SMS Baden: Германиялық әскери кемесінің тарихы

Кіріспе

Неміс Императорлық Әскери-теңіз флотының жауынгерлік кемесі – SMS Baden – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде салынған Германия Императорлық Әскери-теңіз флотының дредноут жауынгерлік кемесі. 1915 жылдың қазанында суға түсіріліп, 1917 жылдың наурызында аяқталды. Ол соғыста қолданысқа кірген соңғы жауынгерлік кеме болды; оның екі бауырлас кемесі – және – соғыс аяқталғанда толыққанбады. Кемеде төрт екі мұнаралы сегіз зеңбірек орнатылған, толық жауынгерлік жүктемеде ығыстырылған салмағы және ең жоғары жылдамдығы болды. Баден өзінің бауырлас кемесімен бірге Императорлық Әскери-теңіз флоты салған ең ірі және ең қаруланған жауынгерлік кеме болды. Ашық теңіз флотына қабылдағаннан кейін Баден флоттың флагманы болды, алдыңғы Баденнің орнына келді. Баденнің қысқа қызмет ету кезеңінде аз ғана әрекеттер жасалды; 1918 жылдың сәуіріндегі жалғыз ірі шабуыл кез келген соғысқа ұласпады. 1918 жылдың қарашасында Германияның құлауынан кейін Баден Британдық Корольдік теңіз флотымен бірге Скапа-Флоудағы Ашық теңіз флотының көп бөлігімен бірге ұсталып қалды. 1919 жылдың 21 маусымында контр-адмирал Людвиг фон Ройтер флотты батыруға бұйрық берді. Алайда, пордағы британдық теңізшілер Баденге үлгеріп, оның батып кетуін тоқтату үшін жағаға тіреді. Кеме қайтадан суға шығарылып, жан-жақты тексерілді, содан кейін 1921 жылы Корольдік теңіз флотының кең ауқымды артиллериялық сынақтарында батырылды.

Дизайн

Бавария класының жобалау жұмыстары 1910 жылы ағылшын-герман теңіз қарулану жарысы аясында басталды. Бастапқы талқылаулар негізгі батареяның калибріне қатысты болды. Бұрынғы неміс линкорлары белгілі бір калибрлі қару-жарақтарды тасыған, бірақ шетелдік теңіз күштері жаңа қарулар мен құралдарды қабылдағандықтан, неміс теңіз командасы өздерінің ірі калибрлі қаруларымен жауап беру қажеттігін сезінді. Олар 30,5 см, 34,3 см және 38 см калибрлі қаруларды қарастырды. Рейхсмаринеаттың (Императорлық теңіз кеңсесінің) мемлекеттік хатшысы адмирал Альфред фон Тирпиц Агадир дағдарысынан кейін туған қоғамдық наразылықты пайдаланып, Рейхстагты (Императорлық диета) үлкен калибрлі қарулардың қосымша шығындарын өтеу үшін қосымша қаражат бөлуге көндіре алды. Жобалау тобы 38 см калибрге тоқтады, себебі 40 см калибрлі қарулар әлдеқайда қымбат болды, ал 38 см калибрлі қарулар қолдағы неміс қаруларынан айтарлықтай жақсырақ болды. Баден кемесінің су сызығындағы ұзындығы метр, ал жалпы ұзындығы метрді құрады. Оның суға батып тұруы жобаланған ауырлығында Баден кемесінің ауырлығы болды, бұл жауынгерлік жабдықтардың, отынның және басқа да операциялық қажеттіліктердің толық жүктемесін қамтымады; толық жауынгерлік жүктемеде ол Баден кемесінің ауырлығына дейін жететін, бұл алдыңғы кемелерге қарағанда үлкен болды, осылайша Императорлық теңіз күштері салған ең ірі соғыс кемесі атанды. Баден үш жиынтық Шихау бу турбиналарымен жабдықталған, буды он төрт су түтікті қазандықтар қамтамасыз етті, олардың он бірі көмірмен, ал үшеуі мұнаймен жұмыс істеді. Қозғалтқыш жүйесінің қуаты жоғары жылдамдықта сынақтарда атты және максималды атты өндірді. Оның жобалық жылдамдығы тең болды, бірақ Баден максималды жылдамдыққа жетті. Комиссияға берілген кезде, кемеде 42 офицер мен 1129 сарбаз қызмет етті. Кеме сегіз 38 см SK L/45 қаруымен қаруланған алғашқы неміс соғыс кемесі болды. Басты батареяның қарулары төрт екі қабатты мұнарада орналастырылды: алдыңғы және артқы жағындағы екі супер-ату мұнарасы. Оның қосымша қаруларына он алты 15 см SK L/45 қаруы, төрт 8,8 см SK L/45 қаруы және бес 60 см (23,6 дюйм) су асты торпедалық түтік кірді, біреуі кеменің алдында, ал әр жағында екіден. Кемеде қалыңдығы метрлік броньды белдеу және қалыңдығы метрлік броньды палуба болды. Оның алдыңғы басқару мұнарасының қабырғалары болды, ал басты батарея мұнараларының қабырғалары 350 мм қалыңдықпен, ал төбелері қалыңдықпен жабдықталған.

