Женерал-фельдмаршал Джон Дилл: Британ офицері мен дипломатының өмірі мен қызметі
John Dill
Жон Грир Дилл – британ әскер офицері, дипломат (1881-1944). Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстардағы қызметі, Ұлыбритания армиясының бас штабындағы рөлі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армия офицері және дипломат (1881–1944)
British Army officer and diplomat (1881–1944)
Филд-маршал сэр Джон Грир Дилл (25 желтоқсан 1881 – 4 қараша 1944) – Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда қызмет еткен британдық армияның жоғары шенді офицері. 1940 жылдың мамыр айынан 1941 жылдың желтоқсанына дейін ол Британ армиясының кәсіби басшысы, Императорлық Бас штабтың бастығы болды, содан кейін Вашингтон қаласында британдық Бірлескен штаб миссиясының бастығы және Біріккен Бас штабтардағы британдық аға өкілі қызметін атқарды.
Field Marshal Sir John Greer Dill, (25 December 1881 – 4 November 1944) was a senior British Army officer with service in both the First World War and the Second World War. From May 1940 to December 1941 he was the Chief of the Imperial General Staff, the professional head of the British Army, and subsequently served in Washington, D. C., as Chief of the British Joint Staff Mission and then Senior British Representative on the Combined Chiefs of Staff.
Ерте өмір
1881 жылы 25 желтоқсанда Ирландияның сол кездегі бөлігі болған Армағ графтығының Лурган қаласында туған Джон Грир Диллдің әкесі, оның да аты Джон еді (және кіші Джон он екі жасқа толғанда қайтыс болды), жергілікті банк директоры болды, ал анасы – Джейн. Екі ата-анасының қайтысынан кейін "Джон мен оның әпкесі олардың туысы, пастор Джозеф Грунди Бертонның қамқорлығында қалды". Дилл әрдайым қарулы күштерде мансап жасауды жоспарлаған, сондықтан ол әпкесі Николина Фрэнсиспен бірге 1887 жылдан 1889 жылға дейін Белфаст метедист колледжіне қатысты. Содан кейін ол Англияның Глостерширдегі Челтенхам колледжінде және Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде білім алды. Тарихшы Ричард Доэртидің сөзіне сүйенсек, Диллдің Сандхерстегі мінез-құлқы "үлгілі" болған, бірақ "кейіннен ол танымал болатын ерекше дарынының ешқандай белгісі көрінбеді және оның бағалары орташа деңгейде болды".
Born in Lurgan, County Armagh, then part of Ireland, on 25 December 1881, John Greer Dill's father, also named John, (and who died when the younger John was just twelve years old) was the local bank manager and his mother, Jane, With the death of both parents, "John and his sister were then cared for by an uncle, the Reverend Joseph Grundy Burton". Always intended for a career in the armed forces, Dill, along with his sister, Nicolina Frances, attended the Methodist College Belfast, from 1887 to 1889. This was followed by his education at Cheltenham College in Gloucestershire, England and the Royal Military College at Sandhurst. According to historian Richard Doherty, Dill's conduct at Sandhurst were "exemplary" although there "were no indications of the outstanding intelligence for which he would later be noted and his marks were described as mediocre".
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай, және қысқа уақыт бойы Оңтүстік команда штабында қызмет еткеннен кейін, Дилл 25-ші бригаданың бригад майоры болды, ол 8-ші дивизияның құрамында болды. Британдық экспедициялық корпусымен (BEF) бірге Батыс майданға жіберілді, және соғыс аяқталғанға дейін онда қызмет етті. 1915 жылы Неув-Шапель шайқасына қатысты, содан кейін "Еңбегі үшін" орденімен марапатталды. 