Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ішек қабынуы
bowel inflammation
Ішек қабыну ауруы (ІҚА) – қуық ішек пен жіңішке ішектің қабыну жағдайларының тобы, оның басты түрлері – Крон ауруы және ойық ішек қабынуы (ОІҚ). Крон ауруы жіңішке ішек пен қуық ішекке, сондай-ақ ауызға, қалқанша ішекке, асқазанға және жоғайға әсер етеді, ал ОІҚ негізінен қуық ішек пен тік ішекке әсер етеді.
Inflammatory bowel disease (IBD) is a group of inflammatory conditions of the colon and small intestine, with Crohn's disease and ulcerative colitis (UC) being the principal types. Crohn's disease affects the small intestine and large intestine, as well as the mouth, esophagus, stomach and the anus, whereas UC primarily affects the colon and the rectum.
Белгілері мен симптомдары
Крон ауруы мен қыбық ішек қабынуы (UC) өте әртүрлі болғанына қарамастан, екеуінде де келесі симптомдардың кез келгені болуы мүмкін: іш ауыруы, диарея, тік ішек қан кетуі, жамбас аймағындағы ауыр құрысулар/бұлшық еттердің спазмы және салмақ жоғалту. Анемия – қабынулы ішек ауруының (ҚІА) ең көп кездесетін ішек сыртындағы асқынуы. Оған артрит, пиодерма гангренозум, біріншілік склерозданушы холангит және қалқанша безі емес ауру синдромы (NTIS) жатады. Тераң вена тромбозы (ДВТ) және ұйымдастырылған бронхиолиттің қабыну пневмониясы (BOOP) сияқты байланыстар да хабарланған. Диагноз әдетте нәжістегі қабыну маркерлерін бағалау, содан кейін патологиялық зақымдардың биопсиясымен колоноскопия жасау арқылы қойылады.
In spite of Crohn's and UC being very different diseases, both may present with any of the following symptoms: abdominal pain, diarrhea, rectal bleeding, severe internal cramps/muscle spasms in the region of the pelvis and weight loss. Anemia is the most prevalent extraintestinal complication of inflammatory bowel disease (IBD). Associated complaints or diseases include arthritis, pyoderma gangrenosum, primary sclerosing cholangitis, and non thyroidal illness syndrome (NTIS). Associations with deep vein thrombosis (DVT) and bronchiolitis obliterans organizing pneumonia (BOOP) have also been reported. Diagnosis is generally by assessment of inflammatory markers in stool followed by colonoscopy with biopsy of pathological lesions.
Себептер
Ішек қабыну ауруы (IBD) – иммунологиялық реакциялар мен ішектегі қабынуға алып келетін қоршаған орта мен генетикалық факторлардың өзара әрекеттесуі нәтижесінде пайда болатын күрделі ауру. 2022 жылғы зерттеуде жемістер мен көкөністерді көп мөлшерде тұтыну, өңделген ет және тазартылған көмірсуларды азайту, ал суды ғана пайдалану арқылы гидратациялау, IBD белсенді симптомдарының төмендеу қаупімен байланысты екені анықталды. Дегенмен, жемістер мен көкөністерді көп мөлшерде тұтыну ғана Крон ауруы симптомдарының қаупін азайта алмайды. Тамақтану үрдісінің өрнегі колитке (ішек қабынуына) қауіптілікпен байланысты. Атап айтқанда, салауатты тамақтанудың ең жоғары үштен бір бөлігінде болған адамдарда колитке шағу қаупі 79%-ға төмендеген. Глютенге сезімталдық IBD-де жиі кездеседі және симптомдардың қайталануымен байланысты. Глютенге сезімталдық Крон ауруымен ауырған пациенттердің 23,6%-ында және колитпен ауырған пациенттердің 27,3%-ында анықталды. Көбінесе жануар ақуызына және/немесе қантқа бай диета IBD және симптомдардың қайталану қаупін арттыруы мүмкін.
IBD is a complex disease which arises as a result of the interaction of environmental and genetic factors leading to immunological responses and inflammation in the intestine. A 2022 study found that diets with increased intake of fruits and vegetables, reduction of processed meats and refined carbohydrates, and preference of water for hydration were associated with lower risk of active symptoms with IBD, although increased intake of fruits and vegetables alone did not reduce risk of symptoms with Crohn's disease. Dietary patterns are associated with a risk for ulcerative colitis. In particular, subjects who were in the highest tertile of the healthy dietary pattern had a 79% lower risk of ulcerative colitis. Gluten sensitivity is common in IBD and associated with having flareups. Gluten sensitivity was reported in 23.6% and 27.3% of Crohn's disease and ulcerative colitis patients, respectively. A diet high in protein, particularly animal protein, and/or high in sugar may be associated with increased risk of IBD and relapses.
