Кіріспе

Инсяң (16 қараша 1686 – 18 маусым 1730), ресми түрде И ханзадасы, Цин әулетінің маньчжу ханзадасы болған. Канси императорының он үшінші ұлы Инсяң, оның ағасы Инчжэньнің (яғни, Юнчжэн императорының) таққа таласу кезіндегі басты серігі болды. Юнчжэннің билік кезінде ол циньван (бірінші дәрежелі ханзада) атағын алды және императордың ең жақын кеңесшілерінің біріне айналды. Юнчжэн императорының билік құрған кезеңінің сегізінші жылында қайтыс болды және император оны ең жоғары құрметпен еске алды. Ол қайтыс болғаннан кейін, оның лауазымы "темір бас киім" мәртебесіне ие болды және мұрагерлікке берілді, Цин әулеті тарихындағы осындай мәртебе алған он екі ханзаданың бірі болды.

Ерте өмір

Инсян Айсин Гиоро кланында, Канси императорының 13-ші ұлы ретінде дүниеге келді. Императордың 55-ке жуық әйелі болған. Инсянның анасы, Императорлық асыл жар Цзиньмин, шекаралық ақ тудың әскери қолбасшысы Хайкуанның (海寬) қызы еді. Осы анадан Инсянның екі әпкесі туды, екеуі де одан кіші болды. Инсянның анасы 14 жасында қайтыс болды, сондықтан оны Консорт Де, Иньчжэннің (болашақ Юнчжэн императорының) анасы тәрбиеледі. Осының салдарынан, ол Иньчжэнмен өте жақын қарым-қатынаста өсті. Инсянға өнер мен классиканы Канси императорының анасының інісі Тонг Гуоганның екінші ұлы Фахай үйретті. Фахай сондай-ақ Иньчжэнмен бір анадан туған 14-ші ханзада Йинтидің императорлық тәрбиешісі болды. Инсянның екі әпкесі де монғол ханзадаларына үйленген соң, хесуо ханшайымы атанып, көп ұзамай қайтыс болды. Инсян Кансидің бала кезінен-ақ сүйіктісі болды. Ол әкесімен бірге оңтүстікке төрт рет сапар жасады. Бірақ 1709 жылы Канси ұлдарына ақсүйек атақтарын бергенде, Инсян олардың арасында болған жоқ; оның кіші інісі Йинти болса, бейзи атанды. Негізгі дереккөздерде Инсянға атақ бермеу себебі түсіндірілмеген. Канси ұлдары арасындағы мұрагерлік күресі кезінде Инсян Канси императорымен 10 жылға түрмеге қамалған еді. Тарихи жазбаларда 1712-1722 жылдар аралығында Инсян туралы ешқандай мәлімет жоқ. Осы жылдар ішінде ол ерекше ештеңеге қол жеткізбеді, бірақ бірнеше баланың әкесі болды.

Юнцзэн билігі

1722 жылы Канси императоры қайтыс болғаннан кейін, Иньчжэн Yongzheng императоры ретінде таққа отырды. Сол жылы Инсянға "Бірінші дәрежелі И ханзадасы" (怡親王) атағы берілді; бұл И ханзадасының титулы Цин әулетінің 12 "темір бас киімді" ханзадалық титулының бірі болды. Оның жеке аты "Юнсян" (允祥) деп өзгертілді, себебі "Юнсян" есіміндегі қытай таңбасы Yongzheng императорының жеке аты "Иньчжэн" (胤禛) есіміндегі таңбамен бірдей болды. Юнсян Yongzheng императорының берілген қолдаушысы болды және денсаулығы нашар болғанына қарамастан, мемлекеттік істерді басқаруда императорға көмектесу үшін тынымсыз еңбек етті. Yongzheng таққа отырғаннан кейін көп ұзамай Инсян Кіріс министрлігінің үш сандығына бақылаушы болып тағайындалды. 1725 жылы Юнсян Цзили провинциясындағы су мәселелерін қадағалауға жіберілді, оның ішінде су тасқынын бақылау және тасымалдау да бар. Кейін Пекинге оралғанда оның денсаулығы нашарлай берді. Юнсян 1730 жылдың маусым айында қайтыс болды және оған "Жонджинчэнчжикиншэнлианминсян" (忠敬誠直勤慎廉明賢) деген арнайы есім берілді, сондықтан оның толық арнайы есімі Бірінші дәрежелі Йи Жонджинчэнчжикиншэнлианминсян ханзадасы (和碩怡忠敬誠直勤慎廉明賢親王) болды. Yongzheng императоры Юнсянды жобалау жарлығында мақтады және үш күндік аза тұру жариялады, осы уақытта императорлық сот отырыстары өткізілмеді. Жарлықта Yongzheng императоры ерекшелік жасап, Юнсянның есімін "Инсян" деп қайтаруға рұқсат берді.

Принц Идің мұрагерлігі

Принц И "темір қақпақ принці" дәрежесіне көтерілді, яғни атақ оның ұрпақтарына мұрагерлікпен берілуі мәңгілік болды. Инсянның алтыншы буын ұрпағы Зайюань Тунчжи императоры тұсында регенттік қызметін атқарды және төңкеріс салдарынан қызметтен алынды.