Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армия офицері және дипломат (1852–1915)
British Army officer and diplomat (1852–1915)
Полковник сэр Клод Максвелл Макдональд (12 маусым 1852 – 10 қыркүйек 1915) – Қытай мен Жапониядағы қызметімен ең танымал британдық әскери қызметкер және дипломат.
Colonel Sir Claude Maxwell MacDonald, (12 June 1852 – 10 September 1915) was a British soldier and diplomat, best known for his service in China and Japan.
Ерте өмір
Макдональд Мэри Эллен Макдональдтың (құрметті аты Дуган) және генерал-майор Джеймс (Хэмиш) Доусон Макдональдтың ұлы болып дүниеге келді. Ол Уппингэм мектебінде және Сэндхерстте білім алды. 1872 жылы 74-ші жаяу әскер полкіне офицер болып қабылданды. Кейіннен Сыртқы істер министрлігіндегі қызметіне қатысты, өзін "әскерден бөтен" санайтын.
MacDonald was born the son of Mary Ellen MacDonald (nee Dougan) and Major General James (Hamish) Dawson MacDonald. He was educated at Uppingham School and Sandhurst. He was commissioned into the 74th Foot in 1872. He thought of himself as a "soldier outsider", as regards his subsequent career in the Foreign Office.
Африка
Макдональдтың алғашқы мансабы Африкада болды. Ол 1882 жылғы ағылшын-египет соғысында қызмет етті және 1884 жылдан 1887 жылға дейін сэр Эвелин Барингтің әскери атташесі болды. 1887 жылдан 1889 жылға дейін ол Занзибардағы агент міндетін атқарушы және бас консул болды, содан кейін Батыс Африкадағы Мұнай өзендері протекторатындағы Брасс қаласында бірнеше жыл комиссар және бас консул болып қызмет етті, онда 1895 жылы ол Нембе королі Коконың көтерілісін бақылады. 1896 жылы британ әскерінен зейнеткерлікке шықты. Қытайда Макдональд Вэйхайвейде жерді жалға алды және британдық синдикаттар үшін теміржол келісімшарттарын жасады. Ол Қытайдың Гонконгтың Жаңа аумақтарын Ұлыбританияға жалға берген Екінші Пекин конвенциясын қадағалауда маңызды рөл атқарды. Бұл және Коулунның мәңгілік жалға берілуі 1984 жылғы Қытай-Британия бірлескен декларациясы бойынша келіссөздерде кейбір қиындықтар тудырды. 1899 жылы Макдональд Британдық Үндістан атынан Джамму мен Кашмир және Қытай Түркістаны арасындағы шекара сызығын ұсынатын дипломатиялық нотаның авторы болды, бұл Ақсай Чин платосының шамамен жартысын қалдырды, ал Қытай Хунзаға қатысты ықпалын жойды. Ұсынылған шекара Макартни-Макдональд сызығы деп аталды. Цинь Қытайы бұл ұсынысқа жауап берген жоқ. Бірақ ғалымдар мен сарапшылар бұл ұсынылған шекараның Қытай мен Үндістан арасындағы қазіргі шекаралық дауларға қатысты екенін айтады. Әскери адам ретінде Макдональд 1900 жылы Боксерлер көтерілісі кезінде қоршауға алынған шетелдік елшіліктердің қорғауын басқарды және ол ағылшынға жақын япон полковнигі Шиба Горомен жақсы қарым-қатынаста болды.
