Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испанияның дона Карлота Хоакина Тереза Каетанасы (25 сәуір 1775 - 7 қаңтар 1830) – король Дом Жоау VI-ның әйелі болғандықтан Португалия мен Бразилияның королевасы. Ол Испания королі Дон Карл IV және Пармалық Мария Луизаның қызы. Португалия сарайында оны "Келуздың қатыгез әйелі" (Мегера де Келуз) деп атайтын, оны жек көретін. Карлота Хоакина халықтың наразылығына ұшырады, оны адалсыздықпен айыптады және күйеуіне испан тәжінің мүдделерін қорғауға ықпал етті. Португалия сарайы Бразилияға қашқаннан кейін, ол күйеуіне қарсы артықшылық іздестіріп, Португалияны және оның иеліктерін басқаруға оның есі дұрыс емес деп мәлімдеді, соның салдарынан регенттік құруды көздеді. Ол сондай-ақ Наполеонның інісі Жозеф Бонапарттың қолында болған испан тәжін басып алуды жоспарлады. 1817 жылы оның ұлы Педро Австрияның архигерцогинясы Леопольдинамен үйленгеннен кейін және 1821 жылы корольдік отбасы Португалияға оралғаннан кейін, Карлота Хоакина Келуз сарайында қамауға алынды, ол 7 қаңтарда 1830 жылы жалғыз және балалары тастап кеткен күйде қайтыс болды.
Doña Carlota Joaquina Teresa Cayetana of Spain (25 April 1775 – 7 January 1830) was Queen of Portugal and Brazil as the wife of King Dom John VI. She was the daughter of King Don Charles IV of Spain and Maria Luisa of Parma. Detested by the Portuguese court — where she was called "the Shrew of Queluz" (a Megera de Queluz) — Carlota Joaquina gradually won the antipathy of the people, who accused her of promiscuity and influencing her husband in favor of the interests of the Spanish crown. After the escape of the Portuguese court to Brazil, she began conspiring against her husband, claiming that he had no mental capacity to govern Portugal and its possessions, thus wanting to establish a regency. She also planned to usurp the Spanish crown that was in the hands of Napoleon's brother, Joseph Bonaparte. After the marriage in 1817 of her son Pedro with the Archduchess Leopoldina of Austria and the later return of the royal family to Portugal in 1821, Carlota Joaquina was confined in the Royal Palace of Queluz, where she died alone and abandoned by her children on 7 January, 1830.
Балалық шақ
Аранхуэс Корольдік сарайында 1775 жылдың 25 сәуірінде Астурияның ханзадасы Чарльз бен оның әйелі Пармалық Мария Луизаның екінші (бірақ ең үлкен тірі қалған) баласы ретінде дүниеге келді. Ол Карлота Хоакина Тереза Каетана есімдерімен крещениеден өтті, бірақ тек бірінші атымен – Карлота деп аталатын, бұл есім әкесі мен әкесінің әкесі, Испания королі Карл III-ті құрметтеген. Карлота оның сүйікті немересі болды. Білімі мен сарай әдептерінің қатаңдығына қарамастан, инфанта ойнақы және шалқар қыз ретінде сипатталды. Ол дін, география, сурет салу және ат спорты (Карлотаның сүйікті ойыны) салаларында негізгі білім алды, білімі қатаң және терең католиктік болды. Испания монархиясының жабық және қатал мінезі отбасына және бүкіл сарайға қатаң мінез-құлық пен әдеп нормаларын жүктеді. Мінез-құлқы тыныш болған Шарль III патша, әйелі Мария Луиза белсенді қатысқан сарай өміріне қарағанда, отбасына көбірек уақыт арнады. Карлотаның анасы көп ұзамай сарайдағы той-кештерді ұйымдастыруды өз мойнына алды, онда сән-салтанатпен әдептік шектеулер жиі ұмытылатын. Көп ұзамай Астурия ханшайымының бейнесі күйеуін басқа еркектерге сатып жіберген, адалсыз әйел ретінде қалыптасты. Олардың арасында премьер-министр Мануэль Годой да болуы мүмкін, оның сүйіспеншілік қатынасы сол кездегі баспасөз тарапынан кеңінен талқыланды. Тіпті 1784 жылы таққа мұрагер болатын ұлдың тууы да Мария Луизаны халықтың жек көруінен сақтамады. Ол Испания тарихында ең танымал емес патшайымдардың бірі ретінде қалды, ал оның жаман аты балаларына, әсіресе тұңғыш қызы Карлотаға зор әсер етті.
