Массачусетс штатындағы Silver Line автобус жүйесі

Кіріспе

Массачусетс штатындағы автобус жылдам транзит жүйесі, АҚШ

Silver Line – Массачусетс шығанағының көлік басқармасы (MBTA) басқаратын Бостон және Челси қалаларындағы автобус бағыттары жүйесі. Ол MBTA автобус жүйесінің бөлігі ретінде жұмыс істейді, бірақ MBTA метро жүйесінің бөлігі ретінде автобус жылдам транзит (BRT) деп таңбаланады. Алты бағыт екі үзіліссіз дәліздің бір бөлігі ретінде жұмыс істейді. 2019 жылы Silver Line-те апта ішіндегі жолаушылар саны 39 000-ға жетті. Төрт Waterfront бағыты жер асты терминалынан басталып, Оңтүстік Бостон пирстері арқылы – Теңіз порты ауданындағы станциялары бар арнайы автобус туннелінен өтеді. Олар жер бетінде бөлінеді: SL1 – Логан халықаралық әуежайына, SL2 – Dry Dock Avenue-ге және SL3 – Шығыс Бостон арқылы. Тағы бір қысқа маршрут, SLW, тек ең жұмысты уақытта Оңтүстік станциясы мен Silver Line Way арасында жүреді. Waterfront бағыттары көбінесе кеңейтілген батареясы бар дизельдік гибрид автобустарды пайдаланады. Екі бағыт Вашингтон көшесінде Нубиан станциясынан (Роксберидегі Нубиан алаңында) Бостонның орталығына дейін жүреді. SL5 және SL4 бағыттары Вашингтон көшесінде аяқталады. Бұл бағыттар дизельдік гибрид автобустарды пайдаланады. Вашингтон көшесіндегі дәліз 1987 жылға дейін Orange Line жылдам транзит желісімен пайдаланылған Вашингтон көшесіндегі эстакаданы алмастыру үшін салынды. Бастапқы жоспарлар бойынша Жасыл желіге жеңіл рельстік тармақ салынуы тиіс еді, бірақ кейін троллейбустар, ал одан соң СНГ автобустары қолданылды. 1987 жылы өсіп келе жатқан Теңіз портына қызмет көрсету үшін жаппай транзит жоспарлау басталды; 1989 жылы Оңтүстік Бостон пирстері транзит туннелі таңдалды. Ол Дүниежүзілік сауда орталығы және Оңтүстік станциясы арқылы өтуі тиіс еді, бірақ Бойлстон–Оңтүстік станция бөлігі кейінірек жеке кезең ретінде шегерілді. 1999 жылы MBTA Вашингтон көшесі және транзит жобаларын Silver Line деп атады және Бойлстон туннелінің кеңейтілуін Вашингтон көшесіне қосылатын порталмен жоспарлады. Вашингтон көшесіндегі қызметтерді жақсарту 2001 жылы басталды. Көп жылдық кешігуден кейін, $624 миллиондық транзит туннелі арқылы қызмет 2004 жылдың 17 желтоқсанында басталды. Қосылатын туннель (III кезең) 2010 жылы өскен құнға байланысты тоқтатылды; алдыңғы жылы жер үсті маршруты (SL4) енгізілді. Бастапқы SL3 маршруты 2009 жылдың 20 наурызында тоқтатылды. Бұрынғы қалалық сақина жобасының бөлігі ретінде жоспарланған Челсиге жеке SL3 маршруты 2018 жылдың 21 сәуірінде жұмысын бастады. SL3 маршрутын кеңейту жоспарлануда. Silver Line-ның бірнеше басқа кеңейтімдері ұсынылды, сондай-ақ Вашингтон көшесіндегі дәлізді жеңіл рельстік жүйеге айналдыру ұсынылды, бірақ көпшілігі іске асырылмады. Silver Line жолаушылар мен көлік жоспарлаушылардың сынына ұшырады. Жүйенің көп бөлігінде арнайы бөлінген қатарлар, көліктерден ақы төлеу, қорғалған станциялар және транзиттік сигналдарға басымдық сияқты BRT стандарттық мүмкіндіктері жоқ.