Қылқан қышқылдары
Жаңа мәліметтер өт қышқылының ІЖБ патогенезіндегі маңызды этиологиялық фактор екенін көрсетеді. ІЖБ-мен ауыратын науқастарда холий қышқылы және хенодеоксихолий қышқылы (олардың конъюгирленген түрлері) сияқты біріншілік өт қышқылының мөлшері артып, литохолий қышқылы және дезоксихолий қышқылы сияқты екіншілік өт қышқылының мөлшері төмендейді. Бірнеше зерттеулер ІЖБ-мен ауыратын науқастардың микробиота құрамының сау адамдардан өзгеше екенін растады. Атап айтқанда, бұл айырмашылық Крон ауруы бар науқастарда ойық ішек қабынуы бар науқастарға қарағанда анық байқалады. ІЖБ-мен ауыратын науқастарда Bifidobacterium longum, Eubacterium rectale, Faecalibacterium prausnitzii және Roseburia intestinalis сияқты пайдалы бактериялардың саны азаяды немесе толығымен жоғалады, ал Bacteroides fragilis, Ruminococcus torques және Ruminococcus сияқты зиянды түрлердің саны көбейеді. Реактивті оттегі түрлері мен реактивті азот түрлерінің белсендірілуі организм жасушалары мен ішек микробиомы үшін тотығу стресіне алып келеді. Нәтижесінде, ІЖБ-де микробиологиялық тепе-теңдіктің бұзылуы, дисбиоз деп аталады, ол микробтардың тотығу стресіне жауап беруіне қатысты функционалдық жолдардың артуымен сипатталады. Бұл тотығу стресі R. gnavus сияқты кейбір түрлердің өсуін ынталандыра алады. А. муцинифила деп аталатын тағы бір мүмкіндік бактериясы ІЖБ дамуына себеп болады және NOD-қа ұқсас рецептор 6 (NLRP6) жетіспейтін адамдарда көбірек кездеседі. R. gnavus және A. muciniphila екеуі де ІЖБ-де көптеп таралған бактериялар. ІЖБ-мен ауыратын науқастарда микробтық антигендерге қарсы антиденелер мен Т-жасушалардың жауабы күшейеді. Ішек микробиомы организмнің иммундық жүйесімен өзара әрекеттесу үшін әртүрлі тәсілдерді қолданады. Мысалы, адамдарда симбиоздық қарым-қатынаста болатын B. fragilis иммундық молекулаларды иммундық жасушаларға сыртқы мембраналы везикулалардың секрециясы арқылы жеткізе алады. Бұл механизм Atg16L1 және NOD2 гендеріне тәуелді классикалық емес аутофагия жолын белсендіре отырып, ІЖБ-де қорғаныш рөлін атқарады. B. thetaiotaomicron ішек иммунитетін реттеу үшін Т-реттеуші жасушалардың (Tregs) дифференциациясын тудырады, осылайша Gata3 және FoxP3 гендерінің экспрессиясын арттырады. Clostridium spp-тің отарлануы Th2 және Th17 жасушаларының дамуын тежейтін RORγT+ FOXP3 Treg жасушаларының жиналуын күшейтеді. Соңында, бұл отарлау Th2 және Th17 жасушаларының жауабын азайтуы мүмкін. Сондай-ақ, F. prausnitzii CD4 және CD8a (DP8α) реттеуші Т-жасушаларын тартады. E. coli Nissle 1917 сальмонелланың және басқа да зиянды бактериялардың өсуін тежеуге қабілетті. Ол бұл патогендердің ішек эпителийлі жасушаларына жабысып, оларға енуіне кедергі келтіреді, бұл ішек қабынуының ықтималдығын айтарлықтай төмендетеді және ІЖБ пайда болуын да болдырмауы мүмкін.
Emerging evidence indicates that bile acids are important etiological agents in IBD pathogenesis. IBD patients have a consistent pattern of an increased abundance of primary bile acids such as cholic acid and chenodeoxycholic acid (and their conjugated forms), and a decreased abundance of secondary bile acids such as lithocholic acid and deoxycholic acid. Several studies have confirmed that the microbiota composition is different in patients with IBD compared to healthy individuals. Specifically, the difference is more pronounced in patients with Crohn's disease than in those with ulcerative colitis. In IBD patients, there is a decrease or absence of beneficial bacteria such as Bifidobacterium longum, Eubacterium rectale, Faecalibacterium prausnitzii, and Roseburia intestinalis, while harmful species like Bacteroides fragilis, Ruminococcus torques, and Ruminococcus are more abundant. The activation of reactive oxygen species and reactive nitrogen species leads to oxidative stress for both host cells and the gut microbiome. Consequently, in IBD, there is a microbial imbalance, known as dysbiosis, characterized by an increase in functional pathways involved in the microbial response to oxidative stress. This oxidative stress can promote the growth of certain species such as R. gnavus. Another opportunistic bacterium called A. muciniphila contributes to IBD development and is more prevalent in individuals lacking NOD like receptor 6 (NLRP6). Both R. gnavus and A. muciniphila are bacterial species that are more abundant in IBD. Patients with IBD often exhibit stronger antibody and T cell responses to microbial antigens. The gut microbiome employs various approaches to interact with the host immune system. For instance, B. fragilis, which is symbiotic in humans, can transfer immune regulatory molecules to immune cells through the secretion of outer membrane vesicles. This mechanism plays a protective role in IBD by activating the non classical autophagy pathway, dependent on Atg16L1 and NOD2 genes. B. thetaiotaomicron induces the differentiation of T regulatory cells (Tregs) to modulate gut immunity, thus increasing the expression of Gata3 and FoxP3 genes. The colonization of Clostridium spp. can enhance the aggregation of RORγT+ FOXP3 Treg cells, which inhibit the development of Th2 and Th17 cells. Ultimately, this colonization could decrease the response of colonic Th2 and Th17 cells. Also F. prausnitzii atteracts atteract CD4 and CD8a (DP8α) regulatory T cells. E. coli Nissle 1917 has the capability to inhibit the growth of Salmonella and other harmful bacteria. It prevents these pathogens from adhering to and invading intestinal epithelial cells, which significantly reduces the likelihood of inflammation in the gut and may also prevent the onset of IBD.
Ішек-қарынның кедергісі бұзылады
Ішек эпителийінің тұтастығының жоғалтуы ЖЖБ-ның маңызды патогендік рөлін атқарады. Иммундық рецепторлар (TLR) арқылы қалыптан тыс сигнал беру нәтижесінде туа біткен иммундық жүйенің дисфункциясы, көптеген патогендермен ортақ молекулаларға иммундық жауапты белсендіретін, IBD колиттерінде және оған байланысты қатерлі ісіктерде жедел және созылмалы қабыну процестеріне себеп болады. Ішек микробиотасының құрамындағы өзгерістер IBD дамуының маңызды қоршаған орталық факторы болып табылады. Ішек микробиотасының зиянды өзгерістері ішек эпителийіне зақым келтіретін қате (бақыланбайтын) иммундық жауапты тудырады. Осы маңызды кедергінің (ішек эпителийінің) бұзылуы микробиотаның одан әрі енуіне мүмкіндік береді, бұл өз кезегінде одан әрі иммундық жауаптарды шақырады. IBD – бұл көп факторлы ауру, бірақ ішек микробиотасына иммундық жауаптың күшеюіне байланысты эпителийлік кедергі функциясының бұзылуына әкеледі.
Loss of integrity of the intestinal epithelium plays a key pathogenic role in IBD. Dysfunction of the innate immune system as a result of abnormal signaling through immune receptors called toll like receptors (TLRs)—which activates an immune response to molecules that are broadly shared by multiple pathogens—contributes to acute and chronic inflammatory processes in IBD colitis and associated cancer. Changes in the composition of the intestinal microbiota are an important environmental factor in the development of IBD. Detrimental changes in the intestinal microbiota induce an inappropriate (uncontrolled) immune response that results in damage to the intestinal epithelium. Breaches in this critical barrier (the intestinal epithelium) allow further infiltration of microbiota that, in turn, elicit further immune responses. IBD is a multifactorial disease that is nonetheless driven in part by an exaggerated immune response to gut microbiota that causes defects in epithelial barrier function.
