Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Библиялық пайғамбар әйел, Самуил әнінің дәстүрлі авторы, Самуилдің анасы.
Biblical prophetess, traditional author of the Song of Hannah, mother of Samuel
Hannah in the Book of Samuel
Хана ( /h//æ//n//ə/; Ḥannā – "ырыс, шапағат") – Бірінші Самуил кітабында есімдері аталған Елқананың әйелдерінің бірі. Еврей Библиясына сәйкес, ол Самуилдің анасы болған.
Hannah ('/h//æ//n//ə/; Ḥannā "favor, grace") is one of the wives of Elkanah mentioned in the First Book of Samuel. According to the Hebrew Bible she was the mother of Samuel.
Киелі кітаптағы оқиғалар
Ханна туралы әңгіме Самуил 1:2–2:21 (ЖД) кітабында кездеседі. Киелі кітапта 1 Самуил кітабының алғашқы екі тарауынан басқа оның есімі ешқайда жазылмаған. Киелі кітапта Ханна Елқананың екі әйелінің бірі ретінде сипатталған. Екінші әйелі Пәнинна Елқананың балаларын дүниеге келтірген, ал Ханна баласыз болған. Дегенмен, Елқана Ханнаны артық жақсы көрген. Лилиан Клейннің сөзіне қарағанда, мұндай хиазм қолданылуы әйелдердің мәртебесін көрсетеді: Ханна – басты әйел, бірақ Пәнинна бала тууға қол жеткізген. Ханнаның басты әйел мәртебесі және оның баласыздығы Жаратылыс кітабының 17- және 25-тарауларындағы Сара мен Ребеканың тағдырын еске түсіреді. Клейн Елқананың Пәниннаны екінші әйелі ретінде алуына Ханнаның бала тумауы себеп болғанын айтады. Әр жыл сайын Елқана Шилодағы киелі орында құрбандық шалып, Пәнинна мен оның балаларына бір бөлігін берсе, Ханнаға екі есе көп беретін, себебі ол «оны жақсы көріп, Раб оның жатырын жапқан» (1 Самуил 1:5). Бір күні Ханна киелі шатырға барып, қатты жылап (1 Самуил 1:10), сол кезде бас діни қызметкер Ели есік жанындағы орындықта отырған екен. Ол Құдайдан ұл сұрап, оны Құдайға қызмет ету үшін бағыштауға уәде берді. Ол баласының өмір бойына назир болады деп сөз берді. Лилиан Клейннің пікірінше, әйелдердің құндылығы бала тудыру қабілеті арқылы күшейеді. Оқиға оның жеке қайғысын жеке сәтсіздік ретінде көрсетеді, содан кейін оны қоғамдық контекстке шығарады. Ханнаның уәдесінің зәрулігі оның тек ұл туса ғана қоғамда орнығатынын көрсетеді. «Себебі ол оны Рабтан сұраған еді» (1 Самуил 1:20, НАБ). Монархияға дейінгі Израильде әйелдердің балаға ат қою рөлі кем дегенде отбасы ішінде белгілі бір билікке ие екенін көрсетеді. Ол оны емшектен айырған соң, құрбандықпен бірге ғибадатханаға алып барды. Ханна да пайғамбар саналады: оның алғыс әнінде (Самуил 2:1–10, ЖД) ол «өзінің жеке тәжірибесінде Құдайдың экономикасының жалпы заңдарын ажыратуға және оның Құдай Патшалығының бүкіл бағыты үшін маңыздылығын тануға шабыттандырылды». Бұл әнді Жаңа өсиеттегі Марияның алғыс әні – Магнификатпен (Лұқа 1:46–55, ЖД) салыстыруға болады, бірақ библиялық түсіндіруші А. Ф. Киркпатрик «Магнификатты Ханнаның әнімен мұқият салыстыру керек, ол оның көшірмесі емес, қайталауы. Олардың ұқсастығы тілде емес, ой мен үн сарында болады, және бұл Ханнаның жағдайына орайлы екенін көрсететін маңызды дәлел».
The narrative about Hannah can be found in Samuel 1:2 2:21 (NKJV). Outside of the first two chapters of 1 Samuel, she is not otherwise mentioned in the Bible. In the biblical narrative, Hannah is one of two wives of Elkanah. The other, Peninnah, had given birth to Elkanah's children, but Hannah remained childless. Nevertheless, Elkanah preferred Hannah. According to Lillian Klein, the use of this chiasmus underscores the standing of the women: Hannah is the primary wife, yet Peninnah has succeeded in bearing children. Hannah's status as primary wife and her barrenness recall Sarah and Rebecca in Genesis 17 and Genesis 25 respectively. Klein suggests that Elkanah took Peninnah as a second wife because of Hannah's barrenness. Every year, Elkanah would offer a sacrifice at the Shiloh sanctuary, and give Peninnah and her children a portion but he gave Hannah a double portion "because he loved her, and the LORD had closed her womb" (1 Samuel 1:5, NIV). One day Hannah went up to the Tabernacle and prayed with great weeping (I Samuel 1:10), while Eli the High Priest was sitting on a chair near the doorpost. In her prayer, she asked God for a son and in return she vowed to give the son back to God for the service of God. She promised he would remain a Nazarite all the days of his life. According to Lillian Klein, the value of women is demonstrably enhanced by their child bearing capacities. The narrative takes her pain and places it in her personal failure and then draws it out in a communal context. The desperation of Hannah's vow indicates that merely bearing a male child would establish her in the community. "since she had asked the Lord for him" (1 Samuel 1:20 NAB). The role of women giving names in premonarchic Israel suggests an authoritative social role, at least within the family. She raised him until he was weaned and brought him to the temple along with a sacrifice. Hannah is also considered to be a prophetess: in her song of thanksgiving (Samuel 2:1 10 (NKJV)) she is inspired “to discern in her own individual experience the universal laws of the divine economy, and to recognise its significance for the whole course of the Kingdom of God". This song may be compared to the Magnificat, Mary's song of thanksgiving in the New Testament (Luke 1:46 55 (NKJV)), but biblical commentator A. F. Kirkpatrick notes that "the Magnificat should be carefully compared with Hannah’s song, of which it is an echo rather than an imitation. The resemblance lies in thought and tone more than in actual language, and supplies a most delicate and valuable testimony to the appropriateness of this hymn to Hannah’s circumstances".
