Кіріспе
1998 жылы Терри Пратчеттің "Диск әлемі" романы. "Карпе Югулум" (латация тілінен аударғанда "/kɑːrpi ˈdʒʌɡjʊləm/ – "жұлынға ұмтыл", Carpe diem-мен салыстырыңыз) – ағылшын жазушысы Терри Пратчеттің "Диск әлемі" сериясының жиырма үшінші комикалық фантастикалық романы. Алғаш рет 1998 жылы жарық көрді. "Карпе Югулумда" Терри Пратчет вампир әдебиеті дәстүрлерін пародиалайды, мифтік архетиптермен ойнайды және "вампир" субмәдениетін кері айналдырып, жас вампирлерді жарқын киімдерде, шарап ішіп, түске дейін ояу күйінде бейнелейді.
Carpe Jugulum ('/k//ɑːr//p//i// /'/dʒ//ʌ//ɡ//j//ʊ//l//ə//m/; Latatian for "go for the throat", cf. Carpe diem) is a comic fantasy novel by English writer Terry Pratchett, the twenty third in the Discworld series. It was first published in 1998. In Carpe Jugulum, Terry Pratchett pastiches the traditions of vampire literature, playing with the mythic archetypes and featuring a tongue in cheek reversal of 'vampyre' subculture with young vampires who wear bright clothes, drink wine, and stay up until noon.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Обервальдтан келген вампирлер, граф Магпир мен оның отбасы, Маграт пен король Веренцтің қызына ат қою рәсіміне шақырылады. Рәсімді Омния дінінің священнигі, өте құрметті, Өмірін Омды дәріптеуге арнаған Оутс 'құдіретті' атты жаңа діни колледж бітірушісі өткізеді. Рәсімнен кейінгі той кезінде Веренц Нэнни Огг пен Агнес Ниттке графтың Магпир отбасы Ланкре қаласына көшіп, билікті өз қолына алуды жоспарлап отырғанын айтады. Гипноздың бір түріне байланысты, бәрі бұл жоспарды толығымен қабылдайды. Тек ең кіші сиқыршы Агнес пен Оутс ғана вампирлердің сананы бақылауына қарсы тұра алады, себебі олардың екеуі де "әр нәрсеге қатысты екі ойда" болады (Агнес Пердита кейіпкерінен, ал Оутс Омния дінінің көптеген бағыттарын зерделеуден). Оның ықпалына қарсы тұра білуіне байланысты, граф Магпирдің ұлы Влад Агнеске қызығып, оны вампир болуға көндіруге тырысады, соның ішінде оған көптеген ұсыныстар жасайды. Темірқазыққа дейін іздеуге шыққан Ходжесарг, феникс қауырсынының табылуынан кейін фениксті іздеуге шығады. Ал Уэзервокс әже, шақыру алмағанына ренжулі болып, үйін бос қалдырып, шөлге ұмтылып, дерлік саяхатшы сияқты өмір сүре бастайды. Вампирлердің гипноздық әсерінен арылғаннан кейін, Агнес, Нэнни Огг және Маграт оны Ланкреді құтқаруға көндіруге тырысады, бірақ, әжеге алтын қапталған шақыру қағазының қарға ұрланғанын айтқаннан кейін де, сәттілікке жете алмайды. Үш сиқыршы граф пен оның отбасын жеңу үшін әжесіз Ланкреге қайтады, бірақ Магпир отбасы вампирлерді жеңудің сарымсақ, жарқын жарық және діни нышандар сияқты әдеттегі әдістеріне төзімділік танытқандықтан, бұл оңай болмайды. Барлығы жоғалып кеткендей сезілгенде, Уэзервокс әже есіктен кіреді, суға малып, шаршаудан діңгелектеп тұрады. Нэнни Огг пен Маграт графқа шабуыл жасаған әженің шабуылын қашу үшін пайдаланады, әже, Агнес және Оутс бауырластарды вампирлермен жалғыз қалдырады. Әже графтың психикалық қорғанысын бұзуға тырысады, бірақ сәтсіз аяқталады, сондықтан Магпирлер оны вампирге айналдыру ниетімен оған жем болады. Нэнни Магпирлерге қарсы қарсылықты ұйымдастырып, өзінің үлкен отбасын жинап, көтеріліс жасауға тырысады және Нак Мак Фигельге (Магпирлер "ескірген" нәсіл