The Silver Line is a system of bus routes in Boston and Chelsea, Massachusetts, operated by the Massachusetts Bay Transportation Authority (MBTA). It is operated as part of the MBTA bus system, but branded as bus rapid transit (BRT) as part of the MBTA subway system. Six routes are operated as part of two disconnected corridors. as of 2019, weekday ridership on the Silver Line was 39,000. The four Waterfront routes operate out of an underground terminal at and run through the South Boston Piers Transitway – a dedicated bus tunnel through the Seaport District with stations at and At , they fan out on the surface: the SL1 to Logan International Airport, the SL2 to Dry Dock Avenue, and the SL3 to via East Boston. An additional short turn route, SLW, runs only at peak hours between South Station and Silver Line Way. The Waterfront routes use mostly articulated diesel hybrid buses with extended battery range. Two routes operate on Washington Street between Nubian station (at Nubian Square in Roxbury) and Downtown Boston. The SL5 terminates at and the SL4 on the surface at The Washington Street routes use articulated diesel hybrid buses. The Washington Street corridor was built to replace the Washington Street Elevated, which was used by the Orange Line rapid transit line until 1987. Initial plans called for a light rail branch of the Green Line, but trolleybuses and later CNG buses were substituted. Planning began in 1987 for mass transit to serve the growing Seaport; a new transit tunnel called the South Boston Piers Transitway was chosen in 1989. It was to run from to World Trade Center via and South Station, though the Boylston–South Station section was later deferred as a separate phase. In 1999, the MBTA designated the Washington Street and Transitway projects as the Silver Line, and planned for the Boylston tunnel extension to include a portal to Washington Street for through running. Service improvements on Washington Street began in 2001. After years of delays, service through the $624 million Transitway began on December 17, 2004. The connecting tunnel (Phase III) was cancelled in 2010 due to rising costs; a surface route (SL4) was introduced the previous year. The original SL3 route to was discontinued on March 20, 2009. A separate SL3 route to Chelsea – originally planned as part of the cancelled Urban Ring Project – began service on April 21, 2018. Extension of the SL3 route to is planned. Several other Silver Line extensions have been proposed, as has a conversion of the Washington Street corridor to light rail, but most have not been pursued. The Silver Line has been the target of criticism by riders and transportation planners. Much of the system is missing BRT Standard features such as enforced dedicated lanes, off vehicle fare collection, sheltered stations, and transit signal priority.