1916 жылы мамыр айында майор болып тағайындалған Дилл 55-ші (Батыс Ланкашир) дивизиясы мен Канада корпусының бас штабында қызмет етті. 1917 жылдың қаңтарында 37-ші дивизияның подполковнигі және штаб бастығы (GSO1) болып тағайындалды, және сегіз рет құрметті мақтау қағаздарында есімі аталды. 1918 жылдың көктемінен бастап ол Бас штабтың (GHQ) операциялар бөлімінің бастығы болды, бұл Камбрей шайқасынан кейін фельдмаршал сэр Дуглас Хейгтің көптеген аға офицерлерін жұмыстан босатудан кейін маңызды жоғарылау болды. 1918 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде ол Святого Михаила және Святого Георгия орденінің серігі (CMQ) болып тағайындалды. Ол сондай-ақ қызметі үшін бірқатар шетелдік наградалар алды, оның ішінде Францияның Құрмет легионының офицері, француздық «Круа-де-Герр» ордені, Бельгия Корольдік орденінің командирі, Румыния Корольдік орденінің офицері. 1929 жылы ол Үндістанға жіберілді, ал 1930 жылдың желтоқсанында генерал-майордың тұрақты шеніне көтерілді, содан кейін Штаб колледжіне (бұл үшінші рет болды, бірақ бұл жолы колледждің коменданты ретінде) қайта оралды. Үш жылдан кейін ол Лондонға, Соғыс кеңсесіне Әскери операциялар және барлау директоры болып тағайындалды, және 1936 жылдың 1 қыркүйегіне дейін осы лауазымды атқарды. Басқа лауазымдарымен қатар, ол 1932 жылдың 24 желтоқсанында Шығыс Ланкашир полкінің полковнигінің құрметті лауазымын алды, және өмірінің соңына дейін осы лауазымда болды. 1937 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1937 жылғы Коронация құрметтерінде ол Бат орденінің кавалер-командоры (KCB) болып тағайындалды, содан кейін Олдершот командасының бас офицері болып тағайындалды. 1939 жылдың 1 қазанында генерал шеніне көтерілді (1937 жылдың 5 желтоқсанына дейін шенділік сақталды). Дилл Императорлық Бас штабының вице-шефі (және Армия кеңесінің мүшесі) болып тағайындалды, сол кездегі премьер-министр Невилл Чемберленмен бірге. 1940 жылдың 27 мамырында Чемберленнің орнын Черчилль басып алғаннан кейін, Дилл Айронсайдты Бас штабтың бастығы (CIGS) ретінде алмастырды. Неміс басқыншылығының қаупіне байланысты Дилл 15 маусымда жаудың жағаға қонған жеріне қарсы химиялық қару қолдануды ұсынған меморандум жазды. Химиялық қаруды алғаш қолдану АҚШ-ты алаңдатып, кек алуға шақыруы мүмкін екенін мойындаса да, ол «біздің ұлттық өмір сүруіміз қауіп төнген кезде, табысқа жетудің ең жақсы мүмкіндігін ұсынатын кез келген құралды қолданудан тартынбауымыз керек» деген қорытындыға келді. Ішкі қорғаныс басқармасы және басқа да басқармалардың қарсылығынан кейін Дилл меморандумды қайтарып алды. Дегенмен, бұл ұсынысты Черчилль 30 маусымда мақұлдады және Корольдік әуе күштеріне қыша газын қолдануға дайындық жүргізуді тапсырды, бірақ нақты қолдану Министрлер кабинетінің шешімімен жүзеге асырылуы керек екенін қосты. және оны Вашингтонға, Д.Колумбияға, өзінің жеке өкілі ретінде жіберді, онда ол британдық бірлескен штаб миссиясының бастығы, содан кейін Біріккен штаб басшыларындағы аға британдық өкілі болды. Дилл дипломатиялық әскери өкіл ретінде үлкен шеберлік танытты. 1943 жылы ғана ол Квебек конференциясы, Касабланка конференциясы, Тегеран конференциясы және Үндістан, Қытай және Бразилиядағы кездесулерге қатысты. Ол сондай-ақ Квебек келісімі бойынша атом бомбасын жасауды қадағалау үшін британдық және американдық үкіметтер құрған Біріккен саясат комитетіне мүше болды. 1944 жылы ол Черчилльдің қолдауын сақтау үшін Генри Хоуленд естелік сыйлығымен марапатталды. АҚШ-та ол екі елдің өкілдері бар штаб басшылары комитетінің жұмыс істеуіне үлкен үлес қосты, көбінесе бірлескен іс-қимылды ынталандырды. Ол әсіресе генерал Джордж Маршаллмен жақын қарым-қатынаста болды, және екеуі де президент Рузвельтке үлкен ықпал етті, ол Диллді «екі еліміздің бірлескен операцияларындағы ерекше келісімдегі ең маңызды тұлға» деп сипаттады.
