Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Академиялық пән; саясатты іске асыру немесе басқару.
Academic discipline; implementation or management of policy
the discipline
Мемлекеттік басқару, немесе мемлекеттік саясат және әкімшілік – мемлекеттік саясаттың қалай жасалып, іске асырылатынын зерттейтін академиялық пән. Бұл сонымен қатар саяси ғылымның саясатты жасау процестерін, мемлекеттік институттардың құрылымын, функцияларын, қызметін және олардың кең қоғаммен байланысын зерттейтін саласы. Мемлекеттік басқаруды зерттеу және қолдану ұйым немесе мекеменің тиімді жұмыс істеуі тиімді басқаруға негізделген принципіне құрылған. Мемлекеттік басқару "жария бағдарламаларды басқару", "саясатты азаматтардың күнделікті өмірінде көретін шындыққа айналдыру", үкіметтік шешімдерді қабылдауды зерттеу, саясатты талдау және оларды тудырған түрлі факторлар, сондай-ақ баламалы саясатты жасау үшін қажетті факторлар ретінде сипатталады. ХХ ғасырдың ортасында неміс социологы Макс Вебердің бюрократия теориясының пайда болуы мемлекеттік басқарудың теориялық аспектілеріне айрықша қызығушылықты тудырды. 1968 жылы Сиракуза университетінде Дуайт Уолдо басшылығымен өткен Миноубрук конференциясы бүгінгі таңдағы маңызды бағыт – Жаңа мемлекеттік басқару концепциясын қалыптастырды.
Public administration, or public policy and administration, is the academic discipline that studies how public policy is created and implemented. It is also a subfield of political science that studies policy processes and the structures, functions, and behavior of public institutions and their relationships with broader society. The study and application of public administration is founded on the principle that the proper functioning of an organization or institution relies on effective management. Public administration has been described as "the management of public programs;" the "translation of politics into the reality that citizens see every day;" the study of government decision making; the analysis of policies and the various inputs that have produced them; and the inputs necessary to produce alternative policies. The mid twentieth century saw the rise of German sociologist Max Weber's theory of bureaucracy, bringing about a substantive interest in the theoretical aspects of public administration. The 1968 Minnowbrook Conference, which convened at Syracuse University under the leadership of Dwight Waldo, gave rise to the concept of New Public Administration, a pivotal movement within the discipline today.
Анықтамалар
Мемлекеттік басқару мемлекеттік саясатты іске асыру, бақылау және басқару, сондай-ақ қоғамдық істерді басқаруды қамтиды. Бұл сала мемлекеттік сектордағы бюрократиялық құрылымдарды ұйымдастыру, жұмыс істеуін қамтамасыз ету және стратегиялық үйлестіруді қамтиды. Мемлекеттік басқарушылар саясатты әзірлеуге және іске асыруға, ортақ ресурстарды басқаруға және мемлекеттік органдар мен бағдарламалардың тиімді жұмыс істеуін қамтамасыз етуге маңызды үлес қосады. 1947 жылы Пол Эпплби мемлекеттік басқаруды "атқарушылық әрекетке тікелей жауапты мемлекеттік істердің мемлекеттік басшылығы" деп анықтады. Демократиялық елдерде бұл көбінесе азаматтың қадір-қасиетіне, құндылығына және әлеуетіне құрмет көрсетіп, оны дамытуға бағытталған басшылық пен атқарушылық әрекеттермен байланысты. Бір жылдан кейін Теннесси өзені даму басқармасының төрағасы Гордон Клапп мемлекеттік басқаруды "демократиялық қоғамды толыққанды іске асыруға мүмкіндік беретін қоғамдық құрал" деп сипаттады. Бұл оның әділдік, бостандық және адамдар үшін кеңейтілген экономикалық мүмкіндіктер тұжырымдамаларымен байланысты болуын білдіреді және осылайша "адамдармен, идеялармен және нәрселермен" байланысты. Джеймс Д. Кэрролл мен Альфред М. Цук Вудро Вильсонның "Администрацияны зерттеу" атты мақаласын жариялауын "мемлекеттік басқарудың ерекше және ықпалды зерттеу саласы ретінде басталуы" деп атады. Соңғы кездегі ғалымдар "мемлекеттік басқарудың жалпыға қабылданған анықтамасы жоқ" екенін айтады, себебі "пәннің ауқымы тым кең және талқылауға ашық, сондықтан оны анықтаудан гөрі түсіндіру оңай". Мемлекеттік басқару – зерттеу саласы (яғни, ғылым) және кәсіптік қызмет. Мемлекеттік басқаруды зерттеуді ғылымның дербес саласы деп санау туралы көптеген пікір қақтығыстары бар, бұл көбінесе мемлекеттік басқару саяси ғылымның немесе әкімшілік ғылымның саласы ма деген мәселеге байланысты. Соңғысы саясатты талдау және бағалау зерттеулерінен туындаған. Ғалым Дональд Ф. Кеттл мемлекеттік басқаруды "саяси ғылымның бір саласы" деп қарастырады. Лалордың пікірінше, кем дегенде бір мемлекеттік игілікті ұсынатын қоғамда мемлекеттік басқару бар деуге болады, ал мемлекеттік биліктің немесе кем дегенде бір мемлекеттік игіліктің жоқтығы мемлекеттік басқарудың жоқтығын білдіреді. Ол мемлекеттік басқару – бұл мемлекеттік игіліктерге деген сұранысты саясат риторика арқылы тиімді қанағаттандыратын, ал мемлекеттік басқару мемлекеттік игіліктерді өндіру арқылы ұсыныс функциясын тиімді іске асыратын қоғамдық игіліктерді ұсыну болып табылады. Мемлекеттік басқарудың моральдық мақсаты, оның рөлін қабылдауында көрінетіндей, халықтың өз қажеттіліктерін қанағаттандыру мүмкіндіктерін барынша арттыру болып табылады. Солтүстік Американың экономикалық қызметтер жіктеу жүйесінде (NAICS 91) мемлекеттік басқару секторының анықтамасы бойынша мемлекеттік басқару "негізінен үкіметтік сипаттағы қызметпен айналысатын мекемелерді қамтиды, яғни заңдарды қабылдау және сот арқылы түсіндіру, сондай-ақ оларға негізделген бағдарламаларды басқару". Бұл "заң шығару, салық салу, ұлттық қорғаныс, қоғамдық тәртіп пен қауіпсіздік, көші-қон қызметтері, сыртқы істер және халықаралық көмек, сондай-ақ мемлекеттік бағдарламаларды басқару – тек қана мемлекеттік сипаттағы қызметтер".
