Кіріспе

U9 – Берлин метрополитенінің желісі. Бұл желі 1961 жылдың 28 тамызында G желісі ретінде ашылды.

Бағыт

U9 жолы толығымен жер астынан өтеді. Ол солтүстікте Гезундбруннендегі Ослоер Штрасседен басталып, Веддинг арқылы өтеді, содан кейін Берлин айналма жолының астынан өтіп, Моабиттен өте, Хансаплац пен Тиергартенге жетеді. Одан әрі Зоо және Курфюрстендаммдағы Берлин қалалық теміржолынан (Stadtbahn) өтіп, ақырында батыс-орталық Берлиннен Фриденауға, содан кейін Штеглицке, Штеглиц қала әкімдігіне (Rathaus Steglitz) қарай бағыт алады.

Екінші кезең

Германия Федеративтік Республикасының субсидиясы әлі де Батыс Берлинге түсіп тұрғандықтан, метро құрылысы жалғасты. 1971 жылдың 29 қаңтарында метроның ең ұзын желісі салынды. U7 Möckernbrücke станциясынан Fehrbelliner Platz станциясына, ал 9-шы желі Spichernstraße станциясынан Walther Schreiber Platz станциясына дейін созылды. Сол күні тоғыз шақырымдық жол мен он бір жаңа станса пайдалануға берілді. Құрылыс жұмыстары 1962 жылдың 1 шілдесінде басталды. Штеглиц және Нойкёльн үшін батыс орталыққа жылдам байланыс жасалды, соның салдарынан автобустардың қажеттілігі азайды. Бағыт U9 Spichernstraße станциясынан Bundesallee көшесі арқылы өтіп, Berliner Straße көшесінде U7 желісімен қиылысады. Төменгі платформа – U9 желісіне арналған орталық платформа. Бірақ бұл әдеттегідей емес: Berliner Straße станциясында платформаның бір жағына көтерілу әдетте оң жақта, ал қозғалыс бағытына қарай сол жақта болады. Бұл орталық платформалардың бөлек орналасқан түрлері ретінде қарастырылуы мүмкін. Екі платформаның солтүстік жағындағы жалғыз өткел оларды байланыстырады. Бұл құрылыс жобасы метро құрылысының салдарынан, екі жақты платформалар арасында жол тоннелі салынғандықтан қажет болды. Berliner Straße теміржол станциясындағы сияқты, Bundesplatz станциясы да сол кезде салынған жол тоннелімен қоршалған, сондықтан мұнда да орталық платформа салынбады. Тоннельді айналып өту үшін теміржол станциясына жақын жерде жол екіге бөлініп, екі жақтағы платформа пайда болды. Барлық станциялар Райнер Г. Рюммлердің жобасы бойынша салынды. Мұнда қазіргі керамикалық плиткалардың орнына үлкен форматты, түрлі-түсті талшықты цемент плиталары қолданылды, мысалы, Walther Schreiber Platz станциясында. Түстердің үйлесімі арқылы жаңа ассоциациялар туындайды. Bahnhof Berliner Straße станциясынан бастап, түстер Берлин қаласының гербындағы ақ және қызыл түстерді еске салады, ал Eisenacher Straße U7 станциясындағы жасыл түс Тюрингия орманындағы Айзенахты еске түсіреді. Бұл архитектордің көп дау тудыруының тағы бір себебі.

Соңғы ұзарту

Вальтер Шрайбер Плац станциясы мен Шлоссштрассе арасында U9, U10 туннелінің бөлігіне ауысады. Шлоссштрассе станциясында жолдар жоғарыда солтүстікке қарай, ал төменгі деңгейде Ратхаус Штеглицке қарай бағытталған, U10 платформасының шығыс жағындағы кеңселер орналасқан. Платформаның батыс жағы жолаушылар қозғалысынан қоршаумен бөлінген. Жолдың төменгі бөлігінде қуат сымысыз пайдаланылмаған рельстер төселген. Бүгінгі күні «Пойыз жоқ» деген белгі ілінген. Осы зор құрылыс салдарынан, жер асты жолының бір метрінің құны 78 000 маркаға (қазіргі күнгі сатып алу қабілетіне шаққанда) дейін өсті. Шлоссштрасседен кейін U9, Ратхаус Штеглицте аяқталады. U9 және U10 жолдары қайтадан бөлінеді. Екі желі де Штеглицте бөлек станцияларда болуы керек, Шлоссштрасседен қарағанда «V» пішіміндегі соңғы ашылу көрінеді. U9 стансасының Rzo бөлігі бүйірлік платформалармен жабдықталған, минус 1 деңгейінде орналасқан, қазірге дейін тек қабырғасы ғана аяқталды және азаматтық қорғанысқа қойма ретінде пайдаланылады. Бастапқы платформа U9 үшін жұмыс істейді, ал U10 стансасының Rzu бөлігі минус 2 деңгейінде жоспарланған. Бұл басқару шешімінің себебі U9 желісі мен Ванзеебанның станциядан оңтүстікке қарай қиылысуында жатыр. 1970 жылдары Deutsche Reichsbahn компаниясымен Штеглиц стансасына дейінгі теміржол желісі туралы келіссөздер сәтсіз аяқталды. Осының салдарынан BVG станция артында қажетті сыпыру жүйесін құрмады. Батысқа қарай ұзартылған U10-нан айырмашылығы, U9 қиындықтарға тап болды, нәтижесінде ол U10 бойымен кері айналу мүмкіндігімен бағытталды. 1984 жылдың қаңтарында операция BVG-ге ауысқанда, Рейхсбанмен қайта келіссөздер жүргізбей S Bahn-нің астынан өтуге мүмкіндік туды. Осы кепілдікпен 1980 жылдардың ортасында жұмыс істемейтін туннель теміржолдың астына дейін ұзартылды. Алайда, кері айналу қондырғысы, немесе оның бір бөлігі, осы бөлімге енгізілмеді, ал оны туннельдің келесі бөлімінде шешу жоспарланған. Штеглицке дейінгі бөлім 1974 жылдың 30 қыркүйегінде ашылды, құрылысы 1969 жылдың 7 шілдесінде басталды. Леопольдплацтан Ослоерштрассеге дейінгі қосымша бөлік 1976 жылдың 30 сәуірінде ашылды, құрылысы 1969 жылдың 6 қарашасында басталды. Бұл мүмкін болмағандықтан, бірақ саяси жағдайға байланысты, U9 жолын Ослоерштрассе/Сведенерштрассе арқылы ғана кесіп өтуге рұқсат берді. Науэнер Плац, Турмштрассе және Ослоерштрассе үшін екі жаңа станция қарастырылды. Сол уақытқа дейін U8 желісін ұзартуға болады. Бұл, метрополитеннің қолданыстағы қызметтерін ескермей, мұнара стансасын салуға мүмкіндік берді. Сондай-ақ, кең, жарық жер асты кеңістігін салуға көмектесті, онда бірнеше дүкендер мен дәмханалар орналасқан.