Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2002 жылы түсірілген Элия Сулейманның «Құдайдың араласуы» (يد إلهية) фильмі – палестиналық режиссер Элия Сулейманның 2002 жылғы туындысы, оны сюрреалистік қара комедия деп атауға болады. Фильм көбінесе өзара байланысты шағын эпизодтардан тұрады, бірақ негізінен Назаретте тұратын палестиналықтың күнін көрсетеді, оның сүйіктісі Батыс жағалаудағы Рамалла қаласында, бірнеше бекеттен өтеуге мәжбүр. Бір лирикалық сахнада күн көзілдірігін киген палестиналық әйел (Манал Хадер сомдады) бейнеленеді, оның қасынан өтуі ғана емес, оның үңілуі де Израиль әскери бекеттерінің құлауына себеп болады. Режиссер фильмде басты рөлде, сөйлейтін де, эмоция білдіретін де емес, үнсіз кейіпкер ретінде танылады, оның ойыны Бастер Китон, Джим Джармуш және Жак Татидің туындыларымен салыстырылады. Фильмде диалогтың аз қолданылуы, баяу темп және кейіпкерлердің мінез-құлқының қайталануы ерекше көзге түседі.
2002 film by Elia Suleiman
Divine Intervention (يد إلهية) is a 2002 film by Palestinian director Elia Suleiman, which may be described as a surreal black comedy. The film consists largely of a series of brief interconnected sketches, but for the most part records a day in the life of a Palestinian living in Nazareth, whose girlfriend lives several checkpoints away in the West Bank city of Ramallah. One lyrical section features a sunglasses clad Palestinian woman (played by Manal Khader) whose passing by not only distracts all eyes, but whose gaze causes Israeli military checkpoint towers to crumble. The director features prominently as the film's silent, expressionless protagonist in a performance that has been compared to the work of Buster Keaton, Jim Jarmusch and Jacques Tati. The film is noted for its minimal use of dialogue, its slow pace and repetition in behavior by its characters.
Сюжет
Назаретте Санта Клаус балалардан қашады, себебі оның себетінен сыйлықтар төгіліп жатыр. Ол жараланған және Қорқыт тауының басындағы францискан шіркеуінің қираған қалдықтарына сүйеніп тұр. Такси жүргізушісі көшеде келе жатып таныс беттерге қарғыс айтады. Көршілер ұсақ-түйек нәрселерге таласады. Палестиналық жұбай көлікте кездеседі. Тағы да дауласқан көршілер. Турист израильдік полицейден жол сұрайды. Полицей өзі көмектесе алмай, көлігінің артынан баулы палестиналық тұтқынды шығарып әкеледі. Палестиналық оған үш түрлі бағытты көрсетеді. Жұбайлар қайтадан көлікке отырады. Ер (Е.С.) Ясир Арафаттың суреті салынған қызыл шарды үрлейді. Ол оны израильдік бекетке жақын жерде жібереді. Израильдік сарбаз оны атып түсіруге дайын тұрады, бірақ әріптесі тоқтатады. Осы алабұдында жұбайлар бекеттен бірге өте алады. Шар Иерусалим қаласының үстімен ұшып, ақырында Қаба тасының үстіне қонады. Түнде жұбайлар қайтадан көлікте. Ертесі күні таңда бес израильдік ер адам күрделі би қозғалыстарын жаттықтырады. Олар қарулы, хореограф офицердің басшылығымен палестиналық әйелге ұқсас нысаналарға қайта-қайта оқ атып жатыр. Нысаналардың бірі құламай қалғанда, нағыз палестиналық әйел (нысаналар сияқты киінген) пайда болады. Офицер оған оқ атуға бұйрық береді. Табиғаттан тыс құбылыспен ол өзінің айналасындағы оқтарды жинап, жерден көтеріледі. Оқтар оның басына тікенді тәж құрайды, содан кейін ол оларды жерге тастайды. Ол ай тәрізді әшекейленген жұлдыздар мен тастарды қолданып, офицерден басқа барлығын өлтіреді. Израильдіктерге көмекке тікұшақ келеді, бірақ әйел Палестинаның суреті салынған қалқанды лақтырып, оны да оңай жояды. Би хореографы әлсіздікпен қарап тұрады, ал әйел жоғалып кетеді. Фильм соңында әкесі мен анасы қысымды қазанда пісірілген тамақты қадағалайды.