Public administration encompasses the execution, oversight, and management of government policies and the management of public affairs. The field involves the organization, operation, and strategic coordination of bureaucratic structures in the public sector. Public administrators play a significant role in devising and executing policies, managing shared resources, and ensuring the efficient functioning of government agencies and programs. In 1947, Paul H. Appleby defined public administration as the "public leadership of public affairs directly responsible for executive action." In democracies, it usually has to do with such leadership and executive action in terms that respect and contribute to the dignity, worth, and potential of the citizen. One year later, Gordon Clapp, then Chairman of the Tennessee Valley Authority, defined public administration "as a public instrument whereby democratic society may be more completely realized." This implies that it must relate itself to concepts of justice, liberty, and fuller economic opportunity for human beings and is thus concerned with "people, with ideas, and with things". James D. Carroll and Alfred M. Zuck called Woodrow Wilson's publication of his essay, "The Study of Administration," "the beginning of public administration as a specific and influential field of study." More recently, scholars claim that "public administration has no generally accepted definition" because the "scope of the subject is so great and so debatable that it is easier to explain than define." Public administration is a field of study (i. e., a discipline) and an occupation. There is much disagreement about whether the study of public administration can properly be called a discipline, largely because of the debate over whether public administration is a sub field of political science or a sub field of administrative science, the latter an outgrowth of its roots in policy analysis and evaluation research. Scholar Donald F. Kettl is among those who view public administration "as a sub field within political science." According to Lalor, a society with a public authority that provides at least one public good can be said to have a public administration, whereas the absence of either (or a fortiori both) a public authority or the provision of at least one public good implies the absence of a public administration. He argues that public administration is the public provision of public goods in which the demand function is satisfied more or less effectively by politics, whose primary tool is rhetoric, providing for public goods, and the supply function is satisfied more or less efficiently by public management, whose primary tools are speech acts, producing public goods. The moral purpose of public administration, implicit in its acceptance of its role, is the maximization of the opportunities of the public to satisfy its wants. The North American Industry Classification System definition of the Public Administration sector (NAICS 91) states that public administration " comprises establishments primarily engaged in activities of a governmental nature, that is, the enactment and judicial interpretation of laws and their pursuant regulations, and the administration of programs based on them." This includes "legislative activities, taxation, national defense, public order and safety, immigration services, foreign affairs and international assistance, and the administration of government programs are activities that are purely governmental in nature."
Біздің заманымызға дейінгі VI ғасырдағы Үндістан
Хараппа және Мохенджо-Даро өркениеттерінде ұйымдастырылған мемлекеттік қызметшілер болған, бұл мемлекеттік басқарудың бір түрінің бар екенін көрсетеді. Брихаспатидің заңдар мен басқаруға қосқан үлесі туралы көптеген сілтемелер бар. Абул Фазл жазған "Айн и Акбари" кітабынан алынған үзінді [3-том, H. S. Barrett аудармасы, 217–218 беттер], 1578 жылы Акбардың тапсырысымен түрлі діндердің философтарынан өткен симпозиумды айтады. Бұл симпозиумға кейбір Чарвака ойшылдары қатысқан болуы мүмкін деп саналады. Фазл "Наастика" еңбегінде Чарвака заң шығарушыларының "жақсы жұмыс, әділ басқару және әлеуметтік көмек бағдарламаларына" баса назар аударғанын көрсетеді. Сомадева сондай-ақ Чарваканың ел жауларын жеңу әдісін сипаттайды, он үш жасырын жаудың патшалықтағы өзімшіл мүдделеріне тоқталып, оларды кешіруге болмайтынын айтады. Каутилья достар кейпіндегі жауларды жоюдың толық жоспарын ұсынады. Чарваканың көрнекті өкілі Брихаспати, Каутилья мен Сомадевадан ертерек заманда өмір сүрген. Ол Хараппа және Мохенджо-Даро мәдениеттерімен бірге болған сияқты көрінеді. Хараппа мен Мохенджо-Даро қазбаларында патшалар, дін қызметкерлері және сарайлар туралы археологиялық дәлелдер шектеулі. Дегенмен, күрделі өркениет пен астық сақтау қоймалары және моншаханалар сияқты қоғамдық құрылыстардың болуы, сондай-ақ ірі қалалардың барлығы орталық басқарудың болу мүмкіндігін көрсетеді. Артефактілер мен кірпіш өлшемдерінің біркелкілігі орталық басқарудың қандай да бір түрі болғанын көрсетеді. Әлеуметтік иерархия мен таптық құрылымдар туралы болжамдар мүмкін болғанымен, байлықты элитаның жерлеу орындарының табылмауы, көптеген азаматтардың мәртебесі шамалы екенін көрсетеді.
The Harappa and Mohenjo daro civilizations had organized bodies of public servants, suggesting the presence of some form of public administration. Numerous references exist to Brihaspati's contributions to laws and governance. An excerpt from Ain i Akbari [vol. III, tr. by H. S. Barrett, p. 217–218], written by Abul Fazl, mentions a symposium of philosophers from various faiths held in 1578 at Akbar's instance. It is believed that some Charvaka thinkers may have participated in the symposium. In "Naastika," Fazl refers to the Charvaka law makers emphasizing "good work, judicious administration, and welfare schemes." Somadeva also describes the Charvaka method of defeating the nation's enemies, referring to thirteen disguised enemies in the kingdom with selfish interests who should not be spared. Kautilya presents a detailed scheme to remove the enemies in the guise of friends. The Charvaka stalwart, Brihaspati, is more ancient than Kautilya and Somadeva. He appears to be contemporaneous with the Harappa and Mohenjo daro cultures. Archaeological evidence regarding kings, priests, and palaces in the Harappa and Mohenjo Daro excavations is limited. However, the presence of complex civilization and public facilities such as granaries and bathhouses, along with the existence of large cities, indicates the likelihood of centralized governance. The uniformity in the artifacts and brick sizes suggests that there was some form of centralized governance. Although speculation regarding social hierarchies and class structures is plausible, the absence of discernible elite burial sites also suggests that most citizens were almost equal in status.
Антикалықтан XIX ғасырға дейін
Көне заманнан бері мемлекеттер паждар, қазынашылар және салық жинаушылар сияқты шенеуніктерді үкіметтің күнделікті іс-қимылдарын басқаруға тартқан. 19 ғасырға дейін көптеген мемлекеттік басқармаларда туыстық байланыс, жақындық және саяси қолдау кеңінен таралған, бұл көбінесе "жеңіс жүйесі" деп аталатын. Мемлекеттік басқарушылар ұзақ жылдар бойы билеушілердің "көздері мен құлақтары" болған. Орта ғасырларда оқу мен жазу, қосу мен алу дағдылары білімді элитаның басты қасиеті саналды, сондай-ақ мемлекеттік қызметте де олардың үстемдігі болды. Осының салдарынан, құқықтық құжаттарды жүргізу, әскерге жалақы төлеу және азықтандыру, салық салу сияқты маңызды істерде біліктілік дамыту үшін оқу-жазуды меңгерген тәжірибелі мемлекеттік қызметшілерге қажеттілік туды. Еуропалық империалистік кезең дамыған сайын және әскери державалардың басқа континенттер мен халықтарға ықпалы артқан сайын, күрделі мемлекеттік басқару қажеттілігі де өсті.
Dating back to antiquity, states have required officials like pages, treasurers, and tax collectors to administer the practical business of government. Before the 19th century, the staffing of most public administrations was rife with nepotism, favoritism, and political patronage, which was often referred to as a "spoils system". Public administrators have long been the "eyes and ears" of rulers. In medieval times, the abilities to read and write, add and subtract were as dominated by the educated elite as public employment. Consequently, the need for expert civil servants whose ability to read and write formed the basis for developing expertise in such necessary activities as legal record keeping, paying and feeding armies, and levying taxes. As the European imperialist age progressed and the military powers extended their hold over other continents and people, the need for a sophisticated public administration grew.
