Кіріспе
1918–1994 жылдары Оңтүстік Африкадағы африкандар кальвинист ерлер ұйымы – Африкандар Бродербонды. Африкандар Бродербонды (AB) немесе жай ғана Бродербонд – Оңтүстік Африкадағы африкандар кальвинистері мен ерлердің құпия қоғамы, африкандар халқының дамуына бағытталған. Ол 1918 жылы Х. Дж. Клоппер, Х. В. ван дер Мерве, Д. Х. К. ду Плессис және пастор Жозуа Наудэлер құрған, 1920 жылға дейін «Жас Оңтүстік Африка» (Jong Zuid Afrika) деп аталды, содан кейін Бродербонд деп қайта аталды. Оның Оңтүстік Африканың саяси және әлеуметтік өміріндегі ықпалы 1948–1994 жылдардағы ақ үстемдік саясатын ұстанған Ұлттық партияның билігімен және оның апартеид саясатымен шекке жетті, оны негізінен Бродербонд мүшелері әзірледі және іске асырды. 1948 мен 1994 жылдар аралығында африкандар саяси, мәдени және діни өмірінің көптеген көрнекті тұлғалары, соның ішінде Оңтүстік Африка үкіметінің барлық басшылары Африкандар Бродербондының мүшелері болды. Оны «үлкен бейресми ықпал желісі» деп атады, ал Ян Смутс оны «қауіпті, айлакер, саяси фашистік ұйым» деп сипаттады. 1920 жылы «Жас Оңтүстік Африка» (қазір Африкандар Бродербонды деп аталды) – 37 ақ ер адамнан тұратын, африканер ұлтының, африкаанс тілінің және кальвинист сенімінің иегерлері, 17-18 ғасырларда голланд ақ қоныстанушылардың, француз гугеноттарының және неміс қоныстанушылардың Капке келуіне, сондай-ақ 1830 және 1840 жылдардағы Ұлы көшудің драматикалық оқиғаларына негізделген ортақ мәдени, жартылай діни және терең саяси мақсаттарды бөлісті. Айвор Уилкинс пен Ханс Стридом өзінің 50 жылдығына орай жетекші брадердің (аға немесе мүше) былай дегенін еске алады: «Түсінікті себептермен біздің мақсаттарымызды түсіндіру қиын болды. Бастапқыда бұл тек тағы бір мәдени қоғам деп ойлаған адамдарға рұқсат берілді». Кейбіреулер бұл топтың мақсаты Британ империясының үстемдігіне және ағылшын тіліне қарсы тұру болса, енді біреулер африкандарды Екінші Англо-бур соғысында жеңілгеннен кейін құтқару деп есептеді. Тағы бір пікір бойынша, ол мәдениетті қорғауға, экономиканы дамытуға және үкіметті бақылауға алуға тырысты. Ұйым төрағасының 1944 жылғы сөздері Бур соғысынан кейінгі және Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңнің контекстінде сәл өзгеше, мүмкін толыққанды түсіндірме береді, сол кезде африкандар әлеуметтік және саяси өзгерістердің қызылына тап болды: «Африкандар Бродербонды африкандардың Құдайдың қолымен елге отырғызылғандығына және өздерінің жеке халқы ретінде өмір сүруге тағайындалғандығына терең сенімнен тудырды. Африкандардың дәстүрлі, терең діндар кальвинизм, Оңтүстік Африканың ортасынан бері қиын тарихы бар малшыл халқы, елді ағылшын тілді британдық текті халықтан тартып алып, болашағын африкаанс тілді африкандардың қолына беруге бағытталған христиандық тағдырдың элементін қамтамасыз етті». Бродербондтың пайда болуы Екінші Бур соғысының (1899–1902) нәтижесінде африкандар ұлтшылдығының көтерілуімен байланысты болды, оның барысында британдықтар бурларға қарсы күйдірілген жер тактикасын қолданып, бурлардың фермаларын қиратты және тұтқынға алынған бурлық жауынгерлерді концлагерлерге жауып, шамамен 27 000 бур қаза тапты. Соғыс Веренигинг шартымен аяқталды, оның шарттары жомарт болғанымен, бурлар оны өте қорлаушы деп санады. Британдық әкімші Лорд Милнердің ағылшыншалау саясаты да африкандар арасында реніштің негізгі көзі болды. Бұл оқиғалар африкандар арасында ұлтшылдық сезімдердің артуына әкеліп соқты, нәтижесінде Бродербонд пен Ұлттық партия құрылды. Ұлттық партия 1914 жылы африкандар ұлтшылдарымен құрылған. Олар алғаш рет 1924 жылы билікке келді. Он жылдан кейін оның жетекшісі Дж. Б. М. Герцог және Ян Сматс Оңтүстік Африка партиясымен бірігіп, Біріккен партияны құрды. Бұл Д. Ф. Малан басшылығындағы қатал ұлтшылдардың бір тобын ашуландырып, олар «Тазаланған ұлттық партияны» құрды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, британдықтарға деген наразылық әлі де басылған жоқ. Малан партиясы Оңтүстік Африканың британдықтар жағында соғысқа кіруіне қарсы болды, оның кейбір мүшелері нацистік Германияны қолдағысы келді. Ян Сматс Бірінші дүниежүзілік соғыстың Шығыс Африка театрында британдық армия күштеріне қолбасшылық етті және екінші рет одақтастарға қолдау көрсетуге дайын болды. Бұл африкандар ұлтшылдығына қажетті серпіліс болды. Бейтараптықты жақтаған Герцог, оның кабинетіндегі көпшілік Сматсты қолдаған кезде Біріккен партиядан кетті. Ол Африкандар партиясын құрды, ол кейіннен Д. Ф. Маланның «Тазаланған ұлттық партиясымен» бірігіп, келесі 46 жыл бойы...
the Afrikaner Broederbond
