Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық суретші және пианист (1924–1986)
Оңтүстік Африкалық балет бишісі
Irish painter and pianist (1924–1986)
the South African ballet dancer
Десмонд Дойл (1924–1986) – ирландиялық суретші және кәсіби пианист, оның балалары (Эвелин, Морис, Ноэль, Джон, Кевин және Дермот) Ирландия балаларға қатыгездіктің алдын алу қоғамының (ISPCC) қамқорлығына берілді.
Desmond Doyle (1924–1986) was an Irish painter and professional pianist, whose children (Evelyn, Maurice, Noel, John, Kevin, and Dermot) were taken into the custody of the Ireland Society for the Prevention of Cruelty to Children (ISPCC).
Өмірбаян
1953 жылғы 26 желтоқсанда, Сент-Стефан күні Шарлотта Дойл Десмондтың туысымен қашып кетіп, алты баланы Фатима Мансингс атты қоғамдық тұрғын үй кешенінде көршілеріне қалдырды. Анасының әжесі балаларға күтім жасауды ұсынды, бірақ Десмонд ашуланып, балаларының онымен қарым-қатынас жасауына рұқсат бермеді. Жұмыссыз және жұмыс іздеп жүрген ол балаларына күтім жасау үшін ешкімге ақы төлей алмады және ISPCC-ге жүгінді, олар балаларды өнеркәсіптік мектептерге орналастырды. Дойлға балалар өзі күтімге ала алатынша сол жерде қалуына кеңес берілді. Эвелин Хай-Парк монастырына жіберілді. Оның бес інісі Ұлдар өнеркәсіптік мектебіне жіберілді. Дойл балаларына үй салу үшін жеткілікті ақша табу үшін Англияға жұмыс іздеуге кетті. Сол жерде ол Джесси Пауэрс (Каннингем) есімді үй иесімен танысты, ол кейін онымен бірге Ирландияға оралды. 1955 жылы елге оралғаннан кейін мемлекет балаларын әке мен ананың жазбаша рұқсатынсыз қайтарудан бас тартты. Анасы табылмай, жалғыз ата-ананың пікірі ескерілмеді және заң бойынша олар 16 жасқа толғанға дейін босатылмады.
On 26 December 1953, Saint Stephen's Day, Charlotte Doyle ran off with Desmond's cousin, leaving the six children with neighbors in Fatima Mansions, a public housing complex. The maternal grandmother offered to care for the children but Desmond was angry and refused to let his children have anything to do with her. Unemployed and looking for work he was unable to pay someone to care for his children and turned to ISPCC who placed the kids in industrial schools. Doyle had been advised the children could stay until he could care for them himself. Evelyn was sent to High Park Convent. Her five brothers were sent to the Boys Industrial School. Doyle left to find work in England to earn enough money to set up a home for his children. While there, he met Jessie Powers née Cunningham, who was his landlady and who later accompanied him back to Ireland. Upon returning in 1955, the State refused to give his children back without written permission from both the father and mother. Since the mother could not be located, the wishes of one parent acting alone did not count and the law stated they would not be released until they reached the age of 16.
Балаларды оған қайтару науқаны
1954 жылдың күзінде туған еліне оралғаннан кейін Дойл балаларының қайтарылуы үшін өтініш жасады. Бірақ үкімет балалардың ең жақсы мүддесін қарастыра отырып, оның өтінішін қабылдамады. Одан кейін ол оларды қайтарып алу үшін сот арқылы күресті, бұл 1941 жылғы Ирландия балалар заңының ережелерін күштен шығаруды қажет етті. Аталған заң анасы тірі болған жағдайда, оның жазбаша рұқсаты болмаса, әкесіне балаларына қарауға рұқсат бермейтін. Дойл Ирландия Жоғарғы Сотында қарастырылған бір іске қатысты, онда Балалар заңы Ирландия Конституциясының бірнеше баптарына қайшы келеді деп мәлімделді. 1955 жылдың желтоқсан айында Жоғарғы Сот Десмонд Дойлдің пайдасына шешім шығарып, балаларды оған қайтаруды және сот шығындарын үкімет төлеуге міндеттелді.
Upon his return to his homeland in the autumn of 1954, Doyle petitioned for the return of his children. Nevertheless, the government denied his request, citing the best interests of the children. He subsequently fought a legal battle to regain custody of them, which required overturning the provisions of the Irish Children Act, 1941. This law prevented a father from caring for his own children in the absence of their mother if she was living unless she gave written permission for him to do so. Doyle became involved in a case presented before the Irish Supreme Court in which it was claimed that the Children's Act contravened several sections of the Irish Constitution. In December 1955, the Supreme Court ruled in favor of Desmond Doyle, and ordered that the children be returned to him and that his court costs were to be reimbursed by the government.