Design work on the Bayern class began in 1910 in the context of the Anglo German naval arms race, with initial discussions focused on the caliber of the main battery; previous German battleships had carried guns, but as foreign navies adopted and weapons, the German naval command felt the need to respond with larger guns of their own. They considered , , and guns. Admiral Alfred von Tirpitz, the State Secretary of the Reichsmarineamt (Imperial Naval Office), was able to use public outcry over the Agadir Crisis to pressure the [[Reichstag (German Empire) (Imperial Diet) into appropriating additional funds for the Kaiserliche Marine (Imperial Navy) to offset the additional cost of the larger weapons. The design staff settled on the 38 cm caliber since the 40 cm was significantly more expensive and the 38 cm gun marked a significant improvement over existing German guns. Baden was long at the waterline, and long overall. She had a draft of between Baden displaced at her designed displacement, which did not include a full load of combat supplies, fuel, and other operational necessities; at full combat load, she displaced up to Badens displacement was more than greater than that of the preceding ships, making her the largest battleship built by the Imperial Navy. Baden was powered by three sets of Schichau steam turbines, with steam provided by fourteen water tube boilers, of which eleven were coal fired and three were oil burning. The propulsion system was rated at and produced a maximum of on trials. Her design speed was , but Baden achieved a maximum speed of Upon commissioning, she carried a crew of 42 officers and 1,129 enlisted men. The ship was the first German warship armed with eight SK L/45 guns. The main battery guns were arranged in four twin gun turrets: two superfiring turrets each fore and aft. Her secondary armament consisted of sixteen SK L/45 guns, four SK L/45 guns and five 60 cm (23.6 in) underwater torpedo tubes, one in the bow and two on each beam. The ship had an armored belt that was thick and an armored deck that was thick. Her forward conning tower had sides, and the main battery turrets had 350 mm thick sides and thick roofs.

