Жорже Амадудың 1933 жылғы «Какао» романы – бразилиялық әлеуметтік реализмнің бастауы. Коммунистік идеялар, автобиографиялық элементтер мен пролетариаттық туынды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1933 жылғы бразилиялық роман, Хорхе Амадоның туындысы
1933 Brazilian novel by Jorge Amado
«Какао» (ауд. Cocoa) – Хорхе Амадо жазған бразилиялық әлеуметтік реализм романы. Ол 1933 жылы Хорхе Амадо тарапынан жазылған және оның екінші романы болды. «Суормен» бірге, бұл роман коммунистік ойдың негіздерін жеткізетін Амадоның пролетариаттық роман жобасын дамытудың бастамасын қалады. Ол 1933 жылы Рио-де-Жанейродағы «Ариэль» баспасында жарық көрді.
Cacau (trans. Cocoa) is Brazilian Social Realism novel written by Jorge Amado. It was written by Jorge Amado in 1933 and was his second novel, forming together with Suor the beginning of the development of Amado's project of a Proletarian novel, that would communicate the basics of communist thought. It was published in 1933 by the Ariel Publishing House in Rio de Janeiro.
Өмірбаян
Кітапта маңызды автобиографиялық элементтер бар. Роман жазылған кезде жиырма бір жастағы Амадо бұрын какао плантацияларындағы жұмысшылардың ауыр өмірімен тікелей байланыста болған, және оның тәжірибесі осы романның негізін құрайды. Алғашқы романынан өзгеше, осы туынды бірінші жақта жазылған. Автордың саяси қалыптасуын көрсететін кітап социалистік идеяларды білдіреді және жұмысшыларды таптық күрес үшін ұйымдастыруға шақырады – әсіресе какао плантацияларының қатал және қанаушылық ортасында. "Cacau" романы кейіпкердің жер иесінің қызына үйлену мүмкіндігінен бас тартып, оның орнына Рио-де-Жанейродағы таптық күреске қатысуға бет бұруымен аяқталады.
The book had considerable autobiographical elements. Amado, twenty one years old at the time of writing, had in his earlier life considerable direct contact with the hard life of the laborers in the cocoa plantations, and his experience formed the basis for this novel. Unlike in his first novel, the present one is written in the first person. Reflecting the author's political development, the book expresses Socialist ideas and promotes workers' organizing for class struggle specifically, in the harsh and exploitive world of the cocoa plantations. Cacau ends with the hero renouncing the opportunity to marry the landowner’s daughter and, instead, setting off to join the class struggle in Rio de Janeiro.
Сюжет
Кітап Сергипаноның (Сергипе қаласының тұрғыны) жұмыс іздеп Ільхеске келгені туралы баяндайды. Ол ұзақ аштық көріп, қаладан сескенеді, бірақ үлкен нан пісіретін дүкеннің алдында Роберто есімді мейірімді күзетшімен кездеседі, ол оған нан сыйлайды. Сол күні ол Робертомен қайтадан кездесіп, feijoada жеуге шақырылады, сонда артында отырған бірнеше еркекпен танысады. Ол "98" лақап атымен таныстырылады, ол өз кезегінде какао плантацияларында жұмыс істеуге адамдарды іздеумен айналысатын полковник Мисаелмен таныстырады. Осы екі жаңа досының берген ақшасымен жас жігіт Пирангиге баратын пойызға мінеді де, ұзақ сапардан және көптеген егжей-тегжейлі оқиғалардан кейін мақсатына жетеді. Онда ол қажырлы еңбекке кірісіп, ағаш шебері Колодиномен, сондай-ақ жұмысшы әріптестері Жоао Грилло, Антонио Барригинья және Хонориомен дос болады, олардың көпшілігі қара немесе мулаттар. Бірақ мұнда тек еңбек ғана емес. Бос күндері кейіпкер мен оның достары көп ішеді, әсіресе качаса, жезөкшелерге, жұмысшылар клубына және құмар ойындарына барады. Көптеген кейіпкерлер Амадоның кейінгі туындыларында маңызды рөл атқарады. Соңында олардың таптық санасы артып, саяси қозғалысқа қатыса бастайды. Бұл да Амадоның өмірімен байланысты, өте автобиографиялық элемент.
The book tells the story of a Sergipano (inhabitant of Sergipe), who arrives in Ilhéus in search of work. He suffers long hunger and is apprehensive of the city until encountering a good hearted guard named Roberto in front of a big bakery, who gives him some bread. Later on the same day he encounters Roberto again, gets invited to a canteen to eat a feijoada and there meets several men sitting at the back. He is presented to one of them, nicknamed "The '98", who in turn introduces the protagonist to a Colonel Misael, involved in recruiting men to work on the cocoa plantations. With the money that these two new friends give him, the young man manages to catch the train to Pirangi and, after a long journey and numerous events described in detail, he arrives at his destination. There, he embarks on the course of hard work and befriends the carpenter Colodino, as well as fellow workers João Grilo, Antonio Barriguinha and Honório, who are mostly Blacks or Mulattos. But there is not only work. On days of rest the protagonist and his friends drink a lot, especially cachaça, frequent the brothels, working men's club, and gambling dens. Many of the characters would also play an important roles in later works of Amado. Ultimately, they develop an increasing class consciousness and start becoming politically involved. This, again, is a highly autobiographical element paralleling Amado's own life.
Қабылдау
Алғашқы басылымның 2000 данасы 40 күнде сатылып бітті. Ол Освальд де Андраденің "Серафим Понте Гранде" романымен бір жылы жарық көрді. "Пролетариаттық роман" үрдісіне байланысты Хорхе Амадоның "Какау" және Амандо Фонтестің "Ос Корумбас" екеуі де сол жылы бестселлер атанды. Пагудың 1933 жылы жарық көрген "Парке Индустриал" романы осындай сәттілікке ие болмады. Альберто Пассос Гимараес кітаптың алғашқы сыншысы болды: жария түрде коммунист болған ол, романның қаншалықты "пролетариаттық роман" екендігін бағалау негізінде құндылығын анықтады, және оның пікірінше, роман көбінесе осы талапқа сай келеді.
The first edition of 2,000 copies sold out in 40 days. It was published the same year as Serafim Ponte Grande by Oswald de Andrade. Due to the fashion of the "proletarian novel" both Cacau by Jorge Amado and Os Corumbas by Amando Fontes were bestsellers that year. Pagu's Parque Industrial, published also in 1933, did not share the same luck. Alberto Passos Guimarães was the book's first published critic: an avowed communist, his judgement of value was based on how much the novel was a proper "Proletarian novel", and in his judgement it largely does.