SMS Bayern: Неміс теңіз кемесінің тарихы

Кіріспе

Германия Императорлық әскери-теңіз флотының линкоры

SMS Bayern – Германия Императорлық әскери-теңіз флотының (Kaiserliche Marine) дредноут линкорының бас кемесі. Кеме 1915 жылғы ақпанда суға түсіріліп, 1916 жылғы шілдеде қызметке кірді, бұл Ютланд шайқасына қатысуға кеш болды. Оның негізгі қару-жарағы төрт мұнарада орналасқан сегіз 38 см (15 дюйм) зеңбіректерден тұрды, бұл алдыңғы он 30.5 см (12 дюйм) зеңбіректерге қарағанда маңызды жақсарту болды. Кеме Ашық теңіз флотының төртінші шайқас эскадрильясының ядросын құруға тиіс болды, үш бауырлас кемесімен бірге. Басқа кемелердің тек біреуі ғана аяқталды; қалған екеуі соғыс кезінде өндіріс талаптары U қайықтарын құрылысына ауысқан кезде тоқтатылды. «Бавария» соғыстың ортасында комиссияға алынды және шектеулі қызмет тарихына ие болды. Кеме қатысқан алғашқы операция – 18-19 тамызда Солтүстік теңізге жасалған сәтсіз флоттық шабуыл болды, ол комиссияға алынғаннан бір ай өткен соң өтті. Кеме Рига шығанағындағы «Альбион» операциясына да қатысты, бірақ 1917 жылғы 12 қазанда неміс шабуылы басталғаннан кейін көп ұзамай «Бавария» минаға отырды және жөндеуге жіберілді. 1918 жылғы қарашада Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін ол Скапа-Флоудағы Ашық теңіз флотының көп бөлігімен бірге тұтқынға алынды. 1919 жылғы 21 маусымда адмирал Людвиг фон Ройтер флотты батыруға бұйрық берді; «Бавария» сағат 14:30-да батты. 1934 жылдың қыркүйегінде кеме судан көтеріліп, Розит портына сүйретіліп, мақұлданып таратылды.

Дизайн

Бавария класының жобалау жұмыстары 1910 жылы ағылшын-герман теңіз қарулану жарысы аясында басталды. Бастапқы талқылаулар негізгі батареяның калибріне қатысты болды. Бұрынғы неміс линкорлары қару-жарақтарды алып жүрген, бірақ шетелдік теңіз күштері жаңа қарулар мен құралдарды қабылдағандықтан, неміс теңіз командасы өздерінің ірі қаруларымен жауап беру қажеттігін сезінді. Олар 30,5 см, 34,3 см және 38 см қаруларды қарастырды. Рейхсмаринеаттың (Императорлық теңіз кеңсесінің) мемлекеттік хатшысы адмирал Альфред фон Тирпиц Агадир дағдарысынан туған халықтың наразылығын пайдаланып, Рейхстагты (Императорлық диета) ірі қарулардың қосымша шығындарын өтеу үшін Кайзерлік теңіз күшіне (Императорлық теңіз күші) қосымша қаражат бөлуге итермеледі. Жобалау тобы 38 см калибрге тоқтады, себебі 40 см қарулар әлдеқайда қымбат болды, ал 38 см қару неміс қаруларына қарағанда айтарлықтай жақсарту болды. Баварияның су сызығындағы ұзындығы 180 метр, ал жалпы ұзындығы 183,5 метрді құрады. Кеменің ені 30 метр, суға бату тереңдігі 9,3 метр болды. Бавария қалыпты жағдайда 25 600 тонна суды ығыстырды, ал толық жауынгерлік жүктемеде 28 400 тоннаға дейін ығыстырды. Кеме үш Parsons бу турбинасымен қоздырылды, бу үш маймен жанатын және он бір көмірмен жанатын Schulz Thornycroft қазандықтарынан алынды. Оның қозғалтқыш жүйесінің қуаты 45 000 а.к. құрады, ең жоғары жылдамдығы 23,5 теңіз шақырымына дейін жетеді, сынақтар кезінде 23,9 теңіз шақырымына дейін жетті. Кеме 3 600 тонна көмір және 700 тонна май отынын тасымалдай алатын, бұл круиздік жылдамдықпен 8 000 теңіз шақырымына дейін қашықтыққа мүмкіндік берді.