Ежелгі Қытайдағы тамырлары
Басқару саласы ежелгі Қытайда пайда болған болуы мүмкін, оның ішінде, мүмкін, бірінші жоғары орталықтандырылған бюрократиялық мемлекет және азаматтық қызмет сынақтарына негізделген меритократияның ең алғашқы (біздің заманымызға дейінгі екінші ғасырда) мысалы. Қытайдың мемлекеттік басқару жүйесі 18-ші ғасырдың соңына дейін әлемнің қалған бөлігімен салыстырғанда "жетілді" деп есептелді. Гуанчжоудағы британдық консул Томас Тейлор Медоуз өзінің "Қытай үкіметі мен халқы туралы ой-толғаулар" (1847) атты еңбегінде "Қытай империясының ұзақ мерзімге сақталуының жалғыз және толық себебі – талантты және лайықты адамдарды ілгерілетуден тұратын жақсы үкімет" деп мәлімдеді. Бұл оның әлдестігіндегі мемлекеттік қызметті жүйелі, меритократиялық бюрократия ретінде енгізуге әкелді. Британдықтар сияқты, француз бюрократиясының дамуына да қытай жүйесі әсер етті. Вольтер қытайлықтар "адамгершілік ғылымын жетілдірген" деп саққан, ал Франсуа Кесней қытай үлгісіндегі экономикалық және саяси жүйені жақтады. 19-шы ғасырдың соңында қабылданған француз мемлекеттік қызмет емтихандары да негізінен жалпы мәдени білімді зерделеуге негізделген. Бұл ерекшеліктер бұрынғы қытай үлгісімен салыстырылды. Қытай әкімшілігінің бастауы бір адамға байланыстырылмаса да, Фэ Цзя мектебінің өкілдері, әсіресе Шэн Бухай (б.з.д. 400–337), меритократиялық жүйеге баса назар аударғандықтан, ең көп ықпал еткен болуы мүмкін, және оларды әкімшілік туралы абстрактілі теорияның сирек кездесетін ежелгі мысалы ретінде құнды есептемесек, оның негізін қалаушылары деп санауға болады. Крил Шэн Бухайда "мемлекеттік қызмет емтиханының тұқымдары" бар екенін жазады, және егер біреу артық айтуға тырысса, "Шэн Бухайдың 'шу' немесе техника терминін 'ғылым' деп аударуға күмән жоқ" және оны алғашқы саяси ғалым деп атауға болады, бірақ Крил "мұндай шамадан тыс пікір білдіруге құштар емес".
The field of management may have originated in ancient China, including, possibly, the first highly centralized bureaucratic state, and the earliest (by the second century BC) example of an meritocracy based on civil service tests. In regards to public administration, China was considered to be "advanced" compared to the rest of the world up until the end of the 18th century. Thomas Taylor Meadows, the British consul in Guangzhou, argued in his Desultory Notes on the Government and People of China (1847) that "the long duration of the Chinese empire is solely and altogether owing to the good government which consists in the advancement of men of talent and merit only." This led to implementation of Her Majesty's Civil Service as a systematic, meritocratic civil service bureaucracy. Like the British, the development of French bureaucracy was influenced by the Chinese system. Voltaire claimed that the Chinese had "perfected moral science" and François Quesnay advocated an economic and political system modeled after that of the Chinese. French civil service examinations adopted in the late 19th century were also heavily based on general cultural studies. These features have been likened to the earlier Chinese model. Though Chinese administration cannot be traced to any one individual, figures of the Fa Jia emphasizing a merit system, like Shen Buhai (400–337 BC) may have had the most influence, and could be considered its founders, if they are not valuable as rare pre modern examples of the abstract theory of administration. Creel writes that, in Shen Buhai, there are the "seeds of the civil service examination", and that, if one wishes to exaggerate, it would "no doubt be possible to translate Shen Buhai's term Shu, or technique, as 'science'", and argue that he was the first political scientist, though Creel does "not care to go this far".
XVIII ғасырдағы Еуропа
XVIII ғасырда Пруссия королі Фридрих Вильгельм I мемлекеттік қызметкерлердің жаңа буынын даярлау мақсатында камерализм саласында профессорлық қызметтер құрды. Франкфурт-на-Одер және Галле университеттері – пруссиялық білім ошақтары болып, экономикалық және әлеуметтік пәндерге баса назар аудара отырып, қоғамды реформалауды көздеді. Иоганн Генрих Готтлоб Юсти – камерализмнің белгілі профессоры еді.
In the 18th century, King Frederick William I of Prussia created professoriates in Cameralism in order to train a new class of public administrators. The universities of Frankfurt an der Oder and the University of Halle were Prussian institutions emphasizing economic and social disciplines, with the goal of societal reform. Johann Heinrich Gottlob Justi was a well known professor of Cameralism
Лоренц фон Штайн, 1855 жылы Венадан шыққан неміс профессоры, көптеген елдерде мемлекеттік басқару ғылымын қалыптастырушы деп саналады. Фон Штайн заманында мемлекеттік басқару әкімшілік құқықтың бір түрі саналды, бірақ Фон Штайн бұл тұжырымды тым тар деп есептеді. Фон Штайн мемлекеттік басқару социология, саясаттану, әкімшілік құқық және мемлекеттік қаржы сияқты көптеген дайын пәндерге сүйенеді деп үйретті. Ол мемлекеттік басқаруды біріктіретін ғылым деп атады және мемлекеттік басқарушылар теория мен тәжірибе екеуімен де айналысуы керек деді. Ол мемлекеттік басқару ғылым екенін, себебі білім ғылыми әдіс арқылы туындайды және бағаланады деп мәлімдеді.
Lorenz von Stein, an 1855 German professor from Vienna, is considered the founder of the science of public administration in many parts of the world. In the time of Von Stein, public administration was considered a form of administrative law, but Von Stein believed this concept was too restrictive. Von Stein taught that public administration relies on many pre established disciplines such as sociology, political science, administrative law, and public finance. He called public administration an integrating science and stated that public administrators should be concerned with both theory and practice. He argued that public administration is a science because knowledge is generated and evaluated according to the scientific method.
АҚШ-та
АҚШ-та мемлекеттік басқарудың негізін қалаушы Вудро Вильсон саналады. Ол 1887 жылы жарияланған «Әкімшілік туралы зерттеу» атты мақаласында мемлекеттік басқаруды алғаш рет ресми түрде мойындады. Болашақ президент: «Әкімшілік зерттеудің мақсаты, біріншіден, үкімет не нәрсені дұрыс және табысты түрде істей алатынын, екіншіден, осы дұрыс істерді ең тиімді және ақша мен энергияны ең аз жұмсап қалай істей алатынын анықтау болып табылады» деп жазды. 1920 жылдарға қарай мемлекеттік басқару саласындағы ғалымдар Вильсонның шақыруына жауап берді және осы саладағы оқулықтар пайда болды. Сол кезеңнің көрнекті ғалымдары Лютер Гулик, Линдалл Уруик, Анри Файол және Фредерик Тейлор болды. Тейлор «Ғылыми басқару қағидалары» еңбегінде ғылыми талдау нәрсені істеудің немесе операцияны жүргізудің «ең жақсы жолын» табуға алып келетінін айтты. Тейлордың әдісі алдымен жеке кәсіпкерлерге, содан кейін түрлі мемлекеттік ұйымдарға енгізілді. Мемлекеттік басқару саласындағы жетекші кәсіби ұйым – Америка мемлекеттік басқару қоғамы (ASPA) 1939 жылы құрылды. ASPA 1940 жылы құрылған «Public Administration Review» журналын шығаруға қолдау көрсетеді.
