Альфонсо Тафт: Американ саяхаты мен құқық қызметкерінің өмірі мен қызметі
Alphonso Taft
Альфонсо Тафт – АҚШ-тың заң министрі, дипломаты, саяхатшы. Грант президентінің кезінде реформалар жасады, афроамерикандықтардың сайлау құқығын қорғады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық дипломат және Бас прокурор (1810–1891)
American diplomat and Attorney General (1810–1891)
Альфонсо Тафт (5 қараша 1810 – 21 мамыр 1891) – американдық юрист, дипломат, саясаткер, Президент Улисс С. Грант кезінде Бас прокурор және Соғыс министрі. Ол Тафт саяси династиясын құрған және президент және Бас судья Уильям Говард Тафттың әкесі болды. Соғыс министрі ретінде Тафттың Гранттың беделді тағайындалуы Соғыс департаментінің қадір-қасиетін қайта орнатуға үлкен үлес қосты. Тафт Соғыс департаментінде реформа жасады, индиандық бекіністердегі командирлерге посттағы сауданы кім бастайтынын және басқаратынын өздері таңдауға мүмкіндік берді, сондай-ақ қажетсіз әскери шығындарды қысқартты. Бас прокурор қызметін атқарып жүргенде, ол афроамерикандықтарды қорқытып, зорлық-зомбылық көрсету арқылы сайлау құқығынан айыруға болмайды деп сенді. Бас прокурор Тафт Конгреске заң жобасын ұсынды, оған Президент Грант қол қойды, ол даулы Хейс-Тилден президенттік сайлауын шешкен Сайлау комиссиясын құрды. 1882 жылы Честер А. Артур Тафтты Австрия-Мажарстанға елші етіп тағайындады. Ол 1884 жылдың 4 шілдесіне дейін қызмет етті, содан кейін Президент Артур оны Ресей елшісіне ауыстырды, ол 1885 жылдың тамызына дейін Санкт-Петербургте қызмет етті. Тафт саяси лауазымдарда адалдық пен мінез-құлықпен қызмет еткендігімен танымал болды. Тафт – 19 ғасырдағы қара нәсілділердің сайлау құқығын қолдаған және биліктегі жемқорлықты азайтуға ұмтылған сирек кездесетін және заманауи саясаткер.
Alphonso Taft (November 5, 1810 – May 21, 1891) was an American jurist, diplomat, politician, Attorney General and Secretary of War under President Ulysses S. Grant. He was also the founder of the Taft political dynasty, and father of President and Chief Justice William Howard Taft. As Secretary of War, Taft's popular appointment by Grant did much to restore the integrity of the War Department. Taft reformed the War Department by allowing commanders at Indian forts to choose who could start and run post traderships, and by making reductions in wasteful military spending. While serving as Attorney General, he strongly held that African Americans must not be denied the right to vote through intimidation and violence. Attorney General Taft coauthored a bill to Congress, signed into law by President Grant, that created the Elections Commission that settled the controversial Hayes Tilden presidential election. Taft was appointed as minister to Austria Hungary by Chester A. Arthur in 1882. He served until July 4, 1884, and was then transferred by President Arthur to Minister of Russia, and he served in St. Petersburg until August 1885. Taft had a reputation for serving political office with integrity and character. Taft was a rare and modern 19th century politician who supported black voting rights and who reduced government corruption while holding office.
Ерте өмір
Альфонсо Тафт 1810 жылғы 5 қарашада Вермонт штатының Тауншенд қаласында, әулетті Тафт отбасының өкілі, Питер Роусон Тафт пен Сильвия Говардтың жалғыз баласы ретінде дүниеге келді. Ол Америкаға Ирландияның Лаут графтығынан көшіп келген Роберт Тафт ағаның ұрпағы еді. Оның анасы Сильвия шотландтық немесе ирландтық тектен шыққан. Тафт отбасының жағдайы жақсы және білімді болғанымен, олар бай деп есептелмеді. Тафт он алты жасқа дейін жергілікті мектептерде оқыды. Содан кейін Амхерст академиясына оқуға ақша табу үшін мектепте сабақ берді. Амхерстте оқыған кезінде ол Сэмюэл Колтпен бірге генерал Эбенезер Маттонға тиесілі пушканы ұрлап, оны мектепке қарай оқ жарып жіберді. Тафт 1829 жылы Йель колледжіне түсіп, төрт жылдан кейін, 1833 жылы бітірді. Тафт 1832 жылы Уильям Хантингтон Расселлмен бірге «Бас сүйек және сүйектер» (Skull and Bones) деп аталатын құпия қоғамды құруға көмектесті. Бітірген соң, тағы да ақша табу үшін, 1835-1837 жылдары Коннектикут штатының Эллингтон қаласында оқытушы болып жұмыс істеді. Кейін Йель құқық мектебінде заң оқып, 1838 жылы Коннектикут штатының адвокатурасына қабылданды. Заң оқыған кезінде Тафт Йельде репетитор болып жұмыс істеді. Тафт Жаңа Англияда қалуға ниеті болмады және 1837 жылғы 22 шілдеде әкесі Питерге жазған хатында Вермонттың "көшіп кетуге лайықты асыл штат" екенін айтты. Тафт Нью-Йоркте заңгерлікпен айналысудан бас тартты, себебі ол адамдардың байлықтың жемқорлық әсеріне ұшырағанына сенді. 1839 жылы Тафт Цинциннатиге көшіп, қалалық кеңестің мүшесі болды және Огайо штатының ең беделді азаматтарының біріне айналды. Ол Цинциннати университетінің, Антиохия колледжінің және Йель колледжінің қамқорлар кеңесіне де кірді.