Design work on the Bayern class began in 1910 in the context of the Anglo German naval arms race, with initial discussions focused on the caliber of the main battery; previous German battleships had carried guns, but as foreign navies adopted and weapons, the German naval command felt the need to respond with larger guns of their own. They considered , , and guns. Admiral Alfred von Tirpitz, the State Secretary of the Reichsmarineamt (Imperial Naval Office), was able to use public outcry over the Agadir Crisis to pressure the [[Reichstag (German Empire) (Imperial Diet) into appropriating additional funds for the Kaiserliche Marine (Imperial Navy) to offset the additional cost of the larger weapons. The design staff settled on the 38 cm caliber since the 40 cm was significantly more expensive and the 38 cm gun marked a significant improvement over existing German guns. Bayern was long at the waterline, and an even long overall. She had a beam of and a draft of Bayern displaced at a normal displacement; at full combat load, she displaced up to Bayern was powered by three Parsons steam turbines, with steam provided by three oil fired and eleven coal fired Schulz Thornycroft water tube boilers. Her propulsion system was rated at for a maximum speed of , and on trials achieved for a maximum speed of The ship could carry up to of coal and of fuel oil, which provided a maximum range of at a cruising speed of
The ship was the first German warship armed with eight SK L/45 guns. The main battery guns were arranged in four twin gun turrets: two superfiring turrets each fore and aft. Her secondary armament consisted of sixteen SK L/45 guns, four SK L/45 guns and five 60 cm (23.6 in) underwater torpedo tubes, one in the bow and two on each beam. Upon commissioning, she carried a crew of 42 officers and 1,129 enlisted men. The ship had an armored belt that was thick and an armored deck that was thick. Her forward conning tower had sides, and the main battery turrets had 350 mm thick sides and thick roofs.

Кеме сегіз 38 см SK L/45 қаруларымен жабдықталған алғашқы неміс соғыс кемесі болды. Негізгі батарея қарулары төрт екі қабатты мұнараға орналастырылды: алдыңғы және артқы жағындағы екі супер-ату мұнарасы. Оның қосалқы қаруларына он алты 15 см SK L/45 қаруы, төрт 8,8 см SK L/45 қаруы және бес 60 см (23,6 дюйм) су асты торпедалық түтік кірді, біреуі мұрын бөлігінде, ал әр жағында екіден орналасқан. Комиссияға берілген кезде кемеде 42 офицер және 1129 сарбаз қызмет етті. Кемеде 300 мм қалыңдығындағы броньды белдеу және 100 мм қалыңдығындағы броньды палуба болды. Оның алдыңғы басқару мұнарасы 300 мм қабырғаларымен қоршалған, ал негізгі батарея мұнараларының қабырғалары 350 мм, ал төбелері 150 мм қалыңдықпен жабдықталған.

