Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ үкіметінің министрі (1758–1834)
British government minister (1758–1834)
Джордж Джон Спенсер, 2-ші граф Спенсер, (1 қыркүйек 1758 – 10 қараша 1834), 1765 жылдан 1783 жылға дейін Альторп виконты атағымен танымал болған, британдық виг саясаткері. Ол 1806 жылдан 1807 жылға дейін «Барлық таланттар» министрлігінде ішкі істер хатшысы қызметін атқарды. Сонымен қатар, ол кейіннен Рим католик дініне өткен және дін қызметкері болған Игнатийдің әкесі болды.
George John Spencer, 2nd Earl Spencer, (1 September 1758 – 10 November 1834), styled Viscount Althorp from 1765 to 1783, was a British Whig politician. He served as Home Secretary from 1806 to 1807 in the Ministry of All the Talents. He was also the father of the Venerable Father Ignatius of St Paul, a Roman Catholic convert to the priesthood.
Өмірбаян және білім
Лорд Спенсер Лондонның Уимблдон парк үйінде Джон Спенсердің, 1-ші граф Спенсердің және оның әйелі Маргарет Георгиана Пойнцтің, Стивен Пойнцтің қызының ұлы ретінде дүниеге келді және 1758 жылғы 16 қазанда крещениеден өтті. Оның крест әкесі король Георг II, граф Каупер (анасының екінші күйеуі) және оның әжесінің сіңлісі жесір виконтесса Бейтман болды. Оның қарындасы леди Джорджиана Спенсер Девоншир герцогымен үйленіп, белгілі виг-хостес атанды. Ол 1770-1775 жылдары Харроу мектебінде білім алды және 1771 жылы мектептің күміс жебесін (доға атудан жүлде) жеңіп алды. Содан кейін 1776-1778 жылдары Кембридждегі Тринити колледжінде оқыды және өнер магистрі дәрежесін алды. 1783 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін ол графтыққа мұрагер болды.
Lord Spencer was born at Wimbledon Park House, London, the son of John Spencer, 1st Earl Spencer, and his wife Margaret Georgiana Poyntz, daughter of Stephen Poyntz, and was baptised there on 16 October 1758. His godparents were King George II, the Earl Cowper (his grandmother's second husband) and his great aunt the Dowager Viscountess Bateman. His sister Lady Georgiana Spencer married the Duke of Devonshire and became a famed Whig hostess. He was educated at Harrow School from 1770 to 1775 and he won the school's Silver Arrow (an archery prize) in 1771. He then attended Trinity College, Cambridge, from 1776 to 1778 and graduated with a Master of Arts. He acceded to the earldom on the death of his father in 1783.
Саяси мансап
Лорд Спенсер 1780 жылдан 1782 жылға дейін Нортгемптон округінен Парламент депутаты, ал 1782 жылдан 1783 жылға дейін Суррей округінен Парламент депутаты болды. 1794 жылы ол Жеке кеңеске ант берді және Уильям Питт кішінің басқару кезеңінде 1794 жылы Тайлық мөрдің лорды, сондай-ақ 1794 жылдан 1801 жылға дейін Адмиралтействоның бірінші лорды қызметін атқарды. Кейіннен ол 1806-1807 жылдары Лорд Гренвилл басқаруымен «Барлық таланттар» министрлігінде Ішкі істер министрі болды.
Lord Spencer was Whig Member of Parliament for Northampton from 1780 to 1782 and Whig MP for Surrey from 1782 to 1783. He was sworn of the Privy Council in 1794 and served under William Pitt the Younger as Lord Privy Seal in 1794 and as First Lord of the Admiralty from 1794 to 1801. He was later Home Secretary from 1806 to 1807 under Lord Grenville in the Ministry of All the Talents.
Басқа да мемлекеттік қызметтер
Лорд Спенсер 1783 жылдан 1807 жылға дейін Сент-Олбанстың Жоғары басқарушысы, 1790 жылы Сент-Олбанс қаласының мэрі, 1813 жылдан 1825 жылға дейін Корольдік институттың президенті және 1831 жылы Мемлекеттік архивтер комиссары болды. 1780 жылы Корольдік қоғамның, ал 1785 жылы Лондон антиквариаттар қоғамының мүшесі болды. 1799 жылы ол "Жартер" орденімен марапатталды. 1793 жылдың 18 ақпанында Нортгемптонширде лейтенант орынбасары болып тағайындалды.
Lord Spencer was also High Steward of St Albans from 1783 to 1807, Mayor of St Albans in 1790, President of the Royal Institution from 1813 to 1825 and Commissioner of the Public Records in 1831. He became a Fellow of the Royal Society in 1780 and a Fellow of the Society of Antiquaries of London in 1785. He was appointed to the Order of the Garter in 1799. On 18 February 1793, he was appointed a deputy lieutenant of Northamptonshire.