Shortly after the war began, and after having briefly serving on the staff of Southern Command, Dill became brigade major of the 25th Brigade, part of the 8th Division, which was sent to the Western Front to join the British Expeditionary Force (BEF), where Dill would remain for the rest of the war. He was present at the Battle of Neuve Chapelle in 1915 and for which he was later awarded the Distinguished Service Order. During 1916 Dill, promoted in May to major, served on the General Staff of the 55th (West Lancashire) Division and Canadian Corps, before being promoted to Lieutenant Colonel and Chief of Staff (GSO1) of the 37th Division in January 1917. and had been mentioned in despatches eight times. From the spring of 1918 he was Head of Operations at GHQ, an important promotion after the sacking of many of Field Marshal Sir Douglas Haig's senior staff following the Battle of Cambrai. He was appointed a Companion of the Order of St Michael and St George (CMG) in the 1918 New Year Honours. He also received a number of foreign decorations for his service, including the Officer of the Legion of Honour, the French Croix de guerre, Commander of the Order of the Crown of Belgium, Officer of the Order of the Crown of Romania. In 1929 he was posted to India and in December 1930 was promoted to the permanent rank of major general before returning to appointments at the Staff College (for in fact the third time but this time as the college's commandant). After three years there he went to the War Office in London as Director of Military Operations and Intelligence, holding that post until 1 September 1936. Alongside his other positions, he was appointed to the largely honorary role of Colonel of the East Lancashire Regiment on 24 December 1932, a position he held until his death. holding the post until 1937. He was knighted in the 1937 Coronation Honours with his promotion to Knight Commander of the Order of the Bath (KCB), and he was then appointed General Officer Commanding, Aldershot Command. He was promoted to general on 1 October 1939 (with seniority backdated to 5 December 1937). Dill was appointed Vice Chief of the Imperial General Staff (and a member of the Army Council), under Ironside, by the then Prime Minister Neville Chamberlain. On 27 May 1940, after Chamberlain had been replaced by Churchill, Dill replaced Ironside as CIGS. Faced with the prospect of a German invasion, Dill produced a memorandum on 15 June advocating the use of chemical warfare against an enemy landing. Although acknowledging that first use of chemical weapons would alienate the United States and invite retaliation, he concluded that "at a time when our National existence is at stake we should not hesitate to adopt whatever means appear to offer the best chance of success." After criticism from the Director of Home Defence and other offices Dill withdrew the memorandum. Nevertheless, the proposal was largely endorsed by Churchill on 30 June and it was ordered that the Royal Air Force begin preparations for deploying mustard gas, although he added that actual employment would need to be ordered by Cabinet. and posted him to Washington, D. C. as his personal representative where he became Chief of the British Joint Staff Mission, then Senior British Representative on the Combined Chiefs of Staff. Dill showed a great flair as a diplomatic military presence. In 1943 alone he attended the Quebec Conference, the Casablanca Conference, the Tehran Conference and meetings in India, China and Brazil. He also served on the Combined Policy Committee set up by the British and United States governments under the Quebec Agreement to oversee the construction of the atomic bomb. He was awarded the Henry Howland Memorial Prize in 1944, in part to ensure his continued favour with Churchill. In the United States he was immensely important in making the Chiefs of Staff committee – which included members from both countries – function, often promoting unity of action. He was particularly friendly with General George Marshall and the two exercised a great deal of influence on President Roosevelt who described Dill as "the most important figure in the remarkable accord which has been developed in the combined operations of our two countries".
Өлім
Дилл 1944 жылдың қарашасында апластикалық анемиядан қайтыс болғанға дейін Вашингтонда қызмет етті. Оның қосылу рәсімі оның кәсіби және жеке өмірінде қалған үлкен құрмет пен ықыласқа сай болды. Еске алу рәсімі Вашингтон Ұлттық шіркеуінде өтті, ал процессия жолы бойында мыңдаған сарбаздар тұрды, содан кейін ол Арлингтон Ұлттық зиратына жерленді, онда қабір басында қарапайым тиын болды. Көзі куәгер болған адам: "Мен ешқашан соншама көп адамның қайғыдан осылай дірілдегенін көрген емеспін. [Генерал Джордж] Маршаллдың беті шынымен қайғыға толы еді". Ол американдық Бірлескен штабтар басшылығында қатты сағынылды, олар британдық әріптестеріне жылы көңіл айту хабарламасын жолдады:
Dill served in Washington until his death from aplastic anaemia in November 1944. His funeral arrangements reflected the great professional and personal respect and affection that he had earned. A memorial service was held in Washington National Cathedral and the route of the cortege was lined by some thousands of troops, following which he was interred in Arlington National Cemetery, where a simple service was conducted at the graveside. A witness recorded that "I have never seen so many men so visibly shaken by sadness. [General George] Marshall's face was truly stricken ". He was sorely missed by the American Joint Chiefs of Staff, who sent a warm message of condolence to their British colleagues:
Дилл 1944 жылы қайтыс болғаннан кейін АҚШ Армиясының Еңбек Есімдік медалімен марапатталды. Диллдің қабіріндегі атты мүсін зираттағы жалғыз екі мүсіннің бірі, екіншісі генерал-майор Филип Керниге арналған.
Dill was posthumously awarded the American Army Distinguished Service Medal in 1944 The equestrian statue on Dill's grave is one of only two at the cemetery, the other is Major General Philip Kearny's.