Қызмет тарихы

1912 жылы төртінші және соңғы Әскери-теңіз заңы бойынша «Баварияға» «Т» уақытша атауы берілді. Жұмыс Кильдегі Howaldtswerke кеме құрылыс орнында 590-шы құрылыс нөмірімен басталды. Кеме 1913 жылдың 22 желтоқсанында суға түсіріліп, 1915 жылдың 18 ақпанында теңізге жіберілді. Жабдықтаудан кейін, 18 наурызда қолданысқа енгізілді, бірақ келесі айда портта көбінесе бос тұрды, бастапқы сынақтардан өтті, оның ішінде суға батқан кезде кеменің қалай реакция жасағанын анықтау үшін еңкейту сынақтарынан өтті. 15 сәуірде негізгі артиллериясын сынау үшін кеме жолға шықты, сынақтар келесі күні де жалғасты. «Бавария» 25 сәуірде Алсен аралының жанында алғашқы толық қуатты жылдамдық сынағын өткізді; бұл сынақтар 2 мамырға дейін жалғасты. Қосымша тексерулерден кейін кеме 15 шілдеде қызметке дайын деп танылды, бірақ Ютландия шайқасына қатысу үшін жарты айдан астам кешікті. «Бавария» қолданысқа енгізілгеннен кейін Ашық теңіз флотының III шайқас эскадрильясына қосылды. Кеме операцияға қолжетімді болған болар еді, бірақ кеме экипажының көп бөлігі жақында қолданыстан шығарылған шайқас кемесінің экипажынан құралғандықтан, оларға демалыс берілді. Ол Императорлық Германия үкіметіне 49 миллион алтын маркаға түсті. Кейіннен «Баварияға» бір бауырлас кеме қосылды. Осы кластағы тағы екі кеме – «Саксен» және «Вюртемберг» аяқталмас бұрын тоқтатылды. Қолданысқа енгізілген кезде «Бавария» командасының командирі Капитан зур Зе (теңіз капитаны) Макс Хан болды. Екінші дүниежүзілік соғыста жалғыз рет әскери рейдке шыққан «Бисмарк» неміс шайқас кемесіне командалық еткен Эрнст Линдеман кемеде сымсыз оператор болып қызмет етті. 25 мамырда Баварияның соңғы патшасы Людвиг III кемеге келді. «Бавария» қысқа мерзімге флоттың флагманы болды, 7-16 тамыз аралығында. Адмирал Рейнхард Шер 1916 жылдың 18-19 тамызында флоттың алға жылжуын жоспарлады; операция I скаутингтік тобының бомбалауынан тұрды. Бұл адмирал Дэвид Биттидің крейсерлерін шығарып, жоюға жасалған әрекет болды. Неміс соғыс крейсерлерінің тек екеуі ғана жауынгерлік жағдайда болғандықтан, операцияға үш дредноут тағайындалды: «Бавария» және екі кеме, «Адмирал Шер», сондай-ақ 15 дредноутты қоса алғанда, Ашық теңіз флотының қалған бөлігі артта қалуға және жабуға тиіс болды. I скаутингтік тобы 15 тамызда операцияға дайындық мақсатында танысу жаттығуларын өткізді. Гиппер шайқас кемелерінің баяу жылдамдығына наразы болды, ал Шер британдық соғыс крейсерлерінен оқшауланбау үшін, негізгі флоттан асып кетпеуді бұйырды. Немістер 18 тамызда кешкі уақытта жолға шықты; британдықтар неміс жоспарларын біліп, оларды қарсы алуға Ұлы флотты дайындады. 19 тамызда 14:35 шамасында Шер Ұлы флоттың жақындап келе жатқаны туралы ескертілді және Ютландиядағы қиын жағдайдан кейін 11 апта өткен соң Ұлы флоттың бүкіл күшімен қақтығысуға дайын болмағандықтан, күштерін кері бұрып, неміс порттарына шегінді. 18-20 қазанда Солтүстік теңізге тағы бір рейд жасалды, бірақ неміс флоты тағы да британдық әскери-теңіз күштерін кездестірмеді. 6 желтоқсанда Ашық теңіз флоты қайта ұйымдастырылды, ал «Бавария» III эскадрильяның екінші позициясында орналасты, өйткені ол эскадрильяның флагманы ретінде қызмет етуге жараспады. Оның екінші кеме ретінде орналасуы оған өзінің күшті артиллериясын мүмкіндігінше жылдам қолдануға мүмкіндік берді.