Қызмет тарихы

Баден 1912 жылы төртінші және соңғы Әскери-теңіз заңы бойынша уақытша «Ersatz Wörth» атауымен тапсырылды. Құрылыс 913-ші құрылыс нөмірімен Данцигтегі Schichau Werke кемежайында басталды. Кеме 1913 жылдың 20 желтоқсанында жарыққа шығарылып, 1915 жылдың 30 қазанында суға жіберілді. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда жұмыс едәуір кешіктірілді, біріншіден, Ресейдің Шығыс Пруссияға шабуылы Данцигтегі кеме жасау орындарына қауіп төндірді және бұл Танненберг шайқасында тоқтатылды. Кемежайлардағы жұмыстар қайта басталғаннан кейін, ресурстар ұрыс крейсерін және бұрынғы орыс жеңіл крейсерлерін аяқтауға бағытталды. Осы жобалар аяқталғаннан кейін кемедегі жұмыс қайта жанданды, және Баден 1916 жылдың 19 қазанында теңіз сынақтарына дайын болды; сынақтар 1917 жылдың желтоқсаны мен қаңтары аралығында өтті, ал кеме 14 наурызда қолданысқа берілді. Баденнің екі бауырласы, және , екеуі де Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанда толыққанды аяқталмады және кейіннен жаратылды, Баденді Императорлық Әскери-теңіз флоты үшін салынған соңғы шайқас кемесі қылып қалдырды. Оның экипажының көп бөлігі, капитан Виктор Хардерді қоса алғанда, 1916 жылдың маусымында Ютландия шайқасында батып кеткен «Лютцовтан» келді. Ашық теңіз флотына қосылғаннан кейін Баден флот командирі, вице-адмирал Франц фон Хиппердің флагманы болып тағайындалды, ол қызметті соғыс аяқталғанға дейін атқарды. 1917 жылдың тамыз айының соңында Баден кайзер Вильгельм II-ні Хельголандтың бекітілген аралына сапармен апарды; кемеге ұрыс крейсері мен жеңіл крейсерлер сүйреп отырды. Сапар аяқталғаннан кейін Баден кайзерді Куксхафенге қайтарды. Кеме Куксхафеннің жанында теңіз түбіне соқты, бірақ едәуір зақым келтірмеді. Кеме жыл соңына дейін аз ғана белсенділік көрсетті, өйткені флоттың маңызды бөлімдері Рига шығанағына шабуыл жасау үшін «Альбион» операциясына жіберілді; флот бөлінгендіктен, Солтүстік теңізде шабуылдық әрекеттерге қабілетсіз болды, сондықтан Баден флоты қайта жиналғанға дейін күшін сақтап тұрды.

Baden was ordered under the provisional name Ersatz Wörth in 1912, under the fourth and final Naval Law, which was passed that year. Construction began at the Schichau Werke dockyard in Danzig under construction number 913. The ship was laid down on 20 December 1913 and launched on 30 October 1915. Work was delayed considerably by the start of World War I, first by the Russian advance into East Prussia that threatened the shipyards in Danzig and was checked at the Battle of Tannenberg. Once work in the yards resumed, resources were diverted to complete the battlecruiser and the ex Russian light cruisers and Work on the ship resumed in earnest after those projects were completed, and Baden was ready for sea trials by 19 October 1916; the tests were conducted between December and January 1917 and the ship was commissioned into service on 14 March. Badens two sister ships, and , both lay incomplete at the end of World War I and were subsequently scrapped, leaving Baden the last battleship built for the Imperial Navy. Most of her crew, including her captain, Victor Harder, came directly from Lützow, which had been sunk at the Battle of Jutland in June 1916. After her commissioning into the High Seas Fleet, Baden was placed in the role of flagship for the commander of the fleet, Vice Admiral Franz von Hipper, a position she held until the end of the war. At the end of August 1917, Baden took Kaiser Wilhelm II to visit the fortified island of Helgoland; the ship was escorted by the battlecruiser and the light cruisers and After the conclusion of the visit, Baden returned the Kaiser to Cuxhaven. The ship struck the sea bottom outside Cuxhaven, though no major damage was done. The ship saw little activity for the rest of the year, as significant elements of the fleet were detached for Operation Albion, the assault on the Gulf of Riga; with the fleet divided, it could not take any offensive action in the North Sea, and so Baden remained idle until the fleet reassembled.