Born in the Royal Palace of Aranjuez on 25 April 1775 as the second (but eldest surviving) child of Charles, Prince of Asturias, and his wife Maria Luisa of Parma, she was baptized with the names of Carlota Joaquina Teresa Cayetana, but she was called only by her first name, Carlota, a name that honored both her father and paternal grandfather, King Charles III of Spain—Carlota was his favorite granddaughter. Despite the rigidity of her education and court etiquette, the Infanta was described as mischievous and playful. She received a rigid and deeply Catholic education, with bases in the fields of study of religion, geography, painting, and riding (Carlota's favorite sport). The closed and austere temperament of the Spanish monarchy imposed on the family and on the whole court rigid norms of behavior and etiquette. King Charles III, a man of reserved behavior, devoted more time to his family than to the animations of the courtesan life, where his daughter in law Maria Luisa took an active part. Carlota's mother soon assumed the organization of entertainments at court, with luxurious parties, where morals were easily forgotten. Soon the Princess of Asturias' image would be linked to that of a promiscuous woman who betrayed her husband to other men. Among them, possibly, was the Prime Minister Manuel Godoy, whose alleged love affair was widely explored by the press at the time. Not even the successive pregnancies and long hoped birth of a living male heir to the throne in 1784 saved Maria Luísa from the contempt of the population. She would go down in history as one of the most unpopular queens in Spain and her bad reputation deeply affected her children, especially Carlota, the firstborn daughter.
Неке
Карлота Хоакинаның үйленуі 1770-ші жылдардың соңында король Карл III және оның әпкесі Мариана Виктория, Португалияның жесір ханымы тарапынан ұйымдастырылды. Мариана Испанияға барып, екі елдің арасындағы дипломатиялық қатынастарды жақсартуға тырысты. Карлота Хоакина Бежа герцогы Иоаннға (Мариана Викторияның кіші немересі) және Испанияның Габриэльге (Карлота Хоакинаның әкесінің інісі) Португалияның Инфанта Мариана Виторияға (Португалияның жесір королевасының жалғыз тірі немересі және осы атпен танылған) үйленуі тиіс болды. Карлотаның дайындығы испан сарайының және Португалия королевасы Мария I атынан, оның екінші ұлына үйленетін ханшайымның қасиеттерін бағалау үшін жіберілген португал елшілері алдында өткен бірқатар қоғамдық емтиханмен сынақтан өтті. 1785 жылдың қазан айында Лиссабон газеті емтихан нәтижелерін жариялады:
The subject of Carlota Joaquina's marriage was arranged by both King Charles III and his sister Mariana Victoria, Dowager Queen of Portugal, in the late 1770s when Mariana went to Spain to encourage diplomatic relations between the estranged countries. Carlota Joaquina was to marry Infante John, Duke of Beja (youngest grandson of Mariana Victoria), and Infante Gabriel of Spain (Carlota Joaquina's paternal uncle) was to marry Infanta Mariana Vitória of Portugal (only surviving granddaughter and namesake of the Dowager Queen of Portugal). Carlota's apprenticeship would be tested when she underwent a series of public examinations in front of the Spanish court and Portuguese ambassadors sent on behalf of Queen Maria I of Portugal to evaluate the qualities of the princess destined to marry her second son. In October 1785, the Gazeta of Lisbon published an account of the tests:
