Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эндокардия – жүрек камераларын астарлап жатқан ұлпаның ең ішкі қабаты. Оның жасушалары эмбриологиялық және биологиялық тұрғыдан қан тамырларын астарлайтын эндотелиялық жасушаларға ұқсас. Эндокардия клапандар мен жүрек камераларын қорғауға да көмектеседі. Эндокардия жүректің жиырылуына жауапты, көлемді миокард – бұлшықетті ұлпаның астында жатыр. Жүректің сыртқы қабаты эпикардия деп аталады, ал жүрек перикардия деп аталатын талшықты қаппен қоршалған, оның ішінде аз мөлшерде сұйықтық бар.
Innermost layer of tissue lining the chambers of the heart
The endocardium (: endocardia) is the innermost layer of tissue that lines the chambers of the heart. Its cells are embryologically and biologically similar to the endothelial cells that line blood vessels. The endocardium also provides protection to the valves and heart chambers. The endocardium underlies the much more voluminous myocardium, the muscular tissue responsible for the contraction of the heart. The outer layer of the heart is termed epicardium and the heart is surrounded by a small amount of fluid enclosed by a fibrous sac called the pericardium.
Функция
Эндокард, негізінен эндотелийлік жасушалардан тұрады, миокардтың жұмысын бақылайды. Бұл модуляциялық рөл миокардтың жиырылуын реттейтін гомеометриялық және гетерометриялық механизмдерден бөлек. Сонымен қатар, миокард (жүрек бұлшық еті) капиллярларының эндотелийі, кардиомиоциттерге (жүрек бұлшық еті жасушаларына) тығыз жанасқан күйде орналасқан, осы модуляциялық рөлге қатысады. Осылайша, жүрек эндотелийі (эндакард эндотелийі де, миокард капиллярларының эндотелийі де) жүректің эмбрионда да, ересек жасында да дамуын бақылайды, мысалы гипертрофия кезінде. Сонымен қатар, жүрек эндотелийі кардиомиоциттің жиырылуын және электрофизиологиялық ортасын реттейді. Эндокард эндотелийі қан-жүрек тосқауылы ретінде де әрекет ете алады (қан-ми кедергісіне ұқсас), осылайша кардиомиоциттерге орта болған жасушадан тыс сұйықтықтың иондық құрамын бақылайды.
The endocardium, which is primarily made up of endothelial cells, controls myocardial function. This modulating role is separate from the homeometric and heterometric regulatory mechanisms that control myocardial contractility. Moreover, the endothelium of the myocardial (heart muscle) capillaries, which is also closely appositioned to the cardiomyocytes (heart muscle cells), is involved in this modulatory role. Thus, the cardiac endothelium (both the endocardial endothelium and the endothelium of the myocardial capillaries) controls the development of the heart in the embryo as well as in the adult, for example during hypertrophy. Additionally, the contractility and electrophysiological environment of the cardiomyocyte are regulated by the cardiac endothelium. The endocardial endothelium may also act as a kind of blood–heart barrier (analogous to the blood–brain barrier), thus controlling the ionic composition of the extracellular fluid in which the cardiomyocytes bathe.
Клиникалық маңызы
Миокард инфаркты кезінде миокардтың ишемиясы эндокардтан басталып, эпикардқа дейін созылуы мүмкін, соның салдарынан бүкіл жүрек қабырғасы зақымдалады ("трансмуралды" инфаркт). Аз кеңейген инфаркттар көбінесе "субэндокардтық" болып келеді және эпикардқа әсер етпейді. Жедел жағдайда субэндокардтық инфаркттар трансмуралды инфаркттардан қауіптірек, себебі олар зақымдалған миоциттердің шекаралық аймағымен қоршалған өлі тіндер аймағын құрайды. Бұл зақымдалған аймақ импульстарды баяу өткізеді, нәтижесінде жүрек ырғағы бұзылады. Зақымдалған аймақ үлғаюы немесе кеңеюі мүмкін, бұл өмірге қауіпті жағдайға әкелуі мүмкін. Созылмалы жағдайда трансмуралды инфаркттар бұлшық еттерге келтірген үлкен зақымға және жүрек қабырғасындағы жарақаттың көбеюіне байланысты қауіптірек, бұл систолалық жиырылу қабілетінің нашарлауына, диастолалық босаңсудың нашарлауына және жарылу мен тромб пайда болу қаупінің артуына алып келеді. Деполяризация кезінде импульс эндокардтан эпикардқа, ал реполяризация кезінде импульс эпикардтан эндокардқа жүзеге асырылады. Жұқпалы эндокардит кезінде эндокард (әсіресе жүрек клапандарын жабатын эндокард) бактериялардың әсеріне ұшырайды.
In myocardial infarction, ischemia of the myocardium starts at the endocardium and might extend up to the epicardium, disrupting the entire heart wall ("transmural" infarction). Less extensive infarctions are often "subendocardial" and do not affect the epicardium. In the acute setting, subendocardial infarctions are more dangerous than transmural infarctions because they create an area of dead tissue surrounded by a boundary region of damaged myocytes. This damaged region will conduct impulses more slowly, resulting in irregular rhythms. The damaged region may enlarge or extend and become more life threatening. In the chronic setting, transmural infarctions are more dangerous due to the greater amount of muscular damage and the development of scar tissue leading to impaired systolic contractility, impaired diastolic relaxation, and increased risk for rupture and thrombus formation. During depolarization the impulse is carried from endocardium to epicardium, and during repolarization the impulse moves from epicardium to endocardium. In infective endocarditis, the endocardium (especially the endocardium lining the heart valves) is affected by bacteria.