The Afrikaner Broederbond (AB) or simply the Broederbond was an exclusively Afrikaner Calvinist and male secret society in South Africa dedicated to the advancement of the Afrikaner people. It was founded by H. J. Klopper, H. W. van der Merwe, D. H. C. du Plessis and the Rev. Jozua Naudé in 1918 as Jong Zuid Afrika (Young South Africa) until 1920, when it was renamed the Broederbond. Its influence within South African political and social life came to a climax with the 1948 1994 rule of the white supremacist National Party and its policy of apartheid, which was largely developed and implemented by Broederbond members. Between 1948 and 1994, many prominent figures of Afrikaner political, cultural, and religious life, including every leader of the South African government, were members of the Afrikaner Broederbond. "an immense informal network of influence", and by Jan Smuts as a "dangerous, cunning, political fascist organization", in 1920 Jong Zuid Afrika, now restyled as the Afrikaner Broederbond, was a group of 37 white men of Afrikaner ethnicity, Afrikaans language, and Calvinist faith, who shared cultural, semi religious, and deeply political objectives based on traditions and experiences dating back to the arrival of Dutch white settlers, French Huguenots, and German settlers at the Cape in the 17th and 18th centuries, and including the dramatic events of the Great Trek in the 1830s and 1840s. Ivor Wilkins and Hans Strydom recount how, on the occasion of its 50th anniversary, a leading broeder (brother or member) said:
for understandable reasons it was difficult to explain [our] aims [I]n the beginning people were allowed in who thought it was just another cultural society.|source=Wilkins & Strydom, 1980, p.45
The precise intentions of the founders are not clear. Some considered that the group was intended to counter the dominance of the British Empire and the English language, whilst others considered that the purpose was to redeem the Afrikaners after their defeat in the Second Anglo Boer War. Another view is that it sought to protect culture, build an economy and seize control of the government. The remarks of the organisation's chairman in 1944 offer a slightly different, and possibly more accurate interpretation in the context of the post Boer War and post World War I era, when Afrikaners were suffering through a maelstrom of social and political changes:
The Afrikaner Broederbond was born out of the deep conviction that the Afrikaners had been planted in the country by the Hand of God, destined to survive as a separate people with its own calling. The traditional, deeply pious Calvinism of the Afrikaners, a pastoral people with a difficult history in South Africa since the mid 17th century, supplied an element of Christian predestination that led to a determination to wrest the country from the English speaking population of British descent and place its future in the hands of the Afrikaans speaking Afrikaners. The emergence of the Broederbond took place amidst the backdrop of a rise in Afrikaner nationalism as a result of the Second Boer War (1899–1902), which saw the British annex the South African Republic and the Orange Free State. During the conflict, the British deployed scorched earth tactics against the Boers, destroying Boer farms and interning captured Boer non combatants in concentration camps, where roughly 27,000 Boers died. The war was brought to end by the Treaty of Vereeniging, which though generous in its terms was seen by the Boers as deeply humiliating. The anglicisation policies of British administrator Lord Milner was also a major source of resentment amongst the Afrikaners. These developments led to an increase in nationalistic sentiments amongst Afrikaners, leading to the formation of the Broederbond and the National Party. The National Party had been established in 1914 by Afrikaner nationalists. They first came to power in 1924. Ten years later, its leader J. B. M. Hertzog and Jan Smuts of the South African Party merged their parties to form the United Party. This angered a contingent of hardline nationalists under D. F. Malan, who broke away to form the Purified National Party. By the time World War II broke out, resentment towards the British had not subsided. Malan's party opposed South Africa's entry into the war on the side of the British; some of its members wanted to support Nazi Germany. Jan Smuts had commanded British Army forces in the East African theater of the First World War and was amenable to backing the Allies a second time. This was the spark Afrikaner nationalism needed. Hertzog, who was in favour of neutrality, resigned from the United Party when a narrow majority in his cabinet backed Smuts. He started the Afrikaner Party which would amalgamate later with D. F. Malan's ’'Purified National Party'’ to become the force that would take over South African politics for the next 46 years, until majority rule and Nelson Mandela's election in 1994. P. W. Botha also left the Broederbond after his retirement.
