Дақылды пеликан (Pelecanus philippensis) – Оңтүстік Азияда қоныстанушы, ірі су құсы. Ерекше белгілері: дақты мандибул, сұр реңі. Колония құрып, адамдарға жақын мекендейді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі. Дақты мүңқұс (Pelecanus philippensis) немесе сұр мүңқұс – мүңқұстар тұқымдасына жататын құс. Ол Оңтүстік Азияда, Оңтүстік Ираннан бастап Үндістан арқылы Индонезияға дейін көбейеді. Бұл құс кең ішкі және жағалау суларында, әсіресе үлкен көлдерде қоныстанады. Алыстан оларды аймақтағы басқа мүңқұстардан ажырату қиын, бірақ олар кішірек, ал жақыннан қарағанда жоғарғы мандибульдегі дақтар, жарқын түстердің жоқтығы және сұр реңді қауырсыны көзге шалынады. Кей аймақтарда бұл құстар адамдар мекендейтін жерлерге жақын үлкен топтарда ұялайды.
Species of bird
The spot billed pelican (Pelecanus philippensis) or gray pelican is a member of the pelican family. It breeds in southern Asia from southern Iran across India east to Indonesia. It is a bird of large inland and coastal waters, especially large lakes. At a distance they are difficult to differentiate from other pelicans in the region although it is smaller but at close range the spots on the upper mandible, the lack of bright colours and the greyer plumage are distinctive. In some areas these birds nest in large colonies close to human habitations.
Таксономия
Дақты мүңқұс 1789 жылы неміс табиғаттанушысы Иоганн Фридрих Гмелин Карл Линнейдің «Жаратылыс жүйесі» еңбегінің қайта қаралып, кеңейтілген басылымында ресми түрде сипаттады. Ол оны Пелекан тұқымдасына жататын басқа мүңқұстармен бірге жіктеді және *Pelecanus philippensis* есімді екі атау берді. Гмелин өзінің сипаттамасын 1760 жылы француз зоологы Матурин Жак Бриссон сипаттап, суреттеген «Филиппин мүңқұсы» негізінде жасады. Бриссонның үлгісі Филиппин аралдарындағы Лусон аралынан алынған. Бұл түр монотипті, яғни оның ішкі түрлері танылмайды.
The spot billed pelican was formally described in 1789 by the German naturalist Johann Friedrich Gmelin in his revised and expanded edition of Carl Linnaeus's Systema Naturae. He placed it with the other pelicans in the genus Pelecanus and coined the binomial name Pelecanus philippensis. Gmelin based his description on "Le pélican des Philippines" that had been described and illustrated in 1760 by the French zoologist Mathurin Jacques Brisson. Brisson's specimen had been collected on the island of Luzon in the Philippines. The species is monotypic: no subspecies are recognised.
Сипаттама
Дақты мүңқұс – өте ірі су құсы, көбінесе таралған аймағының оңтүстік бөлігіндегі ең ірі немесе ең үлкен жергілікті құстардың бірі, бірақ пеликан үшін салыстырмалы түрде кішкентай. Оның ұзындығы және салмағы, қанаттарының қанатының аралық кеңдігі -тен болуы мүмкін, ал әдеттегі үлкен мүңқұсының ұзындығы -дан өлшенген. Ол негізінен ақ түсті, сұр қыртысы, артқы мойны және қоңыр құйрығы бар. Артқы мойнындағы қауырсындар иіліңкен және сұрғылт мойын қыртысын құрайды. Желкесі қызғылт-күлгін түсті, үлкен ақ дақтары бар, сондай-ақ жоғарғы мүңқұстың екі жағында да дақтар кездеседі. Мүңқұстың ұшы сарыдан қызғылт сарыға дейін өзгереді. Көбейтілу кезеңінде мүңқұстың табанындағы тері қара болады, ал көз айналасындағы дақ қызғылт түсті. Ұшқанда далматин пеликанына ұқсас көрінеді, бірақ үшінші қауырсындары мен ішкі екінші қауырсындары қараңғырақ, ал үлкен қауырсындардың үстінен ақ жолақ өтеді. Құйрығы дөңгелек келген. Жанадан туған балапандар ақ жұмсақ қауырсындармен жабылған. Содан кейін олар сұрғылт, ұсақ дақты қауырсынға ауысады. Мүңқұстағы дақтар бір жылдан кейін ғана пайда болады. Толық ересек құстың көбейтілу кезеңіндегі қауырсыны үшінші жылы толыққанды пайда болады.
The spot billed pelican is a rather large water bird, often the largest or one of the largest native birds in the southern stretches of its range, albeit it is fairly small for a pelican. It is long and a weight of The wingspan can vary from while the typically large beak measured from It is mainly white, with a grey crest, hindneck and a brownish tail. The feathers on the hind neck are curly and form a greyish nape crest. The pouch is pink to purplish and has large pale spots, and is also spotted on the sides of the upper mandible. The tip of the bill (or nail) is yellow to orange. In breeding plumage, the skin at the base of the beak is dark and the orbital patch is pink. In flight they look not unlike the Dalmatian pelican but the tertials and inner secondaries are darker and a pale band runs along the greater coverts. The tail is rounder. The newly hatched young are covered in white down. They then moult into a greyish speckled plumage. The spots on the bill appear only after a year. The full adult breeding plumage appears in their third year.