Окистенуші стресс және ДНК зақымдануы
Перейра және авторлар көптеген зерттеулердің нәтижелерін қарастырып, тотығу стресі мен ДНК зақымдануының ішек қабыну ауруларының (ІҚА) патофизиологиясында маңызды рөл атқаратынын көрсетті. 8-OHdG деңгейімен өлшенген тотығу ДНК зақымдануы ІҚА диагнозы қойылған пациенттерде, салыстыру тобындағы пациенттерге қарағанда, сондай-ақ қабынулы шырышты қабатта қабынусыз шырышты қабатқа қарағанда айтарлықтай жоғары болды. Генетиканы түсінуге үлкен үлес қоскан зерттеулерге этностық топтарды зерттеу (мысалы, Ашкенази еврейлері, ирландтар), отбасылық жинақылық, эпидемиологиялық және егіздер зерттеулері жатады. Молекулалық генетиканың дамуымен генетикалық негізді түсіну, әсіресе соңғы он жылда едәуір кеңейді. ІҚА бойынша ең ірі генетикалық зерттеулердің бірі 2012 жылы жарияланды. Бұл талдау Крон ауруы мен ойық жаралы колиттің вариациясын бұрынғыдан жақсы түсіндірді. Нәтижелерге сәйкес, шартты микробиоталар ІҚА кезінде патоген сияқты әрекет ететіндей өзгереді. Басқа зерттеулер ІҚА-мен байланысты гендердегі мутациялар жасушалық қызметке және микробиоммен өзара әрекеттесуге кедергі келтіріп, қалыпты иммундық жауапты қамтамасыз ететінін көрсетті. Көптеген зерттеулер микроРНК дисрегуляциясының ІҚА-мен байланысты екенін және колоректальды қатерлі ісіктің дамуына ықпал ететінін анықтады. 2020 жылға қарай, ІҚА науқастарының биопсиялық материалында терапиялық мақсаттарды іздеу үшін шағын консорциум бір жасушалық РНК тізбектеуін бастады.
Pereira et al. reviewed evidence from numerous studies indicating that oxidative stress and DNA damage likely have a role in the pathophysiology of IBD. Oxidative DNA damage as measured by 8 OHdG levels was found to be significantly increased in patients with IBD compared to control patients, and in inflamed mucosa compared with non inflamed mucosa. Research that has contributed to understanding of the genetics include studies of ethnic groups (e. g., Ashkenazi Jews, Irish), familial clustering, epidemiological studies, and twin studies. With the advent of molecular genetics, understanding of the genetic basis has expanded considerably, particularly in the past decade. One of the largest genetic studies of IBD was published in 2012. The analysis explained more of the variance in Crohn's disease and ulcerative colitis than previously reported. The results suggested that commensal microbiota are altered in such a way that they act as pathogens in inflammatory bowel diseases. Other studies show that mutations in IBD associated genes might interfere with the cellular activity and interactions with the microbiome that promote normal immune responses. Many studies identified that microRNAs dysregulation involved in IBD and to promote colorectal cancer. By 2020, single cell RNA sequencing analysis was launched by a small consortium using IBD patient biopsy material in a search for therapeutic targets.
Диагностика
Диагноз көбінесе колоноскопия кезінде алынған биопсиялар арқылы расталады. Ішектегі кальпротектин бастапқы зерттеу ретінде пайдалы, себебі бұл тест сезімтал, бірақ ІЖБ-ға қатысты емес.
The diagnosis is usually confirmed by biopsies on colonoscopy. Fecal calprotectin is useful as an initial investigation, which may suggest the possibility of IBD, as this test is sensitive but not specific for IBD.
Дифференциалдық диагностика
Крон ауруы мен ойық жаралы колит бір-біріне жиі шатысқан диагноз болып табылады, сондықтан екі аурудың қайсысы екенін анықтау кейде қиынға соғуы мүмкін. Қазіргі уақытта қанда Крон ауруы мен ойық жаралы колиттің арасын сенімді түрде ажырата алатын ешқандай арнайы белгілер жоқ. Дәрігерлер Крон ауруы мен ойық жаралы колиттің айырмашылығын қабынудың орналасуы мен сипаты арқылы анықтайды. Крон ауруы асқазан-ішек жолының кез келген бөлігін, ауыздан анусқа дейін зақымдауы мүмкін (нақты аралықтағы зақымданулар), бірақ көптеген жағдайларда терминальді илеумнан басталады. Ойық жаралы колит, керісінше, тек тоқ ішек пен тік ішекке ғана шектеледі. Микроскопиялық деңгейде, ойық жаралы колит тек шырышты қабатқа (ішек қабырғасының эпителий қабатына) шектеледі, ал Крон ауруы ішек қабырғасының толық қалыңдығына әсер етеді ("қабатты зақымданулар"). Соңында, Крон ауруы мен ойық жаралы колит әртүрлі деңгейде ішекке қатысты емес белгілермен (мысалы, бауыр проблемалары, артрит, тері және көз аурулары) көрінеді. 10–15% жағдайларда Крон ауруының немесе ойық жаралы колиттің нақты диагнозын қою мүмкін болмайды, себебі аурудың белгілері ерекше болады. Мұндай жағдайда, белгісіз колит деген диагноз қойылуы мүмкін. Бұл анықтама мойындалғанмен, барлық медициналық орталықтар оны қолданбайды. Жұқпалы диарея, емделмеген целиакия, некротизациялық энтероколит, ішектегі кистоздық фиброз және педиатриялық неопластикалық ұяшықтар сияқты басқа аурулар да фекальды кальпротектин деңгейінің жоғарылауына себеп болуы мүмкін. Ішек ауруларында (ЖЖА) бауыр функциясының көрсеткіштері көбінесе жоғарылайды, көбінесе жеңіл болады және әдетте өздігінен қалыпқа келеді. ЖЖА кезінде бауыр функциясының жоғарылауына себеп болатын ең маңызды механизмдер – дәрілік заттарға байланысты гепатотоксикалық әсер және майлы бауыр. Дегенмен, ойық жаралы колиттің көптеген жағдайларын проктоколектомия арқылы емдеуге болады, бірақ бұл ішекке қатысты емес симптомдарды жоймауы мүмкін. Илеостомия нәжісті қапқа жинап алады. Балама ретінде, жұқа ішектен қап жасауға болады, ол тік ішек қызметін атқарады және тұрақты илеостомия қажеттілігін болдырмайды. Илеоанальді қапшықтары бар науқастардың шамамен 25-50% кездейсоқ немесе созылмалы қапшық қабынуымен күресуі мүмкін. Хирургия Крон ауруын емдей алмайды, бірақ абсцестер, тарылулар немесе фистулалар сияқты асқынуларды емдеу үшін қажет болуы мүмкін. Ауыр жағдайларда ішек резекциясы, тарылуды кеңейту немесе уақытша немесе тұрақты колостомия немесе илеостомия сияқты хирургиялық араласу қажет болуы мүмкін. Крон ауруында хирургия ішектің ең қабынулы бөліктерін алып тастау және сау бөліктерін қосудан тұрады, бірақ өкінішке орай, бұл Крон ауруын емдемейді немесе ауруды жоймайды. Бірінші операциядан кейін Крон ауруы ішектің сау бөліктерінде, әдетте резекция орнында қайталануы мүмкін. (Мысалы, егер Крон ауруы бар науқаста илеоцекальді анастомоз жасалса, онда қапшық пен соңғы илеум алынып тасталады және илеум көтеріліп бара жатқан тоқ ішекке қосылады, олардың Крон ауруы анастомоздың жанында немесе көтеріліп бара жатқан тоқ ішектің қалған бөлігінде қайталануы мүмкін).
