Кіріспе

Ричард Вагнердің симфониялық поэмасы «Зигфрид Идиллиясы», WWV 103 – Ричард Вагнердің камералық оркестрге арналған симфониялық поэмасы.

Өмірбаян

Вагнер «Зигфрид Идиллісін» 1869 жылы екінші әйелі Козимаға ұлы Зигфридтің дүниеге келгеніне орай, туған күніне сыйлық ретінде жазды. Оны алғаш рет 1870 жылдың 25 желтоқсанында, Рождество таңында Швейцарияның Трибшен қаласында (қазір Люцерн қаласының бір бөлігі) орналасқан вилласының баспалдағында Цюрихтің Tonhalle оркестрінің шағын тобы орындады. Козима оның бастапқы мелодиясымен оянды. Дирижер Ханс Рихтер жеке орындалыста 13 такттан тұратын қысқа трубалық бөлімін орындау үшін трубаны үйренді, естілмеу үшін Люцерн көлінің ортасына дейін жүзіп жаттығу жасады деген әңгіме бар. Алғашқы атауы – «Трибшен Идиллісі», Фидидің құстар әні мен апельсин түсті күн шығысымен симфониялық туған күн тілегі. Козимаға Ричардының сыйы. «Фиди» – отбасының ұлы Зигфридке берген лақап аты. Құстардың әні мен күннің шығысы жұбайлар үшін жеке маңызға ие оқиғаларды бейнелейді деп саналады. Вагнердің 1876 жылы тұсауы кесілген «Зигфрид» операсы Идиллиядан музыкалық үзінділерді қамтиды. Вагнер операның соңғы көрінісінде Брунгильдаға Брунгильда мен Зигфридтің «Ewig war ich» махаббат дуэтінің тақырыбын беруден бұрын, аяқталмаған камералық шығармадан материалды Идиллияға бейімдеді. Вагнердің сөзіне сүйенсек, бұл тақырып оған 1864 жылдың жазында Старнберг көліне қарап тұрған Вилла Пелетте, Козимамен бірге олардың одағын толыққанды рәсімдегенде келген. Алайда, оның өзінің мұқият жазбалары оған қайшы келеді: мелодия сол жылдың 14 қарашасында Мюнхенде жалғыз болғанда жазылған. Бұл шығармада Вагнердің 1868 жылдың Жаңа жылдық түнінде жазып алған «Schlaf, Kindlein, schlaf» неміс жұбанына негізделген тақырып та қолданылады, ол соло-обоимен ұсынылады. Эрнест Ньюман бұл тақырыптың Вагнерлердің үлкен қызы Евамен байланысты екенін анықтады. Бұл және басқа да музыкалық сілтемелердің мағынасы көп жылдар бойы сыртқы әлемге белгісіз болды, бұл Вагнер мен Козима үшін Идиллияның жеке маңызының қаншалықты терең екенін көрсетеді. Вагнер бастапқыда «Зигфрид Идиллісін» жеке туынды ретінде қалдыруды жоспарлаған. Алайда, қаржылық қиындықтарға байланысты, ол 1878 жылы ноталарын B. Schott баспасына сатуға мәжбүр болды.