Кіріспе

Үш немесе одан көп нұсқаның арасындағы ұжымдық таңдаудың нәтижесінде туындайтын құбылыстар. Көпшілік дауыс берудің өзіне қарсы келуі.

Әлеуметтік таңдау теориясында Кондорсе парадоксы (немесе дауыс беру парадоксы) – көпшілік дауыс беру қағидасының өзіне қайшы келетін жағдай. Мұндай жағдайда, сайлаушылардың көпшілігі әрқашан басқа нұсқаны жақсырақ деп есептейтіндіктен, кез келген мүмкін таңдау басқасына ұсынылады.

Тарих

Кондорсе парадоксын алғаш рет 13-шы ғасырда испан философы және теологы Рамон Люльль шіркеу басқаруын зерттеу барысында ашқан, бірақ оның еңбегі 21-ші ғасырға дейін қаза болған. Математик және саяси философ Маркиз де Кондорсе бұл парадоксты 18-шы ғасырдың соңында қайтадан ашты. Кондорсенің ашылуы, ол Арроудың мүмкін еместік теоремасының маңызды нәтижесін анықтағанын көрсетеді, бірақ Арроу қажет еткеннен де қатаң шарттарда: Кондорсе циклдары көпшілікті ескеретін кез келген реттелген дауыс беру жүйесінде нәтижеге әсер ететін жағдай тудырады.

Парадокс ықтималдығы

Парадокс ықтималдығын нақты сайлау деректерінен шығару арқылы немесе сайлаушылардың математикалық модельдерін қолдану арқылы бағалау мүмкін, бірақ нәтижелер қолданылған модельге күрт тәуелді.

Салдары

Кондорсе әдісі сайлауды анықтау үшін қолданылғанда, циклдік қоғамдық қалаулардың дауыс беру парадоксы сайлауда Кондорсе жеңімпазының жоқтығын білдіреді: әрбір кандидатқа қарсы жеке дауыс беруде жеңе алатын кандидат жоқ. Бірақ, кандидаттардың ең кішкентай тобы болады, ол Смит жиыны деп аталады, онда топтағы әрбір кандидат топтан тыс қалған әрбір кандидатқа қарсы жеке дауыс беруде жеңіске жетеді. Кондорсе әдісінің әртүрлі нұсқалары жеңімпазды анықтау үшін мұндай беймаздықтар туындағанда оларды шешудің әртүрлі жолдарымен ерекшеленеді. Кондорсе жеңімпазы болмаған жағдайда Смит жиынынан әрқашан біреуді сайлайтын Кондорсе әдістері Смит тиімді деп аталады. Тек рейтингтерді пайдаланып, бұрын берілген қарапайым мысалға әділ және нақты шешім табу мүмкін емес, өйткені әрбір үміткер толық симметриялық жағдайда болады. Дауыс беру парадоксының туындауы дауыс беру механизмдерін маңызды емес баламалардың тәуелсіздігі аксиомасын бұзуына алып келуі мүмкін – дауыс беру механизмі жеңімпазды таңдауда жеңілген кандидатқа дауыс беруге мүмкіндік болған-болмағанына байланысты болуы мүмкін.

Екі кезеңді дауыс беру

Дауыс беру парадоксының нақты жағдайда болу мүмкіндігінің маңызды салдары – екі кезеңді дауыс беру процесінде соңғы жеңімпаз екі кезеңнің қалай ұйымдастырылғанына байланысты болуы мүмкін. Мысалы, бір партияның басшылығы үшін ашық алдын ала дауыс беруде A мен B арасында жеңімпаз анықталса, ол екінші партияның басшысы C-мен жалпы сайлауда бақ сынасады делік. Бұрынғы мысалда A бірінші партияның үміткері атанып, B-ны жеңеді, бірақ жалпы сайлауда C-ға есе жібереді. Ал егер B бірінші партияның орнына екінші партияда болғанда, B сол партияның үміткері болып C-ны жеңіп, кейін жалпы сайлауда A-ға ұтылар еді. Осылайша, екі кезеңнің құрылымы A мен C арасындағы соңғы жеңімпазды анықтайды. Сол сияқты, заң шығарушы органмен дауыс берудің тізбегін дауыс беруді ұйымдастырушы адам қалауынша өзгерте алады, артық нәтижеге қол жеткізу үшін.

Спойлер әсерлері

Кондорсе парадокстары көпшілік дауыс беру әдістерінің маңызды емес баламаларға тәуелсіздік принципін бұзатынын көрсетеді. Үш үміткерді "Тас, қағаз және қайшы" деп атайық. Екеу-кеуде сайыста Тас қағаздан жеңіледі, қағаз қайшыдан жеңіледі, және т.б. Жалпылықты жоғалтпай, Рок белгілі бір әдіспен сайлауды жеңді делік. Онда Қағаз бұл сайыста Рокқа қарсы бәсекелес болып табылады: егер Қайшы сайыстан шығып кетсе, Қағаз жеңіске жетер еді (Қағаз Роктан басым). Бұл дәлел жеңімпаз кім болса да қолданылады. Бұл мысал сондай-ақ Кондорсе сайлауларының неге сирек (немесе ешқашан) бұзылмайтынын көрсетеді: бұзылу тек Кондорсе жеңімпазы болмаған жағдайда ғана мүмкін. Кондорсе циклдары үлкен сайлауларда сирек кездеседі, ал медианалық сайлаушы теоремасы кандидаттар солдан оңға қарай орналасқанда циклдардың болуы мүмкін емес екенін көрсетеді.