The father of public administration in the US is considered to be Woodrow Wilson. He first formally recognized public administration in an 1887 article entitled "The Study of Administration". The future president wrote that "it is the object of administrative study to discover, first, what government can properly and successfully do, and, secondly, how it can do these proper things with the utmost possible efficiency and at the least possible cost either of money or energy." By the 1920s, scholars of public administration had responded to Wilson's solicitation and textbooks in this field were introduced. Distinguished scholars of that period include Luther Gulick, Lyndall Urwick, Henri Fayol, and Frederick Taylor. Taylor argued in The Principles of Scientific Management, that scientific analysis would lead to the discovery of the "[a] best way" to do things or carry out an operation. Taylor's technique was introduced to private industrialists, and later to various government organizations. The American Society for Public Administration (ASPA) the leading professional group for public administration was founded in 1939. ASPA sponsors the journal Public Administration Review, which was founded in 1940.
1940 жылдар
Вильсон ұсынған саясат пен басқарудың бөлінуі бүгінгі күні мемлекеттік басқаруда маңызды рөл атқарады. Алайда, бұл дихотомияның басымдығы 1940 жылдардан бастап екінші буын ғалымдары тарапынан сынға ұшырады. Лютер Гуликтың факті-құндылық дихотомиясы Вильсон ұсынған саясат-әкімшілік дихотомиясына басты қарсылық көрсетті. Вильсонның бірінші буынның бөлінуінің орнына Гулик «еркіндік пен өзара әрекеттің үздіксіз желісін» ұсынды. Лютер Гулик пен Линдалл Урвик – екінші буын ғалымдары. Гулик, Урвик және әкімшілердің жаңа буыны қазіргі заманғы мінез-құлық, әкімшілік және ұйымдастыру ғылымдарының еңбектеріне сүйенді, оның ішінде Анри Файол, Фредерик Уинслоу Тейлор, Пол Эпплби, Франк Гудноу және Уильям Виллоуби. Ұйымдастыру теориясының жаңа буыны классикалық және прогрессивті теоретиктер сияқты адам табиғаты туралы логикалық болжамдар мен жалпылама тұжырымдарға сүйенген жоқ. Гулик ғылыми әдіс, тиімділік, кәсібиліктік, құрылымдық реформа және басқару бақылауына баса назар аударған жан-жақты, жалпылама ұйымдастыру теориясын жасады. Гулик әкімшілердің міндеттерін POSDCORB аббревиатурасымен түсіндірді, ол жоспарлау, ұйымдастыру, штаттық жабдықтау, басқару, үйлестіру, есеп беру және бюджеттеуді білдіреді. Файол жеке басқаруды жүйелі түрде 14 тармақ бойынша қарастырды. Екінші буын теоретиктері әкімшілік ғылымдары үшін жеке басқару тәжірибесіне сүйенді. Жеке және мемлекеттік сектордың арасындағы шекараны жоятын бірыңғай, жалпы басқару теориясының мүмкіндігі қарастырылды. Жалпы теорияның арқасында әкімшілік теорияны мемлекеттік ұйымдарға бағыттауға болады. 1940 жылдардың ортасындағы теоретиктер Вильсон мен Гуликке қарсы шықты. Саясат пен әкімшілік дихотомиясы сын-пікірдің орталығы болып қала берді.
The separation of politics and administration advocated by Wilson continues to play a significant role in public administration today. However, the dominance of this dichotomy was challenged by second generation scholars, beginning in the 1940s. Luther Gulick's fact value dichotomy was a key contender for Wilson's proposed politics administration dichotomy. In place of Wilson's first generation split, Gulick advocated a "seamless web of discretion and interaction". Luther Gulick and Lyndall Urwick are two second generation scholars. Gulick, Urwick, and the new generation of administrators built on the work of contemporary behavioral, administrative, and organizational scholars including Henri Fayol, Fredrick Winslow Taylor, Paul Appleby, Frank Goodnow, and Willam Willoughby. The new generation of organizational theories no longer relied upon logical assumptions and generalizations about human nature like classical and enlightened theorists. Gulick developed a comprehensive, generic theory of organization that emphasized the scientific method, efficiency, professionalism, structural reform, and executive control. Gulick summarized the duties of administrators with an acronym; POSDCORB, which stands for planning, organizing, staffing, directing, coordinating, reporting, and budgeting. Fayol developed a systematic, 14 point treatment of private management. Second generation theorists drew upon private management practices for administrative sciences. A single, generic management theory bleeding the borders between the private and the public sector was thought to be possible. With the general theory, the administrative theory could be focused on governmental organizations. The mid 1940s theorists challenged Wilson and Gulick. The politics administration dichotomy remained the center of criticism.
1950 - 1970 жылдар
1950 жылдары АҚШ ұзақ мерзімді өркендеуді басынан өткізіп, әлемдік көшбасшы ретіндегі орнын нығайтты. Екінші дүниежүзілік соғыстағы табыс және Батыс Еуропа мен Жапониядағы соғыстан кейінгі жаңғыртудың сәтті аяқталуының нәтижесінде мемлекеттік басқару өркендеу кезеңін басынан өткерді. Үкімет, сондай-ақ президент Эйзенхауэр де халық арасында танымал болды. 1960 және 1970 жылдары үкімет тиімсіз, нәтижесіз және көбінесе бекерге жұмсалған күш ретінде сынға ілікті. Американың Вьетнамдағы қымбатқа түсетін араласуы және Демократиялық партия штаб-пәтеріне тыңдау құрылғыларын орнату сияқты ішкі дау-дамағдарлар (1974 жылғы Уотергейт жанжалы) – азаматтарды наразылыққа түрткен және өзін-өзі жойғыш үкіметтік мінез-құлқының екі мысалы болды. Азаматтар тиімсіз, ысырапшыл бюрократияны ауыстыру үшін тиімді басқаруды талап етті. Осы талапқа жауап беру үшін мемлекеттік басқару саясаттан алшақтауға және тиімділігін сақтауға тиіс болды. Сайланған шенеуніктер бұл реформаларды қолдады. Чикаго университетінің профессоры Луис Браунлоу төрағалық еткен Гувер комиссиясы үкіметті қайта ұйымдастыру мәселелерін қарастырды. Браунлоу кейіннен университетте Мемлекеттік басқару қызметін (PAS) құрды, бұл ұйым 1970 жылға дейін үкіметтің барлық деңгейлеріне кеңес беру қызметтерін ұсынды. Сонымен қатар, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін мемлекеттік басқару тұжырымдамасы саясатты қалыптастыру және талдауды қамту үшін кеңейтілді, осылайша «әкімшілік саясатты қалыптастыру және талдау» зерттеуі енгізіліп, үкіметтік шешім қабылдау органдарына жақсартылды. Кейіннен адам факторы мемлекеттік басқаруды зерттеуде басты назарға алынды. Осы кезеңде психология, антропология және социология сияқты басқа әлеуметтік ғылымдардың білімі мемлекеттік басқаруды зерттеуге енгізілді (Jeong, 2007). Бұл жаңа ғалымдар «маңыздылық, құндылықтар, теңдік және өзгеріс» деген төрт тақырыпты қамтитын, саясатқа бағытталған мемлекеттік басқарушыларды талап етті. Осы тақырыптардың барлығы әйелдер мен ұлттық азшылықтардың белсенді қатысуына ықпал ететін еді. 1960 жылдардағы оқиғалардың ықпалымен 1970 жылдар Американың мемлекеттік басқару қоғамына маңызды өзгерістер әкелді. Ұлттық азшылықтар мен әйелдер мүшелері көбірек қатысу үшін бірікті. Нәтижесінде, Азаматтардың азшылықтағы мемлекеттік басқарушылар конференциясы және Мемлекеттік басқарудағы әйелдер секциясы құрылды.