Crohn's disease and ulcerative colitis are both common differential diagnoses for the other, and confidently diagnosing a patient with one of the two diseases may sometimes not be possible. No disease specific markers are currently known in the blood that would enable the reliable separation of patients with Crohn's disease and ulcerative colitis. Physicians tell the difference between Crohn's disease and UC by the location and nature of the inflammatory changes. Crohn's can affect any part of the gastrointestinal tract, from mouth to anus (skip lesions), although a majority of the cases start in the terminal ileum. Ulcerative colitis, in contrast, is restricted to the colon and the rectum. Microscopically, ulcerative colitis is restricted to the mucosa (epithelial lining of the gut), while Crohn's disease affects the full thickness of the bowel wall ("transmural lesions"). Lastly, Crohn's disease and ulcerative colitis present with extra intestinal manifestations (such as liver problems, arthritis, skin manifestations and eye problems) in different proportions. In 10–15% of cases, a definitive diagnosis neither of Crohn's disease nor of ulcerative colitis can be made because of idiosyncrasies in the presentation. In this case, a diagnosis of indeterminate colitis may be made. Although a recognised definition, not all centres refer to this. Other diseases may cause an increased excretion of fecal calprotectin, such as infectious diarrhea, untreated celiac disease, necrotizing enterocolitis, intestinal cystic fibrosis and neoplastic pediatric tumor cells. Liver function tests are often elevated in IBD, and are often mild and generally return spontaneously to normal levels. The most relevant mechanisms of elevated liver functions tests in IBD are drug induced hepatotoxicity and fatty liver. However, Ulcerative Colitis can in most cases be cured by proctocolectomy, although this may not eliminate extra intestinal symptoms. An ileostomy will collect feces in a bag. Alternatively, a pouch can be created from the small intestine; this serves as the rectum and prevents the need for a permanent ileostomy. Between one quarter and one half of patients with ileo anal pouches do have to manage occasional or chronic pouchitis. Surgery cannot cure Crohn's disease but may be needed to treat complications such as abscesses, strictures or fistulae. Severe cases may require surgery, such as bowel resection, strictureplasty or a temporary or permanent colostomy or ileostomy. In Crohn's disease, surgery involves removing the worst inflamed segments of the intestine and connecting the healthy regions, but unfortunately, it does not cure Crohn's or eliminate the disease. At some point after the first surgery, Crohn's disease can recur in the healthy parts of the intestine, usually at the resection site. (For example, if a patient with Crohn's disease has an ileocecal anastomosis, in which the caecum and terminal ileum are removed and the ileum is joined to the ascending colon, their Crohn's will nearly always flare up near the anastomosis or in the rest of the ascending colon).
Медициналық емдер
ЖЖБ-ні емдеу әр науқасқа жекешелендіріледі. Глюкокортикоидтар, мысалы преднизон сияқты стероидтар, аурудың күшеуін бақылау үшін жиі қолданылады және бұрын емдеуді қолдаушы препарат ретінде қабылдануға болатын. Қабынулы ішек ауруының биологиялық терапиясы, әсіресе TNF ингибиторлары, Крон ауруының ауыр немесе емге жақынбаған жағдайларында, кейде ойық ішек қабынуында қолданылады. Емдеуді әдетте қабынуға қарсы күшті әсері бар препараттармен, мысалы преднизонмен бастайды. Қабыну сәтті бақыланғаннан кейін, ауруды ремиссияда ұстау үшін басқа препарат, мысалы, ойық ішек қабынуында месалазин, негізгі емдеу болып табылады. Егер қосымша емдеу қажет болса, науқастың жағдайына байланысты иммунодепрессант (мысалы, азатиоприн) пен месалазиннің (қабынуға қарсы әсері болуы мүмкін) комбинациясы қажет болуы мүмкін. Жеңіл илеалдық Крон ауруына бақыланатын босатылатын будезонид қолданылады. Ойық ішек қабынуында тамақтану арқылы ғана емдеудің тиімділігін растайтын деректер жеткіліксіз. Диеталық талшықпен араласу, мысалы, псиллиум қоспасын (ерімейтін және ерітілген талшықтардың қоспасы) қабылдау, симптомдарды жеңілдетуге, сондай-ақ асқазан-ішек жолының микробиомының құрамын өзгертіп, ремиссияны тудыруға/ұстап тұруға көмектеседі, осылайша иммундық функцияны реттеуді жақсартады, қабынуды азайтады және ішек қабығының қалпына келуіне көмектеседі. Анемия ойық ішек қабынуында да, Крон ауруында да жиі кездеседі. Гепцидиннің экспрессиясын арттыратын қабыну цитокиндерінің деңгейінің жоғарылауына байланысты парентеральды темір емдеуге басымдық беріледі, себебі ол асқазан-ішек жүйесін айналып өтеді, жағымсыз әсерлердің жиілігі төмен және емдеуді жылдамдатуға мүмкіндік береді. Гепцидиннің өзі де қабынуға қарсы агент. Жануарлар моделінде темірдің өте төмен деңгейі гепцидин синтезін шектеп, қабынуды күшейтеді. Энтеральді тамақтану, әсіресе эритропоэтинмен бірге, ЖЖБ-сы бар науқастарда гемоглобин деңгейін жақсартуда тиімді екені анықталды. Асқазан-ішек жолынан қан кету, әсіресе ойық ішек қабынуының қайталануы кезінде, созылмалы жағдайда анемияға, ал жедел жағдайда өлімге әкелуі мүмкін. Жедел асқазан-ішек қан кетуінде диеталық қабылдаудың гемостазды бұзу қаупін азайту үшін ауруханада уақытша ораза ұстау қажет деп саналады. Бұл тәсілдің тиімділігі белгісіз; 2016 жылғы Кокран шолуында балаларға қатысты клиникалық зерттеулер жарияланбаған. Д витаминінің төмен деңгейі Крон ауруымен және ойық ішек қабынуымен байланысты, ал қабынулы ішек ауруының ауыр түрлері бар адамдарда Д витамині деңгейі көбінесе төмен болады. Д витамині тапшылығы қабынулы ішек ауруын тудыра ма, әлде аурудың белгісі ме, әлі анық емес. Д витаминін толықтыру терапиясы клиникалық қабынулы ішек ауруының белсенділігі мен биохимиялық маркерлері бойынша көрсеткіштерді жақсартумен байланысты болуы мүмкін. Рифаксиминнің пайдасы туралы деректер көбінесе Крон ауруымен шектеледі, ал ойық ішек қабынуында қолдануды қолдайтын деректер аз. Микробиомның құрамын және мінез-құлқын өзгерту үшін ауызша пробиотикалық қоспаларды қолдану Крон ауруы мен ойық ішек қабынуы бар адамдарда ремиссияны тудыру және ұстап тұру үшін мүмкін терапия ретінде қарастырылды. 