1918 жылғы 23 сәуірдегі аванс

1917 жылдың соңында Ашық теңіз флотының жеңіл күштері Норвегияға бағытталған британдық конвойларды тоқтатуға кірісті. 17 қазанда жеңіл крейсерлер мен конвойдың бірін ұстап алып, он екі жүк кемесінің тоғызы мен екі эскортты эсминецті Германияға қайтар алдында батырды. 12 желтоқсанда төрт неміс эсминці бес жүк кемесі мен екі британдық эсминецтен тұратын екінші британдық конвойға шабуыл жасады. Барлық бес көлік кемесі мен бір эсминец батып кетті. Осы екі шабуылдан кейін Ұлы флоттың қолбасшысы адмирал Дэвид Битти конвойларды қорғау үшін жауынгерлік флоттан жауынгерлік кемелерді бөліп алды. Германияның императорлық теңіз флоты (Kaiserliche Marine) соғыс бойы күткен мүмкіндікке ие болды: сандық артықшылығы бар Ұлы флоттың бір бөлігі бөлініп, оқшауланып, жойылды. Хиппер операцияны жоспарлады: I-шабармандық тобының ұрыс крейсерлері, жеңіл крейсерлер мен эсминцтермен бірге үлкен конвойдың біріне шабуылдайтын, ал Ашық теңіз флотының қалған бөлігі британдық дредноут линкорлық эскадрильясына шабуыл жасауға дайын тұратын еді. 1918 жылғы 23 сәуірде сағат 05:00-де неміс флоты Шиллиг кемежайынан шықты. Бадендегі Хиппер британдық барлау қызметінің радиохабарларын ұстап алуын болдырмау үшін сымсыз байланыс хабарларын ең төмен деңгейде ұстауды бұйырды. 06:10-да неміс ұрыс крейсерлері Бергеннің оңтүстік-батысына шамамен жеткенде, ұрыс крейсері оң жақ ішкі винтін жоғалтып, кеменің қозғалтқыштарына ауыр зақым келтірді. Экипаж уақытша жөндеу жұмыстарын жүргізіп, кеменің жылдамдығын сақтап қалуға мүмкіндік берді, бірақ кемені сүйреуге алуға шешім қабылданды. Осы қиындыққа қарамастан, Хиппер солтүстікке қарай жолын жалғастырды. 14:00-ге дейін Хиппердің күші бірнеше рет конвой бағытынан өтті, бірақ ештеңе таппады. 14:10-да Хиппер кемелерін оңтүстікке бұрды. 18:37-ге дейін неміс флоты өздерінің базаларын қоршап тұрған қорғаныс мина өрістеріне оралды. Кейіннен конвой неміс жоспарлаушылары күткеннен бір күн кешіккені анықталды. 24 мамырда Баден тағы да Хельголандқа бағыт алды, бұл жолы флоттың бас қолбасшысы адмирал Рейнхард Шеер мен Ұлы герцог Фридрих фон Баденді аралға алып бару үшін. Бұл сапарға тек Карлсруэ ғана қосылды. Тамыз айында Баден техникалық қызмет көрсету үшін құрғақ докқа қойылды, ал 7-сі Хиппер Шеердің орнына флоттың қолбасшысы болды. Баден 24 тамызда флоттың 6 қыркүйекте өткізілген соңғы ірі оқу-жаттығуына дайындық мақсатында қайтадан суға жіберілді.

In late 1917, light forces of the High Seas Fleet began interdicting British convoys to Norway. On 17 October the light cruisers and intercepted one of the convoys, sinking nine of the twelve cargo ships and the two escorting destroyers before turning back to Germany. On 12 December, four German destroyers ambushed a second British convoy of five cargo vessels and two British destroyers. All five transports were sunk, as was one of the destroyers. Following these two raids, Admiral David Beatty, the commander of the Grand Fleet, detached battleships from the battle fleet to protect the convoys. The German Imperial Navy (Kaiserliche Marine) was now presented with an opportunity for which it had been waiting the entire war: a portion of the numerically stronger Grand Fleet was separated and could be isolated and destroyed. Hipper planned the operation: the battlecruisers of I Scouting Group, along with light cruisers and destroyers, would attack one of the large convoys, while the rest of the High Seas Fleet would stand by, ready to attack the British dreadnought battleship squadron. At 05:00 on 23 April 1918, the German fleet departed from the Schillig roadstead. Hipper, aboard Baden, ordered wireless transmissions be kept to a minimum, to prevent radio intercepts by British intelligence. At 06:10 the German battlecruisers had reached a position approximately southwest of Bergen when the battlecruiser lost her inner starboard propeller, which severely damaged the ship's engines. The crew effected temporary repairs that allowed the ship to steam at , but it was decided to take the ship under tow. Despite this setback, Hipper continued northward. By 14:00, Hipper's force had crossed the convoy route several times but had found nothing. At 14:10, Hipper turned his ships southward. By 18:37, the German fleet had made it back to the defensive minefields surrounding their bases. It was later discovered that the convoy had left port a day later than expected by the German planning staff. On 24 May, Baden again steamed to Helgoland, this time to take the commander in chief of the fleet, Admiral Reinhard Scheer, and Grand Duke Friedrich von Baden to visit the island. Only Karlsruhe joined the ship on this voyage. In August, Baden was dry docked for maintenance, and on the 7th of the month, Hipper replaced Scheer as the fleet commander. Baden was refloated on 24 August in preparation for what was to be the last major training exercise of the fleet, conducted on 6 September.