MacDonald’s early career was in Africa. He served in the 1882 Anglo Egyptian War, and served as military attaché to Sir Evelyn Baring from 1884 to 1887. From 1887 to 1889 he was Acting Agent and Consul general at Zanzibar, and then served some years as Commissioner and Consul General at Brass in the West African Oil Rivers Protectorate, where in 1895 he was an observer of the rebellion of King Koko of Nembe. He retired from the British Army in 1896. In China, MacDonald obtained a lease at Weihaiwei, and obtained railway contracts for British syndicates. He was instrumental in securing the Second Peking Convention, by which China leased to Britain the New Territories of Hong Kong. This and the contrasting lease in perpetuity of Kowloon created some problems in the negotiations for the 1984 Sino British Joint Declaration. In 1899 MacDonald was the author of a diplomatic note which he proposed, on behalf of British India, a boundary line between Jammu and Kashmir and the Chinese Turkestan, ceding roughly half of the Aksai Chin plateau, in return for China relinquishing its shadowy suzerainty over Hunza. The proposed boundary came to be known as the Macartney–MacDonald Line. The Qing China never made any response to the proposal. But the proposed boundary is still seen by scholars and commentators to have some relevance to the present day boundary disputes between China and India. As a military man, MacDonald led the defence of the foreign legations in 1900 which were under siege during the Boxer Rebellion, and he worked well with the Anglophile Japanese colonel Shiba Gorō.
Жапония
Макдональд 1900 жылы қазан айында Жапония империясының бас консулы болып тағайындалды. Ол Ұлыбритания мен Жапония арасындағы қарым-қатынастың өте жақсы кезеңінде Токиодағы британдық өкілдігін басқарды (1900 жылдан 1912 жылға дейін), Пекиндегі министр ретінде оны алмастырған сэр Эрнест Сатовпен қызметін ауыстырды. 1902 жылғы 30 қаңтарда Лондонда сыртқы істер министрі лорд Лансдаун мен жапон министрі Хаяши Тадасу арасында бірінші ағылшын-жапондық одалына қол қойылды. Макдональд 1905 және 1911 жылдары одақ жаңартқанда Токиода болды. 1905 жылы өкілдіктің мәртебесі елшілікке көтерілгенде ол Жапониядағы Ұлыбританияның алғашқы елшісі болды. 1905 жылға дейін Жапониядағы жоғары британдық дипломаты бір уақытта (а) бас консул және (б) төтенше елші және толық өкілетті министр лауазымдарын атқарды; соңғысы елшіден бір дәреже төмен болған. Макдональд 1906 жылы жеке кеңесші атанды. Ол 1915 жылғы 10 қыркүйекте Лондондағы үйінде жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды. Ол әйелімен бірге Бруквуд зиратында жерленген.
MacDonald was appointed Consul General to the Empire of Japan in October 1900. He headed the British Legation in Tokyo during a period of harmonious relations between Britain and Japan (1900 to 1912), swapping appointments with Sir Ernest Satow who replaced him as Minister in Peking. On 30 January 1902, the first Anglo Japanese Alliance was signed in London between the Foreign Secretary Lord Lansdowne and Hayashi Tadasu, the Japanese Minister. MacDonald was still in Tokyo when the alliance was renewed in 1905 and 1911. He became Britain's first ambassador to Japan when the status of the legation was raised to that of embassy in 1905. Before 1905 the senior British diplomat in Japan had simultaneously held the joint positions of (a) Consul General and (b) Envoy Extraordinary and Minister Plenipotentiary; the latter being a rank just below that of ambassador. MacDonald was made a Privy Councillor in 1906. He died of heart failure at his residence in London on 10 September 1915. He is buried with his wife in Brookwood Cemetery.
Этель ханым, Леди Макдональд
1892 жылы Макдональд майор В.Кэрнс Армстронгтың қызы Этельге (1857–1941) үйленді; олар 1915 жылы оның қайтыс болуына дейін некеде болды. Олардың екі қызы болды. Қызыл Крест қоғамына (RRC) мүше болып, сондай-ақ Шетелдегі медбикелер қауымдастығының атқару комитетіне кірген Леди Макдональд 1935 жылы жеке өзі Британ империясы орденінің Дама Командоры атағымен марапатталды.
In 1892, MacDonald wed Ethel (1857–1941), daughter of Major W. Cairns Armstrong; they remained married until his death in 1915. They had two daughters. Named to the RRC and a Member of the Executive Committee of the Overseas Nursing Association, Lady MacDonald was named Dame Commander of the Order of the British Empire in her own right in 1935.