Келіннің қабілеті дәлелденгендіктен, португал ханзадасымен одаққа ешқандай кедергі болмады, сондықтан 1785 жылдың 8 мамырында жақындық бойынша неке қиылды; үш күннен кейін, 11 мамырда 10 жасар Карлота Хоакина және оның сүйіктілері Испаниядан Лиссабонға аттанды. Испания сарайын тастап кеткен күні Карлота Хоакина анасынан қызыл көйлек киген портретін салып, Испанияның инфантасы Маргарита Терезаның портретінің орнына қабырғаға ілуін өтінді (Карлота Хоакина одан да әдемі деп есептеген). Инфантаның салтанатты процессиясында атақты испандық теолог және ғалым Фелипе Ссио, қызметші Эмилия О'Демпси және Карлота Хоакинаның жеке қызметшісі Анна Микелина болды. Португалияның Инфанте Иоан мен Карлота Хоакина арасындағы ресми неке рәсімі 1785 жылдың 9 маусымында өтті. Ол он жаста болса, күйеуі он сегіз жаста еді. Келіннің жас болуына байланысты, одақтың толыққанды болуы 1790 жылдың 9 қаңтарына дейін кейінге қалдырылды, содан кейін Карлота Хоакина бала көтеруге және дүниеге бала келтіруге мүмкіндік алды.
Having proven the talent of the bride, there was therefore no impediment to the union with the Portuguese prince, so on 8 May 1785 was celebrated the proxy marriage; three days later, on 11 May, the 10 year old Carlota Joaquina and her retinue left Spain for Lisbon. On the day she left the Spanish court, Carlota Joaquina asked her mother to make a painting of her in a red dress to place on the wall, instead of the painting of Infanta Margaret Theresa of Spain (which Carlota Joaquina claimed to be more beautiful). As a part of the infanta cortege were Father Felipe Scio, famous Spanish theologian and scholar, Emília O'Dempsy, as lady in waiting, and Anna Miquelina, personal maid of Carlota Joaquina. The official wedding ceremony between Infante John of Portugal and Carlota Joaquina took place on 9 June 1785; she was only 10 years old while her husband was 18. Due to the bride's young age, the consummation of the union was delayed until 9 January 1790, when Carlota Joaquina was then able to conceive and bear children.
Португалияның сарайдағы өмірі
Дегенмен, Браганса сарайындағы атмосфера көңілді испан сарайынан көп жағынан ерекшеленді. Еуропаның басқа бөліктерінде олар Ағарту дәуірінің принциптеріне негізделген жаңа қоғамның белгісі болса, Португалияда католик шіркеуі әлі де барлық түрдегі ойын-сауыққа тыйым салатын нормаларды сақтап келді. Комедияларды сахнаға қоюға, билер мен кештер өткізуге рұқсат берілмеді. Королева Мария I-нің билігі Португалия ақсүйектері мен дін қызметкерлерінің консервативті топтарының күшеюімен сипатталды; жесір королева Мариана Виктория (Карлота Хоакинаның шөбере қызы) анықтағандай, өте "жалықтыратын" орта. Осылайша, Карлота Хоакина өзін өте діншіл және қатал ортада тапты, бұл оның әдеттегі той-қуаныш пен ысырапшылыққа қайшы келді. Бірақ, оның қайын есімен қарым-қатынасы өте жылы болды, оны олардың арасындағы хат алмасуы дәлелдейді. Карлотаның қуанышы мен жандылығы королеваның сирек демалыс алған сәттеріне себепкер болды. Оның либералды әдеттері мен салты сарайдағы басқа әйелдерден көп жағынан ерекшеленді. Португал еркектері, әйелдердің мінез-құлқына қатысты, Карлота Хоакинаның қоғамдық орындардағы еркіндігіне, саяси аренадағы белсенділігіне және отбасылық тұрмыстағы ыңғайсыздығына наразылық білдірді. Португалиялық әйелдердің көпшілігі қоғамдық өмірден шеттетілгендіктен, Карлота Хоакинаның осы бейшаралық мінез-құлқы сарайда оның айналасында жаман әңгімелер таратуға себеп болды. Олардың кейбіреулері, мысалы, кейінірек Португалияны басып алған француз генералы Жуноның әйелі Абрантес герцогинясы, қызғанышпен қарады. Лиссабонда болған кезде мадам Жуно Карлота Хоакинаны оның әрекеттері мен киімдері үшін қынжырлатып, оны өте жаман әйел деп айыптады.