2020 жылғы Кокран шолуы пробиотикалық емнен кейін Крон ауруы бар адамдарда ремиссияның жақсару ықтималдығының нақты дәлелін, сондай-ақ жағымсыз әсерлердің азаюын таппады. Ойық ішек қабынуында пробиотикалық қоспалар клиникалық ремиссия ықтималдығын арттыруы мүмкін деген деректер бар. Пробиотиктер қабылдаған адамдарда аурудың ремиссияға түсуі 73%-ға жоғары болды және плацебо қабылдағандарға қарағанда симптомдардың жақсаруы 2 еседен астам болды, ал жеңіл немесе ауыр жағымсыз әсерлерде айқын айырмашылық жоқ. Фекальдық микробиота трансплантациясы - 2010 жылдан бері ЖЖБ-ны емдеудің салыстырмалы түрде жаңа әдісі, ол көп назар аудартты. Кейбір алдын ала зерттеулер Clostridioides difficile инфекциясында байқалғанға ұқсас пайдалы әсерлерді көрсетті, бірақ ЖЖБ-де қолдануды қарастырған шолу FMT қауіпсіз екенін, бірақ тиімділігі әртүрлі екенін көрсетті. Жүйелі шолулар көрсеткендей, фекальдық микробиота трансплантациясынан кейін 33% ойық ішек қабынуы және 50% Крон ауруы бар науқастар клиникалық ремиссияға қол жеткізеді.
Medical treatment of IBD is individualised to each patient. Steroids, such as the glucocorticoid prednisone, are frequently used to control disease flares and were once acceptable as a maintenance drug. Biological therapy for inflammatory bowel disease, especially the TNF inhibitors, are used in people with more severe or resistant Crohn's disease and sometimes in ulcerative colitis. Treatment is usually started by administering drugs with high anti inflammatory effects, such as prednisone. Once the inflammation is successfully controlled, another drug to keep the disease in remission, such as mesalazine in UC, is the main treatment. If further treatment is required, a combination of an immunosuppressive drug (such as azathioprine) with mesalazine (which may also have an anti inflammatory effect) may be needed, depending on the patient. Controlled release budesonide is used for mild ileal Crohn's disease. Evidence supporting exclusive enteral nutrition in ulcerative colitis is lacking. Dietary fiber interventions, such as psyillium supplementation (a mixture of soluble and insoluble fibers), may relieve symptoms as well as induce/maintain remission by altering the microbiome composition of the GI tract, thereby improving regulation of immune function, reducing inflammation, and helping to restore the intestinal mucosal lining. Anaemia is commonly present in both ulcerative colitis and Crohn's disease. Due to raised levels of inflammatory cytokines which lead to the increased expression of hepcidin, parenteral iron is the preferred treatment option as it bypasses the gastrointestinal system, has lower incidence of adverse events and enables quicker treatment. Hepcidin itself is also an anti inflammatory agent. In the murine model very low levels of iron restrict hepcidin synthesis, worsening the inflammation that is present. Enteral nutrition has been found to be efficient to improve hemoglobin level in patients with IBD, especially combined with erythropoietin. Gastrointestinal bleeding, occurring especially during ulcerative colitis relapse, can contribute to anaemia when chronic, and may be life threatening when acute. To limit the possible risk of dietary intake disturbing hemostasis in acute gastrointestinal bleeding, temporary fasting is often considered necessary in hospital settings. The effectiveness of this approach is unknown; a Cochrane review in 2016 found no published clinical trials including children. Low levels of vitamin D are associated with crohn's disease and ulcerative colitis and people with more severe cases of inflammatory bowl disease often have lower vitamin D levels. It is not clear if vitamin D deficiency causes inflammatory bowl disease or is a symptom of the disease. There is some evidence that vitamin D supplementation therapy may be associated with improvements in scores for clinical inflammatory bowl disease activity and biochemical markers. The evidence for a benefit of rifaximin is mostly limited to Crohn's disease with less convincing evidence supporting use in ulcerative colitis. The use of oral probiotic supplements to modify the composition and behaviour of the microbiome has been considered as a possible therapy for both induction and maintenance of remission in people with Crohn's disease and ulcerative colitis. A Cochrane review in 2020 did not find clear evidence of improved remission likelihood, nor lower adverse events, in people with Crohn's disease, following probiotic treatment. For ulcerative colitis, there is low certainty evidence that probiotic supplements may increase the probability of clinical remission. People receiving probiotics were 73% more likely to experience disease remission and over 2x as likely to report improvement in symptoms compared to those receiving a placebo, with no clear difference in minor or serious adverse effects. Fecal microbiota transplant is a relatively new treatment option for IBD which has attracted attention since 2010. Some preliminary studies have suggested benefits similar to those in Clostridioides difficile infection but a review of use in IBD shows that FMT is safe, but of variable efficacy. Systematic reviews showed that 33% of ulcerative colitis, and 50% of Crohn's disease patients reach clinical remission after fecal microbiota transplant.