Дау
Көп жылдар өткен соң, Дойлдың ең үлкен қызы Эвелин туған анасымен байланысқа шықты. Ол туысымен қайта үйленіп, екінші отбасын құрған екен. Шарлотта Дезмондты қатыгез және алкоголик деп сипаттап, оның зорлық-зомбылыққа беріліп, жыныстық шабуылдар жасағанын және ашумен сөйлегенін мысалдармен түсіндірді. Жартылай туған бауырлары Шарлоттаның зорлық оқиғасынан кейін сол күні үйден қашқанын және өміріне қауіптеніп, ғимараттан шығып кеткенін еске алды, бұл Эвелиннің Шарлоттаның тыныш түрде есіктен шығып, көшенің ар жағына өткені туралы естелігімен зерттеседі. Шарлоттаның екінші отбасынан туған қызы Энн Уолш Дезмондтың анасын есінен танытқанша ұрып-соққанын және оны қайтадан есіне келтіру үшін үстіне суық су шашқандарын айтты. Дойлдың үш баласы аналарының ұрылғанын мойындады. Екінші естелігінде Эвелин әкесінің алкоголик екенін және ата-анасы арасындағы қатты дау-жанжалды есіне алғанын, бірақ "пәтердегілердің бәрі бір-біріне айқайлап, аяқтандыратын" деді. Эвелин өсіп келе жатып жиі үйден қашып кетуге тырысқанын және әкесі оның дүкеннен ұрлық жасады деп ойлағанда, еденнен тұруға күші жетпейтінше ұрып-соққанын еске алды.
Years later, the oldest Doyle, Evelyn, contacted her birthmother. She had remarried the cousin and started a second family. Charlotte described Desmond as abusive and an alcoholic, giving examples of him engaging in violent burst of aggression, sexual assaults and tirades. Half siblings remembered being told Charlotte left that day after a violent episode and in fear for her life she ran out of the building, a stark contrast to Evelyn's memory of Charlotte walking calmly out the door and across the street. Ann Walsh, daughter of Charlotte from the second family recounted an occasion Desmond beat her mother unconscious and had to throw cold water over her to bring her round. Three of the Doyle siblings conceded with the memory that their mother had been beaten. In her second memoir Evelyn admitted her father was an alcoholic and remembered loud arguments between her parents but said: " everyone in the flats shouted and roared at each other.". Evelyn also admitted to frequently attempting to run away growing up and recalling one instance of her father hitting her until she was too weak to get off the floor when he thought she had shoplifted.
Жазбаша есептер
Жоғарғы Соттың шешіміне дейін болған оқиғалар "Эвелин: Шын оқиға" кітабында баяндалған. Бұл оқиға "Шаңғы және жасыл ленталар: Әдемі естеліктер" (2003, Free Press, Нью-Йорк) деген атпен да жарық көрді. Дойлдардың өмірі мен Жоғарғы Сот шешімінен кейінгі Эвелиннің өмірін сипаттайтын оның жалғасы "Эвелин" бестселлерінің жалғасы "Nothing Green" (2004, Orion Publishing Group, Лондон) деп шығарылды.
The events leading up to the Supreme Court's decision were recounted in the book Evelyn: A True Story. The story was also published as Tea and Green Ribbons: A Memoir (2003, Free Press, New York). Her sequel describing the Doyles' life and Evelyn's life after the Supreme Court decision was published as Nothing Green: The Sequel to the Bestselling "Evelyn" (2004, Orion Publishing Group, London).
Оқиғаларға негізделген фильм
Бұл оқиғалардың өте көркемделген баяндамасы «Эвелин» (2002) фильмінде бейнеленген, онда Пирс Броснан (Дезмонд рөлінде), Джулианна Маргулис, Софи Вавассер, Стивен Риа, Эйдан Куинн және Алан Бейтс түскен, ал режиссері Брюс Бересфорд. Фильмде нақты өмірдегі алты баланың орнына тек үш бала – Эвелин және екі бауыр (Морис және Дермот) көрсетілген, сондай-ақ Англиядағы немесе Джесси Пауэрсқа қатысты эпизодтар жоқ.
A highly fictionalised account of these events has been recorded in the film Evelyn (2002), starring Pierce Brosnan (who plays Desmond), Julianna Margulies, Sophie Vavasseur, Stephen Rea, Aidan Quinn and Alan Bates and directed by Bruce Beresford. The film only showed three children, Evelyn and two brothers (Maurice and Dermot), instead of all six of the real life family's children, and involved no period in England or Jessie Powers.