In Nazareth, Santa Claus runs away from children as gifts fall from his basket. He's been stabbed and leans against the ruin of a Franciscan chapel atop Mount Fear. A taxi driver curses familiar faces as he drives through the streets. Neighbors bicker over small stuff. A Palestinian couple meets in a car. More bickering neighbors. A tourist asks an Israeli policeman for directions. Unable to help her himself, the policeman brings out a blindfolded Palestinian prisoner from the back of his van. The Palestinian tells her three different possible routes. The couple is in the car again. The man (E. S.) blows up a red balloon with the face of Yasser Arafat drawn on it. He releases it near an Israeli checkpoint. An Israeli soldier is about to shoot it down but his comrade stops him. In the confusion, the couple are able to drive through the checkpoint together. The balloon floats across Jerusalem, eventually settling against the Dome of the Rock. At night, the couple again in a car. The next morning, five Israeli men practice an elaborate sequence of dance like moves. Armed with guns, they repeatedly fire at targets painted like a Palestinian woman under the direction of a choreographer officer. When one of the targets fails to fall to the ground, a real Palestinian woman (dressed like the targets) appears. The officer instructs his men to fire at her. In a supernatural feat, she gathers their bullets in the air around her and rises from the ground. The bullets form a crown of thorns around her head until she lets them fall to the ground. She then uses crescent adorned stars and rocks to kill all but the officer. A helicopter appears to reinforce the Israelis, which the woman also easily destroys throwing a sheld with the form of Palestine. The dance choreographer watches helplessly and the woman disappears. The film ends with a man and his mother watching their dinner cook in a pressure cooker.
Оскар туралы дау
2002 жылғы Канн кинофестивалінде «Алтын пальма» сыйлығына ұсынылғанына қарамастан, фильмнің «Оскар» сыйлығының «Үздік шетелдік фильм» номинациясына қарастырылуы қызу пікірталас тудырды. 2002 жылдың соңында продюсер Хэмберт Балсан фильмнің АҚШ дистрибьюторына фильмнің «Ең жақсы шетел тіліндегі фильм» номинациясына қатысу мүмкіндігі туралы Кино өнер және ғылым академиясынан сұрағанын мәлімдейтін мәлімдеме жариялауға рұқсат берді. Балсанның сөзіне қарағанда, академия «жоқ» деп жауап берген, себебі «Палестина біздің ережелерімізде мойындалған мемлекет емес». Алайда, академия өкілі Джон Павлик академияның бұл мәселе бойынша ешқандай шешім қабылдамағанын, себебі Сулейман фильмді ұсынбағанын мәлімдеді. «Электрондық Интифада» және басқа да сыншылар академия шешім қабылдады деп санайды және ол саяси факторларға негізделгенін айтады. Фильм келесі жылы «Оскарға» үміткер болды; Павлик Variety журналына «Комитет Палестинаны Гонконгқа қарағандай ерекше жағдай деп қарауға шешім қабылдады. Шетел тіліндегі фильмдер сыйлығының атқару комитетінің мақсаты – мүмкіндігінше көпті қамту» деді.
Despite being nominated for the "Palme d'Or" award at the 2002 Cannes Film Festival, the film's consideration as candidate for Best Foreign Film at the Academy Awards was an occasion for considerable controversy. In late 2002, producer Humbert Balsan authorized the US distributor of the film to release a statement which stated that Balsan had asked the Academy of Motion Picture Arts and Sciences if the film could run for best foreign language picture. According to Balsan, the answer was no, because "Palestine is not a state we recognize in our rules." However, spokesperson John Pavlik states that the Academy had never made a decision on that issue because Suleiman had never submitted his film. Critics like The Electronic Intifada and others, claim that the Academy did make a decision, and that it was based on political considerations. The film was considered for an Oscar the following year; Pavlik told Variety "The committee decided to treat Palestine as an exception in the same way we treat Hong Kong as an exception. It's always the goal of the foreign language film award executive committee to be as inclusive as possible."