Жасыл көгершін (Chalcophaps indica) – тропикалық және субтропикалық Азияда кең таралған, көбейткіш құс. Тамыл Наду штатының нышаны. Сипаттамасы және тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Bird species
Зерделі көгершін немесе жалпы зерделі көгершін (Chalcophaps indica), сондай-ақ Азиялық зерделі көгершін және сұр бас киімді зерделі көгершін деп те аталады, Үнді субконтинентінің тропикалық және субтропикалық аймақтарында және Оңтүстік-Шығыс Азияда кең таралған, көбейетін көгершін. Бұл көгершін жасыл көгершін және жасыл қанатты көгершін деген аттармен де белгілі. Жалпы зерделі көгершін – Үндістанның Тамил Наду штатының мемлекеттік құсы. Тынық мұхиты зерделі көгершіні мен Стефан зерделі көгершіні бұрын бір түр деп есептелген.
The emerald dove or common emerald dove (Chalcophaps indica), also called Asian emerald dove and grey capped emerald dove, is a widespread resident breeding pigeon native to the tropical and subtropical parts of the Indian Subcontinent and Southeast Asia. The dove is also known by the names of green dove and green winged pigeon. The common emerald dove is the state bird of the Indian state of Tamil Nadu. The Pacific emerald dove and Stephan's emerald dove were both considered conspecific.
Таксономия
1743 жылы ағылшын табиғаттанушысы Джордж Эдвардс "Сирек Құстардың Табиғи Тарихы" атты еңбегінде қарапайым зөбәржәт көгершінінің суреті мен сипаттамасын жариялады. Ол бұл құсқа "Green Wing'd Dove" деген ағылшынша атау берді. Оның суреті Лондонның Ротерхит ауданындағы саудагердің үйіндегі тірі құстан салынған. Эдвардсқа көгершіннің Шығыс Үндістаннан келгені айтылды. 1758 жылы швед табиғаттанушысы Карл Линней "Systema Naturae" еңбегінің оныншы басылымын жаңартқанда, қарапайым зөбәржәт көгершінін барлық көгершіндермен бірге Columba туысына қосты. Линней қысқаша сипаттама берді, Columba indica есімді екі атауын ойлап тапты және Эдвардстың еңбегіне сілтеме жасады. "Indica" сөзі латын тілінде "үнділік" деген мағынаны білдіреді және Линней оны Шығыс Үндістанды көрсету үшін қолданды. Қазіргі кезде бұл түрді 1843 жылы ағылшын орнитологы Джон Гулд ашқан Chalcophaps туысына жатқызады. Алты түршесі бар: Арқасы мен қанаттары ашық зөңрөңгіл жасыл. Ұшқанда қауырсындары мен құйрығы қара түсті, ал төменгі арқасында кең қара және ақ жолақтар байқалады. Басы мен ішкі бөліктері қою шарапты қызғылт түсті, ал төменгі құрсағы сұрғылт түске дейін өтеді. Көздері қоңыр, мүсізі қызыл, аяқтары мен табандары қызғылт түсті. Еркегінің иықтарында ақ дақ бар, ал анасының басы сұр түсті, мұндай белгі аналықтарда жоқ. Аналықтар көбінесе қоңыр түсті болады және иықтарында сұр дақтар кездеседі. Жасы жетпеген құстар аналықтарға ұқсас, бірақ денесі мен қанаттарында қоңыр жолақтар болады.
In 1743, the English naturalist George Edwards included a picture and a description of the common emerald dove in his A Natural History of Uncommon Birds. He used the English name "Green Wing'd Dove". His drawing was made from a live bird at the home a merchant in Rotherhithe near London. Edwards was told that the dove had come from the East Indies. When in 1758 the Swedish naturalist Carl Linnaeus updated his Systema Naturae for the tenth edition, he placed the common emerald dove with all the other pigeons in the genus Columba. Linnaeus included a brief description, coined the binomial name Columba indica and cited Edwards's work. The specific epithet indica is Latin for "Indian" and is used by Linnaeus to denote the East Indies. The species is now placed in the genus Chalcophaps that was introduced by the English ornithologist John Gould in 1843. Six subspecies are recognised: The back and wings are bright emerald green. The flight feathers and tail are blackish, and broad black and white bars show on the lower back in flight. The head and underparts are dark vinous pink, fading to greyish on the lower belly. The eyes are dark brown, the bill bright red and legs and feet rufous. The male has a white patch on the edge of the shoulders and a grey crown, which the female lacks. Females will tend to have a browner complexion with a grey mark on the shoulder. Immature birds resemble females but have brown scallops on their body and wing plumage.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Бұл тропикалық ормандарда, сондай-ақ тығыз, ылғалды орманды жерлерде, шаруашылықтарда және мангр тоғайларында көп кездесетін түр. Ол ағаштарда 5 метрге дейін биіктікте қарапайым талдан жасалған ұя салады және екі құмырсқа түсті жұмыртқа туады.
This is a common species in tropical forests and similar dense wet woodlands, farms and mangroves. It builds a scant stick nest in a tree up to five metres and lays two cream coloured eggs.
Мінез-құлық және экология
Зерделі көгершіндер көбінесе жеке, жұптап немесе шағын топтарда кездеседі. Олар көбінесе жерде болады, жиі жерге түскен жемістерді іздейді және ұйықтағанда ғана ағаштарда аз уақыт өткізеді. Олар көптеген түрлі өсімдіктердің тұқымдарын және жемістерін жейді, көбінесе жабайы және адамға жақын болады. Олар сирек кездеседі және әдетте азық іздеу кезінде кішкентай топтарда немесе жұптарда табылса, ресурстарға бай аймақтарда шағын топтар өздерінің аумағын қорғайды. Олардың ұшуы жылдам және тікелей, қанаттарын реттеліп соғады, ал қанаттың кез келген жерінде күрт қозғалыс жасайды, бұл көгершіндерге тән. Олар көбінесе өте тығыз орман арасында төмен ұшады, бірақ алаңдағанда ұшудың орнына жүре беруге бейім. Орман ішінде ұшқанда олар өте шебер маневр жасайды. Ұшқанда олардың қанат астындағы бөлігі сары түсті, ал ұшу қауырсындарының түсі кездіктей болады. Олардың дауысы – шамамен алты-жеті қайталап естілетін, бірте-бірте күшейіп, баяулап төмендейтін жұмсақ, сыңсыған дыбыс. Сондай-ақ, олар мұрыннан шығаратын "ху-ху-хун" деген дыбыс та шығарады. Көгершіндер жұптасу кезінде еркектер билеп жүгіріп көрсетеді.
Emerald doves usually occur singly, pairs or in small groups. They are quite terrestrial, often searching for fallen fruit on the ground and spending little time in trees except when roosting. They eat seeds and fruits of a wide variety of plants and are generally tame and approachable. They are rare and are usually found foraging in small groups or pairs. If there's a resource rich area, small groups will maintain a territory. Its flight is fast and direct, with the regular beats and an occasional sharp flick of the wings which are characteristic of pigeons in general. It often flies low between the patches of dense forest it prefers, but when disturbed will frequently walk away rather than fly. They are particularly good weavers when flying through forests. When flying they expose a buff underwing and a chestnut colour of their flight feathers. The call is a low soft moaning cooing consisting of about six to seven coos starting quietly and rising. They also call a nasal "hoo hoo hoon". Males perform a bobbing dance during courtship.