Қазіргі заманғы Киелі кітап сыншыларында
Ханнаның қарсыласымен қақтығысы, бала тумауы және ұл сүю арманы – бұл стереотиптік мотивтер. Мишель Ошеровтың сөзінше, Ханна шын ниетпен тілек тілеп, құдайлық даңққа риза болатын мінезді бейнелейді. Ханна ерте Англия протестантизмі үшін маңызды тұлға болды, ол жеке дұғаның маңыздылығын қадағалаған. Иерусалим Талмуды Ханнаны дұғаның үлгісі ретінде қарастырған. Ханнаның тарихы Рош Хашана күні оқылатын Хафтара болып табылады.
Hannah's conflict with her rival, her barrenness, and her longing for a son are stereotypical motifs. According to Michelle Osherow, Hannah represents the character of the earnest petitioner and grateful celebrant of divine glory. Hannah was an important figure for early English Protestantism, which emphasized the importance of private prayer. The Jerusalem Talmud took Hannah as an exemplar of prayer. The story of Hannah is the Haftarah reading for Rosh Hashanah.
Самуил мен Саул
"Саул" есімінің ивритше түрі – шаул, ал Самуилдің дүниеге келуі туралы әңгімеде, Ханна ұлының атын түсіндіретін 1:20 аяттағы сияқты, әртүрлі формадағы шел сөзінің түбірі жиі кездеседі. 28-аятта "шаул" ("қарызға берілген") сөзі табылады, ол Саулдың ивритше атымен толық сәйкес келеді. Осыған байланысты, сын тұрғысынан зерделейтін комментаторлар бұл әңгіменің бастапқыда Саулдың тууы туралы болғанын, бірақ кейін Самуил есімі Саулдың орнына қойылғанын болжайды. Балама ретінде, Надав Нааман шел сөзінің түбірінің шын мәнінде Самуилдің туған жері – Шило есімімен байланысты екенін айтады.
The Hebrew form of the name "Saul" is shaul, and the story of Samuel's birth contains repeated uses the related verbal root sh ' l in various forms, including in the verse in which Hannah explains her son's name (1:20). In verse 28, the form shaul ("lent") itself is found, identical to the Hebrew name of Saul. As a result, it has been suggested by critical commentators the story was originally about the birth of Saul, but that the name "Samuel" was substituted for Saul at a later date. Alternatively, Nadav Na'aman argues that the verbal root sh ' l is actually related to the name "Shiloh", the place where Samuel was born.
Анттар
Сандар кітабының 30:11-13 аятында күйеуі әйелінің берген антын, оны білген кезде наразылығын білдірсе, жоққа шығаруға рұқсат беріледі. Бірақ ол ештеңе демесе, ант жарамды деп есептеледі. Елқана келесі жолы Силоға барғанда, Ханна баласына күтім жасау үшін үйде қалады, бірақ оған баласын сүтен шығарғаннан кейін Тәңірге ұсынуға ниетті екенін айтады. Елқана: «Саған қалай дұрыс көрінсе, солай істе», - деп жауап береді. «Бала сүтен шығарған кезде» Самуилдің ғибадатханаға қандай жаста бағышталғаны туралы пікірталас бар. Ханна уәдесінің адал екенін, өмір сүруге қабілетті баланы киелі орынға қызмет етуге әкелу арқылы, Раббының жолын біле отырып көрсетеді. Адамның құрбандықтары оның сенімінің сапасын көрсетеді. Леуіліктер кітабында дін қызметкерлері мен киелі орынды қолдау үшін ақшалай анттарды немесе уәделерді өтеу шаралары қарастырылған. Сондықтан Ханна ұлын дүниеге әкелгеннен кейін, онымен ажырасуға қиындық сезінсе, осы мүмкіндікті пайдалана алатын еді.
Numbers 30:11 13 allows a husband to nullify a vow made by his wife, if he registers his objection when he learns of it. However, if he says nothing, the vow is allowed as valid. The next time Elkanah goes to Shiloh, Hannah remains home to care for her child, but tells him that she will present the boy to the Lord when he is weaned. Elkanah responds, "Do what you think best." By the time "the child was weaned"—there is some debate as to what age Samuel was dedicated to the Temple—Hannah serves the soundness of her promise by bringing a viable child to serve in the sanctuary, already educated in the ways of the Lord. The quality of one's sacrifice reflected the quality of one's faith. In Leviticus, provisions were made for redeeming vows or pledges in money that would go to the support of the priests and the sanctuary. So Hannah could have chosen that option to fulfill her vow, if on calm reflection, once she had her son, she felt unable to part with him.
Өнер саласында
Уильям Уэйлс Ұлыбританияның Амблсайд қаласындағы Әулие Мария Діңгегі шіркеуі үшін Ханна, Самуил және Ели суретін бейнелейтін әйнек сурет жасады.
William Wailes created a stained glass window depicting Hannah, Samuel and Eli for the Church of St. Mary the Virgin in Ambleside, Great Britain.