Nevertheless, the climate in the Bragança court differed in many respects from that of the cheerful Spanish court. While in other parts of the Europe they represented the mark of a new society based on the Age of Enlightenment principles, in Portugal the Catholic Church still imposed norms prohibiting all types of amusement. The dramatization of comedies was banned, including the performance of dances and parties. The reign of Queen Maria I was marked by the rise of a conservative group of the nobility and clergy of Portugal; an extremely "boredom" environment, as defined by Dowager Queen Mariana Victoria (Carlota Joaquina's great aunt). In this way, Carlota Joaquina found herself in the midst of a very religious and austere environment, in contrast to the extravagance and the faust to which she was accustomed. Despite this, her relationship with her mother in law was very tender, as the letters exchanged between them proved. The joy and vivacity of Carlota were responsible for the rare hours of relaxation of the Queen. Her more liberal habits and customs differed in many ways from that of other women at court. Quite traditional in relation to female behavior, Portuguese men disapproved of the ease with which Carlota Joaquina transited in public space, her performance in the political field and her distemper in the family routine. Since most Portuguese women were deprived of social life, Carlota Joaquina's offending behavior allowed some malicious rumors about her in the court. Some of them were prejudiced, like the Duchess of Abrantès, wife of the French General Junot, who later invaded Portugal. During her time in Lisbon, Madame Junot had ridiculed Carlota Joaquina both for her manner of acting and for her dressing, and she had vilified her as an extremely ugly woman.
Бразилияның ханшайымы
1788 жылы оның үлкен ағасы, Бразилияның ханзадасы Жозеф қайтыс болғаннан кейін, Инфанте Джон анасының тағына мұрагер атанды. Көп ұзамай ол Бразилияның ханзадасы және Браганзаның 15-ші герцогы атағын алды. 1788 мен 1816 жылдар аралығында Карлота Хоакина Португалия тағының мұрагерінің әйелі ретінде Бразилия ханшайымы ретінде танылды. Кейбір ғалымдар оның Бразилияға деген жек көруі оны халықтан да, күйеуінен де алшақтатуына себеп болды деп санайды. Оның діни амалдары оны жалықтырды, ал олардың мінездері мүлдем үйлеспеді. Дегенмен, олардың некесінде тоғыз бала дүниеге келді және олардың барлығы әдемі болғандықтан, әсіресе кішілерінің басқа әкесі бар деген қауесет тарады. 1792 жылы королева Мария I есі дұрыс емес деп жарияланғаннан кейін, ханзада Джон оның атынан үкіметті басқарды, бірақ ол 1799 жылы ғана регент ханзада атағын алды. Бұл жағдай Карлота Хоакинаның амбициялы және кейде зорлыққа бейім мінезіне оңай сыйып келді. Португалия сарайында ол күйеуінің шешімдеріне әсер етуге тырысып, мемлекеттік мәселелерге жиі араласатын; саясатқа араласу әрекеттері португалиялық аристократияны және тіпті халықты ашуландырды. Өйткені ол үкіметтік шешімдерден жиі шеттетілді, Карлота Хоакина билікті регент ханзададан алу мақсатымен қастандық жоспарлады. Ол оны тұтқындатып, анасы сияқты билік жүргізуге қабілетсіз деп мәлімдеді. Алайда 1805 жылы бұл қастандық ашыққа шықты. Вила-Верде графы тергеу бастауды және барлық қатысушыларды тұтқындауды ұсынды, бірақ Карлота Хоакина күйеуінің қоғамдық даудан қашуға ниеттенуі салдарынан құтқарылды, ол оның тұтқындалуына қарсы болды және әйелін Келуз сарайы мен Рамалхао сарайына қамауды жөн көрді, ал өзі Мафра сарайына көшіп, одан бөлінді. Сол кезде Карлота Хоакинаның жаулары ол жыныстық оргиялар өткізетін жерді сатып алғанын мәлімдеді.
