Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1977 жылы Батыс Германиядағы кісі өлтірулер, кепілге алу дағдарысы 1977 жылы болған оқиғалар тізбегі.
1977 West German murders, hostage crisis
the series of events in 1977
«Неміс күзі» (Deutscher Herbst) – 1977 жылы Германияда болған оқиғалар тізбегі. Бұл оқиғалар Неміс жұмыс берушілер қауымдастықтары конфедерациясының (BDA) және Неміс өнеркәсіп федерациясының (BDI) президенті, кәсіпкер және бұрынғы Schutzstaffel мүшесі Ханс Мартин Шлайердің Қызыл Армия фракциясы (RAF) тарапынан ұрлануы және өлтірілуімен, сондай-ақ Палестинаны азат ету халықтық майданы (PFLP) тарапынан Lufthansa Flight 181 (Германияда «Ландшут» деп белгілі) ұшағын қабаулаумен байланысты. Қабаулаушылар Стаммхайм түрмесінде ұсталған 10 RAF мүшесін, Түркияда ұсталған екі палестиналық азаматты босатуды және кепілдер үшін 15 миллион АҚШ долларын талап етті. 1977 жылдың 7 сәуірінде Батыс Германияның бас прокуроры Зигфрид Бубактың қаныққандықтан өлтірілуі және 1977 жылдың 30 шілдесінде банкир Юрген Понтоны ұрлау әрекетінің сәтсіз аяқталуы және одан кейін оның өлтірілуі «Неміс күзінің» басталуын белгіледі. Ол 18 қазанда «Ландшуттың» босатылуымен, RAF-тің бірінші буынының жетекші тұлғаларының түрмеде қайтыс болуымен және Шлайердің өлімімен аяқталды. «Неміс күзі» деген тіркес 1978 жылы шыққан «Deutschland im Herbst» (Германия күзде) фильмінен алынған. Бұл фильм 1977 жылдың соңындағы әлеуметтік атмосфераны көрсетіп, сонымен қатар аталған жағдайға қатысты түрлі сындық көзқарастар мен аргументтерді ұсынады. Фильмді түсірген режиссерлер: Генрих Бёлль, Ханс Петер Клоос, Райнер Вернер Фассбиндер, Александр Клюге, Максмилиан Майнка, Эдгар Рейц, Катя Рупе, Волкер Шлёндорф, Питер Шуберт және Бернхард Синкель. Клюге мен Беате Майнка Желлингхаус фильмді монтаждады.
The German Autumn (Deutscher Herbst) was a series of events in Germany in 1977 associated with the kidnapping and murder of industrialist, businessman, and former Schutzstaffel member Hanns Martin Schleyer, president of the Confederation of German Employers' Associations (BDA) and the Federation of German Industries (BDI), by the Red Army Faction (RAF), a far left militant organisation, and the hijacking of Lufthansa Flight 181 (known in Germany by the name Landshut) by the Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP). The hijackers demanded the release of ten RAF members detained at the Stammheim Prison plus two Palestinian compatriots held in Turkey and US$15 million in exchange for the hostages. The assassination on 7 April 1977 of Siegfried Buback, the attorney general of West Germany, and the failed kidnapping and then murder of the banker Jürgen Ponto on 30 July 1977, marked the beginning of the German Autumn. It ended on 18 October, with the liberation of the Landshut, the deaths of the leading figures of the first generation of the RAF in their prison cells, and Schleyer's death. The phrase "German Autumn" is derived from the 1978 film Deutschland im Herbst (Germany in Autumn), a German omnibus film whose segments covered the social atmosphere during late 1977, while offering different critical perspectives and arguments pertaining to the situation. The directors involved were Heinrich Böll, Hans Peter Cloos, Rainer Werner Fassbinder, Alexander Kluge, Maxmiliane Mainka, Edgar Reitz, Katja Rupé, Volker Schlöndorff, Peter Schubert and Bernhard Sinkel. Kluge and Beate Mainka Jellinghaus edited the film.
Зигфрид Бубакты өлтіру
1977 жылы 7 сәуірде Батыс Германияның бас прокуроры Зигфрид Бубак, оның жүргізушісі Вольфганг Гёбель және жолаушысы, сот қызметкері Георг Вурстер Нюрреттегі үйінен Карлсруэдегі Бундес-Герихтсхофқа бара жатқанда шабуылда атып өлтірілді. RAF-тың төрт мүшесі – Кристиан Клар, Кнут Фолькертс, Гюнтер Сонненберг және Бриджит Мохнахаупт Бубакты өлтірумен байланысты ресми түрде айыпталып, сотқа тартылды. 2007 жылы бұрынғы RAF мүшелері Питер Юрген Бук және Верена Беккер тағы бір бұрынғы RAF мүшесі Стефан Висневскийдің Бубакты өлтірген оқ атып өлтіргенін мәлімдеді.