Bayern was ordered with the provisional name "T" in 1912, under the fourth and final Naval Law, which was passed that year. Work began at the Howaldtswerke Dockyard in Kiel under construction number 590. The ship was laid down on 22 December 1913 and launched on 18 February 1915. After fitting out, she was commissioned on 18 March, but remained largely idle in port for the next month, undergoing initial tests, including inclination tests to determine how the vessel responded to flooding. She got underway on 15 April for initial trials of her main battery, which lasted into the next day. Bayern conducted her first full power speed test on 25 April off the island of Alsen; these trials continued until 2 May. After further examinations, the ship was deemed ready for service on 15 July, a month and a half too late for her to participate in the Battle of Jutland. Bayern joined III Battle Squadron of the High Seas Fleet upon her commissioning. The ship would have been available for the operation, but the ship's crew, composed largely of the crew from the recently decommissioned battleship , was given leave. She had cost the Imperial German Government 49 million Goldmarks. Bayern was later joined in service by one sister ship, Two other ships of this class, Sachsen and Württemberg, were canceled before they were completed. At the time of her commissioning, Bayerns commander was Kapitän zur See (Captain at Sea) Max Hahn. Ernst Lindemann, who went on to command the battleship German battleship Bismarck during her only combat sortie in World War II, served aboard the ship as a wireless operator. On 25 May, Ludwig III of Bavaria, the last King of Bavaria, visited the ship. Bayern briefly served as the fleet flagship, from 7 to 16 August. Admiral Reinhard Scheer planned a fleet advance for 18–19 August 1916; the operation consisted of a bombardment conducted by I Scouting Group. This was an attempt to draw out and destroy Admiral David Beatty's battlecruisers. As and were the only two German battlecruisers still in fighting condition, three dreadnoughts were assigned to the unit for the operation: Bayern and the two ships and Admiral Scheer and the rest of the High Seas Fleet, including 15 dreadnoughts, were to trail behind and provide cover. The makeshift I Scouting Group conducted familiarization exercises on 15 August in preparation for the operation; Hipper was displeased by the slow speed of the battleships and Scheer ordered the unit not to exceed from the main fleet so as to avoid being cut off by the faster British battlecruisers. The Germans got underway late in the day on 18 August; the British were aware of the German plans and sortied the Grand Fleet to meet them. By 14:35 on 19 August, Scheer had been warned of the Grand Fleet's approach and, unwilling to engage the whole of the Grand Fleet just 11 weeks after the close call at Jutland, turned his forces around and retreated to German ports. Another sortie into the North Sea followed on 18–20 October, and the German fleet again encountered no British naval forces. The High Seas Fleet was reorganized on 6 December, and Bayern was stationed in the second position of III Squadron, since she was not outfitted to serve as a squadron flagship. Her placement as the second vessel in the line nevertheless would have allowed her to bring her greater firepower into action as quickly as possible.

