concerned that if the district were to leave the jurisdiction of Renfrewshire's education authority, local children would be prevented from attending Ralston's closest secondary school. Ralston is now administered as a local government ward of the Renfrewshire authority (named Paisley Northeast and Ralston). In terms of local democracy, the district is represented by the Ralston Community Council, which lobbies the Renfrewshire authority on matters of local significance. Nationally, the area falls within the Paisley constituency of the Scottish Parliament and is represented in the UK Parliament as part of Paisley and Renfrewshire North. Today, mainly as a result of postal addressing and local government reorganisation, many newcomers to Ralston are unaware that they do not technically live in Paisley. Nowadays, the only obvious, albeit subtle, reminder of Ralston's separate identity is the fact that on crossing into Renfrewshire on the A761 Glasgow Road, drivers pass a "Welcome to Renfrewshire" sign a whole kilometre before they pass a sign welcoming them to Paisley. Ralston's current status, however, is that of a middle class Paisley suburb.
Көлік
Ралстон арқылы өтетін басты жол – A761, ол Порт-Глазгода A8 жолымен қиылысып басталады және Ралстонға жеткенше Линвуд пен Пейсли қалаларынан өтеді. Содан кейін жол Ренфрушир мен Глазго шекарасы арқылы Крукстон, Кардональд және Иброкс қалаларына дейін жалғасады, соңында Пейсли Роуд Толлға жетіп, онда A8 жолымен қайтадан қиылысады. Жолда полицейлер жылдамдық режимін үнемі тексеріп отырады, себебі Ралстонның 30 миль/сағаттық жылдамдық шегінен асып кететін жүргіштердің саны көп. Сағатына шамамен 1400 көлік осы аймақтан екі бағытта да өтеді. Орта тапқа жататын шағын қала болғандықтан, автокөлікке иелік ету деңгейі Ренфруширдегі ең жоғары көрсеткіштердің біріне жатады, көптеген отбасыларда 2 автокөлігі бар. Ралстон сонымен қатар автокөлікке иелік ету көрсеткіші бойынша Стратклайд аймақтық орташа деңгейден де жоғары, ал Шотландиядағы орташа көрсеткіш ең төменгі деңгейде. Ралстонның оңтүстік және солтүстік жағын Пейсли каналы мен Айршир және Инверклид теміржолдары шектейді. Хиллингтон, Крукстон және Хоукхед станциялары кейбір тұрғындарға жақын болғанымен, аудан тұрғындарының көп бөлігіне ыңғайлы пойыз қызметі қолжетімді емес. Пейсли каналы желісі 1983 жылы жабылғаннан кейін 1990 жылы ішінара қайта ашылды, ол Бичингтің кесу шараларының салдарынан жабылған соңғы теміржол желілерінің бірі болды. Хоукхед станциясы желінің қалған бөлігінен кейінірек, 1991 жылы ашылды. Бастысы, Пейсли мен Глазго арасындағы негізгі бағытта орналасқандықтан, Ралстонға жергілікті автобус қызметтері жақсы дамыған, ал кейбір бағыттар демалыс күндері тәулік бойы жұмыс істейді. Күндіз A761 магистралінде автобустардың қатынайтын жиілігі 2-3 минутты құрайды деп есептеледі, бұл Ралстон арқылы қозғалысты өте қарбаласты етеді. First Glasgow, First Stop Travel және McGill's Bus Services компаниялары Ралстонды көршілес қалалармен және нысандармен, соның ішінде Пейсли, Джонстон, Глазго әуежайы және Глазгомен байланыстыратын автобус бағыттарын жүргізеді.
The main road through Ralston is the A761, which begins in Port Glasgow at the junction with the A8, and runs through Linwood and Paisley before reaching Ralston. It then continues across the Renfrewshire Glasgow border through Crookston, Cardonald and Ibrox to Paisley Road Toll, where it meets the A8 once again. The road is regularly subject to police speed checks, due to the problem of drivers speeding through Ralston's 30 mph limit. Typically around 1,400 vehicles travel in both directions through the area per hour. As a middle class suburb, car ownership is among the highest in Renfrewshire, with many 2 car households. Ralston is also above the Strathclyde regional average in car ownership, which is the lowest in Scotland. Ralston is bounded by both the Paisley Canal and Ayrshire & Inverclyde railway lines on its southern and northern sides, respectively. Whilst Hillington, Crookston and Hawkhead stations are close for some residents, the majority of the district's population live too far away to receive a convenient train service. The Paisley Canal line partially re opened in 1990, following its closure in 1983, one of the last railway lines to ever fall victim of the Beeching cuts. Hawkhead station opened later than the rest of the line in 1991. Primarily on account of its location on the main route between Paisley and Glasgow, Ralston is well served by local bus services, with some services running 24 hours a day at weekends. It is estimated that the frequency of buses on the main A761 road is every 2–3 minutes during the day, which makes traffic through Ralston very busy indeed. First Glasgow, First Stop Travel and McGill's Bus Services operate bus routes through the area, connecting Ralston with neighbouring towns and facilities, including Paisley, Johnstone, Glasgow Airport and Glasgow.