On 7 April 1977, Siegfried Buback, the attorney general of West Germany, was shot and killed alongside his driver Wolfgang Göbel and a passenger, judicial officer Georg Wurster, in an ambush whilst travelling from his home in Neureut to the Bundesgerichtshof in Karlsruhe. Four RAF members, Christian Klar, Knut Folkerts, Günter Sonnenberg and Brigitte Mohnhaupt were formally charged and prosecuted in connection with the Buback murder. In 2007, former RAF members Peter Jürgen Boock and Verena Becker claimed that another former RAF member, Stefan Wisniewski, had fired the gun that killed Buback.
Юрген Понтоны ұрлап алу және өлтіру
1977 жылдың 30 шілдесінде Дрезднер банкінің басшысы Юрген Понто өз үйінде, Оберурзелде, әрекетсіз қылмыс кесірінен қаза тапты. Бұл қылмысқа Бригитт Мохнаупт, Кристиан Клар және Сюзанн Альбрехт қатысты, соңғысы Понтоның құдайы қызының қарындасы болды.
On 30 July 1977, Jürgen Ponto, the head of Dresdner Bank, was shot and killed in his house in Oberursel in a kidnapping that went wrong. Those involved were Brigitte Mohnhaupt, Christian Klar and Susanne Albrecht, the last being the sister of Ponto's goddaughter.
Ханс Мартин Шлейерді ұрлап алу және өлтіру
1977 жылғы 5 қыркүйекте «Қарсыласу тобының» «командалық бөлімшесі» неміс кәсіпкерлер қауымдастығының президенті Ханс Мартин Шлейерді тасымалдаған көлікті шабуылдады. Оның жүргізушісі, 41 жастағы Хайнц Марцис, көшеде кенеттен бала арбасы пайда болғандықтан тежеуге мәжбүр болды. Олардың артынан келе жатқан полиция машинасы уақтылы тоқтамай, Шлейердің көлігіне соқтығысты. Төрт (немесе, мүмкін, бес) бетперделі RAF мүшесі екі көлікке автоматтық және пистолеттен оқтар жаудырып, Марцисті және Марцистің көлігінің артқы орындығында отырған 20 жасар полиция қызметкері Роланд Пилерді өлтірді. Полицияны сүйемелдеген көліктің жүргізушісі, 41 жастағы Рейнхольд Брендль, және екінші көлікте болған үшінші полиция қызметкері, 24 жастағы Хельмут Ульмер де қаза тапты. Оқтардың шашырауы салдарынан Брендль мен Пилердің денесіне жиырмадан астам оқ жарақаты тиді. Шлейерді ұрлап алып, Кельн қаласына жақын жердегі қарапайым тұрғын үйлердің арасындағы жалға алынған пәтерде тұтқын ретінде ұстады. Ол Хельмут Шмидт басқаратын Батыс Германияның орталық-солшыл үкіметінен «бірінші буын» RAF мүшелерін (кейін тұтқындалған) өзімен алмастыруды сұрады. Полиция Шлейерді табуға тырысты, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. 1977 жылғы 18 қазанда RAF-тың үш мүшесі түрмеде өлі күйде табылған. Жауап ретінде Шлейерді Брюссельден алып, Францияның Мулхаус қаласына жолда атып өлтірді, оның денесі Шарль Пеги көшесіндегі көк түсті Audi 100 машинасының багажында қалдырылды. Құқық қорғау органдары Аудидің орналасқан жерін Штутгарттағы Deutsche Presse Agentur кеңсесіне хабарлағаннан кейін, 19 қазанда Шлейердің денесі табылды.
On 5 September 1977, an RAF 'commando unit' attacked the chauffeured car carrying Hanns Martin Schleyer, then president of the German employers' association, in Cologne. His driver, Heinz Marcisz, 41, was forced to brake when a baby carriage suddenly appeared in the street in front of them. The police escort vehicle behind them was unable to stop in time, and crashed into Schleyer's car. Four (or possibly five) masked RAF members sprayed machine gun and machine pistol bullets into the two vehicles, killing Marcisz and a police officer, Roland Pieler, 20, who was seated in the backseat of Marcisz's car. The driver of the police escort vehicle, Reinhold Brändle, 41, and a third police officer, Helmut Ulmer, 24, who was in the second vehicle, were also killed. The hail of bullets riddled over twenty bullet wounds into the bodies of Brändle and Pieler. Schleyer was abducted and held prisoner in a rented apartment in an anonymous residential neighborhood near Cologne. He was forced to appeal to the center left West German government under Helmut Schmidt for the 'first generation' of RAF members (then imprisoned) to be exchanged for him. Police attempts to locate Schleyer proved unsuccessful. On 18 October 1977, three of the imprisoned RAF members were found dead in their cells. In response, Schleyer was taken from Brussels and shot dead en route to Mulhouse, France, where his body was left in the trunk of a green Audi 100 on the rue Charles Péguy. After the kidnappers phoned the location of the Audi to the Deutsche Presse Agentur office in Stuttgart, Schleyer's body was recovered on 19 October.
