Кіріспе

Дэвид Маметтің пьесасы, фильмнің атауы пьесада еске алынған екі жылжымайтын мүлік кешенінен алынған. Гленгарри Хайлендс – қазіргі уақытта барлығы сатуға тырысатын ең жақсы жылжымайтын мүлік; ал Глен Росс фермалары бірнеше кейіпкерлердің айтуынша, бірнеше жыл бұрын оны сатушылар үшін өте табысты болған. Әлемдік тұңғыш көрсетілімі 1983 жылдың 21 қыркүйегінде Лондонның Ұлттық театрында өтті, онда Билл Брайденнің Коттслоу театрындағы қойылымы актерлік шеберліктің үлкен жетістігі деп мойындалды. Пьеса Бродвейде 1984 жылдың 25 наурызында Джон Голден театрында ашылып, 378 қойылымнан кейін 1985 жылдың 17 ақпанында жабылды. Қойылымды Грегори Мошер режиссерлік етті, ал оның құрамында Джо Мантенья, Майк Нуссбаум, Роберт Проски, Лейн Смит, Джеймс Толкан, Джек Уоллес және Дж. Т. Уолш өнер көрсетті. Ол төрт «Тони» сыйлығына ие болды, оның ішінде «Үздік пьеса», «Үздік режиссер» және Роберт Проски мен Джо Мантеньяға арналған «Ең үздік қосымша актер» екі номинациясы болды, нәтижесінде өндіріс бір «Тони» сыйлығын жеңіп алды. 1992 жылы фильмге бейімделу шықты, режиссурасын Джеймс Фоули жасады, ал сценарийін Мамет жазды. Актерлік құрамында Аль Пачино, Джек Леммон, Алек Болдуин, Эд Харрис, Алан Аркин, Кевин Спейси және Джонатан Прайс болды.

Кейіпкерлер

Ричард "Рикки" Рома: кеңседегі ең табысты сатушы. Рома өзін заманауи ковбой деп санайды және сату қабілетін өзінің ерлігінің белгісі деп есептейді, бірақ шындығында бәрінің сәттілік екенін тек өзіне ғана мойындайды. Ол қатыгез, адал емес және әдепсіз, клиенттердің әлсіз жақтарын анықтап, оларды пайдаланатын ұсыныс жасау талантының арқасында сәттілікке жетеді. Ол шебер сөйлейді және клиенттерді әсерлі, бірақ түсініксіз сөздер арқылы сатуға итермелейді. Шелли "Машина" Левин: Бұрынғы табысты сатушы, қазір қиын жағдайдағы, ұзақ уақыттан бері үлкен келісім жасамай жүрген егде жастағы сатушы. Маметтің 1983 жылғы сахналық нұсқасында Левин Уильямсонның көмегіне ие болу үшін қызының қиын жағдайы туралы айтады, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталады. Алайда, 1992 жылғы фильм нұсқасында Левин қызы туралы әңгімелесу кезінде оның денсаулығының нашарлығы туралы дәрігерімен телефон арқылы сөйлеседі, бұл Левинге көбірек жанашырлық тудырады. Джеймс Лингк: Романың соңғы клиенті болған ұялшақ, орта жастағы адам. Лингк оңай манипуляцияланады және Романы өте тартымды тұлға деп санайды. Әйелімен кеңескеннен кейін, Рома оны жер сатып алуға көндірген ақшаны қайтаруға бейілді болады. Джон Уильямсон: Кеңсе меңгерушісі. Сатушыларға ол қажет, өйткені ол сатуға байланысты ақпаратты таратады, бірақ Уильямсонға олардың өзімен қарым-қатынасы ұнамайды, әсіресе Левинге, ол үмітсіз ақпараттар үшін оны кінәлайды. Джордж Ааронов: Өзіне сенімсіздігі бар, қартайған сатушы, үміт пен сенімділіктен қол үзген, бірақ сондай-ақ адалдығын сақтайды. Оның ашуы кеңсе тоналған кезде күшейеді және детектив Бейленнің тергеуі нәтижесінде айыпталудан қорқады. Иронияға орай, Шеллинің ашыққа шыққаннан кейін ол және Рома фирманың қалған екі сатушысы болып қалады, ал Мосты Левиннің серіктесі ретінде жариялайды. Дэйв Мосс: Үлкен армандары мен жоспарлары бар, көп сөйлейтін сатушы. Мосс Уильямсонға және агенттік иелері Митч пен Мюррейге оған көрсеткен қысымға наразы болады және олардың барлық жақсы сату ақпаратын ұрлап, бәсекелесіне сату арқылы олардан кек алуды жоспарлайды. Мосс Аароновты ықтимал серіктес деп санайды, бірақ ақырында Левинге жергілікті бәсекелес Джерри Граффқа сатуда оған көмектесуге көндіреді. Ромаға қарсы соңғы сөйлеген сөздерінде оның ашуы тіпті әріптестеріне де қызғанышпен қарағанын көрсетеді және одан әрі сұрақтардан қашу үшін Висконсинге баруға шешім қабылдайды. Бейлен: Полиция детективі. Ол кеңсеге қарақшылық жасалған оқиғаны тергеу үшін соңғы актіде пайда болады және әрбір қатысушыны жеке-жеке сұраққа тартады. Митч пен Мюррей: жылжымайтын мүлік агенттігінің иелері, көзге көрінбейтін кейіпкерлер. Олардың "сату жарысы" сатушыларға өнімділік көрсетуге немесе жұмысынан айырылуға үлкен қысым жасайды; тек ең үздік екі адам ғана жүлде алады, ал қалғандары жұмыстан босатылады.

Дау

Пьесадағы кейбір тұсқа қатысты дау туды, сондай-ақ пьесаның киноға бейімделуінде американдық үндістерге деген көреалмаушылық танылған. Осының салдарынан Мамет 2004 жылы Сан-Францискодағы қойылымнан осы тілді алып тастады. Дау тудырған диалог фильмде "Пателдер" деген үнді отбасының атынан шыққан мүмкін болатын жетекші туралы айтылады.