Кіріспе

Британдық музыка және перформанс өнері ұжымы COUM Transmissions /k//uː//m/ – 1969 жылдан 1976 жылға дейін Ұлыбританияда жұмыс істеген музыка және перформанс өнері ұжымы. Ұжымға дада және сюрреализм көркемдік қозғалыстары, Бит буынының жазушылары және андеграунд музыкасы әсер етті. COUM ашық түрде қарсыласушы және бұзылғыш болды, дәстүрлі британдық қоғамның әртүрлі аспектілерін сынға алды. Генисис П. Оридж Йоркширдегі Халл қаласында ұжымды құрды, алғашқы көрнекті мүшелеріне Кози Фанни Тутти және Спайди Гасмантелл (олар да Генисис П. Ориджбен бірге мектепте оқыды) кірді. Уақытша мүшелер: Тим Постон, Брук Мензис, Хайдн Робб, Лес (Реверенд Лелли) Маулл, Рей Харви, Джон (Джонджи) Смит, Фокстрот Эхо, Физи Пэйт және Джон Гунни Буск (Джон Лейси). Кейінірек Питер "Слези" Кристоферсон мен Крис Картер қосылды, олар П. Оридж бен Туттимен бірге 1976 жылы Throbbing Gristle атты пионер индустриал тобын құрды. COUM мүшелері жиі алмасып отырды, ұжымда интеллектуалдық және қылмыстық элементтер де болды және ол 1969 жылдан 1976 жылға дейін ресми түрде жұмыс істеді. Сол жылы П. Оридж мен Тутти Лондонның Заманауи өнер институтында «Проституция» атты көрмеге қатысты, онда лесбиянкалардың ашық суреттері, тот басқан пышақтар, шприцтер, қанды шаштар, қолданылған гигиеналық төсемдер, баспасөз материалдары және COUM-ның Милан мен Париждегі қойылымдарының фотоқұжаттары қойылды. Лондондық газеттер мен Ұлыбритания саясаткерлері, соның ішінде консерватор партиясының депутаты Николас Фейрберн, COUM-ды «Батыс өркениетін жойғыштар» деп атады. Дегенмен, COUM көрмесінен кейін ICA-ның мүшелерінің саны күрт өсті. COUM-ның соңғы ресми қойылымдары мен көрмелері 1976 жылы өтті. Сол кезде П. Оридж перформанс өнерінен бас тартқанын мәлімдеді. Ал Тутти, керісінше, енді бастағанын сезді. Ол COUM атауын «кірлетілген» деп санайды және оны пайдалануға болмайды деп есептейді, бірақ оның жеке жобалары әлі де COUM жұмысының бір бөлігі екенін айтады. Бір кезде ол COUM.co.uk сайтының әкімшісі болды.

Құрылғаны: 1968-1970

COUM Transmissions негізін қалаушы – Genesis P Orridge (1950–2020), Манкунияда туған, кейін Throbbing Gristle және басқа да жобаларды құрған адам. Радикалды контрмәдениетке қызығушылығы зор болған университет студенті П.Оридж Халл университетіндегі оқуын тастап, 1968 жылдың соңында Солтүстік Лондондағы Transmedia Explorations коммунасында үш ай өмір сүрді. Коммуна мүшелері өздерін күнделікті әдеттерден және конвенциялық мінез-құлықтан айыру мақсатында қатаң тәртіпті ұстанып отырды; оларға бір-бірінен кейін бір үйде тұруға тыйым салынды, тамақ күннің әртүрлі уақытында пісіріліп, барлық киім ортақ сандықта сақталды, мүшелер әр күні әртүрлі киім киіп жүрді. П.Оридж үш ай бойы, 1969 жылдың қазан айының соңына дейін, коммуна басшыларына басқа мүшелерге қарағанда артық құқықтар берілгеніне ашуланып, топтың музыкаға қызығушылығы жоқ деп ойлағандықтан, коммунадан кетіп қалды. Елі бойынша автостоппен саяхаттағаннан кейін, Genesis P Orridge Шрусберидегі ата-анасының жаңа үйіне қоныстанды және әкесінің жаңа бизнесінде кеңсе кызметкері болып жұмыс істеді. П.Оридж COUM идеясын алғаш рет Уэльске отбасымен сапар кезінде, машинаның артқы орындығында отырғанда ойлап тапты; ол "денесінен айырылып, дауыстар естіп, COUM символын көріп, 'COUM Transmissions' деген сөздерді естіді". Сол күні кешке үйге келгеннен кейін П.Оридж Transmedia Explorations-пен өткізген уақытының әсерімен үш дәптерді түрлі көркем ойлармен және идеялармен толтырды. COUM-ның алғашқы қоғамдық шаралары Халл маңындағы түрлі пабтарда өткен импровизациялық музыкалық концерттер болды; осы шаралардың атаулары: Thee Fabulous Mutations, Space Between the Violins, Dead Violins and Degradation және Clockwork Hot Spoiled Acid Test. Соңғысы Энтони Берджестің 'Көліктегі апельсин' (1962) дистопиялық ғылыми-фантастикалық романының және Том Вольфтың 'Электрлік көмірқышқылдық сынақ' (1968) атты әдеби журналистика туындысының аттарын біріктірді, бұл туынды психоделикалық есірткілерді қолдануды жақтаған АҚШ-тың Merry Pranksters контрмәдени тобына арналған. 1969 жылдың желтоқсанында П.