In 1788, when his eldest brother Joseph, Prince of Brazil died, Infante John became the first in line to his mother's throne. Soon he received the titles Prince of Brazil and 15th Duke of Braganza. Between 1788 and 1816, Carlota Joaquina was known as Princess of Brazil as the wife of the heir apparent of the Portuguese throne. Some scholars believe that her disdain for Brazil led to behaviors that alienated her from both the people and her husband. His religious observances bored her, and their personalities were quite incompatible. Nevertheless, she gave birth to nine children during their marriage and, because they were all handsome, it was rumoured that especially the younger ones had a different father. After Queen Maria I declared insane in 1792, Prince John took over the government in her name, even though he only took the title of Prince Regent in 1799. This change in events suited Carlota Joaquina's ambitious and sometimes violent nature. In the Portuguese court she would interfere frequently in matters of state, trying to influence the decisions of her husband; these attempts to meddle in politics displeased the Portuguese nobility and even the population. Because she was often excluded from government decisions, Carlota Joaquina organized a plot with the intention to take the reins of power from the Prince Regent. She had him arrested, declaring that, like his mother, he was incapable of rule. However, in 1805 this plot was discovered. Count of Vila Verde proposed the opening of an investigation and the arrest of all those involved, but Carlota Joaquina was saved because her husband, wishing to avoid a public scandal, opposed her arrest, preferring to confine his wife to Queluz Palace and Ramalhão Palace, while he himself moved to Mafra Palace, effectively separating from her. At that time Carlota Joaquina's enemies claimed that she had bought a retreat where she indulged in sexual orgies.
Бразилияда
1807 жылы португал корольдік отбасы Наполеонның басып кіруінен қашып Португалиядан Бразилияға көшіп кетті. Бразилияда болғанда Карлота Хоакина испандық Америкадағы испан билеуіндегі жерлерді басқаруға тырысты, бұл жоба Карлотизм деп аталды. Испанияның өзі Наполеонның бақылауында болды, оның корольдері – оның әкесі мен інісі Фердинанд Францияда Наполеонмен тұтқында болды. Карлота Хоакина өзін тұтқынға алынған отбасының мұрагері деп есептеді. Әңгімеге сүйенсек, ол Буэнос-Айрес пен Аргентинаның солтүстігін басып алып, өзін "Ла-Плата патшайымы" деп жариялауды жоспарлаған. Алайда, португал-бразилиялық әскерлер Рио-де-ла-Платаның шығыс жағалауын ғана уақытша Сисплатина ретінде қосып алды, ол 1822 жылдан кейін Бразилия империясының құрамында сақталды және 1828 жылы Уругвай Республикасы болып бөлінді.
In 1807, the Portuguese royal family left Portugal for Brazil because of the Napoleonic invasion. While in Brazil, Carlota Joaquina made attempts to obtain the administration of the Spanish dominions in Hispanic America, a project known as Carlotism. Spain itself was controlled by Napoleon and its kings, her father and brother Ferdinand, were held by Napoleon in France. Carlota Joaquina regarded herself as the heiress of her captured family. Allegedly among her plans was to send armies to occupy Buenos Aires and northern Argentina to style herself "Queen of La Plata". The Portuguese Brazilian forces, however, only managed to temporarily annex the eastern banks of the Rio de la Plata as Cisplatina, which were kept in the Empire of Brazil after 1822 and seceded in 1828 as the Republic of Uruguay.