Альбион операциясы

1917 жылдың қыркүйек айының басында Рига портын неміс әскері басып алғаннан кейін, неміс теңіз күштері Рига шығанағындағы ресейлік теңіз күштерін ығыстыруға шешім қабылдады. Осы мақсатта Адмиралштаб (Жоғары теңіз қолбасшылығы) Балтық теңізіндегі Эзель (Ösel) аралдарын, әсіресе Сворбе түбегіндегі ресейлік артиллериялық батареяларын басып алу операциясын жоспарлады. 18 қыркүйекте Әскери-теңіз күштерінің бірлескен операциясын жүргізуге бұйрық берілді – Эзель және Мун аралдарын басып алу. Негізгі теңіз күші флагман «Мольтке» және Ашық теңіз флотының III шайқас эскадрильясынан тұрды. Осы кезде V дивизияға «Бавария» және төрт «Кёниг» класты линкор кірді. VI дивизия бес «S» класты крейсерден құралды. 9 жеңіл крейсер, 3 торпедалық катер эскадрильясы және ондаған миналық соғыс кемелері бар, барлық күш 300-ге жуық кемеден, 100-ден астам ұшақтан және 6 цеппелинден тұрды. Шабуыл тобының құрамында шамамен 24 600 офицер мен сарбаз болды. Немістерге қарсы тұрғандар – ескі ресейлік доредноуттар: «Слава» және «Цесаревич» линкорлары, бронекруизерлер: «Баян», «Адмирал Макаров» және «Диана» крейсерлері, 26 эсминец, бірнеше торпедалық катер мен канонерлік қайықтар. Эзельдегі гарнизонның саны шамамен 14 000 адамды құрады. Операция 12 қазанда басталды, «Бавария» «Мольтке» мен төрт «Кёнигпен» бірге Тагга шығанағындағы ресейлік жағалау батареяларын атқылауды бастады. Сонымен қатар, бес «Кайзер» Сворбе түбегіндегі батареяларға шабуыл жасады; мақсат – Мун және Даго аралдары арасындағы арнаны бақылауға алу, осылайша шығанақтағы ресейлік кемелердің жалғыз қашу жолын кесу. «Баварияның» операциядағы рөлі 5:07-де Памерорттағы артиллериялық позициясына жылжу кезінде теңіз минасына соқтығысқанда тоқтатылды. Мина жарылысынан бір унтер-офицер мен алты теңізші қаза тапты, кемеге су кіріп, мұрын бөлігі батты. «Бавария» 14:00-де өз позициясынан босатылды. Алдын ала жөндеу жұмыстары 13 қазанда Тагга шығанағында жүргізілді. Уақытша жөндеулер тиімсіз болды, сондықтан «Баварияны» жөндеу үшін Кильге қайтаруға тура келді; кері сапар 19 күнге созылды. Жөндеу жұмыстары 3 қарашадан 27 желтоқсанға дейін жалғасты, оның барысында алдыңғы торпедалық бөлім жабдықтарынан босатылды және торпедалық порттар жабылды. Бөлме содан кейін қосымша су өткізбейтін бөлікке айналдырылды. Жөндеу кезінде төрт SK L/30 зениттік пулемет орнатылды. 16 қазанда екі «Кёниг» класты линкор және бірнеше кіші кемелер Рига шығанағында ресейлік линкорлармен шайқасуға жіберілді. Келесі күні «Кёниг» ресейлік линкорлармен ұрысып, «Славамен» дуэльдесті, ал «Кронпринц» «Славаға» және «Баян» крейсеріне оқ атты. Ресейлік кемелер ондаған рет зақымдалды, бірақ сағат 10:30-да ресейлік әскери-теңіз қолбасшысы адмирал Бахирев олардың кері шегінуін бұйырды. «Слава» тым көп зақым алғандықтан, қашып құтыла алмады; оның орнына, ол батырылды және экипажы эсминецпен эвакуацияланды. 20 қазанға қарай теңіз операциялары тиімді аяқталды; ресейлік флот жойылды немесе кері шегінуге мәжбүр болды, ал неміс әскері шығанақтағы аралдарды бақылауға алды.