Жағалауды дамыту

20-шы ғасырдың көп бөлігінде Теңіз порты ауданы теміржол тұрақтары мен пирлер орналасқан өнеркәсіптік аймақ болды; Оңтүстік Бостон армия базасы мен Оңтүстік Бостон теңіз аннексі Қызыл желіге қосылатын қысқа автобус бағыттарымен қамтамасыз етілді. 1974 жылы әскери базалар жабылып, теміржол тұрақтарының қажеттілігі туғаннан кейін Теңіз порты коммерциялық даму үшін белгіленді, сонымен қатар көліктің кеңеюіне қажеттілік туды. DEIR жер асты "көліктік желісін" таңдады, соның ішінде жер үсті жеңіл теміржол желісі, биік қозғалтқыш, қалалық теміржол шаттлы және Қызыл желінің орнына ауыстыру қарастырылды. Көліктік желіде жеңіл теміржол және қозғалтқыш мүмкіндіктерінен гөрі троллейбустар немесе екі режимді автобустар қолданылуы тиіс болды; ол Оңтүстік станциясындағы Қызыл желімен, Құрама желімен және Жасыл желімен байланысады. Құрылысын алдағы Орталық артерия/Туннель жобасымен ("Big Dig") біріктіру арқылы шығындарды азайтуға болады. Көліктік желіден қызмет Логан халықаралық әуежайына, жоспарланған айналма көліктік желісінің бөлігі ретінде және жоспарланған Вашингтон көшесі қызметімен байланысуға кеңейтілуі мүмкін. Оңтүстік Бостон пирсінің көліктік желісінің бағыты 1992 жылы Экологиялық әсерді бағалау есебінің жобасымен (DEIR) нақтыланды. Бірінші кезең үшін күндізгі жолаушылар саны 24 200 мен 37 200, ал толық құрылыс үшін 34 800 мен 69 800 аралығында болады деп күтілді, бұл коммерциялық даму қарқынына байланысты. 1995 жылдың сәуірінде экологиялық келісімдер аяқталды. Қосымша жол D көшесінен Хаул жолына дейін көліктік желісін кеңейтуі керек еді. Бұл өзгерістер 1998 жылдың ақпанында мақұлданды. Каналдың астындағы үлкен тас табылғандықтан жоба бір жылға кешіктірілді. Көліктік желі 2004 жылдың 17 желтоқсанында ашылды, Оңтүстік станциясы мен Silver Line арасындағы Waterfront шаттл бағыты жаңа екі режимді автобустар мен Гарвардтағы бағыттардан алынған 40 футтық (12 м) троллейбустармен қамтамасыз етілді. Бастапқы жоспарлар бойынша Оңтүстік Бостонға D көшесі, Бродвей, Саммер көшесі және E 1-ші көшесі арқылы жүретін бір бағыт қарастырылған. Тұрғындар заңды тұрақ орындарының азаюы және қос тұрақ салтының бұзылуы туралы алаңдағандықтан, бұл екі бағытқа бөлінді: біреуі D көшесі арқылы, екіншісі D көшесі мен E 1-ші көшесі арқылы City Point-ке дейін. 2004 жылдың 31 желтоқсанында SL2 бағыты бойынша Бостон теңіз өнеркәсіптік паркіне және SL3 бағыты бойынша City Point-ке қызмет басталды – соңғысы D көшесіне қарағанда Солтүстік даңғылы, Драйдок даңғылы және Саммер көшесі арқылы жүрді. Екі күннен кейін, сол айда әуежай қызметін бастау туралы заңдық міндеттемелерді орындау үшін "Silver Line Connector" деп аталатын жексенбі күндері ғана Silver Line Way Logan Airport шаттл қызметі іске қосылды. SL3 қызметі сәтті болған жоқ, өйткені қатарлас бағыттың тікелей бағыты, төменгі бағалары және қала орталығымен жақсы байланысы болды. 2008 жылы SL3 SL2-мен ортақ емес келесіде саяхатқа орташа есеппен бір жолаушыдан да аз болды. 2009 жылдың 20 наурызында SL3 қызметі тоқтатылды, оның орнына SL2 қызметі күшейтілді. 2019 жылдың 22 желтоқсанында бағыт өзгертілді, сондықтан автобустар тоқтау алдында әрқашан бүкіл айналымды айналып өтеді. 2022 жылдың 13 наурызында барлық SL2 автобустары 23 Dry Dock Avenue-де тоқтауға кірісті. 2019 жылдың сәуір айынан бастап пирлерді жөндеуге байланысты жабық 88 Black Falcon Avenue-дегі аялдама сол кезде толығымен алынып тасталды. 88 Black Falcon Avenue-ді қайта құрудың бөлігі ретінде 2025 жылға қарай 27 Drydock Avenue-дің шығыс жағында (Black Falcon Avenue-де) жақсартылған аялдама жоспарлануда. 2022 жылғы қарашадағы түзетілген ұсыныста бұл өзгеріс сақталды, SL2 барлық күндері жоғары жиіліктегі қызметке жақсартылды.