Таңдау
Португалия корольдік отбасы 1821 жылы 14 жылдық үзілістен кейін Португалияға оралғанда, Карлота Хоакина олар кеткен кезде көп өзгерген елмен кездесті. 1807 жылы Португалия абсолютизм тұсында тұрақты өмір сүрді. Наполеон әскерлері және Испанияның Кадис кортесі тарапынан қалыптасқан саяси көзқарастар Португалияға революциялық идеяларды әкелді. 1820 жылы Портуда либералдық революция басталды. Конституциялық Кортес Жерайс жарияланды және 1821 жылы Португалияға алғашқы конституциясын сыйлады. Корольдің өте консервативті ұстанымдары болды және ол Португалиядағы жағдайға кері реакцияны қалады. Алайда, оның күйеуі конституцияны сақтауға берген уәдесінен бас тартқысы келмеді. Карлота Хоакина анасының консервативті көзқарасын бөлісетін кіші ұлы Мигельмен одақтасты. 1824 жылы Мигельдің әскер басшысы лауазымын пайдаланып, олар билікті басып алып, патшаны сарайда дерлік тұтқынға алды, онда патшайым оны Мигельдің пайдасына тақтан басқаруға мәжбүрлеуге тырысты. Патша әйелі мен ұлына қарсы британдықтардан көмек алып, билікті қайта иеленді және ұлын елден кетуге мәжбүр етті. Патшайым да қысқа мерзімге жер аударылды. Король Жоау VI Бемпоста сарайында, ал королева Карлота Хоакина Келушта тұрды. Ол тыныш өмір сүргенімен, киім мен мінез-құлқында ерекше есімділік танытты. Алайда, олардың үлкен ұлы Педро Бразилияда регент ретінде қалды және 1822 жылдың 1 желтоқсанында тәуелсіз император деп жарияланып, тәж киді. Жоау VI бастапқыда бұған келіспеді, бірақ британдықтар оны көндірді және 1825 жылдың тамызында оған және Карлота Хоакинаға Бразилия императорларының құрметті атағы берілген Рио-де-Жанейро шартына қол қойды. 1826 жылдың наурыз айында қайтыс болды. Карлота Хоакина денсаулығының нашарлығына байланысты оның өлім төсегіне барудан бас тартты және күйеуінің масондар тарапынан уландырылғаны туралы қауесет таратып, (мүмкін шындыққа жақын) бірақ бұл әлдеқайда күмәнді болды. Бразилия императоры Педро енді Португалияның патшасы да болды, бірақ екі лауазымның міндеттерін бірдей орындау мүмкін емес екенін түсініп, Педро Португалия тағынан бас тарды және үлкен қызы Марияны Португалия патшайымы етіп, оны кіші інісі Мигельге үйлендірді. Осы уақытта Карлота Хоакинаның қызы, Инфанта Изабел Мария Карлота Хоакинаның орнына Португалияда регент болды. Шамамен екі жылдан кейін кішкентай патшайым Португалияға аттанды, бірақ Гибралтарға келгеннен кейін оның ағасы мен күйеу жігіті тек регентті ғана емес, өзін Португалияның патшасы деп жариялағанын білді. Королева Карлота Хоакина Синтраның сыртындағы Келуз сарайында қайтыс болды. Оның өлімінің табиғи себептерден болғандығы ма, әлде өзін-өзі өлтіргендігі күмәнда болып тұр.