Альтернативтік медицина
Ішек-қарынның қабыну ауруларында (ИҚАА) қосымша және баламалы медицина тәсілдері қолданылған. Осы емдердің бақыланатын зерттеулерінен алынған мәліметтер қарастырылды, бірақ салдарын бағалаудағы қателіктер әртүрлі болды. Ең сенімді деректер шөптік емге қатысты болды, атап айтқанда, Plantago ovata және куркумин ішек-қынжыр қабынуының (ИҚҚ) күйін сақтау емдемесінде, бетеге ішек қабынуында (ИҚ), сана-сезім және дене терапиясы мен өзін-өзі емдеу ИҚҚ-да, ал иглотерапия ИҚ және ИҚҚ екеуінде тиімділігін көрсетті.
Complementary and alternative medicine approaches have been used in inflammatory bowel disorders. Evidence from controlled studies of these therapies has been reviewed; risk of bias was quite heterogeneous. The best supportive evidence was found for herbal therapy, with Plantago ovata and curcumin in UC maintenance therapy, wormwood in CD, mind/body therapy and self intervention in UC, and acupuncture in UC and CD.
Жаңа тәсілдер
Көздік жасушалар терапиясы ішек қабыну ауруларын (ИҚА) емдеудің мүмкін болатын жолы ретінде зерттелуде. Зерттеулерге шолу жасағанда, оның үміт беретін рөлі байқалады, алайда клиникалық тәжірибеде қолданылуын шектейтін, соның ішінде құны және әсерлерін анықтау сияқты маңызды мәселелер бар.
Stem cell therapy is undergoing research as a possible treatment for IBD. A review of studies suggests a promising role, although there are substantial challenges, including cost and characterization of effects, which limit the current use in clinical practice.
Психологиялық интервенциялар
IBD-мен ауыратын науқастарда жалпы халыққа қарағанда депрессиялық және көңіл алаңдатушылық тәртіптер жиі кездеседі, IBD-мен ауыратын әйелдерде ерлерге қарағанда көңіл күй бұзылыстары жиі дамиды, себебі олардың 65%-ы депрессия мен көңіл алаңдатушылық тәртіптерге шалдығуы мүмкін. Қазіргі уақытта барлық IBD-мен ауыратын ересектерге психологиялық емдеуді, мысалы психотерапия, стресті басқару және науқасқа білім беруді ұсынуға дәлел жоқ. Бұл емдеулер өмір сапасына, эмоционалдық жағдайына және аурудың активтілігіне әсер етпеді.
Patients with IBD have a higher prevalence of depressive and anxiety disorders compared to the general population, women with IBD are more likely than men to develop affective disorders since up to 65% of them may have depression and anxiety disorder. Currently, there is no evidence to recommend psychological treatment, such as psychotherapy, stress management and patient's education, to all adults with IBD in general. These treatments had no effect on quality of life, emotional well being and disease activity.
Болжам
ЖЖБ ауруы ауырсыну, құсу және диарея салдарынан өмір сүру сапасын шектесе де, ол өзінен-өзі өлімге себеп бола бермейді. Токсикалық мегаколон, ішек перфорациясы және хирургиялық асқынулар сияқты асқынулардан туындаған өлім-жітім де сирек кездеседі. Шаршау – ЖЖБ-ның жиі кездесетін белгісі және ол ауыртпалық тудыруы мүмкін. ЖЖБ-мен ауыратын адамдардың шамамен үштен бірінде ішек-қарын синдромына (ІҚС) ұқсас асқабақ-ішек жолының тұрақты белгілері байқалады, бірақ ауру белсенділігінің объективті дәлелі жоқ. Ұзақ мерзімді емнің жанама әсерлерін көтергеніне қарамастан, бұл топтың өмір сүру сапасы бақылаусыз, объективті белсенді ауруы бар адамдардан ерекшеленбейді және емді биологиялық препараттарға көтеру симптомдарды жоюда көбінесе тиімсіз болады. ІҚС-қа ұқсас симптомдардың себебі белгісіз, бірақ ішек-миі осінің өзгеруі, эпителийлік тосқауылдың бұзылуы және ішек флорасының өзгерісі жартылай себеп болуы мүмкін. ЖЖБ-мен ауыратын науқастарда колоректальді қатерлі ісік қаупі жоғары болғанымен, бұл әдетте колоноскопия арқылы жүйелі тексеру кезінде жалпы халықтан гөрі әлдеқайда ертерек анықталады, сондықтан науқастардың аман қалу мүмкіндігі жоғары. Жаңа мәліметтер ЖЖБ-мен ауыратын науқастарда эндотелиялық дисфункция және коронарлық артерия ауруының қаупі жоғары болуы мүмкін екенін көрсетеді. Емдеудің мақсаты – жағдайдың басылуын қамтамасыз ету, содан кейін науқас көбінесе азырақ жанама әсері бар жеңіл препаратқа ауыстырылады. Кейде бастапқы симптомдар қайтадан пайда болуы мүмкін; бұл «өршу» деп аталады. Жағдайға байланысты ол өздігінен тоқтауы немесе дәрі-дәрмек қабылдауды қажет етуі мүмкін. Өршулер арасындағы уақыт апталарға немесе жылдарға созылуы мүмкін, және науқастар арасында үлкен айырмашылықтар бар – кейбіреулері ешқашан өршуді бастан өткерген емес. ЖЖБ-мен өмір сүру қиын болуы мүмкін, алайда көптеген адамдар салыстырмалы түрде қалыпты өмір сүреді. ЖЖБ диагнозының стигматизациясы салдарынан психологиялық ауыртпалық туындайды, бұл жоғары деңгейдегі алаңдаушылыққа, депрессияға және жалпы өмір сүру сапасының төмендеуіне әкеледі. ЖЖБ-мен өмір сүру қиын болғанымен, отбасыларға ЖЖБ-ның барлық қыр-сырын түсінуге көмектесетін көптеген ресурстар бар, мысалы Американың Крон және колит қоры (CCFA).