During the 1950s, the United States experienced prolonged prosperity and solidified its place as a world leader. Public Administration experienced a kind of heyday due to the successful war effort and successful post war reconstruction in Western Europe and Japan. Government was popular as was President Eisenhower. In the 1960s and 1970s, the government itself came under fire as ineffective, inefficient, and largely a wasted effort. The costly American intervention in Vietnam along with domestic scandals including the bugging of Democratic Party headquarters (the 1974 Watergate scandal) are two examples of self destructive government behavior that alienated citizens. There was a call by citizens for efficient administration to replace ineffective, wasteful bureaucracy. Public administration would have to distance itself from politics to answer this call and remain effective. Elected officials supported these reforms. The Hoover Commission, chaired by University of Chicago professor Louis Brownlow, examines the reorganization of government. Brownlow subsequently founded the Public Administration Service (PAS) at the university, an organization that provided consulting services to all levels of government until the 1970s. Concurrently, after World War II, the entire concept of public administration expanded to include policymaking and analysis, thus the study of "administrative policy making and analysis" was introduced and enhanced into the government decision making bodies. Later on, the human factor became a predominant concern and emphasis in the study of public administration. This period witnessed the development and inclusion of other social sciences knowledge, predominantly, psychology, anthropology, and sociology, into the study of public administration (Jeong, 2007). These new scholars demanded more policy oriented public administrators that incorporated “four themes: relevance, values, equity and change”. All of these themes would encourage more participation among women and minorities. Stimulated by the events of the '60s, the 1970s brought significant change to the American Society for Public Administration. Racial and ethnic minorities and women members organized to seek greater participation. Eventually, the Conference on Minority Public Administrators and the Section for Women in Public Administration were established.
1980 - 1990 жылдар
1980 жылдардың соңында мемлекеттік басқару теорияларының тағы бір буыны бұрынғысын ығыстыра бастады. Жаңа қоғамдық басқару деп аталған жаңа теорияны Дэвид Осборн мен Тед Геблер «Үкіметті қайта құру» атты кітабында ұсынды. Жаңа модель мемлекеттік сектордың тиімділігі мен қызмет көрсету сапасын арттыру үшін жеке сектордың стильдік үлгілерін, ұйымдастырушылық идеяларын және құндылықтарын пайдалануды жақтады. Клинтон әкімшілігі кезінде (1993–2001) вице-президент Аль Гор NPM әдістерін қабылдап, федералдық агенттіктерді реформалады. 1990 жылдары жаңа мемлекеттік басқару АҚШ, Ұлыбритания және, аз дәрежеде, Канаданың бюрократиясында кеңінен таралды. Ричард Элмор 1986 жылы «Саясатты талдау және басқару журналында» жариялаған мақаласында мемлекеттік басқару теорияларының бастауын саясатты талдаумен байланыстырды. Кейбір заманауи авторлар NPM-ді ірі бюрократияларды кішірек, фрагменттелген агенттіктерге бөлу, әртүрлі мемлекеттік агенттіктер арасында бәсекелестікті ынталандыру, мемлекеттік агенттіктер мен жеке фирмалар арасындағы бәсекелестікті қолдау және экономикалық ынталандырулар (мысалы, жоғары лауазымды басшыларға нәтижеге байланысты сыйақы төлеу немесе пайдаланушы төлемдері) ретінде сипаттайды. NPM адамдарды азаматтар ретінде емес, жеке сектордағы мағынасында «тұтынушылар» немесе «клиенттер» ретінде қарастырады. Кейбір сыншылар жаңа мемлекеттік басқару тұжырымдамасының адамдарды «азаматтар» емес, «тұтынушылар» ретінде қарауын жеке сектордан орынсыз қарыз алу деп санайды, себебі бизнес тұтынушыларды пайда табудың құралы ретінде қарастырады, ал үкіметтің иелері емес, тек бизнестің клиенттері ретінде қарастырады. Жаңа мемлекеттік басқаруда адамдар демократиялық қатысушылар ретінде емес, экономикалық бірліктер ретінде қарастырылады, бұл MBA (бизнес-администрация, экономикалық және жұмыс берушіге негізделген модель) мемлекеттік басқарумен (үкіметтік, қоғамдық игілік) тым тығыз байланысудың қаупін көрсетеді. Дегенмен, NPM моделі (1986 жылы Элмор сипаттаған төрт модельдің бірі, соның ішінде «жалпы модель») әлі де үкіметтің көптеген деңгейлерінде (мысалы, муниципалды, штаттық/облыстық және федералды) және көптеген ЕҚДҰ елдерінде кеңінен қабылданды. 1990 жылдардың соңында Джанет және Роберт Денхардт NPM-нің басымдығына жауап ретінде жаңа мемлекеттік қызметтер моделін ұсынды. NPM-нің ізбасары – цифрлық дәуірдегі басқару, ол мемлекеттік жауапкершілікті қайта интеграциялау, қажеттіліктерге негізделген тұтастық (міндеттерді икемді түрде орындау) және цифрландыру (заманауи АТ және цифрлық сақтаудың трансформациялық мүмкіндіктерін пайдалану) тақырыптарына назар аударады. DEG-ті қолданудың бір мысалы – openforum.com.au, Австралияның коммерциялық емес e Democracy жобасы, ол саясаткерлерді, жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкерлерді, ғалымдарды, бизнесмендерді және басқа да маңызды мүдделі тараптарды жоғары деңгейдегі саяси талқылауға шақырады. Тағы бір мысал – Брунейдің Ақпарат департаментінің цифрлық басқару процесін жақсарту үшін Әлеуметтік желілерді пайдалануы. Кітаптағы тарау жұмысының қорытындысы бойынша, цифрлық дивидендтерді цифрлық дәуірдегі басқару аясында Әлеуметтік желілерді тиімді қолдану арқылы қамтамасыз етуге болады. 1980 жылдардың ортасында АҚШ-тағы қауымдастық бағдарламаларының мақсаты көбінесе тәуелсіз өмір сүру, қауымдастыққа интеграция, инклюзия, қауымдастыққа қатысу, институционалдық емес қызметтерге көшу және азаматтық құқықтар сияқты терминдермен бейнеленді. Осылайша, барлық азаматтарға, оның ішінде мүгедектерге де бірдей мемлекеттік саясат (және мемлекеттік басқару) қолданылуы тиіс еді. Алайда, 1990 жылдары АҚШ-та мемлекеттік жүйелер күшейтілді (Расино, баспасөзде, 2014), және мемлекеттік саясаттың оқу бағдарламаларына мүгедектік туралы мазмұнды көбірек енгізуге тырысты, мүгедектік саясаты (және басқаруы) жеке сала болып қалыптасты. Бихевиористер соңғы жылдары «араласу практикасына» (әдетте мемлекеттік басқару саласына жатпайды) да үстемдік етті, олар жалпы қоғамдық саясатқа қарсы келеді деп санайды (соңғы Ури Бронфенбреннердің экологиялық жүйелер теориясы). Қоғамдық саясат академиктері мен практиктері саясаттың нәтижелерін, мысалы реформаның сәттілігі мен сәтсіздіктерін немесе оңтайлы емес нәтижелердің сақталуын түсіндіру үшін саяси экономиканың теориялық тұжырымдамаларын жиі пайдаланады.