Ашылған
Баспасөз 1960 жылдан бері Бродербондтың ішкі жұмысы мен құрамы туралы дереккөздеріз жоқ ашық хабарламаларды үздіксіз жариялап келсе де, ұйым туралы алғашқы толық ашық мәліметтерді Айвор Уилкинс пен Ханс Стридомның "Супер африканерлер. Африканер Бродербондының ішінде" кітабы берді, ол 1978 жылы алғаш рет жарық көрді. Кітаптың ең маңызды және көп талқыланған бөлімі – 7500 Бродербонд мүшесінің дерлік толық тізімін қамтитын соңғы бөлімі болды. Бұрын Altech Defence Systems, Remgro, бұрын Rembrandt Ltd., Volkskas-тың бұрынғы холдинг компаниясы.
Атақты мүшелер
Теунис Рукс Бота, Рандс Африкаанс Университетінің бұрынғы және соңғы ректоры. Д. Ф. Малан (1874–1959), бұрынғы премьер-министр (1948–1954). Х. Ф. Верверд (1901–1966), бұрынғы премьер-министр. Ж. Г. Стрейдом (1893–1958), бұрынғы премьер-министр (1954–1958). Б. Ж. Ворстер (1915–1983), бұрынғы премьер-министр (1966–1978) және мемлекет басшысы (1978–1979). Стелленбос университетінің вице-канцлері Дж. С. Герике. Пик Бота, бұрынғы Сыртқы істер министрі. Х. Б. Том, тарихшы және Стелленбос университетінің бұрынғы ректоры. Г. Л. П. Мурдийк, африкаанс сәулетшісі, Преториядағы Вуртрекер монументін жобалаумен танымал. Тини Гренвальд, Қорғаныс күштерінің зейнеткер генерал. Баренд Йоханнес ван дер Уолт, Канададағы бұрынғы елші. Питер Йоханнес Потгитер Стофберг, бұрынғы саясаткер, миллиардер бизнесмен және әйгілі дәрігер. П. В. Бота, бұрынғы қорғаныс министрі және премьер-министр. Ол Бродербондтан шықты. Антон Руперт, миллиардер кәсіпкер және бизнесмен; 1940 жылдары мүше болды, бірақ кейіннен оны "абсурдтық" деп санап, ұйымнан кетті. Мартин ван Шальквик, Бродербондтың жастар қанатының бұрынғы мүшесі, Ұлттық партияның соңғы басшысы және Якоб Зуманың ANC үкіметіндегі бұрынғы туризм министрі. Том де Биер, 30 жыл бұрын қабылданып, қазір жаңа Африканербондтың төрағасы. Нико Смит, Голландия реформаланған шіркеуінің миссионері, бұрынғы инсайдер ретінде африканерлердің Бродербонды туралы кітап жазды. Ф. В. Де Клерк, Оңтүстік Африканың бұрынғы мемлекет басшысы және Ұлттық партияның басшысы. "Ланг" Хендрик ван ден Берг, апартеид режимі кезінде Оңтүстік Африканың мемлекеттік қауіпсіздік аппаратының басшысы және Оңтүстік Африканың бұрынғы премьер-министрі Б. Ж. Ворстердің жақын досы. Ол Бондтан шықты.