When the Portuguese royal family returned to Portugal in 1821 after an absence of 14 years, Carlota Joaquina met a country that had changed much since their departure. In 1807, Portugal had lived stably under absolutism. Napoleonic troops and political attitudes fostered by Spain's Cortes of Cádiz had brought revolutionary ideas to Portugal. In 1820, a liberal revolution commenced in Porto. A constitutional Cortes Gerais had been promulgated, and in 1821 it gave Portugal its first constitution. The queen had arch conservative positions and wanted a reactionary response in Portugal. Her husband, however, did not want to renege on his vows to uphold the constitution. Carlota Joaquina made an alliance with her youngest son Miguel, who shared his mother's conservative views. In 1824, using Miguel's position as army commander, they took power and held the king a virtual prisoner in the palace, where the queen tried to make him abdicate in favor of Miguel. The king received British help against his wife and son and regained power, finally compelling his son to leave the country. The queen had also to go briefly into exile. King John VI lived in Bemposta Palace and Queen Carlota Joaquina in Queluz. Though she lived there quietly, she became decidedly eccentric in dress and behaviour. However, their eldest son Pedro, left behind as regent in Brazil, was proclaimed and crowned on 1 December 1822 as its independent Emperor. John VI refused to accept this until he was persuaded by the British to do so, signing in August 1825 the Treaty of Rio de Janeiro by which he and Carlota Joaquina were granted the honorific title of Emperors of Brasil. He died in March 1826. Claiming ill health, Carlota Joaquina refused to visit his deathbed and started the rumour that her husband had been poisoned (which was probably true) by the Freemasons (which likely was not). Pedro, Emperor of Brazil, now became King of Portugal as well, but knowing that carrying out the duties of both positions would be impossible, Pedro abdicated in Portugal and made his eldest daughter Maria the Queen of Portugal as well as betrothing her to Miguel, his younger brother. In the meantime, Carlota Joaquina's daughter, the Infanta Isabel Maria was to be Regent in Portugal instead of Carlota Joaquina, who ordinarily would have held such a post as Queen Dowager. About two years later the little queen set out for Portugal, only to find upon arrival at Gibraltar that her uncle and fiancé had not only removed the regent, but declared himself King of Portugal. Queen Carlota Joaquina died at the Queluz Royal Palace, outside of Sintra. It is speculated whether she died because of natural causes or whether she, in fact, killed herself.
Тақырыбы
Карлота Хоакина 1785 жылы Португалия королі Жоан VI-ға үйленді және тоғыз балаға ие болды. Аты Туған күні Өлген күні Ескермелер Инфанта Мария Тереза 29 сәуір 1793 17 қаңтар 1874 Испания мен Португалияның инфанты Педро Карлос де Борбон и Брагансаға, содан кейін оның қарындасы Мария Франсисканың жесірі, Испанияның инфанты Карлосқа тұрмысқа шықты. Франсиско Антонио, Бейра ханзадасы 21 наурыз 1795 11 маусым 1801 6 жасында қайтыс болды, оның інісі Педро Португалия тағына мұрагер атанды. Инфанта Мария Изабель 19 мамыр 1797 26 желтоқсан 1818 Испания королі Фердинанд VII-ге үйленді. Португалияның Пётр IV, Бразилияның I 12 қазан 1798 24 қыркүйек 1834 Испаниядағы Наполеон соғыстарынан кейін Бразилияда қалды. 1822 жылы Бразилияның тәуелсіздігін жариялады және император Петр I ретінде оның алғашқы монархы болды. 1826 жылы Пётр IV ретінде Португалия королі болды. Инфанта Мария Франсиска 22 сәуір 1800 4 қыркүйек 1834 Испанияның инфанты Карлосқа тұрмысқа шықты (оның алғашқы некесі). Инфанта Исабель Мария 4 шілде 1801 22 сәуір 1876 1826-1828 жылдар аралығында Португалияның регенті болды; тұрмысқа шықпады. Мигель Брагансалық 26 қазан 1802 14 қараша 1866 Либералдар тарапынан узурпатор деп танылды, ол 1828-1834 жылдар аралығында Португалия королі болды. Либералдық соғыстардан кейін тақтан бас тартуға мәжбүр болды. Инфанта Мария да Ассунсао 25 маусым 1805 7 қаңтар 1834 Тұрмысқа шықпады. Инфанта Ана де Жесус Мария, Луле маркизасы 23 қазан 1806 22 маусым 1857 Нуньо Хосе Северо де Мендоса Ролим де Моура Барретоға, маркизге, содан кейін Луле герцогына үйленді және балалары болды.