Alphonso Taft was born in Townshend, Vermont, the only child of Peter Rawson Taft of the powerful Taft family, and Sylvia Howard, on November 5, 1810. He was descended from Robert Taft Sr. who had migrated to America from County Louth, Ireland. His mother Sylvia was either of Scottish or Irish descent. While the Taft family was of substance and education, they were not considered wealthy. Taft attended local schools until the age of sixteen. He then taught school to earn money to attend Amherst Academy. During his time at Amherst, he and Samuel Colt stole a cannon belonging to General Ebenezer Mattoon and shot it at their school. Taft entered Yale College in 1829 and he graduated four years later in 1833. Taft helped create the secret society known as Skull and Bones in 1832 with William Huntington Russell. Upon graduation, again to earn money, Taft was an instructor at Ellington, Connecticut, from 1835 to 1837. He subsequently studied law at the Yale Law School and was admitted to the Connecticut bar in 1838. While studying law Taft held a tutorship at Yale. Taft had no desire to remain in New England, and he stated to his father Peter in a letter written on July 22, 1837, that Vermont was a "noble state to emigrate from." Taft did not want to practice law in New York because he believed people were under the corrupting influence of wealth. In 1839 Taft migrated to Cincinnati where he was a member of the Cincinnati City Council, and became one of the most influential citizens of Ohio. He was a member of the boards of trustees of the University of Cincinnati, Antioch College, and Yale College.
Цинциннати адвокаты және мансабы
1854 жылы сәуірде Альфонсо Тафт Томас Маршалл Кей және Уильям М. Диксонмен заң фирмасын құрды. Ол 1856 жылы Республикалық Ұлттық Конвенцияның делегаты болды, сондай-ақ сол жылы Джордж Х. Пендлтонға қарсы АҚШ Өкілдер палатасына сайлауға түсіп, жеңіліске ұшырады. Тафт Азамат соғысы кезінде Одақты қолдады. 1866 жылдан 1872 жылға дейін Цинциннати жоғары сотының судьясы болды, содан кейін екі ұлымен бірге заңгерлікпен айналысу үшін отставкаға кетті. Ол 1872 жылы Цинциннати адвокаттар алқасының алғашқы президенті болды. «Цинциннати білім беру кеңесіне қарсы Майнор» (1872) ісінде Тафт Цинциннати жоғары сотының мемлекеттік мектептерде Библия оқу туралы қабылдаған шешімімен келіспеді. Тафт мектеп кеңесінің мемлекеттік мектептерде Библия оқуды тоқтатуға құқығы бар екенін айтып, діни бостандық "Үкімет бейтарап, барлық [діни секталарды] қорғаса да, ешқайсысын артық көре алмайды және кемсіте алмайды" деп мәлімдеді. Тафттың қарсылығы Огайо Жоғарғы сотына әсер етті, олар мектеп кеңесінің пайдасына шешім шығарып, жоғары соттың шешімін күштен шығарды. Өз сөзінде Тафт мемлекеттік мектептерде Библия оқуға қарсы болған еврейлердің топтарын атап өтті. Тафттың пікірінше, салық төлеушілер ретінде еврейлердің де мемлекеттік білім алуға құқығы бар. Бұған қоса, дін – үй ішінің мәселесі және ол Құқықтар туралы заңмен қорғалады.
Alphonso Taft formed a law firm with Thomas Marshall Key and William M. Dickson in April 1854. He was a delegate to the Republican National Convention in 1856, and also that year made an unsuccessful run for the United States House of Representatives against George H. Pendleton. Taft supported the Union during the Civil War. He was a judge of the Superior Court of Cincinnati from 1866 to 1872 when he resigned to practice law with two of his sons. He was the first president of the Cincinnati Bar Association, serving in 1872. In the court case Board of Education of Cincinnati vs. Minor (1872), Taft dissented against the decision made by the Superior Court of Cincinnati regarding the reading the Bible in public schools. Taft asserted that the school board was within its rights to stop the practice of reading the Bible in public schools, arguing that religious liberty demands that "The government is neutral, and, while protecting all [religious sects], it prefers none, and it disparages none." Taft's dissent helped to sway the Ohio Supreme Court, and they ruled in favor of the school board, overturning the Superior Court ruling. In his discourse, Taft specifically referenced Jewish groups opposed to the reading of the Bible in public schools. As taxpayers, Taft argued, Jews also had the right to take advantage of a public secular education. In addition, religion was a matter of the home and protected by the Bill of Rights.