While IBD can limit quality of life because of pain, vomiting, and diarrhea, it is rarely fatal on its own. Fatalities due to complications such as toxic megacolon, bowel perforation and surgical complications are also rare. Fatigue is a common symptom of IBD and can be a burden. Around one third of individuals with IBD experience persistent gastrointestinal symptoms similar to irritable bowel syndrome (IBS) in the absence of objective evidence of disease activity. Despite enduring the side effects of long term therapies, this cohort has a quality of life that is not significantly different to that of individuals with uncontrolled, objectively active disease, and escalation of therapy to biological agents is typically ineffective in resolving their symptoms. The cause of these IBS like symptoms is unclear, but it has been suggested that changes in the gut brain axis, epithelial barrier dysfunction, and the gut flora may be partially responsible. While patients of IBD do have an increased risk of colorectal cancer, this is usually caught much earlier than the general population in routine surveillance of the colon by colonoscopy, and therefore patients are much more likely to survive. New evidence suggests that patients with IBD may have an elevated risk of endothelial dysfunction and coronary artery disease. The goal of treatment is toward achieving remission, after which the patient is usually switched to a lighter drug with fewer potential side effects. Every so often, an acute resurgence of the original symptoms may appear; this is known as a "flare up". Depending on the circumstances, it may go away on its own or require medication. The time between flare ups may be anywhere from weeks to years, and varies wildly between patients – a few have never experienced a flare up. Life with IBD can be challenging; however, many with the condition lead relatively normal lives. IBD carries a psychological burden due to stigmatization of being diagnosed, leading to high levels of anxiety, depression, and a general reduction in the quality of life. Although living with IBD can be difficult, there are numerous resources available to help families navigate the ins and out of IBD, such as the Crohn's and Colitis Foundation of America (CCFA).
Эпидемиология
2013 жылы ішек қабыну ауруларынан (ИҚА) әлем бойынша 51 000 адам, ал 1990 жылы 55 000 адам қайтыс болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан бері ИҚА-ның көбеюі әлемдік масштабта ет тұтынудың артуымен байланысты, бұл жануар ақуызының қабылдануы ИҚА-мен байланысты деген пікірді қолдайды. Дегенмен, ИҚА тәуекелінің артуына және азаюына байланысты көптеген қоршаған орта факторлары бар, мысалы, темекі шегу, ауаның ластануы, жасыл аймақтар, қалалану және батыстық өмір салтына көшу. Еуропада ішек қабыну ауруларының саны артып келеді. Азияда ИҚА-ның көрініс беруі мен таралуы соңғы онжылдықтарда тұрақты түрде өсіп келеді, бұл диетадағы өзгерістермен және басқа да қоршаған орта факторларымен байланысты болуы мүмкін. Ұлыбританияда халықтың шамамен 0,8%-ы ИҚА-мен ауырады. Канадада шамамен 270 000 (0,7%) адам ИҚА-мен ауырады, және бұл көрсеткіш 2030 жылға қарай 400 000 (1%) дейін жетеді деп күтілуде.
IBD resulted in a global total of 51,000 deaths in 2013 and 55,000 deaths in 1990. The increased incidence of IBD since World War II has been correlated to the increase in meat consumption worldwide, supporting the claim that animal protein intake is associated with IBD. However, there are many environmental risk factors that have been linked to the increased and decreased risk of IBD, such as smoking, air pollution and greenspace, urbanization and Westernization. Inflammatory bowel diseases are increasing in Europe. Incidence and prevalence of IBD has risen steadily for the last decades in Asia, which could be related changes in diet and other environmental factors. Around 0.8% of people in the UK have IBD. Similarly, around 270,000 (0.7%) of people in Canada have IBD, with that number expected to rise to 400,000 (1%) by 2030.
Зерттеу
Төмендегі емдеу стратегиялары әдетте қолданылмайды, бірақ ИББ-ның кейбір түрлерінде үміт береді. Алғашқы хабарламалар гельминттік терапияның ғана емес, ИББ-ны бақылауға да мүмкіндік беретінін көрсетеді: айына екі рет қабылданатын Trichuris suis гельминтінің шамамен 2500 жұмыртқасы бар сусын көптеген науқастарда белгілерді айтарлықтай азайтты. Тіпті, осы коктейльді ерте жаста қабылдау арқылы тиімді "иммунизация" процедурасын жасауға болады деп болжануда. Пребиотиктер мен пробиотиктер ИББ-ны емдеу үшін артып келе жатқан қызығушылық тудырады. Қазіргі уақытта, ішек қабынуы бар адамдарда стандартты еммен қатар белгілі бір пробиотиктерді қолдануға дәлелдер бар, бірақ Крон ауруы бар адамдарға пробиотиктерді ұсыну үшін жеткілікті мәліметтер жоқ. Жеңіл және орташа ауырлықтағы ішек қабынуының жағдайларында бір штаммды және көп штаммды пробиотиктер зерттелді. Клиникалық зерттелген, 70-тен астам адамдық сынақтан өткен көп штаммды пробиотик – De Simone формуласы. Ішек қабынуын емдеу үшін нақты пробиотикалық штаммдарды немесе олардың комбинацияларын, сондай-ақ пребиотикалық заттарды анықтау үшін қосымша зерттеулер қажет. Ауырған ИББ науқастарында асқазан-ішек жолынан бактериялардың (бактериялық транслокация) дене мүшелеріне өтуі және одан кейін бактериемия қаупі бар, бұл денсаулыққа қауіпті салдарларға әкелуі мүмкін. 2005 жылы New Scientist журналы Бристоль университеті мен Бат университетінің бірлескен зерттеуін жариялады, онда ИББ симптомдарын жеңілдетуге қабілетті марихуананың емдік күші туралы айтылды. Марихуананың ИББ симптомдарын жеңілдеткені туралы хабарламалар ішек қабығында өсімдік химиялық заттарының молекулаларына жауап беретін канабиноид рецепторлары болуы мүмкін екенін көрсетті. Мида бар екені белгілі CB1 канабиноид рецепторлары ішек қабырғасын жабатын эндотелиялық жасушаларда бар, және олар ішек қабырғасы зақымданған кезде оны жазуға қатысады деп саналады. Зерттеушілер жасушаларды қасақана зақымдап, ішек қабығының қабынуын тудырды, содан кейін синтетикалық канабиноидтар қосты; нәтижесінде ішек жазыла бастады: сынған жасушалар қалпына келтіріліп, жарықтарды жабу үшін жақындатылды. Сау ішекте эндотелиялық жасушалардан жарақат алғанда табиғи эндогенді канабиноидтар шығарылады, содан кейін олар CB1 рецепторларына байланысады. Бұл процесс жараны жазу реакциясын бастайды, ал адамдар марихуана қолданғанда канабиноидтар осы рецепторларға дәл осылай байланысады. Аликафорсен – ICAM 1 экспрессиясын басу үшін Уотсон-Крик базалық жұптардың өзара әрекеттесуі арқылы адамның ICAM 1 хабаршы РНК-мен ерекше байланысуға арналған бірінші буын антисенс олигодезоксинуклеотиді. ICAM 1 қабыну реакциясын таратып, лейкоциттердің (ақ қан клеткаларының) қабыну тіндеріне өтуіне және белсенділігіне ықпал етеді. Бұл ICAM 1 осы ауруларды емдеудегі терапиялық мақсат болуы мүмкін екенін көрсетеді. Каннабиноидтық CB2 рецепторларының агонисттері адам миының тіндерінде және адам миының эндотелиялық жасушаларында (BMVEC) түрлі қабынуға ықпал ететін медиаторларға әсер еткен кезде ICAM 1 және VCAM 1 беткі экспрессиясының индукциясын азайтады. 