Оридж мен Shapeero пәтерінен Халлдың док аймағындағы бұрынғы жеміс қоймасына көшіп барды, ол Хуберге қарап тұрды. П.Оридждің 'Хо Хо Фанхаус' деп атаған қоймасы суретшілер, музыканттар, сән дизайнерлері және андеграунд журналдардың өндірушілері сияқты түрлі контрмәдениет өкілдерінің ортақ үйіне айналды. 1969 жылғы Рождествода Кристин Ньюби әкесінен қуылғаннан кейін Фанхаусқа көшіп келді. Бұрын П.Ориджбен қышқылдық кеште танысқан Ньюби, Фунхаустағы бөлмесіне көшіп, 1790 жылы Амадеус Моцарттың 'Così fan tutte' операсының атынан Cosey Fanni Tutti псевдонимін қабылдады. COUM-ға қосылған Tutti бастапқыда реквизит жасауға және костюмдерді жобалауға көмектесті, сондай-ақ топтың музыкадан перформанс өнеріне және театрлық қойылымдарға көшуіне куә болды; олардың бірінде топ концертке келіп, бірақ қасақана ешқандай аспап әкелмеді, П.Оридж бұл олардың бұрынғы қойылымдарынан гөрі "көптеген театрлық, әзіл-қалжыңды және жеңіл" деп есептеді. Бұл Yorkshire Post-тің назарына түсті, ол 11 ақпанда COUM Transmissions туралы мақала жариялады. Көп ұзамай COUM елдің әртүрлі газеттерінде бұқаралық ақпарат құралдарының назарын аудара бастады. Радио және баспасөзde жарияланғаннан басқа, олар Riot Control (Гондола клубы) және Absolute Everywhere (алғашқы көшедегі акция) сияқты түрлі шараларды өткізді, бұл оларды жергілікті полициямен қиындыққа ұшыратты. Музыкалық баспасөзде жарияланғаннан кейін топқа қызығушылық артты және оларды 1971 жылдың қазан айында Брэдфордтағы Сент-Джордж залында рок-тобы Hawkwind-тің концертінде қолдауға шақырды, онда олар "Эдна және Ұлы серферлер" атты шығарманы орындады, көрермендерді "Жетіңдер, жетіңдер, жетіңдер!" деп айғайлауға шақырып. Олар сондай-ақ Халл университетінің студенттік одағының 'Torch' журналында "Құдай Мэридің түкті ұрығын сорады" деген тақырыпта мақала жариялады; бұл тақырып 1967 жылы Солихаллдағы сеанс кезінде алынған хабарламадан алынған. Мақаланың авторы Хайдн Робб кейіннен перформанс тобына қосылды. COUM осы ерте кезеңде шығарылған бір әнін, "Dry Blood Tampax" кассетасында жариялады. 1983 жылғы '23 Drifts to Guestling'. Енді өздерін перформанс-артистер деп ашық айтқан COUM дадаистердің жұмысына қарап, өз жұмысының әуесқойлық сапасын атап өтті, "[музыканың болашағы музыкант емес адамдарда]" деп жариялады және сол кезде Ұлыбританияда танымал болған прогрессивті рокпен айналысатын классикалық білім алған тұлғалармен өзін қатты салыстырды. П.Оридж балалыққа деген қызығушылығын арттырып, L'ecole de l'art infantile атты ойдан шығарылған өнер мектебін құрды, оның жұмысы 1983 жылы Оксфорд университетінің мамыр фестивалінде өткен 'Baby's Coumpetition' шарасында жемісті болды, оны ол Робин Классник пен Opal L. Nations-пен бірге ұйымдастырды. П.Оридждің сол кездегі тағы бір ойлап тапқан нәрсесі – Әлеуметтік қамтамасыз ету министрлігінің пародиі – Ministry of Antisocial Insecurity (MAI) болды. Ол Alien Brain атты кейіпкерді жасауға кірісті және 1972 жылдың шілде айында Халл өнер орталығында 'The Alien Brain' атты әлемдік премьерасын қойды, бұл көрермендерді қатыстырған және Йоркшир өнер қауымдастығынан қаржы алған көп медиалық шара болды. Осы жазда олар 'This Machine Kills Music' атты жинақпен Халлдағы New Grange Club-тағы Ұлттық рок/фолк конкурсына қатысты; бұл 'this machine kills fascists' слоганының пародиі. Олар сондай-ақ 1972 жылы 'The Million and One Names of COUM' жобасының бірінші томы үшін кітапты дайындады, онда 'COUM Fab and Kinky' және 'COUM жасаудың мың бір жолы' сияқты 1001 слоган болды. Бұл 1953 жылы Артур С. Кларк жазған 'The Nine Billion Names of God' ғылыми-фантастикалық әңгімесіне негізделген. П.Оридждің ерте жарияланымдарының бірі – 1973 жылғы 'Copyright Breeches' кітабы, ол авторлық құқық белгісіне және өнер мен қоғамға оның кеңірек әсеріне деген оның үздіксіз қызығушылығын зерттейді. COUM 1973 жылы Ұлыбританияның Еуропалық экономикалық қауымдастыққа қосылуын еске алу үшін Халл қалалық кеңесінің 'Fanfare for Europe' шаралары үшін іс-шаралар ұйымдастырды, ал сол жылы П.Оридж 'Wagon Train' атты концептуалды өнер туындысын Ferens Art Gallery-дің қысқы көрмесінде ұсынды, бұл жергілікті баспасөзде дау тудырды.