Құрлықтарды ұрлау
Екі жыл бұрын Питер Лоренцтің ұрлану тәжірибесін ескере отырып, үкіметтің енді тұтқын алмасуға құлықсыз екені анық болған соң, RAF 1977 жылғы 13 қазанда Lufthansa 181 рейсін қақпалап алып, қосымша қысым көрсетуге тырысты. Бұл қадамды Палестинаны Азат ету Халық майданы (PFLP) қолдады. Арабия түбегінен ұзақ сапардан кейін және капитан Юрген Шуманды өлтіргеннен соң, қақпалап алушылар мен олардың кепілдері Сомалидің астанасы Могадишоға қонды. Сомали басшысы Сиад Барремен саяси келіссөздер жүргізілгеннен кейін, Батыс Германия үкіметі Lufthansa 181 рейсіне шабуыл жасауға рұқсат алды. Бұл шабуылды 1972 жылғы Мюнхен Олимпиадасындағы кепілдік дағдарысынан кейін құрылған GSG 9 арнайы тобы 18 қазан күні жүзеге асырды. GSG 9-дан бір ғана адам және бір бортсерік жарақат алды; қақпалап алушылардан тек Сухайла Андрауес аман қалды. Сол түні түрмеде үш RAF мүшесі – Гудрун Энсслин, Ян Карл Распе және Андреас Баадер – өлі қалпында табылды. Түрмедегі RAF мүшелерінің өліміне қатысты ресми тергеу олардың өз-өзіне қол жұмсағанын көрсетті: Баадер мен Распе адвокаты Арндт Мюллердің Штаммхайм қауіпсіздігі жоғары түрмесіне контрабандалық жолмен әкелген деген болжам бойынша тапанша қолданды, ал Энсслин өзін-өзі асып өлтірді. Олармен бірге түрмеде отырған Ирмгард Мёльлер төрт пышақ жарақатымен аман қалды. Кейін ол «өз-өзіне қол жұмсаулар» шын мәнінде соттан тыс өлтірулер болғанын мәлімдеді. 1977 жылғы 12 қарашада Ингрид Шуберт өз камерасынан асылып өлген күйде табылды.
When it became clear that the government was unwilling to entertain a further prisoner exchange given the experience of the kidnapping of Peter Lorenz two years earlier, the RAF tried to exert additional pressure by hijacking Lufthansa Flight 181 on 13 October 1977 with the help of the allied Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP). After a long odyssey through the Arabian Peninsula and the killing of Captain Jürgen Schumann, the hijackers and their hostages landed in Mogadishu, the capital of Somalia. After political negotiations with Somali leader Siad Barre, the West German government was granted permission to assault Lufthansa 181. This was carried out on 18 October by the special task force GSG 9, which had been formed after the 1972 Munich Olympics hostage crisis. Only one GSG 9 member and one flight attendant were injured; of the hijackers, only Souhaila Andrawes survived. On the same night, three of the imprisoned RAF members – Gudrun Ensslin, Jan Carl Raspe and Andreas Baader – were found dead in their cells. The official investigation into the deaths of the imprisoned RAF members concluded that they had committed suicide: Baader and Raspe using handguns allegedly smuggled into the Stammheim maximum security prison by their lawyer Arndt Müller, Ensslin by hanging herself. Irmgard Möller, who was imprisoned with them, survived with four knife wounds in her chest. She later claimed that the "suicides" were actually extrajudicial killings. On 12 November 1977, Ingrid Schubert was found hanged in her cell.
Саяси айырмашылықтар
Германияның саяси партиялары «Германия күзі» кезеңінде қатыгез күреске түсті. Коалиция оппозицияны гистериялық денқоңға салынуда және Федеративтік Республиканы полициялық мемлекетке ұқсатуға мүмкіндік іздеуде деп айыптады.
Germany's political parties clashed fiercely during the German Autumn. The coalition accused the opposition of hysterical overreactions and seizing the opportunity to transform the Federal Republic a little way into a police state.
Саясат келісімдері
Шмидт әкімшілігі Шлейерді ұрлаудың басында құрылған Großer Krisenstab (Ұлы дағдарыс комитеті) бейресми кеңесін шақырды, оған Бундестагтағы барлық партиялардың өкілдері және бірнеше неміс штаттарының министр-президенттері қатысты. Тарихшы Вольфганг Краушар оның 45 күндік билеуін "жарияланбаған төтенше жағдайға" теңеді. Осы партияаралық ынтымақтастықтың бір салдары Kontaktsperre заңы болды, ол RAF тұтқындарына газет, теледидар және радиоға қол жеткізуге, сондай-ақ отбасы мүшелерімен немесе адвокаттармен кездесуге тыйым салды.
The Schmidt administration convened the Großer Krisenstab (Great Crisis Committee), an informal council formed at the beginning of the Schleyer kidnapping, which involved members of all parties in the Bundestag and several Minister Presidents of German states. Historian Wolfgang Kraushaar likened its 45 day rule to an "undeclared state of emergency". One result of the cross party collaboration was the Kontaktsperre, a law which mandated that RAF prisoners could have no access to newspapers, TV, or radio, and could not be visited by family or lawyers.