For most of the 20th century, the Seaport District was an industrial area occupied by rail yards and wharves; the South Boston Army Base and South Boston Naval Annex were served by short bus routes that connected with the Red Line at After the military bases closed in 1974 and the rail yards were no longer needed, the Seaport was designated for commercial development, with accompanying need for expanded transit. The DEIR selected an underground "transitway" over alternatives including a surface light rail line, an elevated people mover, a commuter rail shuttle, and a relocation of the Red Line. The transitway was to use trolleybuses or dual mode buses, rather than the light rail and people mover possibilities considered; it would connect with the Red Line at South Station, the Orange Line at , and the Green Line at Costs could be reduced by combining its construction with the upcoming Central Artery/Tunnel Project ("Big Dig"). Service from the transitway could be extended to serve Logan International Airport, to form part of a proposed circumferential transit line, and to connect with the planned Washington Street service. The South Boston Piers Transitway alignment was refined by the Draft Environmental Impact Statement (DEIR) in 1992. Daily ridership was expected to be between 24,200 and 37,200 for the first phase, and between 34,800 and 69,800 for the full build, depending on the rate of commercial development. The environmental approval process was completed in April 1995. A connector road was to extend the transitway from D Street to Haul Road. These changes were approved in February 1998. The discovery of a massive boulder under the Channel delayed the project by a year. The Transitway opened on December 17, 2004, with the Waterfront shuttle route between South Station and Silver Line operated by a mix of new dual mode buses and 40 feet (12 m) trolleybuses borrowed from the Harvard based routes. Original plans called for a single South Boston route running to via D Street, Broadway, Summer Street, and E 1st Street. After concerns from residents over reduction of legal parking spaces and impacts to the "local custom" of double parking, this was split into two routes: one running to via D Street, and one to City Point via D Street and E 1st Street. On December 31, 2004, service began on routes SL2 to the Boston Marine Industrial Park and route SL3 to City Point – the latter running via Northern Avenue, Drydock Avenue, and Summer Street rather than D Street. Two days later, a Sunday only Silver Line Way Logan Airport shuttle service called "Silver Line Connector" began operation to meet a legal commitment to begin airport service that month. The SL3 service was never successful, as the parallel route had a more direct routing, lower fares, and better downtown connections. By 2008, the SL3 averaged less than one passenger per trip on the segment not shared with the SL2. On March 20, 2009, SL3 service was cut, with SL2 service increased in its stead. On December 22, 2019, the route was changed so that buses proceeded around the whole loop before the layover at all times. On March 13, 2022, all SL2 buses began laying over at 23 Dry Dock Avenue. The stop at 88 Black Falcon Avenue, closed since April 2019 due to pier repairs, was permanently cut at that time. An improved stop on the east side of 27 Drydock Avenue (at Black Falcon Avenue) is planned by 2025 as part of redevelopment of 88 Black Falcon Avenue. The November 2022 revised proposal kept this change, with SL2 enhanced to higher frequency service all days.