Қызықты деректер
Шотланд актері Дэвид Теннант, Том Конти және Джерард Батлер, сондай-ақ интерьер дизайнері Джон Амабиль, ақын Грэм Фултон, комедиант Ричи МакМахон және Нью-Йорк қаласының жеке өнер клубының иесі Алан Линн Ралстоннан шыққан. Бүгінде Пенили жолы Арклстон шаруашылықтарының басынан солтүстікке қарай өтеді және M8 тас жолын болдырмау үшін Хиллингтон иелігіне кіргенде оңға қарай күрт бұрылады. Бұл бұрылыста жол бұрын сәл солға бұрылып, Ренфрюге дейін созылатын, қазіргі Ньюменс жолына айналған. Тарихи тұрғыдан Ралстонның шекарасы Шығыс және Батыс қақпаларымен белгіленген, бұл Ралстон иелігіне кіретін ескі кіреберістер еді, және осы жерлерде әлі де сол дәуірге тән үйлер сақталған. Алайда, автобус бағалары тарихқа адал қалды, автобустар Ралстонның «тарифтік аймағына» тек Батго даңғылындағы Ралстон Шығыс қақпасының орнында орналасқан үйдің жанынан кіреді. Ралстон аймағы осы жерден Стратмор даңғылындағы Батыс қақпасына дейін созылады. Бұл Киллеарн драйвіндегі Ренфрушир шекарасынан Батго даңғылына дейінгі бөлікті қате түрде Крукстон аймағында қалдырады. Сонымен қатар, Strathclyde ZoneCard және жергілікті билік шекаралары арасындағы үйлесімсіздік Ралстонның Пенили жолынан шығысқа қарай орналасқан бөлігінің Үлкен Глазгоның «G3» аймағында, ал ауданның қалған бөлігі Ренфруширдің «R1» аймағында болуына әкелді. Дегенмен, бұл аномалия шығыс Ралстон тұрғындарының, жұмыс үшін Глазгоға барушылардың, қоғамдық көліктің төмен бағасынан пайда көруіне мүмкіндік береді, себебі оларға шығыс Ренфруширдің қалған бөлігіне қарағанда бір аймаққа аз билет қажет. 1950 жылға дейін Букливи жолы тек Саутволд төбесінің Аушманнох жағында ғана болды, ол Саутволд жолына оңға қарай бұрылып, Ралстон мектебіне қарай емес, төмен қарай жалғаспады. Сол сияқты, Аушманнох даңғылы Далфойл Корт маңындағы тұйықтан Букливи жолына дейін созылып, T-түйіскенін құрады. Букливи жолы мен Пенили жолы арасындағы бөлік кейінірек қосылды, бұл Ралстонда кең таралған дәстүрлі құмтасқа қарағанда үйлердің заманауи кірпіштен салынғанын көрсетеді. 1966 жылға дейін Хиллингтон мен Арклстон арасындағы қазіргі M8 тас жолы Ренфрю халықаралық әуежайының ұшу-қону жолағының жанынан салынды, ол сол жылы жаңа Глазго (Абботсинч) әуежайының ашылуынан кейін жабылды. Hillington Estate әуежайдың инженерлік шеберханасы болды, сондықтан ол (жақында ғана) Rolls Royce Plc авиациялық қозғалтқыштар зауытының орналасқан жері болды. Сент-Миррен ФК Ренфрушир кеңесімен бірлесіп Ралстон қауымдастық орталығының алаңдарын футбол жаттығу орталығы мен академиясына айналдырды.
Scottish actors David Tennant, Tom Conti and Gerard Butler hail from Ralston, as does interior designer John Amabile, poet Graham Fulton,Comedian Richie McMahon and New York City private arts club owner, Alan Linn. Today, Penilee Road runs northward past the Arkleston farms and turns sharply to the right to avoid the M8 motorway as it enters Hillington Estate. At this bend, the road used to veer slightly to the left and continued through to Renfrew, where it became what is now Newmains Road. Historically, Ralston's boundaries were defined by the East and West Gates, the former entrances to what was the Ralston Estate, which still contains period houses at these locations. Bus fares, however, have remained true to history and buses only enter the Ralston 'fare stage' at Bathgo Avenue at the site of the period house at Ralston East Gate. The Ralston stage runs from here to the corresponding West Gate at Strathmore Avenue. This leaves the section from the Renfrewshire boundary at Killearn Drive to Bathgo Avenue erroneously in the Crookston stage. Similarly, a mismatch between the Strathclyde ZoneCard and local authority boundaries has resulted in the portion of Ralston east of Penilee Road in the Greater Glasgow 'G3' zone, with the rest of the district in the more appropriate Renfrewshire 'R1' zone. This anomaly does, however, result in residents in eastern Ralston, who commute to Glasgow for work, enjoying cheaper public transport costs, as they require one less zone than the rest of eastern Renfrewshire. Until the 1950s, Buchlyvie Road only existed on the Auchmannoch side of the Southwold hill crest, turning sharply right into Southwold Road rather than continuing down hill toward Ralston School. Similarly, Auchmannoch Avenue ran from its cul de sac near Dalfoil Court to Buchlyvie Road where it formed a T junction the stretch between Buchlyvie Road and Penilee Road was a later addition, as characterised by the modern brick construction of the houses in contrast to the traditional sandstone that is common in Ralston. Up until 1966, what is now the M8 motorway between Hillington and Arkleston was built adjacent to the runway of Renfrew International Airport, which closed in that year, following the opening of the new Glasgow (Abbotsinch) Airport slightly further west. Hillington Estate was actually the airport engineering works, hence it being (until recently) the location of the Rolls Royce Plc aero engine plant. St Mirren F. C. along with Renfrewshire Council turned the Ralston Community Centre fields into a football training facility and academy.