In the late 1980s, yet another generation of public administration theorists began to displace the last. The new theory, which came to be called New Public Management, was proposed by David Osborne and Ted Gaebler in their book Reinventing Government. The new model advocated the use of private sector style models, organizational ideas and values to improve the efficiency and service orientation of the public sector. During the Clinton Administration (1993–2001), Vice President Al Gore adopted and reformed federal agencies using NPM approaches. In the 1990's, new public management became prevalent throughout the bureaucracies of the US, the UK, and to a lesser extent, in Canada. The original public management theories have roots attributed to policy analysis, according to Richard Elmore in his 1986 article published in the "Journal of Policy Analysis and Management". Some modern authors define NPM as a combination of splitting large bureaucracies into smaller, more fragmented agencies, encouraging competition between different public agencies, and encouraging competition between public agencies and private firms and using economic incentives lines (e. g., performance pay for senior executives or user pay models). NPM treats individuals as "customers" or "clients" (in the private sector sense), rather than as citizens. Some critics argue that the New Public Management concept of treating people as "customers" rather than "citizens" is an inappropriate borrowing from the private sector model, because businesses see customers as a means to an end (profit), rather than as the proprietors of government (the owners), opposed to merely the customers of a business (the patrons). In New Public Management, people are viewed as economic units not as democratic participants which is the hazard of linking an MBA (business administration, economic and employer based model) too closely with the public administration (governmental, public good) sector. Nevertheless, the NPM model (one of four described by Elmore in 1986, including the "generic model") is still widely accepted at multiple levels of government (e. g., municipal, state/province, and federal) and in many OECD nations. In the late 1990s, Janet and Robert Denhardt proposed a new public services model in response to the dominance of NPM. A successor to NPM is digital era governance, focusing on themes of reintegrating government responsibilities, needs based holism (executing duties in cursive ways), and digitalization (exploiting the transformational capabilities of modern IT and digital storage). One example of the deployment of DEG is openforum. com. au, an Australian not for profit e Democracy project that invites politicians, senior public servants, academics, business people, and other key stakeholders to engage in high level policy debate. Another example is Brunei's Information Department in deploying Social Media technology to improve its Digital Governance process. The book chapter work concludes that digital dividends can be secured through the effective application of Social Media within the framework of Digital Era Governance. In the mid 1980s, the goal of community programs in the United States was often represented by terms such as independent living, community integration, inclusion, community participation, deinstitutionalization, and civil rights. Thus, the same public policy (and public administration) was to apply to all citizens, inclusive of disability. However, by the 1990s, categorical state systems were strengthened in the United States (Racino, in press, 2014), and efforts were made to introduce more disability content into the public policy curricula with disability public policy (and administration) distinct fields in their own right. Behaviorists have also dominated "intervention practice" (generally not the province of public administration) in recent years, believing that they are in opposition to generic public policy (termed ecological systems theory, of the late Urie Bronfenbrenner). Increasingly, public policy academics and practitioners have utilized the theoretical concepts of political economy to explain policy outcomes such as the success or failure of reform efforts or the persistence of suboptimal outcomes.
Әйелдер азаматтық клубтары мен қоныстану қозғалысы
Қазіргі ғалымдар әйелдердің үлесін қамтитын қоғамдық басқарудың тарихын қайта қарастырып жатыр. Бұл мемлекеттік басқарудың “балама” немесе “қоныс” моделі ретінде белгілі болды. Осы әйелдердің азаматтық клубтары қалалар мен жұмыс орындарын қауіпсіздендіру (таза көшелер, су, кәріз жүйесі және жұмыс орындарындағы жағдай. Сонымен қатар жұмыс орындарындағы реттеу) және балаларының қажеттіліктерін қанағаттандыру (ойын алаңдары, кітапханалар, жасөспірімдер соты, балалар еңбегі заңдары) үшін жұмыс істеді. Бұл әкімшілік және саяси кеңістіктер олардың әкелері мен күйеулері тарапынан назарсыз қалған еді. Бұл клубтардың жұмысын жаңадан құрылған коммерциялық емес ұйымдар (Қоныс үйлері) күшейтті, олар көбінесе иммигранттармен толтырылған өнеркәсіптік қалалардың шұңқырында орналасқан. Жаңа мәміледен туындаған реформалар (қарттарға табыс, жұмыссыздыққа байланысты төлемдер, мүгедектер мен тәуелді балаларға көмек, балалар еңбегіне тыйым салу және жұмыс уақытын шектеу сияқты) Қоныс қозғалысының көшбасшылары тарапынан қолдау тапты. Ричард Стиллман Джейн Адамсты, Қоныс қозғалысының негізгі көшбасшысы және мемлекеттік басқарудың пионері, “заманауи әлеуметтік мемлекеттің тууына және дамуына” үлес қосқан деп санайды. Қоныс қозғалысының жетістіктері мен мемлекеттік басқару жөніндегі олардың көзқарастары мемлекеттік басқарудың алғашқы әдебиеттерінде ескерілмеген. Балама модель мемлекеттік басқаруда шамамен 100 жыл бойы көрінбей немесе жасырылып қалды, Камилла Стиверс 2000 жылы “Бюрократтар мен Қоныс әйелдері” еңбегін жариялағанға дейін. Қоныс қоныстандырушылар реформалар үшін күрескенде әлеуметтік әділеттілік үшін ашық түрде таласты. Олар дәстүрлі мемлекеттік басқару құндылықтарының (тиімділік, нәтижелілік және т.б.) және өз еркек реформатор әріптестерінің тәжірибесінің маңыздылығын түсінгенмен, әлеуметтік әділеттілік пен теңдікке де баса назар аударды. Мысалы, Джейн Адамс Түсті адамдардың құқықтарын қорғау жөніндегі ұлттық қауымдастықтың (NAACP) негізін қалаушылардың бірі болды.