ІІІ кезең жоспарлары

1993 жылы жоспарланған Бойлстон кеңейтуі Оңтүстік стансадан батысқа қарай Эссекс көшесі, Лафайетт даңғылы және Эйвери көшесі арқылы өтуі тиіс еді. Чайнатаун станциясының платформасы Вашингтон көшесінің шығысындағы Хейвард Плейс астында, ал Бойлстон станциясының платформасы қазіргі Жасыл желі станциясының астында, Бойлстон көшесі мен Орталық зираттың астында айналымды сақинамен орналасуы жоспарланған. 1999 жылы Уотерфронт және Вашингтон көшесі жобаларын Silver Line ретінде біріктіру туралы шешім оңтүстік бөлігінің қосылуына әкелді, ол он жыл бұрын ұсынылған тасталған трамвай туннелін пайдалануы мүмкін еді. Жаңа жер асты станциясы Тремонт көшесінің астында салынуы керек еді, ол қазіргі (NEMC) станциясына қосылып, Оук көшесінің солтүстігінде Вашингтон көшесіне порталмен шығуы тиіс еді. 2003 жылы YMCA ғимаратын бұзу қажеттілігін болдырмау үшін порталдың таңдалған орны сәл солтүстікке жылжытылды, ал NEMC станциясы жойылды. 2006 жылдың ақпан айында штаттық көлік хатшысы Джон Коглиано бастапқы ұсыныстың туннельдеу және құнының көп бөлігін жоюға мүмкіндік беретін, сонымен қатар қызметтің екі кезеңін байланыстыратын 94 миллион долларлық жоспар ұсынды. Бұл жоспар толық ұзындығындағы туннельге алаңдаған Бей-Виллидж тұрғындары арасында танымал болды, бірақ қала орталығына саяхат уақытын айтарлықтай қысқарта алмайтындықтан сынға ұшырады. Бұл "Charles Street Modified" бағыты жобаның соңына дейін балама ретінде сақталды. Вашингтон көшесіндегі автобустарға арналған қарсы ағынмен жүретін арнайы жолақтар Маргинал жолы мен Геральд көшесіне дейін созылып, автобустардың жер үсті бөлімінен порталға жетуіне мүмкіндік беруі керек еді. 2006 жылдың 12 желтоқсанында FTA жобаны қаржыландыру процесіне қайтаруға келісім берді. Алайда, "Кішкентай қазба" деп аталған туннель жобасының бағасы 2009 жылдың мамырына қарай 2,1 миллиард долларға жетті. FTA оған орташа-төмен рейтинг берді, бұл оны федералдық New Starts бағдарламасы бойынша соңғы жобалау кезеңіне өткізбеді. Бостон аймағының қала құрылысы ұйымы қаржыландыру шектеулеріне байланысты ұзақ мерзімді жоспарындағы ұсынылатын жобалар тізімінен III кезеңді алып тастады. New Starts грантына бірден көп үміткер бола алмайтынын түсінген Массачусетс көлік департаменті (MassDOT) FTA-ға III кезең үшін New Starts қаражатын іздемейтінін хабарлады. New Starts бағдарламасының барлық қаражаты заңмен бекітілген Жасыл желінің кеңейту жобасына бағытталды. 2010 жылғы шілдедегі есепте MBTA III кезеңнің мерзімізсіз тоқтатылғанын және жобаға қосымша қаражат жұмсалмағанын мәлімдеді. Жаңа туннельді қажет етпейтін жартылай шешім 2009 жылдың 13 қазанында, федералдық ынталандыру ақшасын пайдаланып, жеделдетілген құрылыстан кейін ашылды. Жаңа маршрут, SL4, ұсынылған III кезеңнің көп бөлігін қамтыды, Эссекс көшесінде арнайы автобус жолағы және Атлантик даңғылының батысындағы Оңтүстік стансасының аялдамасы болды. Сол кезде Downtown Crossing Dudley маршруты SL5 деп қайта аталды.

The Boylston extension, as planned in 1993, would have run west from South Station under Essex Street, Avenue de Lafayette, and Avery Street. The Chinatown platform would have been under Hayward Place east of Washington Street, and the Boylston platform under the existing Green Line station, with a turnaround loop under Boylston Street and the Central Burying Ground. The 1999 decision to combine the Waterfront and Washington Street projects as the Silver Line resulted in the addition of a southern segment, likely using the same abandoned streetcar tunnel as had been proposed a decade before. A new underground station would have been built under Tremont Street, connecting to the existing (NEMC) station, with a portal to Washington Street just north of Oak Street. In 2003, the preferred portal location was moved slightly north to avoid the need to demolish the YMCA building, and the NEMC station was removed. In February 2006, State Transportation Secretary John Cogliano proposed a $94 million plan that would eliminate most of the tunneling and cost of the original proposal while still connecting the two phases of the service. The plan was popular with Bay Village residents who had been worried about the full length tunnel, but attracted criticism because it would not substantially speed travel times to downtown. This "Charles Street Modified" alignment remained the preferred alternative for the remainder of the project. Contra flow dedicated bus lanes, already in place on Washington Street, were to be extended onto Marginal Road and Herald Street to allow buses to reach the portal from the surface section. On December 12, 2006, the FTA approved the project to re enter its funding process. However, the estimated price of the tunnel plan, dubbed the "Little Dig", had risen to $2.1 billion by May 2009. The FTA assigned it a Medium Low overall rating, making it ineligible to move into the final design phase for federal New Starts funding. The Boston Region Metropolitan Planning Organization removed Phase III from the list of recommended projects in its long range plan because of funding limitations. Concluding that it could not successfully compete for more than one New Starts grant, the Massachusetts Department of Transportation (MassDOT) informed the FTA that it was no longer seeking New Starts money for Phase III. All New Starts funds available would instead be directed to the legally mandated Green Line Extension project. In a July 2010 report, the MBTA declared that Phase III was on indefinite hold and no further funds would be spent on the project. A partial solution that did not require a new tunnel opened on October 13, 2009, after expedited construction using federal stimulus money. The new route, SL4, covered much of the same alignment as the proposed Phase III, with a dedicated bus lane on Essex Street and a South Station stop west of Atlantic Avenue. The existing Downtown Crossing Dudley route was renamed SL5 at that time.