Көтеріліс және Скапа ағыны

Баден флоттың флагманы ретінде, соғыс бітуге бірнеше күн қалғанда, британдық Ұлы флотпен шайқасу үшін Вильгельмсхавендегі базасынан шығатын ашық теңіз флотының басым бөлігіне қатысуы тиіс болған. Германия үшін жақсы келіссөздік позиция алу мақсатында адмиралдар Хиппер мен Шер британдық флотқа мүмкіндігінше көп зиян келтіруді көздеді, флотының қауіпсіздігіне қарамастан. Осылайша, 1918 жылдың 29 қазанында Вильгельмсхавеннен кетуге бұйрық берілді, мақсаты – кемелерді Яде жотасында шоғырландырып, ертең шығуға дайындалу. Алайда, 29 қазан күні түнінен бастап теңізшілер көтеріліс жасады. 30 қазанның таңында Тюрингеннің тікелей артында болған «Хельголанд» кемесінің экипажы да көтеріліске қосылды. Екі торпедалық катер келген соң, оқты ашумен қорқытып, екі кеме де қарсылық көрсетпей берілді, ал соғыс кемелерінің экипаждары жағаға шығарылып, тұтқынға алынды. Баден экипажының көңіл-күйі «қауіпті» деп баяндалды. Көтеріліс жағаға да тарады; 3 қарашада шамамен 20 мың теңізші, док жұмысшылары мен азаматтар түрмедегі көтерілісшілерді босату үшін Кильдегі билікке қарсы шайқасты. Осы арада, 9 қарашада Баден кемесінде социалистердің қызыл туы көтерілді, бұл Хиппер мен Шерді жоспардан бас тартуға итермеледі. Баден бастапқыда соғыс біту шарты бойынша берілмеуі керек еді, бірақ аяқталмаған және теңізге шыға алмайтын «Маккенсен» шайқас крейсерін алмастырды. Нәтижесінде, 1918 жылдың 21 қарашасында Скапа-Флоға аттанған ашық теңіз флотына қосылудың орнына, Баден 1919 жылдың 7 қаңтарында Германиядан кетті. Кеме Скапа-Флоға келгеннен кейін, экипажтың көп бөлігі жеңіл крейсермен Германияға қайтарылды. Корольдік теңіз күштері кемені 9 қаңтарда тексерді, бірақ артиллериялық жабдықтар сияқты көптеген техникалық құралдар Германиядан шығар алдында алынып тасталған еді. Флота Версальдегі келіссөздер кезінде тұтқында қалды, нәтижесінде соғысты аяқтаған келісімге қол қойылды. «Таймс» газеті контр-адмирал Людвиг фон Ройтерге соғыс біту мерзімінің 1919 жылдың 21 маусымында сағат 12:00-де аяқталадынын, Германияның бейбітшілік шартына қол қою мерзімі соған дейін аяқталу керектігін хабарлады. Ройтер британдықтар соғыс біткеннен кейін неміс кемелерін басып алуға ниетті деген қорытындыға келді. Осыған жол бермеу үшін ол мүмкіндігінше кемелерін батыруға шешім қабылдады. 21 маусым күні таңертең британдық флот Скапа-Флодан оқу маневрлерін жүргізу үшін шықты; сағат 11:20-да Ройтер кемелеріне бұйрық берді. Бадендегі көптеген теңізшілер сол күні таңертең жабдықтау кемесін түсіруге көмектесу үшін таңдалғандықтан, теңізге кіретін тесіктерді ашуға қол жеткізе алмады, ал қалған экипаж мүшелері бұл жұмысқа жеткіліксіз болды. Нәтижесінде, Баден батыру процесін бастаған соңғы ірі соғыс кемесі болды, ал порттағы британдық күштер кемеге қол жеткізіп, зәкір тізбектерін кесіп, терең суға батып кетпес бұрын жағаға тіреп тастады. Содан кейін лейтенант-командир Брюс Фрейзер басқаратын британдық теңізшілер Баденге кірді. Баден батыру кезінде сәтті батпаған жалғыз капиталдық кеме болды. Кеме 19 шілдеде қайтадан жүзіне шығарылды, содан кейін ол Инвергордон портына сүйретілді.