Лондонға көшіп бару: 19731976

Полицияның үздіксіз мазалауынан кейін П. Оридж бен Тутти Лондонға көшіп, Хакнидегі жертөле студиясына қоныстанды, оны «Өлім фабрикасы» деп атады. Ұзақ хат алмасудан соң П. Оридж американдық романист және ақын Уильям С. Берроузбен (1914–1997) танысты, ол кейіннен оны ағылшын/канадтық ақын және суретші Брион Гиссинмен (1916–1986) таныстырды. Гиссин П. Оридждің идеялары мен туындыларына зор ықпал етті және оның сиқыр саласындағы негізгі ұстазы болды. 1973 жылы COUM Fluxus суретшілерінің туындыларын көрсететін Fluxshoe ретроспективасына қатысты, оны П. Ориджбен дос болған Дэвид Майор ұйымдастырды. Сол жылы Эдинбург фестивалінде Ричард Демарко галереясында Марсель Дюшаннан шабыттанған «Арт вандалдары» атты туындысын жасады, онда олар қонақтармен әдеттен тыс әңгімелер жүргізіп, тамақтары мен сусындарын еденге төкті. Веналық акционистермен бірге көрмеге қатысқан олар осы австриялық перформанс өнер шеберлерінің ықпалына түсіп, конвенциялық моральға қарсы шок тактикасын қолдануды қабылдады. 1973 жылдың қыркүйегінде олар «Wundatrek Tours» атты алғашқы фильмін түсірді, ол Брайтонға жасалған бір күндік саяхатты көрсетеді, ал жыл бойы олар әртүрлі елдердегі өнер көрмелеріне жіберген, өздері сурет салған пошта карточкаларын таратты. 1974 жылдың қаңтар айында COUM канадалық суретші Клайв Робертсонмен бірлесіп, музыкаға көңіл аударуға шешім қабылдады; олардың бірлесіп жасаған туындысы «Марсель Дюшанның келесі жұмысы» деп аталды. Ол 1974 жылдың 24 қаңтарында Бельгияның Гент қаласындағы «Zwaarte Zaal» атты төртінші халықаралық электрондық музыка және қосымша медиа фестивалінде тұңғыш рет көрсетілді, ал екінші рет Брюссельдің «Palais des Beaux Arts» сарайында орындалды. Бұл қойылымда дада суретшісі Марсель Дюшанның 1913 жылғы «Велосипед дөңгелегі» мүсінінің он екі көшірмесі шеңберге жиналды, содан кейін олар музыкалық аспаптар ретінде ойнатылды, ал П. Оридж немесе Робертсон қойылымды дирижерлік етті. COUM-ның келесі маңызды жұмысы 1974 жылдың наурыз айында Оңтүстік Лондондағы Кеннингтон қаласындағы «Oval House» театрында орындалған «Couming of Age» болды; бұл олардың мансабындағы ең дәстүрлі театрлық қойылымын білдірді. Қойылымнан кейін оларға көрермендердің бірі Питер Кристоферсон жақындады, ол олардың көптеген қызығушылықтарын бөлісті; П. Оридж бен Тутти оның COUM жұмысының жыныстық аспектілеріне ерекше қызығушылығы болғандықтан оны «Sleazy» деп атады. Ол фотограф және графикалық дизайнер ретінде өз дағдыларын қолдана отырып, оларға көмектесе бастады және 1975 жылдың наурыз айында «Жастық шағы» атты жұмыста олармен алғаш рет өнер көрсетті. 1974 жылдың мамырында COUM «Декомпозициялар және оқиғалар» атты A3 форматындағы екі жақты параққа жарияланған манифест шығарды. 