Челсиге кеңейту

Қалалық сақина жобасы – жоспарланған айналма беткі БТЖ желісі болды. Ол Дадли алаңындағы Silver Line аялдамаларын бөлісіп, Дүниежүзілік сауда орталығы станциясының сыртында беткі аялдамасы болар еді, бірақ әйтпесе Silver Line желісінен бөлек болар еді. Жоба 2010 жылы жоғары құнына байланысты тоқтатылды, бірақ бірнеше кішігірім бөлімдерді жоспарлау жұмыстары жалғасты. Челси – Оңтүстік Бостон бөлігіне жоғары басымдық берілді, себебі Челси тығыз қоныстанған, бірақ көлікпен қамтамасыз етілмеген еді. 2013 жылы MassDOT Silver Line Gateway жобасын қоғамдық талқылауға шығарды. Ұсынылған желі Челсиге қызмет көрсетумен қатар, Көк желідегі жолаушыларға теңіз порты мен Оңтүстік станциясына тікелей қосылу мүмкіндігін беретін еді. Үш мүмкін бағыт зерттелді. Барлығы Transitway және Тед Уильямс туннелін станцияға жету үшін пайдаланды, содан кейін 2012 жылы ашылған Куглин айналма жолы арқылы Челси көшесіндегі көпірге шықты. Бірінші бағыт толығымен Grand Junction құрылысының жанындағы жаңа автобус жолымен өтуі тиіс еді, Челсиде аялдамалармен, Челсидегі қалалық теміржол станциясы және Mystic Mall жанында тоқтаулары жоспарланған. Екінші бағыт Grand Junction арқылы қалалық теміржол станциясына жақын жерге дейін, содан кейін Беллингхэм алаңына беткі жолдармен бұрылуы тиіс еді, ал үшінші бағыт толығымен қалалық көшелермен өтуі керек еді, ол Central Avenue көшесінде екі аялдамамен және Челси станциясы мен MGH Челси денсаулық сақтау орталығына қызмет көрсететін айналым бойынша төрт аялдамамен қамтамасыз етілуі тиіс еді. 2013 жылдың қыркүйегінде MBTA көпір биіктігі және қалалық теміржол станциясын қайта жаңарту мәселелеріне қарамастан, күніне 8700 жолаушы тасымалдайтын бірінші нұсқаны іске қосатынын мәлімдеді. 2013 жылдың 30 қазанында MassDOT Челсиге жаңа Silver Line бағытын салуға 82,5 миллион доллар мемлекеттік қаржы бөлгенін хабарлады, жобаның 2015 жылы аяқталуы күтілуде. Хабарламаға қалалық теміржол станциясын Mystic Mall-ға көшіру және Шығыс даңғылынан Вашингтон көшесіне дейінгі 3 миллион долларлық көп мақсатты жол да кірді. Қоршаған ортаға тигізетін әсер туралы есеп 2014 жылдың наурыз айында жарияланды. MassDOT 2014 жылдың 17 қыркүйегінде жобаның бірінші кезеңі үшін 33,8 миллион долларлық құрылыс келісімшартын жасады. Бұл кезеңге ұзақ автобус жолы, төрт Silver Line станциясы, Вашингтон көшесіндегі көпірді ауыстыру және Челси жасыл жолы кірді. Silver Line желісінің Челсиге (SL3 бағыты) қызмет көрсетуі 2018 жылдың 21 сәуірінде басталды. Қазан айына қарай күндізгі жолаушылар саны 6200-ге жетті. 2024 жылдың қаңтарына қарай MBTA және Бостон қаласы 2024 жылдың соңында Шығыс Бостондағы Дей алаңын қайта құруды жоспарлап отыр. Жобаға Челси көшесіндегі автобус жолақтары және Дей алаңы арқылы тек автобустарға арналған көше, сондай-ақ SL3 және жергілікті автобус бағыттары үшін Дей алаңы станциясы кіреді.