In early September 1917, following the German conquest of the Russian port of Riga, the German navy decided to evict the Russian naval forces that still held the Gulf of Riga. To this end, the Admiralstab (the Navy High Command) planned an operation to seize the Baltic islands of Ösel, particularly the Russian gun batteries on the Sworbe peninsula. On 18 September, the order was issued for a joint Army Navy operation to capture Ösel and Moon islands; the primary naval component consisted of the flagship Moltke and III Battle Squadron of the High Seas Fleet. At this time, V Division included the Bayern and four König class battleships. VI Division consisted of the five s. Along with 9 light cruisers, 3 torpedo boat flotillas, and dozens of mine warfare ships, the entire force numbered some 300 ships, supported by over 100 aircraft and 6 zeppelins. The invasion force amounted to approximately 24,600 officers and enlisted men. Opposing the Germans were the old Russian pre dreadnoughts Russian battleship Slava and Russian battleship Tsesarevich, the armored cruisers Russian cruiser Bayan, Russian cruiser Admiral Makarov, and Russian cruiser Diana, 26 destroyers, and several torpedo boats and gunboats. The garrison on Ösel numbered some 14,000 men. The operation began on 12 October, when Bayern, along with Moltke and the four Königs, began firing on the Russian shore batteries at Tagga Bay. Simultaneously, the five Kaisers engaged the batteries on the Sworbe peninsula; the objective was to secure the channel between Moon and Dagö islands, thus blocking the only escape route of the Russian ships in the gulf. Bayern role in the operation was cut short when she struck a naval mine at 5:07 while moving into her bombardment position at Pamerort. The mine explosion killed one Unteroffizier and six sailors, allowed of water into the ship and caused the forecastle to sink by Despite the damage inflicted by the mine, Bayern engaged the naval battery at Cape Toffri on the southern tip of Hiiumaa. Bayern was released from her position at 14:00. Preliminary repairs were made on 13 October in Tagga Bay. The temporary repairs proved ineffective, and Bayern had to be withdrawn to Kiel for repairs; the return trip took 19 days. Repairs lasted from 3 November to 27 December, during which the forward torpedo tube room was stripped of its equipment and the torpedo ports were sealed. The room was then turned into an additional watertight compartment. Four SK L/30 anti aircraft guns were also installed during the repairs. On 16 October, two König class battleships and several smaller vessels were sent to engage the Russian battleships in the Gulf of Riga. The following day, and engaged the Russian battleships—König dueled with Slava and Kronprinz fired on both Slava and the cruiser Bayan. The Russian vessels were hit dozens of times, until at 10:30 the Russian naval commander, Admiral Bakhirev, ordered their withdrawal. Slava had taken too much damage, and was unable to escape; instead, she was scuttled and her crew was evacuated on a destroyer. By 20 October, the naval operations were effectively over; the Russian fleet had been destroyed or forced to withdraw, and the German army held the islands in the gulf.

Кейінгі операциялар

"Бавария" флотына оралғаннан кейін Солтүстік теңізде күзетшілік міндеттеріне тағайындалды. Адмирал Шеер 1917 жылдың соңынан бастап Норвегияға бағытталған британдық конвойларын шабуылдау үшін жеңіл жүзгіш күштерін пайдаланды. Осының нәтижесінде, Корольдік теңіз күштері конвойларды қорғау үшін линкорлар эскадрильясын жіберді, бұл Шеерге Ұлы флоттың жекеленген эскадрильясын жою мүмкіндігін ұсынды. Шеер: «Осындай конвойға жасалған сәтті шабуыл көп тонна жүкті батырумен ғана шектелмейді, сонымен қатар зор әскери жетістік болады және ағылшындарды солтүстік суларға көбірек соғыс кемелерін жіберуге мәжбүр етеді» деп мәлімдеді. Шеер жоспарланған шабуылға дайындық ретінде қатаң радио үнсіздік режимін енгізді. Бұл британдықтарға неміс сигналдарын ұстап алып, шифрлау мүмкіндігін жойды, бұл бұрынғыда маңызды артықшылық болған. Операция бойынша Хиппердің броненосцтары 23 сәуірде конвойға және оның эскорттарына шабуыл жасауға тиіс болды, ал Ашық теңіз флотының линкорлары қолдау көрсетуге дайын тұрды. 22 сәуірде «Бавария» және неміс флотының қалған бөлігі Вильгельмсхавеннің сыртындағы Шиллиг жолдарында жиналды және келесі күні таңғы сағат 06:00-де аттанды. Қалың тұман немістерді жарты сағатқа қорғаныс миналарының ішінде қалуға мәжбүр етті. Хиппердің күштері 24 сәуірде сағат 05:20-де Норвегияның Эгеро қаласынан батысқа қарай жетті. Конвой бағытына байқаусыз жеткеніне қарамастан, операция қателікті барлау салдарынан сәтсіз аяқталды. U-кемелерінен алынған хабарламалар бойынша Шеер конвойлардың әр аптаның басында және ортасында жүзіп кететінін білді, бірақ батысқа бағытталған конвой 22-сі, сейсенбіде Бергеннен, ал шығысқа бағытталған топ 24-і, бейсенбіде Шотландияның Метхил қаласынан шықты. Осының салдарынан Хиппер шабуылдайтын конвой таппады. Сол күні «Мольтке» кемесінің бірінің винті сырғып, электр стансасына ауыр зақым келтіріп, кемеге су кірді. «Мольтке» кемесінің жағдайы туралы Шеерге хабарлау үшін радио байланысын бұзуға мәжбүр болды, бұл Корольдік теңіз күштерін Ашық теңіз флотының әрекеттері туралы ескертті. Бити 31 линкор және төрт броненосцтан тұратын күшпен шықты, бірақ кері шегініп келе жатқан немістерді тоқтату үшін кеш қалды. Немістер 25 сәуірде қорғаныс миналарына жетті, бірақ Хелголандтан шамамен қашықтықта «Мольтке» су асты қайығымен торпедаланды. Бірақ «Мольтке» кемесі портқа сәтті оралды.