1974 жылдың сәуірінде Ұлыбританияның Өнер кеңесі COUM-ке 1500 фунт стерлингтік гранттың жартысын берді, ол негізінен топтың 300 фунт стерлингтік қарызын төлеуге жұмсалды. Бұл ақша топты тұрақтандырды, енді оған П. Оридж бен Тутти режиссерлер, Джон Гунни Буск техникалық директор және Лелли Маулл музыкалық директор ретінде кірді. Сол жылы олар Лондонның әртүрлі суретшілер басқаратын орындарын пайдаланды, ең бастысы Ковент-Гардендегі Art Meeting Place (AMP), онда олар 1974 жылы үнемі өнер көрсетті; бұл іс-әрекеттерге Orange and Blue, Gainsborough's Blue Movie Boy, 4 Hours Music Action, Signals және Throbbing Gristle кірді. Бұл туындылардың бірқатары П. Оридж бен Туттидің гендерлік тепе-теңдікті зерттегенін, соның ішінде гендерлік шатасу тұжырымдамаларын қамтиды; мысалы, П. Оридж бір рет «Кристалл П. Оридж» кейіпін қабылдау үшін әйел киімін киді. AWB-де орындалған басқа бір туындыда П. Оридж бен Тутти төсекте жатып, екі аяқты дилдоны қолдана отырып, жыныстық әрекеттер жасады. COUM-ның Өнер кеңесі тарапынан қаржыландыру алу үшін оларға қойылатын шектеулерге наразы болды, өйткені Кеңес жылына кем дегенде сегіз арнайы таңдалған орындарда өнер көрсетуді талап етті, бірақ COUM бұл бір аудиторияға қайта-қайта өнер көрсетуді білдіреді және далалар мен көшелер сияқты басқа да орындарда өнер көрсетуді қалады. 1974 жылдың тамызында олар Хаммерсмит қаласының Брук Грин қаласында рұқсатсыз өнер көрсету жұмыстарын жүргізді. «Ауадан туған сиқырлар, жерден туған иіс» деп аталатын бұл қойылымда топ мүшелері ит болып жүріп, тауық бастары мен қанды тампондар салынған балабақшаны итеріп жүрді. Полиция оқиға орнына келгенде қойылымды тоқтатты, оны ұятты деп таныды. 1974 жылдың қыркүйегінде COUM Батыс Германияның Ротвейль қаласында өткен Stadfest фестиваліне шақырылды және Британ Кеңесінен жол гранты алды. Олардың алғашқы қойылымы «Шлимм» деп аталды, онда П. Оридж бен Тутти әртүрлі реквизиттерді қолдана отырып, көшеде анархиялық әрекеттер жасады. Келесі күні олар екінші көше іс-әрекетін жасады, «Барлық жылтыр заттар – өнер емес», ол оларға Бриджет Райли мен Эрнст Яндлдан мақтау алды, екеуі де осы оқиғада болды. Ротвейльде COUM алған мақтау топтың «Лондон өнер саласындағы ең инновациялық перформанс өнер топтарының бірі» ретіндегі беделін қалыптастырды, соның салдарынан Өнер кеңесі мен Британ Кеңесі оларды одан да көп қолдауға икпал етті. 1975 жылдың ақпанында П. Оридж өзінің жалғыз толық жұмысын тапты, ол Сент-Джеймс Пресс баспасында Колин Найлордың ассистент редакторы болып жұмыс істеді, онда ол Contemporary Artists анықтамалық кітабын құрастыруға көмектесті. Бұл жұмыс оның COUM-ға жұмсайтын уақытын азайтты, бірақ өнер әлемінде көптеген байланыстарға ие болды. Сол жылы COUM «Omissions» деп аталатын бес перформанстық туындыдан тұратын серияға кірісті; олар Еуропа бойынша, Gross Gerau қаласындағы Europa Tag және Киль қаласындағы Kulturamt-та орындалды. 1975 жылдың наурыз айында COUM «Жастық шағы» туындысын Амстердам қаласындағы Melkweg театрындағы Theater Zaal-да орындады. Бұрынғы жұмыстарына қарағанда зор күш қолданған – бұл Веналық акционистердің ықпалынан туындады – қойылымда өзін-өзі жарақаттау, Косейдің вагинасына шамдарды тығып салу, П. Оридждің айыпталануы және сауатты болуы, сондай-ақ П. Оридж бен Косейдің жыныстық қатынасқа түсуі болды. 1975 жылдың шілдесінде Саутгемптон қаласындағы Nuffield фестивалінде COUM «Studio of Lust» қойылымын орындады, онда П. Оридж қоғамда мастурбациялады, ал топтың барлық мүшелері киімін шешіп, жыныстық позалар қабылдады.