Contemporary scholars are reclaiming a companion public administration origin story that includes the contributions of women. This has become known as the “alternative” or “settlement” model of public administration. These women's civic clubs worked to make cities and workplaces safer (cleaner streets, water, sewage, and workplace. As well as workplace regulation) and more suited to the needs of their children (playgrounds, libraries, juvenile courts, child labor laws). These were administrative and policy spaces ignored by their fathers and husbands. The work of these clubs was amplified by newly organized non profit organizations (Settlement Houses), usually situated in industrialized city slums filled with immigrants. Reforms that emerged from the New Deal (e. g., income for the old, unemployment insurance, aid for dependent children and the disabled, child labor prohibitions and limits on hours worked, etc.) were supported by leaders of the Settlement movement. Richard Stillman credits Jane Addams, a key leader of the Settlement movement and a pioneer of public administration with “conceiving and spawning” the modern welfare state. The accomplishments of the Settlement movement and their conception of public administration were ignored in the early literature of public administration. The alternative model of Public Administration was invisible or buried for about 100 years until Camilla Stivers published Bureau Men and Settlement Women in 2000. Settlement workers explicitly fought for social justice as they campaigned for reform. While they saw the relevance of the traditional public administration values (efficiency, effectiveness, etc.) and practices Of their male reformist counterparts, they also emphasized social justice and social equity. Jane Addams, for example, was a founder of the National Association for the Advancement of Colored People (NAACP).
Мемлекеттік басқарудың қоныстану моделі
Елді мекендер қозғалысы және оның Джейн Аддамс, Джулия Латроп және Флоренс Келли сияқты көшбасшылары мемлекеттік басқарудың баламалы, әйелдерге тән модельін қалыптастыруда маңызды рөл атқарды. Бұл елді мекендер моделінде мемлекеттік басқарудың өзара байланысты екі құрамдасы болды: қалалық шаруашылық және өндірістік азаматтық. Ол қалаларды қамқорлық үйі сияқты басқаруды талап етті, қала отбасылар қауіпсіздікте болып, балаларға күтім жасалатын үйдің жалғасы ретінде қарастырылуы керек еді. Таза көшелер, таза су, ойын алаңдары, білім беру бағдарламаларын реформалау және жасөсперімдер соты – осы қозғалыспен байланысты реформалардың мысалдары. Өндірістік азаматтық жаңадан индустрияланған экономикада еңбекке қатысудың проблемалары мен тәуекелдеріне назар аударды. Осы күш-жігердің басты мақсаты жұмыс орнындағы бала еңбегі, санитарлық ережелердің сақталмауы, артық жұмыс кестесі, өндірістік апаттар қаупі және қарт жастағы кедейлік сияқты мәселелерді азайтуға бағытталған реформалар болды. Ұйымдастырылған елді мекендердегі әйелдердің реформалық күш-жігері еңбек қауіпсіздігі заңдары мен инспекцияларға әкелді. Елді мекендер реформашылары жергілікті, штаттық және федералды әкімшілер ретінде қызмет етті. Джейн Аддамс қоқыс инспекторы, Флоренс Келли Иллинойс штатының бас фабрика инспекторы, Джулия Латроп Әйелдер бюросының алғашқы директоры, ал Фрэнсис Перкинс Ф. Рузвельт әкімшілігі кезінде Еңбек министрі болды.
The Settlement movement and its leaders such as Jane Addams, Julia Lathrop, and Florence Kelley were instrumental in crafting the alternative, feminine inspired, model of public administration. This settlement model of public administration, had two interrelated components – municipal housekeeping and industrial citizenship. called for cities to be run like a caring home, the city should be conceived as an extension of the home where families could be safe and children cared for. Clean streets, clean water, playgrounds, educational curricular reform, and juvenile courts, are examples of reforms associated with this movement. Industrial citizenship focused on the problems and risks of labor force participation in a laissez faire, newly industrialized economy. Reforms that mitigated workplace problems such as child labor, unsanitary workplaces, excessive work schedules, risks of industrial accidents, and old age poverty were the focus of these efforts. Organized settlement women's reform efforts led to workplace safety laws and inspections. Settlement reformers went on to serve as local, state, and federal administrators. Jane Addams was a garbage inspector, Florence Kelley served as the chief factory inspector for the State of Illinois, Julia Lathrop was the first director of the Women's Bureau and Francis Perkins was Secretary of Labor during the F. Roosevelt Administration
Басқа салалар
Коммерциялық емес ұйымдарды басқару – коммерциялық емес ұйымдардың қызметін зерттеу және олардың нәтижелерін басқару саласы. Төтенше жағдайларды басқару – қауымдастықтардың қауіп-қатерлерге төзімділігін арттауына және апаттармен күресуіне мүмкіндік беретін жүйе құрумен айналысатын басқару функциясы.
Nonprofit management is research into and the practice of operating nonprofit organizations and their effects. Emergency management is the managerial function charged with creating the framework within which communities reduce vulnerability to hazards and cope with disasters.
Академиялық сала
Университеттер мемлекеттік басқару немесе үкімет, саясаттану және халықаралық қатынастар салаларында бакалавриат және магистратура деңгейлерін ұсына алады. Магистратура дәрежелеріне мемлекеттік басқару магистрі (МПА), мемлекеттік басқару магистрі (МА) немесе ғылым магистрі (ММ) (басқару бағыты үшін), сондай-ақ мемлекеттік саясат магистрі (МПП), өнер магистрі (МА) немесе ғылым магистрі (ММ) (зерттеу бағыты үшін) кіреді.
