Стратегиялық үміткерлік және дауыс беру жүйелерінің манипуляциясы
Strategic nomination
Стратегиялық ұсыну – сайлауда кандидаттарды өзгерту мақсатымен тікелей қосу. Бұл тактикалық дауыс беруге ұқсас, бірақ нәтижені манипуляциялауға бағытталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Стратегиялық ұсыну – бұл кандидаттың басқа кандидаттардың орналасуын өзгерту ниетімен сайлауға түсуі. Бұл атау «тактикалық дауыс беру» терминімен байланысты және кандидаттардың, сайлаушылардың емес, сайлаушылардың нақты пікірлеріне қайшы келетін нәтижелерді манипуляциялауға тырысуын көрсетеді. Егер сайлау нәтижесі кандидаттардың таралуына байланысты болса, тіпті кандидаттар осы мақсатпен ұсынылмаса да, осыған ұқсас әсерге қол жеткізуге болады. Мысалы, әулетті сайлаушылардың көзқарастары табиғи түрде көбірек кандидаттарды тартуы мүмкін. Дауыс беру жүйесі нәтижесінде бай қолдауы бар кандидаттың жеңіске жету ықтималдығы артатын болса, онда туындаған бұл бұрмалаушылық, тіпті толығымен кездейсоқ болса да, стратегиялық ұсынудың әсерімен тең болады.
Strategic nomination refers to the entry of a candidate into an election with the intention of changing the ranking of other candidates. The name is an echo of ‘tactical voting’ and is intended to imply that it is the candidates rather than the voters who are seeking to manipulate the result in a manner unfaithful to voters’ true preferences. The same effect may be achieved if the result of an election depends on the distribution of candidates, even if candidates are not nominated with this thought in mind. For instance viewpoints favoured by wealthy voters may naturally accrue more candidates. If the voting system makes it likelier in consequence that the election will be won by a candidate with wealthy support, then the resulting bias has the same effect as strategic nomination even though it is entirely accidental.
Қатыспайтын баламалардың тәуелсіздігі
Стратегиялық ұсыну – дауыс беру жүйелерінің "қажет емес баламалардың тәуелсіздігі" қасиетіне ие болмауынан туындайтын ерекшелікті манипуляциялау болып табылады. Ароудың мүмкін еместік теоремасы осы қасиеттің қабылдауға лайықтырақ басқа қасиеттермен үйлеспейтінін көрсетеді, нәтижесінде, барлық қабылданған дауыс беру жүйелері принцип бойынша стратегиялық ұсынуға ұшырай алады. Егер дауыстар саяси спектрдегі ұстанымдарға сәйкес берілсе, Кондорсе критерийін қанағаттандыратын дауыс беру жүйелері стратегиялық манипуляциядан қорғайтын медиандық сайлаушы теоремасын да қанағаттандырады. Басқа дауыс беру жүйелері осал болып қалады. Борда санауы туралы мақаладағы мысал, осы жүйені саяси спектрдің бір жағындағы кандидаттарды ұсыну арқылы қалай бұзуға болатынын көрсетеді.
Strategic nomination consists of manipulating a feature of voting systems which lies in their lacking the property of ‘independence of irrelevant alternatives’. Arrow's impossibility theorem shows that this property is inconsistent with others with more compelling claims to acceptance, and in consequence all seriously proposed voting systems are vulnerable in principle to strategic nomination. In the limited case in which votes are cast according to positions on a political spectrum, voting systems which satisfy the Condorcet criterion also satisfy the median voter theorem which protects them against strategic manipulation. Other voting systems remain vulnerable. An example in the Borda count article shows how that system can be subverted by nominating candidates on one side of a political spectrum.
Клондардың тәуелсіздігі
Мәселені жеңілдету үшін академиялық назар кейде стратегиялық ұсынудың нақты бір түріне: клондарды қамтитын түріне шоғырланады. Бұл контексте клондар – әрбір сайлаушы үшін маңыздылығы жоқ кандидаттар. Дауыс беру жүйесі тең нәтижелерге мүмкіндік берсе, олар кез келген бюллетеньде тең болады, әйтпесе олар тізбекпен орналасады. Сайлау қорытындысы клондарды қосу немесе алып тастау арқылы едәуір өзгермеуі тиіс. Клондалған үміткерді қосу немесе алып тастау бұрынғы жеңімпаз, жаңа жеңімпаз және қосылған немесе алынған үміткер бір-бірінің клондары болған жағдайда ғана жеңімпазды өзгертуі керек. Осы талапқа сай келетін дауыс беру жүйесі "клондардан тәуелсіз" деп есептеледі. Клондардың тәуелсіздігін алғаш рет Николаус Тидман қалыптастырды.
In order to simplify the issue, academic attention sometimes focuses on a specific kind of strategic nomination: the kind that involves clones. Clones in this context are candidates between whom every voter is indifferent. They will be tied in every ballot if the voting system allows ties, and will otherwise be consecutive. It is desirable for the outcome of an election to be essentially unaffected by the addition or removal of clones. Adding or removing a clone candidate should only change the winner if the old winner, the new winner, and the candidate added or removed are all clones of each other. A voting system that satisfies this criterion is considered "independent of clones". Independence of clones was first formulated by Nicolaus Tideman.
Стратегиялық тағайындау түрлері
Дауыс бөлу – ұқсас немесе көшірме кандидаттарды қосу кез келген үміткердің жеңіске жету мүмкіндігін төмендеткен кезде пайда болады, бұл «спойлер эффектісі» деп те аталады. Көпшілік дауыс беру жүйесі және екі кезеңді дауыс беру сияқты әдістер осыған осал. Бірігіп жұмыс ілеу – кандидаттардың көбейтілуі олардың кез келгенінің жеңіске жету ықтималдығын арттырған жағдайда болады, мысалы, Борда санағында осылай болуы мүмкін. Қысылу – кандидаттарды қосу сайлау қорытындысына әсер еткенімен, олардың топтық мүдделеріне көмектеспей немесе зиян келтірмей, басқа топқа әсер ететін жағдай. Бұл Копленд әдісінде де кездесуі мүмкін.
Vote splitting happens when adding similar or clone candidates decreases the chance of any of them winning, also known as a spoiler effect. Methods that are vulnerable to this include the plurality voting system and two round runoff voting. Teaming happens when adding more candidates actually helps the chances of any of them winning, as can occur in Borda counts. Crowding happens when adding candidates affects the outcome of an election without either helping or harming the chances of their factional group, but instead affecting another group. This can occur in Copeland's method.