Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс математигі Людвиг Георг Элиас Мозес Бибербах (; 4 желтоқсан 1886 – 1 қыркүйек 1982) – неміс математигі және наци.
German mathematician
Ludwig Georg Elias Moses Bieberbach (; 4 December 1886 – 1 September 1982) was a German mathematician and Nazi.
Өмірбаян
Дармштадт маңындағы Годлауда туған ол Гейдельбергте және Геттингенде Феликс Клейннің басшылығымен оқыды, 1910 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Оның диссертациясы "Автоморфтық функциялар теориясы" (Theorie der automorphen Funktionen) деп аталды. 1910 жылы Кенигсбергте приват-доцент, ал 1913 жылы Базель университетінде профессор болып жұмыс істеді. 1915 жылы Франкфурт университетінде, 1921–1945 жылдары Берлин университетінде сабақ берді. Бибербах 1911 жылы Эвклидтік қозғалыстар тобы туралы хабилитациялық диссертация жазды – топтың векторлары Эвклидтік кеңістікті қамтитын трансляциялық ішкі топқа ие болуы қажетті жағдайларды анықтады, бұл Хилберттің 18-ші мәселесін шешуге көмектесті. Ол комплекс анализ және оның математиканың басқа салаларына қолданылуы бойынша жұмыс істеді. Ол бірнеше комплекс айнымалылар динамикасы саласындағы жұмыстарымен танымал, онда ол Фатуға ұқсас нәтижелерге қол жеткізді. 1916 жылы ол Бибербах болжамын айтты, ол холморфтық функцияның ашық бірлік дискісін комплекс жазықтыққа инъективті түрде бейнелеуі үшін функцияның Тейлор қатарының шарттарын анықтады. 1984 жылы Луи де Брангес бұл болжамды дәлелдеді (осы себепті Бибербах болжамы кейде де Брангестің теоремасы деп аталады). Сондай-ақ, кеңістіктік топтар туралы Бибербах теоремасы бар. 1928 жылы Бибербах Иссай Шурмен бірлесіп "Оң квадраттық формалардың Минковски азайту теориясы" атты кітап жазды. Бибербах 1932 жылы Цюрихте өткен Халықаралық математиктер конгресінде баяндама жасады.
Born in Goddelau, near Darmstadt, he studied at Heidelberg and under Felix Klein at Göttingen, receiving his doctorate in 1910. His dissertation was titled On the theory of automorphic functions (Theorie der automorphen Funktionen). He began working as a Privatdozent at Königsberg in 1910 and as Professor ordinarius at the University of Basel in 1913. He taught at the University of Frankfurt in 1915 and the University of Berlin from 1921–45. Bieberbach wrote a habilitation thesis in 1911 about groups of Euclidean motions – identifying conditions under which the group must have a translational subgroup whose vectors span the Euclidean space – that helped solve Hilbert's 18th problem. He worked on complex analysis and its applications to other areas in mathematics. He is known for his work on dynamics in several complex variables, where he obtained results similar to Fatou's. In 1916 he formulated the Bieberbach conjecture, stating a necessary condition for a holomorphic function to map the open unit disc injectively into the complex plane in terms of the function's Taylor series. In 1984 Louis de Branges proved the conjecture (for this reason, the Bieberbach conjecture is sometimes called de Branges' theorem). There is also a Bieberbach theorem on space groups. In 1928 Bieberbach wrote a book with Issai Schur titled Über die Minkowskische Reduktiontheorie der positiven quadratischen Formen. Bieberbach was a speaker at the International Congress of Mathematicians held at Zurich in 1932.
Саясат
Бибербах 1933 жылы Штурмбайтюлинге, 1937 жылы НСДАП-қа қосылды. Ол еврей әріптестерін, соның ішінде Эдмунд Ландау мен оның бұрынғы әріптесі Исай Шурды лауазымдарынан босатуға белсенді түрде қатысты. Сондай-ақ, ол Гестапоның кейбір жақын әріптестерін, мысалы, Джулиуш Шоудерді қамаулауына көмектесті. Бибербахқа тағы бір неміс математигі және антисемит Теодор Вахлен зор әсер етті, ол Бибербахпен бірге "Deutsche Mathematik" ("Неміс математикасы") қозғалысын және сол аттас журналды құрды. Қозғалыстың мақсаты математикадағы "неміс" (бұл жағдайда интуиционистік) стильді қолдау және насихаттау болды. Мысалы, Бибербах "Коши-Гурсат теоремасы немістерде шыдамсыздық тудырады" деп мәлімдеді және бұл абстрактілі ойлау стилінің және "еврей математикасына" тән "шешімділікке" ие болудың көрінісі болды. Бибербах пен Вахленнің неміс математикасы туралы идеясы нацистік Германиядағы ғылыми қауымдастықтағы ғылымға нәсілдік сипат беруге бағытталған кең таралған үрдістің бір бөлігі болды; сондай-ақ "Deutsche Physik", "Неміс химиясы" және "Неміс биологиясы" үшін жалған ғылыми қозғалыстар да болды. 1945 жылы Бибербах нацизмді қолдағандығы үшін барлық академиялық лауазымынан шеттетілді, бірақ 1949 жылы Островский, Бибербахтың саяси көзқарастары математика саласына оның қосқан үлесіне қатысы жоқ деп есептегендіктен, оны Базель университетінде лекция оқуға шақырды.
Bieberbach joined the Sturmabteilung in 1933 and the NSDAP in 1937. He was enthusiastically involved in the efforts to dismiss his Jewish colleagues, including Edmund Landau and his former coauthor Issai Schur, from their posts. He also facilitated the Gestapo arrests of some close colleagues, such as Juliusz Schauder. Bieberbach was heavily influenced by Theodore Vahlen, another German mathematician and anti Semite, who along with Bieberbach founded the "Deutsche Mathematik" ("German mathematics") movement and journal of the same name. The purpose of the movement was to encourage and promote a "German" (in this case meaning intuitionistic) style in mathematics. For example, Bieberbach claimed that "the Cauchy–Goursat theorem arouses intolerable displeasure" in Germans, and was representative of an abstract style of reasoning and "pronounced shrewdness" characteristic of "Jewish mathematics". Bieberbach's and Vahlen's idea of German mathematics was part of a wider trend in the scientific community in Nazi Germany towards giving the sciences racial character; there were also pseudoscientific movements for "Deutsche Physik", "German chemistry", and "German biology". In 1945, Bieberbach was dismissed from all his academic positions because of his support of Nazism, but in 1949 was invited to lecture at the University of Basel by Ostrowski, who considered Bieberbach's political views irrelevant to his contributions to the field of mathematics.