Universities can offer undergraduate and graduate degrees in Public Administration or Government, Political Science, and International Affairs with a concentration or specialization in Public Policy and Administration. Graduate degrees include the Master of Public Administration (MPA) degree, a Master of Arts (MA) or Master of Science (MS) in Public Administration (for the management tract), and the Master of Public Policy (MPP), a Master of Arts (MA), or a Master of Science (MS) in Public Policy (for the research tract)
Америка Құрама Штаттарында мемлекеттік басқарудың академиялық саласы саясаттану және әкімшілік құқыққа көп сіңірілген. Кейбір МПА бағдарламалары студенттерге микроэкономикалық мәселелер (нарықтар, үлестіру механизмдері және т.б.) және макроэкономикалық мәселелер (мысалы, мемлекеттік қарыз) туралы түсінік беру үшін экономика курстарын қамтиды. Джон А. Рор сияқты ғалымдар үкіметтік бюрократияның конституциялық заңдылығының тарихындағы ұзақ жол туралы жазады. Мемлекеттік басқару саласындағы ғалым Дональд Кеттл "мемлекеттік басқару пәндік тұрғыдан тоқырап қалған" дейді, себебі "соңғы бір буын ғалымдар оны іске асыру, мемлекеттік басқару және формалды бюрократиялық теория сияқты зерттеу салаларымен ауыстыруға тырысты". CPA мемлекеттік басқару техникаларын талдаудың ажырамас бөлігі болып табылады. Салыстыру процесі әртүрлі жағдайларда қолданылатын саясатты сынауға мүмкіндік береді. Салыстырмалы мемлекеттік басқаруда біліктілік бағдарламасының болмауы оның маңызды зерттеу саласы болуына кедергі келтірді. Бұл саланың негізін құрайтын негізгі ұғымдарды түсінбеу оның қолданылмауына соқтырды. Мысалы, Джорджия штаты университетінің профессоры Уильям Во былай деді: "Салыстырмалы зерттеулер ұлттық әкімшілік құрылымдар мен процестердің әлеуметтік-саяси контексті туралы оқырмандарға жеткілікті ақпарат беру қажеттілігіне байланысты қиынға соғады, осылайша олар айырмашылықтар мен ұқсастықтардың себептерін түсіне алады". Ол сондай-ақ: "Қоғамдық басқаруды салыстыру туралы көптеген әдебиеттер бар болғанымен, олар шашыраңқы және көнеріп қалған" деп мәлімдеді. Латын Америкасының дамуы үшін әкімшілік орталығы (CLAD) – Венесуэланың Каракас қаласында орналасқан және Латын Америкасы елдерінің үкіметтері құрған мемлекеттік басқару мектептерінің аймақтық желісі. NISPAcee – Орталық және Шығыс Еуропа, соның ішінде Ресей Федерациясы, Кавказ және Орталық Азия елдерінде мемлекеттік басқару саласында жұмыс істейтін сарапшылар, ғалымдар мен тәжірибелі мамандардың желісі. Шығыс аймақтық мемлекеттік басқару ұйымы (EROPA) – Азия-Тынық мұхиты аймағында орталықтары мен мүшелері бар, Филиппинде орналасқан, басқа ұйымдар мен жеке тұлғаларға ашық, мемлекеттік мүшелік негізінде құрылған ұйым. EROPA жыл сайын конференциялар өткізеді және "Азия мемлекеттік басқаруына шолу" (ARPA) журналын жариялайды. Оның аймақта бірнеше орталықтары бар және мүшелерімен сарапшыларды байланыстыруға көмектеседі.
In the United States, the academic field of public administration draws heavily on political science and administrative law. Some MPA programs include economics courses to give students a background in micro economic issues (markets, rationing mechanisms, etc.) and macroeconomic issues (e. g., national debt). Scholars such as John A. Rohr write of a long history behind the constitutional legitimacy of government bureaucracy. One public administration scholar, Donald Kettl, argues that "public administration sits in a disciplinary backwater", because "for the last generation, scholars have sought to save or replace it with fields of study like implementation, public management, and formal bureaucratic theory". CPA is an integral part to the analysis of public administration techniques. The process of comparison allows for more widely applicable policies to be tested in a variety of situations. Comparative public administration lacks a curriculum, which has prevented it from becoming a major field of study. This lack of understanding of the basic concepts that build this field's foundation has ultimately led to its lack of use. For example, William Waugh, a professor at Georgia State University has stated "Comparative studies are difficult because of the necessity to provide enough information on the socio political context of national administrative structures and processes for readers to understand why there are differences and similarities." He also asserts, "Although there is sizable literature on comparative public administration it is scattered and dated." The Center for Latin American Administration for Development (CLAD), based in Caracas, Venezuela, is a regional network of schools of public administration set up by the governments in Latin America. NISPAcee is a network of experts, scholars and practitioners who work in the field of public administration in central Europe and Eastern Europe, including the Russian Federation and the Caucasus and Central Asia. Eastern Regional Organization for Public Administration (EROPA) is a state membership based organization, open to other organizations and individuals, headquartered in the Philippines with centers and membership organized around the Asia Pacific region. EROPA organizes annual conferences and publishes a journal Asian Review of Public Administration (ARPA). It has several centers in the region, and assists in networking experts with its members.
Мемлекеттік басқару
"Мемлекеттік басқару" – мемлекеттік және коммерциялық емес ұйымдарды басқаруға қатысты, жеке сектордың басқару тәсілдері мен бизнес-техникаларын пайдаланатын немесе оларға ұқсас көзқарас. Бұл бизнес-тәсілдер көбінесе тиімділік пен нәтижелілікті арттыруға, сондай-ақ тұтынушыларға қызмет көрсету сапасын жақсартуға бағытталған. Бұл, мемлекеттік басқаруды зерттеумен қарама-қайшы келеді, ол үкіметтің әлеуметтік және мәдени факторларына баса назар аударады, олар жеке сектордан ерекшелендіретінін көптеген мамандар (мысалы, Грэм Т. Эллисон және Чарльз Гудселл) айтады. Мемлекеттік басқарудың оң және теріс анықтамалары ұсынылған. Оң анықтамасы: "азаматтар мен болашақ ұрпақтардың игілігі үшін, өзара қарым-қатынастарды нығайту, ұлттық экономиканың бәсекеге қабілеттілігін арттыру және мемлекеттік ресурстарды тиімді бөлу арқылы қоғамдық пайдалылықты практикалық тұрғыда арттыруға бағытталған, мемлекеттік қызметтің праксеологиялық және заңды процесі". Мемлекеттік басқаруды зерттеу және оқыту дамыған елдерде кеңінен таралған.
"Public management" is an approach to government administration and nonprofit administration that resembles or draws on private sector management and business techniques and approaches. These business approaches often aim to maximize efficiency and effectiveness and provide improved customer service. A contrast is drawn with the study of public administration, which emphasizes the social and cultural drivers of government that many contend (e. g., Graham T. Allison and Charles Goodsell) makes it different from the private sector. A positive and negative definition of public management have been proposed. The positive approach as: "praxeological and rightful process of public service for citizens for the sake of their and following generations good through strengthening mutual relationships, competitiveness of national economy and practical increase of social utility through effective allocation of public resources". Studying and teaching about public management are widely practiced in developed nations.
Мемлекеттік басқару
Janicke, M. (1990). Мемлекеттік сәтсіздік. Кембридж: Polity Press. Kanter, R. M. (1985). Өзгеріс шеберлері: Корпоративтік кәсіпкерлер жұмыста. Хемл Хемпстед: Unwin Paperbacks. Lane, R. E. (1991). Базар тәжірибесі. Нью-Йорк: Кембридж университетінің баспасы. Lynn, L. E. Jr. (1996). "Мемлекеттік басқару: өнер, ғылым және кәсіп." Chatham House, CQ Press. Lynn, L. E. Jr. (2006). "Мемлекеттік басқару: ескі және жаңа." Routledge. Raczkowski, K. (2016). "Мемлекеттік басқару: теория және практика." Springer.
Janicke, M. (1990). State Failure. Cambridge: Polity Press. Kanter, R. M. (1985). The Change Masters: Corporate Entrepreneurs at Work. Hemel Hempstead: Unwin Paperbacks. Lane, R. E. (1991). The Market Experience. New York: Cambridge University Press. Lynn, L. E. Jr. (1996). "Public Management as Art, Science, and Profession." Chatham House, CQ Press. Lynn, L. E. Jr. (2006). "Public Management: Old and New." Routledge. Raczkowski, K. (2016). "Public Management: Theory and Practice." Springer