ретінде Обервальдтан қуған алты дюймдық, көк терілі, жауынгер феялар) Магпирлерге қарсы одақ құру үшін бос аралға уәде береді. Магпирлердің қызметшісі Игорды Магпирлер оның дәстүрлі "сенен готикалық" көзқарасы үшін жек көреді, себебі Игор "дәстүрлі" жолдарды сақтауға тырысады, көбінесе қазіргі заманғы граф Магпирдің қалауына қарсы, тіпті жәндіктерге торы тоқуға мәжбүрлейді. Игордың бірнеше иттердің дене мүшелерінен жасалған "Скрапс" атты үй иті бар. Нэнни Огг, Маграт және Маграттың нәресте қызы, Ланкредің Эсмерельда Маргарет, көтерілісші Игордың көмегімен қашып құтылады (ол Нэнниге ғашық болғандай көрінеді), бірақ Обервальдқа бұрылыс жасауға мәжбүр болады және Магпирлер қасаратында аяқталады. Агнесті Магпирлердің ұлы мен олардың кланы ұрлап алады, олар ұшып қуып шығады. Эскроу ауылына апарылғаннан кейін, Агнес вампирлерге қарсы көтеріліске кіріседі. Уэтервокс әжесі өзінің ішіндегі вампиризммен күресіп, оның салдарынан пайда болған ауырсынуды қорғанның теміріне салады. Ол тек өзіне қарап, табиғатының қараңғы жағына бет бұрғаннан кейін ғана вампиризмді жеңе алады, бірақ күрес оны елең-теңдікпен қалдырады, графты жеңуден басқа. Әже сондай-ақ Ходжесарг оны іздеп жүрген кезде, олардың арасында соқыр формасын алған (олардың арасында ұялаған) феникс болған деп болжайды. Маграт пен оның қызы Игорьдің тұмшадағы бөлмелерінде жасырынған кезде, Нанни мен Игорь Магпирлерге қарсы күресуді бастайды, олар бастапқыда ескі граф Магпир (ол "спортшы" болған деп сипатталады) жинаған қасиетті су мен басқа да діни нышандарды қолданады. Таңғаларлық жайт (кем дегенде Магпирлер отбасы үшін), олар өздерін қорғадым деп ойлаған вампирлерді жеңудің ескі әдістері қайтадан жұмыс істей бастады (діндік нышандарға қарсы кондиционирлеу кез-келген кездейсоқ үлгіде оларды тануға әкеледі). Олар проблеманың не екенін түсінбейді, бірақ олар "қызыл, тәтті күшті шай мен бисквиттерді" таңғажайып түрде аңсай бастайды, бұл олардың өзін қатты көңіліне кіреді (бұл олардың әдеттегі қанға деген құмарлығы емес). Бәрі әже (өзін көтеріп алып, Оутстың Обервальдқа баруына көмектескен) оларға оны вампирге айналдырудан алыс екенін айтады. Оның орнына олар "Уақытша шамы" болды; ол сиқырлы түрде өз қанын "қарызға алды", оны олар ішті, бұл оған ақыл-ой қорғанысынан өтуіне мүмкіндік берді. Магпирлер Маграттың қызына зиян келтіре алмайды немесе әже өз қолынан келетін нәрсені істей алмайды (мысалы, ұшу). Олар одан да қорқынышты, Игор ескі граф Магпирді қайтадан оятқанын білгенде (оның қабірге кіріп, ескі графтың күлдеріне бір тамшы қан тамшытқанда) және Обервальд халқы жаңа, қазіргі заманғы вампиризмге қарағанда ескі графты артық көреді. Оутс жаңа графқа мойынға айқас кескішпен жара береді (бірақ вампирлер үшін өлімге әкелетін жаралар міндетті емес), ал ескі граф екі жас Магпирге (Lacrimosa мен Vlad) "ескі жолдарды" үйретуге кіріседі. Үш вампир соңғы рет қаланың төбесіндегі қараңғылыққа қанат қағып, қарғалардың тобына айналып жоғалады. Роман Нэннидің Оутстың уағыздарына қатысу үшін туыстарын жинауымен аяқталады, ол миссионерлік жұмысын жалғастыру үшін Обервальдқа сапар шегеді; ол кетпес бұрын король Веренц оған балта пішіндес медальон (бұрынғы Омния тасбақа медальонының орнына, ол жоғалған) сыйлайды, ал Агнес оның бетіндегі қабынуға жақпа сыйлайды.