Кіріспе

Дона Флор және оның екі күйеуі (Dona Flor e Seus Dois Maridos) – бразилиялық жазушы Хорхе Амадоның 1966 жылы жарық көрген романы; 1969 жылы Гарриет де Онис оны ағылшын тіліне аударған. Роман 1976 жылы алғаш рет "Дона Флор және оның екі күйеуі" атты фильмге бейімделді.

Сюжет

Баия штатының Сальвадорында орын алған роман Дон Флордың күйеуі Вадиньо карнавал тойының қайнаған шағында құлап түсуімен басталады. Ол көшеде самба билеп тұрғанда жүрегі тоқтады, бұл оған жақын баршаны таң қалдырды, себебі Вадиньо өмірін құмар ойнап, тойлап, ішімдік ішіп өткізген. Оның қаладағы түндері мен басқа әйелдермен жүргенінің бәрі Дон Флордың табысты аспаздық мектебінен алған ақшасымен қаржыланды, ал оның ақша талап етуі оған үнемі уайым мен ұйқысыз түндердің себебі болды. Қала әйелдері одан құтылып, жақсы болды деп ойлады. Бірақ Вадиньоның өлімінен кейін де ол оның өмірінің махаббаты болып қалды және оның сүйкімділігін сағынды. Ол қарсы тұруға мүмкін емес еді, ал оның жоқтығы Дон Флор үшін оның үйге оралуын күткен ұзақ түндерден де ауыр болды. Біршама қайғыдан кейін Дон Флор тағы бір құрметті адам, жергілікті дәріханашы Теодороның назарына ілігеді. Вадиньодан өзгеше, ол – адал, мейірімді және қамқор адам. Дон Флор оның ұсынысын қабылдайды. Жаңа күйеуінде Вадиньоның құмарлық сезімталдығы болмаса да, ол уайымсыз өмірмен құптады. Бірақ, үйленгендерінің бірінші жылдығында Вадиньо қайта оралады. Енді ол арбақ, бірақ бұрынғы әдеттерінен ешқайсысын жоғалтпаған. Оның іс-әрекеттері Дон Флордың төсегінен бастап, жергілікті түнгі клубтарға дейін барлық жерде қыжылдау тудырады. Ол арбаққа деген тартымдылығы мен Теодороның адал әйелі ретінде өмір жалғастыруға деген ниетінің арасында қысылып қалады, ал Теодоро не болып жатқанын түсінбейді.

Стиль

Романның бойымен Амадо афро-бразилиялық дәстүрлер мен халық мұрасына сүйенеді. Соңғы бөлімінде жергілікті қасиеттер мен Баияның көптеген мистикалық тұлғалары белсенді қатысады. Бірақ Вадиньо – романның орталық тұлғасы, ал кітап оның өмірінде де, өлімінен кейін де жасаған шалқыған ерліктерін көрсетеді. Тед Гиояның пікірінше, "осындай сүйкімді жаманды бейнелеуде санаулы ғана әңгімелер осы деңгейде жақсы орындалған".