Соғыс министрі
Президент Гранттың соғыс хатшысы Уильям В. Белкнап 1876 жылы Форт-Силл үнді саудасынан алынған пайдадан ақша алғаны үшін отставкаға кеткен кезде, Грантқа оның орнын басатын адамды табу қажет болды. Бастапқыда Грант әскери және теңіз күштері департаменттерін Джордж М. Робсонға жүктеді. Бірақ Робсон Грантқа екі министрлік лауазымды бір адамның басқаруы қиын екенін мәлімдеді. Содан кейін Грант Тафтты соғыс хатшысы болуға шақырды. Белкнаптың үлкен дау-дамалда ортасында отставкаға кетуі Грантқа оның орнына реформатор іздеу үшін үлкен қысым жасады. Тафт заңгер ретінде жақсы қадір-қасиетке ие болды және, ең бастысы, іскерлік мүдделермен байланысы бар еді. Кеңескеннен кейін Тафт лауазымды қабылдады және Сенат оны қарсылықсыз тез мақұлдады, ол 1876 жылдың 8 наурызында қызметке кірісті. Бұрынғы жағдайларды ескере отырып, баспасөз оның тағайындалуын және бекітілуін құттықтады. Тафт билікке «әдеттегі құлшынысымен және салмақты шешімдерімен» келді. Ол Соғыс департаментінің беделін қайта жаңарту және Белкнаптың ұятты отставкасынан туындаған мәселелерді шешу үшін бірқатар реформалар жасады. Ол Соғыс департаментінің саясатын өзгертті, АҚШ-тың батыс әскери бекіністеріндегі командирлерге, соғыс хатшысына емес, пошталық сауда кемелерін кім басқаратынын шешуге рұхсат берді. Сонымен қатар, ол өзінің досы, бұрынғы генерал және Огайо штатының конгрессмені Генри Б. Баннингпен бірге армияны тиімдірек ету үшін жұмыс істеді. Ол өз бюролары мен басшылық бөлімдеріне әскери шығындарды азайтуды бұйырды. Белкнап пен Робсонның кезіндегі жағдайды қалыпқа келтірудің ескі әдістері Тафттың кезінде аяқталды. Белкнап сияқты Тафт та денелі, мығым денелі адам болды, ол соғыс хатшысы қызметін атқару кезінде әскери құрмет пен сыйға лайық болды.
When President Grant's Secretary of War William W. Belknap resigned in 1876 over receiving profit money from the Fort Sill Indian tradership, Grant needed to find a replacement. Initially, Grant had Secretary George M. Robeson run both the War Department and the Navy Department. Robeson, however, had told Grant that the two Cabinet positions were difficult to manage by one person. Grant then asked Taft to be Secretary of War. With Belknap resigning in the shadow of scandal, Grant was under great pressure to find a reformer to replace him as Secretary of War. Taft had a good reputation as a lawyer and, importantly, was connected to business interests. After consultation, Taft accepted the position and was quickly confirmed by the Senate without objection, taking office on March 8, 1876. In light of what had come before, the press celebrated his appointment and confirmation. Taft entered office with his "accustomed zeal and good judgment". He made a series of reforms to the War Department to restore its reputation and entanglements caused by Belknap's humiliating resignation. He reversed War Department policy by having commanders at U. S. military forts in the West, rather than the Secretary of War, choose who would run post trader ships. Additionally, he worked with his friend, former general and sitting Ohio congressman Henry B. Banning, to make the army more efficient. He likewise ordered his Bureau and Commandant Department heads to lower their military expenditures. The old ways of letting things go under Belknap and Robeson, it seemed, were over under Taft. Like his predecessor Belknap, Taft was a large man, with a compact frame, who commanded military respect and admiration while he was Secretary of War.
АҚШ Бас прокуроры
Грант Эдвардс Пьерпонтты Англияға министр етіп тағайындап, кабинеттік өзгеріс жасағаннан кейін Тафтты АҚШ Бас прокуроры етіп тағайындады. Тафттың орнын соғыс министрі ретінде Дж. Дональд Кэмерон басты. 1876 жылдың қазан айында, аса даулы Хейс-Тильден президенттік сайлауынан кейін Бас прокурор Тафт президент Гранттың Оңтүстік Каролина және Миссисипи штаттарындағы әскери күшін афроамерикандықтарға қарсы зорлық-зомбылықты басу үшін қолдауын көрсетті. Тафт Нью-Йоркте Оңтүстікте қара нәсілділерге қарсы жасалған қатыгездіктер туралы ұзақ сөз сөйледі. АҚШ-тың екінші азамат соғысына ұшырауына жол бермеу мақсатында Тафт Грант қол қойған, 1876 жылғы сайлауды сайлау комиссиясы арқылы бейбіт шешуге мүмкіндік берген заң жобасын қолдады.