Carlota Joaquina married King João VI of Portugal in 1785 and had nine children. Name Birth Death Notes Infanta Maria Teresa 29 April 1793 17 January 1874 Married first her cousin Pedro Carlos de Borbón y Bragança, Infante of Spain and Portugal, and second to Carlos, Infante of Spain, widower of her sister Maria Francisca. Francisco António, Prince of Beira 21 March 1795 11 June 1801 Died at the age of 6, making his younger brother, Pedro, the heir to the throne of Portugal. Infanta Maria Isabel 19 May 1797 26 December 1818 Married Ferdinand VII, King of Spain. Peter IV of Portugal, I of Brazil 12 October 1798 24 September 1834 Stayed in Brazil after Napoleonic Wars in Spain. Proclaimed the Independence of Brazil in 1822 and became its first monarch as Emperor Peter I. He was also King of Portugal as Peter IV in 1826. Infanta Maria Francisca 22 April 1800 4 September 1834 Married Carlos, Infante of Spain (his first marriage). Infanta Isabel Maria 4 July 1801 22 April 1876 served as regent of Portugal from 1826 to 1828; died unmarried Miguel of Braganza 26 October 1802 14 November 1866 Known by the Liberals as the Usurper, he was King of Portugal between 1828 and 1834. He was forced to abdicate after the Liberal Wars. Infanta Maria da Assunção 25 June 1805 7 January 1834 died unmarried Infanta Ana de Jesus Maria, Marquesa de Loulé 23 October 1806 22 June 1857 Married Nuno José Severo de Mendoça Rolim de Moura Barreto, Marquis and then Duke of Loulé, and had issue.
Карлота кино мен теледидарда
Карлота Хоакина қайтыс болғаннан кейін (әсіресе Бразилияда) халық мәдениетінің бір бөлігіне айналып, маңызды тарихи тұлғаға айналды, сондай-ақ бірнеше кітаптардың, фильмдердің және басқа да бұқаралық ақпарат құралдарының тақырыбы болды. «Карлота Хоакина, Бразилия ханшайымы» (1994) – Карла Камурати түсірген көркем фильм, ханшайымның өмірі туралы тарих пен аңызды араластыра отырып, бала кезінен бастап (мифтік) өзін-өзі өлтіруіне дейінгі оқиғаны қысқаша баяндайды. Мариета Северо ересек Карлота рөлін ойнаса, Людмила Дейер оны бала кезінде бейнелейді. «O Quinto dos Infernos» (2003) – Бети Лаго осы Rede Globo телесериалында Карлота рөлін ойнайды, ол Португалия корольдік отбасының Бразилияға қалай қашқандығын көрсетеді. «Liberdade, Liberdade» (2016) – Сусана Рибейро Карлота рөлін ойнайды. «Novo Mundo» (2017) – Дебора Оливьери осы Globo теленовелласында 1817 жылғы Бразилияда Карлота рөлін ойнайды.
After her death, Carlota Joaquina (mainly in Brazil) became part of popular culture and an important historical figure, being the subject of several books, films and other media. Carlota Joaquina, Princess of Brazil (1994) – Feature film directed by Carla Camurati, tells a summarized tale, mixing history with legend, of the Princess's life, from her childhood until her (mythical) suicide. Marieta Severo plays adult Carlota, while Ludmila Dayer portrays her as a child. O Quinto dos Infernos (2003) – Betty Lago portrays Carlota in this television miniseries produced by Rede Globo, telling the story of how the Portuguese Royal Family escaped to Brazil. Liberdade, Liberdade (2016) Susana Ribeiro portrays Carlota in this Globo telenovela that eventually features the Portuguese Royal family going to Brazil. Novo Mundo (2017) Débora Olivieri portrays Carlota in this Globo telenovela set in 1817 Brazil.