The Urban Ring Project was a planned circumferential surface BRT line. It would have shared the Silver Line berths at Dudley Square, and have had a surface stop outside World Trade Center station, but otherwise would have been separate from the Silver Line. The project was cancelled in 2010 due to high cost, but planning for several smaller sections continued. The Chelsea–South Boston section was given high priority because Chelsea was densely populated yet underserved by transit. In 2013, MassDOT began public planning of the Silver Line Gateway project. In addition to serving Chelsea, the proposed line would provide Blue Line riders a direct connection to the Seaport and South Station. Three possible alignments were studied. All used the Transitway and the Ted Williams Tunnel to reach station, then the 2012 opened Coughlin Bypass Road to the Chelsea Street Bridge. The first alignment was to run entirely on a new busway on the Grand Junction right of way in Chelsea, with stops at , , at the Chelsea commuter rail station, and Mystic Mall. The second alignment option would have followed the Grand Junction to just short of the commuter rail station, then diverge onto surface roads to Bellingham Square, while the third alignment would have run entirely on surface streets, serving two stops on Central Avenue and four stops along a loop serving Chelsea station and the MGH Chelsea healthcare center. In September 2013, the MBTA indicated that it would pursue the first alternative, with an estimated daily ridership of 8,700, despite potential issues with bridge clearances and rebuilding the commuter rail station. On October 30, 2013, MassDOT announced $82.5 million in state funding for the new Silver Line route to Chelsea, with completion expected in 2015. The announcement also included the relocation of the commuter rail station to (Mystic Mall) and a $3 million, multi use path from Eastern Avenue to Washington Street. The Environmental Impact Report was issued in March 2014. MassDOT awarded a $33.8 million construction contract for the first phase of the project on September 17, 2014. That phase included the long busway, the four Silver Line stations, replacement of the Washington Street bridge, and the Chelsea Greenway. Silver Line service to Chelsea (route SL3) began on April 21, 2018. By October, daily ridership reached 6,200. as of January 2024, the MBTA and the City of Boston plan to reconfigure Day Square in East Boston in late 2024. The project would include bus lanes on Chelsea Street and a bus only street through Day Square, with a Day Square station for use by the SL3 and local bus routes.

Салливан алаңына жалғасу

2019 жылдың наурызында мемлекеттік және жергілікті лауазымды тұлғалар екі бағыттан Кендалл скверіне және Солтүстік станцияға, екеуі де Салливан сквері арқылы қызмет көрсетуді кеңейту жоспарларын мәлімдеді. Бұл бағыттар негізінен арналған автобус жолдары мен автобус қатарын пайдаланатын болады, бірақ олар Silver Line брендімен жүретін-жүрмейтіні шешілмеді. 2021 жылдың қаңтарында MBTA және MassDOT күміс желісін кеңейту (SLX) жұмысын бастады, ол Челсиден Эвереттке, Сомервиллге, Кембриджге және Бостонға бату маршруттарын қарастыратын болады. 2021 жылдың қыркүйегіне дейін алты потенциалды дәліз анықталды: Бостонға дейін , Салливанға дейін , Бостонның орталығына Салливан арқылы, Кендалл скверіне Салливан арқылы және Кендалл скверіне Веллингтон арқылы. Кейбір дәліздер SL3-тен тәуелсіз жаңа бағыттар ретінде жұмыс істей алады, Оңтүстік станциясының орнына Челси немесе Әуежайды потенциалды терминал ретінде пайдалануға болады. 2022 жылдың қыркүйегінде баламалар ұсынылды. Үш потенциалды SL3 кеңейтуі Малден орталығына, Веллингтонға немесе Салливанға дейін жүреді, барлығы Эверетт сквері арқылы, батыс бөлігінде әртүрлі арналған автобус қатарларымен. Төрт потенциалды SL6 бағыты анықталды: Эверетт (Глендейл алаңы)–Макграт тас жолы арқылы Кендаллға, Эверетт–Гилмор көпірі арқылы Кендаллға, Эверетт–Ратерфорд даңғылы арқылы Хеймаркетке және Шығыс даңғылы–Эверетт сквері арқылы Кендаллға. Барлық потенциалды SL6 бағыттары негізінен арналған қатарларда жұмыс істейді. 2024 жылдың наурызында Салливанға SL3 кеңейтуі балама ретінде жарияланды; зерттеу Салливан сквері, Ратерфорд даңғылы, Гилмор көпірі және Кендалл сквері үшін жоспарланған жұмыстар аяқталғанша SL6 жоспарлауды кейінге қалдыруды ұсынды, сондай-ақ жоспарланған автобус желісін қайта құруды іске асыруды ұсынды.