Grant appointed Taft U. S. Attorney General after he had made a Cabinet shift by appointing Edwards Pierrepont Minister to England. Taft was replaced by J. Donald Cameron as Secretary of War. In October 1876, after the highly contested Hayes Tilden presidential election, Attorney General Taft supported President Grant's use of the military in South Carolina and Mississippi to suppress violence against African Americans in the South. Taft gave a lengthy speech in New York outlining the atrocities committed by Southerners against blacks in the South. In order to prevent the U. S. from fighting a second civil war, Taft supported a bill, signed into law by Grant, that peacefully settled the 1876 election with an Electoral Commission.
Офиске үміткер
Тафт 1879 жылы Огайо штатының губернаторы лауазымына тағы да сәтсіз кандидат болды, бұл жолы Чарльз Фостермен бақ сынасты.
Taft was again an unsuccessful candidate for Governor of Ohio in 1879, this time against Charles Foster.
АҚШ министрі
Тафт президент Честер А. Артур тарапынан Австрия-Мажарстанға (1882–1884) және Императорлық Ресейге (1884–1885) АҚШ өкілі болып тағайындалды.
Taft was appointed by President Chester A. Arthur as U. S. Minister to Austria Hungary (1882–1884) and to Imperial Russia (1884–1885).
Отбасылық әулет
Тафт Тафт отбасының саяси династиясының мүшесі болды. Оның ұлы Уильям Говард Тафт АҚШ-тың 27-ші президенті және АҚШ-тың 10-шы бас судьясы болды, ол өзінің негізін қалаушы әкесі сияқты Йель университетінің "Бас сүйек және сүйектер" (Skull and Bones) қоғамының мүшесі болды; тағы бір ұлы Чарльз Фелпс Тафт Йельдегі "Құрлы қасқа" (Wolf's Head) қоғамын құруға қолдау көрсетті; оның немересі және шөбересі Роберт А. Тафт I (сонымен қатар "Бас сүйек және сүйектер" қоғамының мүшесі) және Роберт Тафт кіші АҚШ сенаторлары болды; оның шөбересі Роберт А. Тафт II 1999 жылдан 2007 жылға дейін Огайо штатының губернаторы болды. Уильям Говард Тафт III Ирландиядағы елші болды; Уильям Говард Тафт IV бірнеше республикалық әкімшіліктерде жұмыс істеді, соңғысы Джордж Буш әкімшілігінде болды. Альфонсо Тафт және оның отбасы Цинциннатидегі Бірінші конгрегациялық унитариандық шіркеудің мүшелері болды; ол көп жылдар бойы қауымның қамқорларының бірі болып қызмет етті және бір кезде қамқорлар кеңесінің төрағасы болды. Өкіметтік істер оны қаладан тыс сапарға шығарып, соңғы жылдары шіркеуден жиі алыстатса да, ол Цинциннатиге оралғанда шіркеудің пасторымен байланыста болды. 1874 жылы Массачусетс штатының Уксбридж қаласындағы Элмшейдте өткен танымал Тафт отбасының кездесуінде Альфонсо өзінің отбасы тарихы және осы қауымда әкесінің шығу тегі туралы құмарлықпен сөйледі, бұл оның өмірбаянында жазылған.
Taft was a member of the Taft family political dynasty. His son, William Howard Taft, was the 27th president of the United States and the 10th Chief Justice of the United States, and was a member of Yale's Skull and Bones like his founder father; another son, Charles Phelps Taft, supported the founding of Wolf's Head Society at Yale; both his grandson and great grandson, Robert A. Taft I (also Skull and Bones) and Robert Taft Jr., were U. S. Senators; his great great grandson, Robert A. Taft II, was the Governor of Ohio from 1999 until 2007. William Howard Taft III was ambassador to Ireland; William Howard Taft IV worked in several Republican administrations, most recently that of George W. Bush. Alphonso Taft and his family were members of Cincinnati's First Congregational Unitarian Church; he served as one of the congregation's trustees for many years, and was for a time the chairman of the board of trustees. Although government business kept him out of town and thus frequently away from the church in his later years, he remained in contact with the church's minister on the occasions that he was able to return to Cincinnati. At a famous 1874 Taft family reunion at Elmshade, at Uxbridge, Mass., Alphonso delivered an impassioned speech on his family history and his father's origins in this community, as recorded in his biography.