Following her return to the fleet, Bayern was assigned to security duties in the North Sea. Admiral Scheer had used light surface forces to attack British convoys to Norway beginning in late 1917. As a result, the Royal Navy attached a squadron of battleships to protect the convoys, which presented Scheer with the possibility of destroying a detached squadron of the Grand Fleet. Scheer remarked that "A successful attack on such a convoy would not only result in the sinking of much tonnage, but would be a great military success, and would force the English to send more warships to the northern waters." Scheer instituted strict wireless silence in preparation for the planned attack. This denied the British the ability to intercept and decrypt German signals, which had previously been a significant advantage. The operation called for Hipper's battlecruisers to attack the convoy and its escorts on 23 April while the battleships of the High Seas Fleet stood by in support. On 22 April, Bayern and the rest of the German fleet assembled in the Schillig Roads outside Wilhelmshaven and departed the following morning at 06:00. Heavy fog forced the Germans to remain inside their defensive minefields for half an hour. Hipper's forces were west of Egerö, Norway, by 05:20 on 24 April. Despite the success in reaching the convoy route undetected, the operation failed due to faulty intelligence. Reports from U boats indicated to Scheer that the convoys sailed at the start and middle of each week, but a west bound convoy had left Bergen on Tuesday the 22nd and an east bound group left Methil, Scotland, on the 24th, a Thursday. As a result, there was no convoy for Hipper to attack. The same day, one of Moltke screws slipped off, which caused serious damage to the power plant and allowed of water into the ship. Moltke was forced to break radio silence in order to inform Scheer of the ship's condition, which alerted the Royal Navy to the High Seas Fleet's activities. Beatty sortied with a force of 31 battleships and four battlecruisers, but was too late to intercept the retreating Germans. The Germans reached their defensive minefields early on 25 April, though approximately off Helgoland Moltke was torpedoed by the submarine Moltke nevertheless successfully returned to port.