2014 жылы Broad Institute, Amgen және Massachusetts General Hospital бірлесіп "пациенттердің ДНК үлгілерін жинап, талдау және генетикалық мақсаттарды анықтау" мақсатымен одақ құрды. 2015 жылы 938 ИББ науқасы мен 953 бақылау тобындағы мета-талдау ИББ-ның витамин D тапшылығының жоғары болуымен байланысты екенін көрсетті. Ішектегі грам-оң бактериялар ішек қабынуының қайталану уақытын ұзартумен байланысты болуы мүмкін. Депрессия мен ИББ арасындағы екі тарапты байланыс болжанып, психологиялық процестердің уақыт өте келе өзін-өзі қабылдаудың физикалық және психологиялық денсаулығына әсер ететіні көрсетілді. ИББ ауруының белсенділігі өмір сүру сапасына әсер етуі мүмкін және уақыт өте келе адамның психикалық денсаулығына елеулі әсер етуі мүмкін, бұл алаңдаушылық және/немесе депрессияға ұшырау қаупін арттыруы мүмкін. Екінші жағынан, психологиялық стресс ИББ белсенділігіне де әсер етуі мүмкін. ИББ-мен ауыратын адамдар арасында дені сау адамдармен салыстырғанда алаңдаушылық пен депрессия деңгейі жоғары, бұл аурудың ауырлығымен байланысты. Сонымен қатар, белсенді ауру кезеңінде алаңдаушылық пен депрессия деңгейі белсенді емес кезеңдермен салыстырғанда артады.
The following treatment strategies are not used routinely, but appear promising in some forms of IBD. Initial reports suggest that helminthic therapy may not only prevent but even control IBD: a drink with roughly 2,500 ova of the Trichuris suis helminth taken twice monthly decreased symptoms markedly in many patients. It is even speculated that an effective "immunization" procedure could be developed—by ingesting the cocktail at an early age. Prebiotics and probiotics are focusing increasing interest as treatments for IBD. Currently, there is evidence to support the use of certain probiotics in addition to standard treatments in people with ulcerative colitis but there is no sufficient data to recommend probiotics in people with Crohn's disease. Both single strain and multi strain probiotics have been researched for mild to moderate cases of ulcerative colitis. The most clinically researched multi strain probiotic with over 70 human trials is the De Simone Formulation. Further research is required to identify specific probiotic strains or their combinations and prebiotic substances for therapies of intestinal inflammation. In severely ill people with IBD there is a risk of the passage of viable bacteria from the gastrointestinal tract to the internal organs (bacterial translocation) and subsequent bacteremia, which can cause serious adverse health consequences. In 2005 New Scientist published a joint study by Bristol University and the University of Bath on the apparent healing power of cannabis on IBD. Reports that cannabis eased IBD symptoms indicated the possible existence of cannabinoid receptors in the intestinal lining, which respond to molecules in the plant derived chemicals. CB1 cannabinoid receptors – which are known to be present in the brain – exist in the endothelial cells which line the gut, it is thought that they are involved in repairing the lining of the gut when damaged. The team deliberately damaged the cells to cause inflammation of the gut lining and then added synthetically produced cannabinoids; the result was that gut started to heal: the broken cells were repaired and brought back closer together to mend the tears. It is believed that in a healthy gut, natural endogenous cannabinoids are released from endothelial cells when they are injured, which then bind to the CB1 receptors. The process appears to set off a wound healing reaction, and when people use cannabis, the cannabinoids bind to these receptors in the same way. Alicaforsen is a first generation antisense oligodeoxynucleotide designed to bind specifically to the human ICAM 1 messenger RNA through Watson Crick base pair interactions in order to subdue expression of ICAM 1. ICAM 1 propagates an inflammatory response promoting the extravasation and activation of leukocytes (white blood cells) into inflamed tissue. This suggests that ICAM 1 is a potential therapeutic target in the treatment of these diseases. Cannabinoid CB2 receptor agonists are found to decrease the induction of ICAM 1 and VCAM 1 surface expression in human brain tissues and primary human brain endothelial cells (BMVEC) exposed to various pro inflammatory mediators. In 2014, an alliance among the Broad Institute, Amgen and Massachusetts General Hospital formed with the intention to "collect and analyze patient DNA samples to identify and further validate genetic targets." In 2015, a meta analysis on 938 IBD patients and 953 controls, IBD was significantly associated with having higher odds of vitamin D deficiency. Gram positive bacteria present in the lumen could be associated with extending the time of relapse for ulcerative colitis. Bidirectional pathways between depression and IBD have been suggested and psychological processes have been demonstrated to influence self perceived physical and psychological health over time. IBD disease activity may impact quality of life and over time may significantly affect individual's mental well being, which may be related to the increased risk to develop anxiety and/or depression. On the other hand, psychological distress may also influence IBD activity. Higher rates of anxiety and depression are observed among those with IBD compared to healthy individuals, which correlated with disease severity. Moreover, anxiety and depression rates increase during active disease compared with inactive phases.