Кітап жинау
Спенсер әдебиетке, әсіресе баспаның алғашқы үлгілеріне деген қызығушылығымен белгілі болды. Ол 1812 жылы құрылған эксклюзивті, библиофильді Роксбург клубының негізін қалаушысы және бірінші президенті болды. Спенсердің ондаған мыңдаған томдық кітаптарының ішінде Aldine басылымдарының ең толық жинағы бар еді. 1892 жылы оны Джон Райлендс кітапханасы үшін Енрикета Райлендс сатып алды және Элис Маргарет Кук каталогқа енгізді. Спенсердің жинағындағы қолжазбалар салыстырмалы түрде аз; олардың біріне 1423 жылға жатқан Сент-Кристофердің қалыпты баспасы жапсырылған. 1789-1818 жылдары граф Спенсер итальяндық Томасо д'Охеданы кітапханашы ретінде жұмысқа алды; ол 1789 жылға дейін Пьер Антуан Болонгаро Кревеннаның кітапханашысы болған. Наполеон Германияның оңтүстігіндегі діни орындарды секуляризациялау процесін жүргізіп жатқан кезде, Спенсер олардың сирек кітаптары мен қолжазбаларын алу үшін жергілікті британдық агент және бенедиктин монахы Александр Хорнның қызметін пайдаланды. Англия шіркеуінің дін қызметкері және библиограф Томас Фрогналл Дибдин көптеген библиографиялық еңбектердің біріншісін жазды: «Классикалық басылымдар туралы білімге кіріспе» (1802), бұл оны граф Спенсердің назарына жеткізіп, библиографиялық ізденістерінде маңызды көмек көрсетті. Ол үшін Альторптағы бай кітапхана есіктерін ашты; ол көп уақытын сонда өткізіп, 1814-1815 жылдары «Bibliotheca Spenceriana» жариялады. Кітапхана жұртқа ашық болмағандықтан, бұл ақпарат пайдалы болды, бірақ оның авторы тіпті өзі сипаттаған кітаптардағы әріптерді оқи алмағандықтан, оның барлық еңбектері сияқты, қателерге толы болды. 1818 жылы граф Спенсер Дибдинге континентте кітаптар сатып алуды тапсырды, бұл экспедиция оның «Франция мен Германиядағы библиографиялық, антиквариаттық және көркем саяхаты» (1821) еңбегінде сипатталған. Ол сондай-ақ Альторп туралы, кітапхананың көптеген егжей-тегжейлі мәліметтерін қамтитын «Aedes Althorpianae» атты еңбек жазды.
Spencer was known for an interest in literature, particularly early examples of printing. He was the instigator and first President of the exclusive, bibliophilic Roxburghe Club founded in 1812. Spencer's tens of thousands of volumes included the most nearly complete collection of Aldine editions ever brought together. It was acquired in 1892 by Enriqueta Rylands for the John Rylands Library and catalogued by Alice Margaret Cooke. The manuscripts of Spencer's collection are relatively few; one has pasted into it a St Christopher block print dated 1423. From 1789 to 1818 Earl Spencer employed Tomaso d'Ocheda, an Italian, as his librarian; he had until 1789 been the librarian of Pierre Antoine Bolongaro Crevenna. When Napoleon was in the process of the secularization of religious houses in southern Germany, Spencer used the local British agent and Benedictine monk, Alexander Horn, to acquire many of their rare books and manuscripts. Rev. Thomas Frognall Dibdin, a Church of England clergyman and bibliographer, wrote the first of many bibliographical works: Introduction to the Knowledge of Editions of the Classics (1802), which brought him to the notice of Earl Spencer, to whom he owed important aid in his bibliographical pursuits. The rich library at Althorp was thrown open to him; he spent much time there and in 1814–1815 published Bibliotheca Spenceriana. As the library was not open to the public, the information was found useful, but as its author was unable even to read the characters in which the books he described were written, it was marred by errors, as were almost all his productions. In 1818 Dibdin was commissioned by Earl Spencer to buy books for him on the continent, an expedition described in his sumptuous Bibliographical, Antiquarian and Picturesque Tour in France and Germany (1821). He also wrote Aedes Althorpianae, an account of Althorp giving many details of the library.
Отбасы
Лорд Спенсер 1781 жылдың 6 наурызында Люканның 1-ші графы Чарльз Бингхэмтің қызы, леди Лавиния Бингхэмге (1762–1831) үйленді, айтуынша, өйткені оның пальтосының артқы жағы өрттен түскен көмірден жанып кеткен соң, оны өзгертуге тура келген.
Lord Spencer married Lady Lavinia Bingham (1762–1831), daughter of Charles Bingham, 1st Earl of Lucan, on 6 March 1781. reportedly because he had a tail coat adapted after its tails were burned by coals from a fire.