Басқа да ұсынылған дәліздер

Бостон қаласында бірнеше автобус жылдам транзит және экспресс автобус жобалары ұсынылды, олардың көпшілігі Silver Line таңбасымен. 2010 жылы тоқтатылған Қалалық сақина жобасының бірінші екі кезеңі BRT болып жоспарланған, ал соңғы кезеңі жеңіл немесе ауыр рельстік көлікпен жүзеге асыру көзделген. Қалалық сақина жеке жоба ретінде қарастырылды, бірақ ол Silver Line Way мен Логан әуежайы арасындағы SL1 маршрутын бөлісетін еді. Дегенмен, 2010 жылы жергілікті халықтың қарсылығына байланысты ұсыныстан бас тартылды, себебі маршрут жобасына қанағаттанбады және жоспар жергілікті шенеуніктермен кеңеспей жасалған. Блю-Хилл даңғылында автобус тасымалын жақсарту жоспарлары Silver Line таңбасынсыз жүргізілді. 2003 жылғы ЖМТ-да тағы бірнеше бағыттар қарастырылды. Олардың ішінде 23-ші маршрутты алмастыратын Дадли-Эшмонт бағыты (2006 жылы III кезеңді жоспарлау кезінде қайта қарастырылды, бірақ 28X ұсынысы кезінде емес) және Бруклин даңғылы арқылы Лонгвуд медициналық аймағына, ал Комонвелл даңғылы, Масс Пайк және Кембридж көшесі арқылы Аллстонға беттейтін жер үсті тармақтары бар Кенморға жаңа BRT туннелі болды. 2003 жылғы ЖМТ Silver Line-ның Вашингтон көшесі бөлігін, алғаш уәделенгендей, Tremont Street метросының қолданыстан шығарылған оңтүстік бөлігін пайдаланып, жеңіл рельстік көлікке айналдыру мүмкіндігін қарастырды. Жобаның құны 374 миллион долларға бағаланды, күніне 34 000 жолаушы тасымалданады деп есептелді, олардың көп бөлігі Silver Line қызметінен ауысатын еді. Жобаға үлкен мән берілмеді, оның орнына III кезеңдегі туннельді салу ұсынылды.

Басқа мәселелер

SL3 бағыты Челси көшесіндегі көпірдің кемелерге, жоғарыдағы мұнай терминалдарын қамтамасыз ететін кемелерге күніне он ретке дейін ашылуына байланысты жиі кешіктіріледі. Көпірдің әрбір ашылуы 20 минутқа дейін кешігуге себеп болады, ал жалғыз балама маршрут 1А бағытында ұзақ айналып өтуді қамтиды. Федералдық ережелер теңіз трафигіне басымдық береді. 2018 жылдың желтоқсан айында MassDOT өкілдері көпірдің ең көп жүктемелі сағаттарда ашылуын азайту мақсатында алты айлық сынақ бағдарламасын құруға тырысты, сондай-ақ, көптеген және автобус бағыттары пайдаланатын жақын орналасқан Меридиан көшесіндегі көпірді де қарастырды. Вашингтон көшесіндегі қызмет үшін сатып алынған CNG автобустары жақын маңдағы тұрғын үйлерде 35 Гц жиілігінде бұзылу тудыратын дірілдерді тудырды. Автобустарды жаңа амортизаторлармен жабдықтауға бір жыл уақыт кетті; сол уақыт аралығында бұл мәселесі жоқ ескі автобустар түнгі уақытта пайдаланылды.