Шостаковичтің 13-ші симфониясы: «Бабий Яр» және кеңес тарихы
Symphony No. 13 (Shostakovich)
Шостаковичтің 1962 жылғы 13-ші симфониясы: «Бабий Яр» атымен танымал, Евтушенко өлеңдеріне негізделген, кең оркестр және бас хорымен орындалады. Совет тарихы туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Дмитрий Шостаковичтің 1962 жылғы 13-ші симфониясы, B-bemol минорында, Op. 113, бас солисі, бас хоры және үлкен оркестр үшін жазылған. Ол бес бөлімнен тұрады, әрқайсысы Евгений Евтушенконың совет тарихы мен өмірінің түрлі жақтарын сипаттайтын өлеңдеріне негізделген. Симфония көбінесе "Баби Яр" деген атпен танымал болғанымен, Шостаковичтің қолжазба партитурасында осындай атау көрсетілмеген. Симфония 1962 жылдың 20 шілдесінде аяқталды және сол жылдың 18 желтоқсанында Мәскеуде алғаш рет орындалды. Евгений Мравинский бас тартқандықтан, премьераны Кирилл Кондрашин жүргізді. Виталий Громадский сололық партияны А.А. Юрлова атындағы Ресей мемлекеттік академиялық хор капелласының бас партиясымен және Мәскеу филармониясымен бірге орындады.
1962 symphony by Dmitri Shostakovich
The Symphony No. 13 in B flat minor, Op. 113 for bass soloist, bass chorus, and large orchestra was composed by Dmitri Shostakovich in 1962. It consists of five movements, each a setting of a Yevgeny Yevtushenko poem that describes aspects of Soviet history and life. Although the symphony is commonly referred to by the nickname Babi Yar, no such subtitle is designated in Shostakovich's manuscript score. The symphony was completed on July 20, 1962, and first performed in Moscow on December 18 of that year. Kirill Kondrashin conducted the premiere after Yevgeny Mravinsky declined the assignment. Vitaly Gromadsky sang the solo part alongside the basses of the Государственная академическая хоровая капелла России имени А. А. Юрлова and the Moscow Philharmonic.
Қозғалыстар
Симфония бес бөлімнен тұрады. Бұл бөлімде Шостакович пен Евтушенко 1941 жылы Киев маңындағы Баби-Ярда нацистердің еврейлерді жаппай қырғынын антисемитизмнің барлық түрлерін айыптауға айналдырады. (Совет үкіметі Баби-Ярға ескерткіш орнатпаса да, ол совет еврейлері үшін қасиетті орынға айналды.) Шостакович өзінің "Ағылшын ақындарының өлеңдеріне жазылған алты романс" операсының үшінші бөлімінен ("Роберт Бернстің "Макферсон өлім алдында"") үзінді келтіріп, Евтушенконың әзілге құмар рухының бейнесін көркемдейді – ол қайта-қайта өлтіріліп, қайта тіріледі, зұлымдардың ой-қиялын шектеуге тырысуын айыптайды. Бұл бөлім дүкенде кезекте тұрған совет әйелдерінің ауыр жағдайын көрсетеді. Бұл Шостаковичтің нәсілдік дискриминация мен зорлық-зомбылыққа деген ықыласын оятады. Гармониялық беймәлімдік хор поэманың алғашқы тармақтарын орындағанда терең алаңдаушылық сезімін тудырады: "Ресейде қорқыныштар өліп барады". ("Умирают в России страхи.") Шостакович бұл көңіл-күйді Евтушенконың "Біз қарлы боранда құрылыс жұмысынан қорқа алмадық, не снарядтар астында шайқасқа барудан қорқа алмадық" деген агитпроп сөздеріне жауап ретінде ғана бұзады. Бұл бюрократтарға қарсы ирониялық шабуыл, цинизмге бой алған жеке мүдделер мен роботтай біртіндеп келісуге ұмтылысқа есіртпелілік, сонымен қатар шынайы шығармашылыққа құрмет көрсету. Солист хормен тең дәрежеде сөйлейді, ал фагот және басқа да үрмелі аспаптар саркастикалық түсініктемелер береді, мұнан бөлек, трубалардан жақтырмас дыбыстар естіледі. Эдисон Денисовтың айтуынша, Шостакович антисемитизмді әрқашан жек көретін.
The symphony consists of five movements. In this movement, Shostakovich and Yevtushenko transform the 1941 massacre by Nazis of Jews at Babi Yar, near Kiev, into a denunciation of anti Semitism in all its forms. (Although a monument was not erected at Babi Yar by the Soviet government, it still became a place of pilgrimage for Soviet Jews.) Shostakovich quotes from the third of his Six Romances on Verses by British Poets, Op. 62 (Robert Burns' "Macpherson Before His Execution") to colour Yevtushenko's imagery of the spirit of mockery, endlessly murdered and endlessly resurrected, denouncing the vain attempts of tyrants to shackle wit. This movement is about the hardship of Soviet women queueing in a shop. This arouses Shostakovich's compassion no less than racial prejudice and gratuitous violence. Harmonic ambiguity instills a deep sense of unease as the chorus intones the first lines of the poem: "Fears are dying out in Russia." ("Умирают в России страхи.") Shostakovich breaks this mood only in response to Yevtushenko's agitprop lines, "We weren't afraid/of construction work in blizzards/or of going into battle under shell fire," ("Не боялись мы строить в метели, / уходить под снарядами в бой,) it is an ironic attack on bureaucrats, touching on cynical self interest and robotic unanimity while also a tribute to genuine creativity. The soloist comes onto equal terms with the chorus, with sarcastic commentary provided by the bassoon and other wind instruments, as well as rude squeaking from the trumpets. According to Edison Denisov, Shostakovich had always loathed anti Semitism.