Тағдыр

23 қыркүйектен қазанның басына дейін «Бавария» вице-адмирал Хьюго Крафт басқаруымен III эскадрильяның флагманы болды. «Бавария» Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталар алдында Ашық теңіз флотының «өлім сапарына» қатысуға тиіс еді. Ашық теңіз флотының көп бөлігі Вильгельмсхавендегі базасынан Ұлыбританияның Ұлы флотына қарсы шабуылға шығуға дайындалған. Шеер – енді флоттың бас адмиралы – британдық теңіз күштеріне мүмкіндігінше көп зиян келтіруді көздеді, Германия үшін жақсы келіссөз позициясын қамтамасыз ету үшін, флотының бағасы қандай болса да. Флот Вильгельмсхавенге жиналғанда, соғысқа шаршаған теңізшілер көтеріліс жасады. 1918 жылдың 24 қазанында Вильгельмсхавеннен шығуға бұйрық берілді. 29 қазан күні түнінен бастап бірнеше соғыс кемесінде теңізшілер көтеріліс көтерді; III эскадрильяның үш кемесі якорь көтеруден бас тартты, соғыс кемелерінде саботаж актілері жасалды. Осы ашық қарсылыққа байланысты шығуға бұйрық күшін жойды. Көтерілісті басуға тырысып, соғыс кемелері эскадрильясы таратылды. «Бавария» III эскадрильяның қалған бөлігімен бірге Кильге жіберілді. 1918 жылдың қарашасында Германия капитуляциялағаннан кейін Ашық теңіз флотының көп бөлігі Ұлыбритания Корольдік теңіз күштерінің Скапа-Флоу базасында интернироваться тиіс еді. «Бавария» тапсырылатын кемелердің бірі ретінде тізілді. 1918 жылдың 21 қарашасында контр-адмирал Людвиг фон Ройтер басқаруымен кемелер Германиядағы базасынан соңғы рет шықты. Флот британдық жеңіл крейсермен кездесіп, содан кейін Скапа-Флоуға саяхат үшін 370 британдық, американдық және француздық әскери кемелерінен тұратын флотилиямен қосылды. Флот Версаль келісімін жасауға әкелген келіссөздер кезінде тұтқында болды. Ройтер британдықтар неміс кемелерін 21 маусымда басып алуға ниетті деп сенді, бұл Германияның бейбіт келісімге қол қою мерзімі еді. Мерзім 23-іне дейін ұзартылғанын білмей, Ройтер кемелерін батыруға бұйрық берді. 21 маусым күні таңертең британдық флот Скапа-Флоудан оқу маневрлерін жүргізу үшін шықты; 11:20-да Ройтер кемелеріне бұйрық берді. «Бавария» 14:30-да батып кетті. Кеме 1934 жылдың 1 қыркүйегінде көтеріліп, келесі жылы Розитте бөлшектелді. Кеменің қоңырауы соңында Германия Федеративтік теңіз күштеріне жеткізілді және Киль Фордеклубында қойылды. Кеменің бір бөлігі, оның ішінде бас қару батареясының мұнаралары, теңіз түбінде қалды, оларға су астында жүзушілер жете алады.

From 23 September to early October, Bayern served as the flagship of III Squadron, under Vizeadmiral (Vice Admiral) Hugo Kraft. Bayern was to have taken part in what would have amounted to the "death ride" of the High Seas Fleet shortly before the end of World War I. The bulk of the High Seas Fleet was to have sortied from its base in Wilhelmshaven to engage the British Grand Fleet. Scheer—by now the [[Grand admiral of the fleet—intended to inflict as much damage as possible on the British navy, in order to obtain a better bargaining position for Germany, whatever the cost to the fleet. While the fleet was consolidating in Wilhelmshaven, war weary sailors began rioting. On 24 October 1918, the order was given to sail from Wilhelmshaven. Starting on the night of 29 October, sailors on several battleships mutinied; three ships from III Squadron refused to weigh anchor, and acts of sabotage were committed on board the battleships and The order to sail was rescinded in the face of this open revolt. In an attempt to suppress the mutiny, the battleship squadrons were dispersed. Bayern, along with the rest of III Squadron, was sent to Kiel. Following the capitulation of Germany in November 1918, the majority of the High Seas Fleet was to be interned in the Royal Navy base at Scapa Flow. Bayern was listed as one of the ships to be handed over. On 21 November 1918, the ships to be interned, under the command of Rear Admiral Ludwig von Reuter, sailed from their base in Germany for the last time. The fleet rendezvoused with the British light cruiser , before meeting a flotilla of 370 British, American, and French warships for the voyage to Scapa Flow. The fleet remained in captivity during the negotiations that ultimately produced the Versailles Treaty. Reuter believed that the British intended to seize the German ships on 21 June, which was the deadline for Germany to have signed the peace treaty. Unaware that the deadline had been extended to the 23rd, Reuter ordered his ships to be sunk. On the morning of 21 June, the British fleet left Scapa Flow to conduct training maneuvers; at 11:20 Reuter transmitted the order to his ships. Bayern sank at 14:30. The ship was raised on 1 September 1934 and was broken up the following year in Rosyth. The ship's bell was eventually delivered to the German Federal Navy and is on display at Kiel Fördeklub. Some parts of the ship, including her main battery gun turrets, remain on the sea floor between , where they can be accessed by scuba divers.