As the fleet flagship, Baden was to have taken part in a final fleet action days before the Armistice, an operation which envisioned the bulk of the High Seas Fleet sortieing from their base in Wilhelmshaven to engage the British Grand Fleet. In order to obtain a better bargaining position for Germany, Admirals Hipper and Scheer intended to inflict as much damage as possible on the British navy, whatever the cost to the fleet. Consequently, on 29 October 1918, the order was given to depart from Wilhelmshaven to consolidate the fleet in the Jade roadstead, with the intention of departing the following morning. However, starting on the night of 29 October, sailors on mutinied. Early on the 30th, the crew of Helgoland, which was directly behind Thüringen, joined in the mutiny. Both ships surrendered after two torpedo boats arrived and threatened to open fire, and the battleships' crews were taken ashore and incarcerated. The mood of Badens crew was reported as "dangerous". The rebellion then spread ashore; on 3 November, an estimated 20,000 sailors, dock workers, and civilians fought a battle against the authorities in Kiel in an attempt to secure the release of the jailed mutineers. Meanwhile, on 9 November, the Socialists' red flag was hoisted aboard Baden, which finally convinced Hipper and Scheer to abandon the plan. Baden was not originally intended to be surrendered under the terms of the Armistice, but was substituted for the battlecruiser Mackensen, which lay incomplete and could not put to sea. As a result, instead of joining the High Seas Fleet when it departed for Scapa Flow on 21 November 1918, Baden left Germany on 7 January 1919, and after arriving, most of her crew were taken off the by the light cruiser to be returned to Germany. The Royal Navy inspected the ship on 9 January, but many of the technical instruments, including gunnery equipment, had been removed before the ship left Germany. The fleet remained in captivity during the negotiations in Versailles that ultimately produced the treaty that ended the war. A copy of The Times informed Rear Admiral Ludwig von Reuter that the Armistice was to expire at noon on 21 June 1919, the deadline by which Germany was to have signed the peace treaty. Reuter came to the conclusion that the British intended to seize the German ships after the Armistice expired. To prevent this, he decided to scuttle his ships at the first opportunity. On the morning of 21 June, the British fleet left Scapa Flow to conduct training maneuvers; at 11:20 Reuter transmitted the order to his ships. Many of the men aboard Baden had been selected to help unload a supply ship that morning, and so were unavailable to open the seacocks, leaving the remaining crewmen insufficient for the task. As a result, Baden was the last major warship to begin the scuttling process, and British forces in the harbor managed to secure the ship, cut her anchor chains, and run her aground before she could sink in deeper water. Then Lieutenant Commander Bruce Fraser led the British sailors who boarded Baden. Baden was the only capital ship not successfully sunk in the scuttling. The ship was refloated on 19 July, after which she was towed to the British naval base at Invergordon.

