Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сокухи Ньойцу (即非如一) – Обаку Дзен сектасының буддалық монахы, сонымен қатар шебер ақын және каллиграф болған. Оның ұстазы Инген Рюки, Мокуан Шото және Сокухи бірге "Обакудың үш қаламы" немесе Обаку но Санпицу деп белгілі болды.
Sokuhi Nyoitsu (即非如一) was a Buddhist monk of the Ōbaku Zen sect, and was also an accomplished poet and calligrapher. His teacher Ingen Ryūki, Mokuan Shōtō and Sokuhi were together known as the "Three Brushes of Ōbaku" or Ōbaku no Sanpitsu.
Қытай
Сокухи Фучжоу қаласында, Фуцзянь провинциясының Оңтүстік-Шығыс Қытайда дүниеге келген. Ол Чэнь руының құлдыраған конфуцилік ғалымдарының әулетінен шыққан. Әкесі қайтыс болғаннан кейін, оның өмірі де, анасының өмірі де қиын болды. Ол 17 жасында Фейин Тонгронгтан діни сана алды. 21 жасында Фуцзянь провинциясының Хуанбо тауындағы Ванфу ғибадатханасының басшысы Ингеннің шәкірті болды. Сол жерде ол Мюянмен әріптес болды. 1651 жылы ғибадатхананың жанындағы орман өртімен күрескен кезде тұншығып, жартылай қайтыс болды, сонда оған рухани түсініктілік келді. Сокухи Ингеннен Дхарманы қабылдады, ал келесі жылы жоғары монахтық лауазымға көтерілді. Содан кейін ол Фуцзяньдағы Ксуэфэн тауындағы Чоншен ғибадатханасының басшысы болды.
Sokuhi was born in Fuzhou, Fujian, Southeast China. He was born into a declining Confucian scholar gentry family of the Chen clan. Life became difficult for him and his mother after his father died. He was ordained at 17 by Feiyin Tongrong. At 21 he became a disciple of Ingen, abbot of Wanfu Temple, Mount Huangbo, Fujian. There he became a colleague of Muyan. In 1651 he nearly died due to asphyxiation while fighting a forest fire near the temple, and was suddenly enlightened. Sokuhi received dharma transmission from Ingen and the next year received a promotion to high monastic office. He then became abbot of Chongsheng Temple on Mount Xuefeng, also in Fujian.
Жапония
1654 жылы Инген мен Муян Жапонияға сапар шегіп, Сокухиді шақырды, ол 1657 жылы Нагасакиге келді. Сокухи 1629 жылы салынған қытай ғибадатханасы – Софуку-джидің абысы тағайындалды, ал Муян Фукусай-джидің абысы қызметін атқарды. Екеуі «никанромон» («ағартудың екі есігі») деп белгілі болды. 1663 жылы Сокухи 12 жылдан кейін алғаш рет Ингенмен кездесті, оған Ужиге баруға рұқсат берілгеннен кейін, ол Манпуку-джидің абысы болды. 1664 жылы Сокухи Қытайға қайту ниетімен Нагасакиге аттанды, бірақ Кокура әкімі оны қалуға көндірді және Кужу тауында (қазіргі Фукуокада) Фукуджу-джи деген жаңа ғибадатхана құрды. 1668 жылы ол осы лауазымды жапондық шәкірті Хун Мёдоға тапсырып, зейнетке шығу үшін Софуку-джиге оралды. 1670 жылы ауырып, 1671 жылы Нагасакиде дүние салды. Оның денесі өртеліп, қалдықтары Фукуджу-джи және Софуку-джиде сақталды.
In 1654, Ingen and Muyan travelled to Japan and summoned Sokuhi, who followed to Nagasaki in 1657. Sokuhi was made abbot of Sōfuku ji, a Chinese temple built in 1629, and Muyan was serving as abbot of Fukusai ji. The two became known as nikanromon ("two gates to enlightenment"). In 1663 Sokuhi met Ingen for the first time in 12 years, after he received permission to go to Uji where he was abbot of Manpuku ji. In 1664 Sokuhi left for Nagasaki intending to return to China but was convinced to stay by lord of Kokura and found a new temple Fukuju ji on Mount Kujū (now in Fukuoka). In 1668 he passed this position to his Japanese disciple Houn Myodo and returned to Sōfuku ji to retire. He became ill in 1670 and died at Nagasaki in 1671. He was cremated and his remains were placed at Fukuju ji and Sōfuku ji.