Британдық қызмет

Кеме Инвергордонға келгеннен кейін «Баден» кемесі Корольдік теңіз күштерінің техниктерімен мұқият тексерілді. Теңіз инженерлері кеме корпусының суға төзімділігін анықтау үшін бұрандаларын, келістік кильдерін және рульдерін тексерді. Кеме британдық «S» кемесімен шамалас тиімді екені анықталды. Кеменің броньдық жүйесі жан-жақты зерттелді; британдық команда кеме 1916 жылғы 31 мамыр – 1 маусымдағы Ютландия шайқасынан алынған сабақтарды ескеру үшін өзгертілмеген деген қорытындыға келді. Басты артиллериялық мұнаралар мен оқ-дәрі қоймалары да қатаң тексерілді; жүргізілген сынақтардың бірі – қоймаларды қаншалықты жылдам суға батуға болатынын анықтау, нәтижесі 12 минутты көрсетті. «HMS Excellent» артиллериялық мектебі басты артиллериялық қаруларды сынақтан өткізді. Қаруларды 23 секунд ішінде, яғни бұрынғыдан 13 секундқа жылдам оқ атуға дайындау мүмкіндігі анықталды. Кеменің су өткізбейтін бөлімдері мен су астындағы қорғаныс жүйелері де инспекциялық топты қызықтырды; олар кеменің су шығару және суға қарсы жабдықтарына ерекше назар аударды. Инспекцияның басында кеме корпусындағы шамның тұтануынан түтін пайда болып, жарылыс болды, нәтижесінде кемежай жұмыскері қаза тауып, бірнеше адам жарақат алды. Корольдік теңіз күштерінің лейтенанты Эдмунд Эбботт жараланғандарды құтқаруға жасаған әрекеттері үшін Альберт медалімен марапатталды. Инспекция аяқталғаннан кейін «Баденді» артиллериялық нысана ретінде пайдалану туралы шешім қабылданды. 1921 жылғы қаңтарда алғашқы оқ ату сынақтары тапсырылды. «HMS Excellent» кемесі Ютландия шайқасынан кейін енгізілген жаңа броньды тесуге арналған (AP) снарядтарды атты. Бұл сынақтар детонаторлардың ең тиімді мөлшерін анықтау үшін пайдаланылды; Ютландия шайқасында қолданылған снарядтар ауыр броньға соққанда, тесіп өтудің орнына фрагменттеуге бейім болды. Монитор «Баденнен» біршама қашықта орналасып, оның қаруларын жақын арадан атты. «Баденді» сол жақтан көмір мен броньды алып тастау арқылы оң жаққа қарай бұруға мәжбүр етті, бұл снарядтың көлденең бұрышпен броньға тиюін имитациялады. Алдыңғы мұнара осы уақытқа дейін алынып тасталған. «Terror» кемесі кемеге әртүрлі типтегі 17 снаряд атты. Осы сынақтардан кейін Корольдік теңіз күштері жаңа снарядтардың ауыр броньды тесуге жеткілікті қуатты екенін және Ютландия шайқасында қолданылған бұрынғы нұсқаларға қарағанда әлдеқайда тиімді деген қорытындыға келді. Сынақтардан кейін қатты толқындар кеменің аз тереңдікте батып кетуіне себеп болды; үш айдан кейін ол қайтадан көтеріліп, жөндеуге жіберілді. 1921 жылғы тамыз айына дейін кеме екінші сынақтарға дайындалды. Сынақтардың екінші сериясы 1921 жылғы 16 тамызға жоспарланған. Монитор 15 дюймдік қаруларымен «Баденге» түрлі снарядтарды атты. Бұл жолы снарядтар «Баденнің» ауыр броньына қарсы жақсы жұмыс істемеді; АР снарядтарының бірі жарылмады, ал екі жартылай АР снарядтары соққыда жарылып кеткендей болды. Кемеге алты әуе бомбасы да тасталды, бірақ олар кемеге орналастырылып, қашықтан жарылды. Бомбалар күтілгендей нәтиже бермеді. Екінші оқ ату сынақтарынан кейін «Баден» суға батырылды. Кеме Хард-Дипке шамамен 180 метр (600 фут) тереңдікте батып кетті. «Баденде» жүргізілген сынақтардың ең маңызды қорытындысы – қалың орташа бронь үлкен калибрлі снарядтарға қарсы мүлдем тиімсіз екендігі болды. Нәтижесінде британдық теңіз күштері АҚШ теңіз күштері ұсынған «барлығы немесе ештеңе жоқ» броньдау жүйесін қабылдады. «Барлығы немесе ештеңе жоқ» броньдау теориясы кеменің өмірлік маңызды бөліктерін өте ауыр броньмен қорғаудан тұрады, ал кеменің қалған бөлігін мүлдем қорғаусыз қалдырудан тұрады. Бұл жүйе Ұлыбританияның соғыстан кейінгі бірінші линкор класында, «Lion» класында қолданылды.

After the ship arrived in Invergordon, Baden was carefully examined by Royal Navy technicians. Naval engineers inspected the hull, including the screws, bilge keels, and rudders, to determine the water resistance of the hull form. The ship was found to have been approximately as efficient as the British s. The ship's armor system was extensively investigated; the British team concluded that the ship had not been modified to incorporate the lessons from the Battle of Jutland of 31 May – 1 June 1916. The main battery turrets and ammunition magazines were also the subject of intense scrutiny; among the tests conducted was a trial to see how fast the magazines could be flooded—the result was 12 minutes. The gunnery school HMS Excellent ran loading trials on the main battery guns. It was found that the guns could be prepared to fire in 23 seconds, 13 seconds faster than in the s. The ship's watertight bulkhead and underwater protection systems also particularly interested the inspection team; they paid close attention to the ship's pumping and counter flooding equipment. Early in the inspection, a dockyard worker was killed and several others injured after a candle ignited fumes in the hull, causing an explosion. Edmund Abbott, a Royal Navy lieutenant, was awarded the Albert Medal for his attempts to rescue the injured. After the inspection was concluded, it was determined to expend Baden as a gunnery target. In January 1921 the first round of gunnery tests was ordered. The gunners at HMS Excellent fired the new armor piercing (AP) shells that had been introduced after the Battle of Jutland. This round of tests was used to determine the most efficient ratio of explosives in the detonator caps; the shells fired at Jutland had a tendency to fragment when striking heavy armor rather than penetrate. The monitor moored some away from Baden to fire her guns from point blank range. Baden was made to list to starboard by the removal of coal and armor from the port side, to simulate the effect of a shell striking armor from a plunging angle. The forward most gun turret had by this time been removed. Terror fired 17 shells of various types into the ship. The Royal Navy concluded after these tests that the new shells were sufficiently powerful to penetrate heavy armor, and were much more effective than the previous versions that had been employed at Jutland. Following the tests, heavy seas caused the ship to sink in the shallow water; after three months she was again raised and docked for repairs. The ship was readied for a second round of testing by August 1921. The second series of tests was scheduled for 16 August 1921. The monitor fired a mix of shell types into Baden with her 15 in guns. This time, the shells did not perform as well against Badens heavy armor; one of the AP shells failed to explode and two semi AP shells appear to have broken up on impact. Six aerial bombs were also detonated on the ship, though they had been placed on board and were detonated remotely. The bombs did not perform as well as had been expected. Immediately following the second round of gunnery trials, Baden was scuttled. The ship sank in Hurd Deep in a depth of approximately 180 m (600 ft). The most important finding of the trials on Baden was that the thick medium armor was completely useless against large caliber shells. As a result, the British navy adopted the "all or nothing" armor pioneered by the United States Navy. The "all or nothing" armor theory consisted of protecting the ship's vitals with extremely heavy armor, while leaving the rest of the ship completely unprotected. This system was used on Britain's first post war class of battleships, the .