Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дзен буддасы ғибадатханасы Киотода, Жапония NOTOC Ginkaku ji (銀閣寺), ресми түрде Jishō ji (慈照寺) деп аталады, бұл Киото қаласының Сакио ауданындағы Дзен ғибадатханасы. Ол Муромачи дәуірінің Хигасияма мәдениетін көрсететін құрылыстардың бірі.
Zen buddhist temple in Kyoto, Japan
NOTOC
Ginkaku ji (銀閣寺), officially named Jishō ji (慈照寺), is a Zen temple in the Sakyo ward of Kyoto, Japan. It is one of the constructions that represent the Higashiyama Culture of the Muromachi period.
Тарих
Ашикага Йосимаса 1460 жылы зейнеткерлік вилласы мен бақтарды салу жоспарларын бастады, ол шогундардың әкімшілік жұмыстарынан демалуы үшін ойын-сауық вилласы ретінде пайдаланылды. Өлгеннен кейін Йошимаса бұл мүлікті Дзэн ғибадатханасына айналдырып, оған Жишо-джи деген ат берді. Қазіргі таңда ғибадатхана Ринзай Дзеннің Шококу-джи тармағымен байланысты. Екі қабатты Каннон ден (観音殿) – ғибадатхананың басты құрылысы. Оның құрылысы 1482 жылдың 21 ақпанында (Буммей 14, екінші айдың төртінші күні) басталды. Құрылыс дизайны үшін Йошимаса әкесі Ашикага Йошимицу тапсырыс берген алтын Кинкаку-джиді үлгі етіп алуға тырысты. Ол көбінесе күміс жалатылған болуы жоспарланғандықтан «Күміс павильон» деп аталады, бірақ бұл таныс лақап Едо дәуірінен (1600–1868) бастау алады. Онин соғысы кезінде құрылыс тоқтатылды. Йошимаса құрылысты ерекше күміс жалатылған қабатпен жабуды ниеттенгенімен, бұл жұмыс соншалықты кешіктірілді, соның салдарынан Йошимасаның өмірінің соңына дейін жоспарлар іске аспады. Құрылыстың қазіргі күйі Йошимасаның соңғы рет көрген түрімен сәйкес келеді деп есептеледі. Бұл «аяқталмаған» көрініс «ваби-саби» сапасының бір қырын көрсетеді. Кинкаку-джи сияқты, Гинкаку-джи де бастапқыда шогунның демалуы мен уединениесі үшін салынған. Шогун ретінде билік еткен кезінде Ашикага Йосимаса дәстүрлі мәдениеттің жаңа толқынына жол ашты, ол Хигасияма Бунка (Шығыс тауының мәдениеті) деп аталды. Виллаға зейнеткерлікке шыққаннан кейін Йошимаса павильонда отырып, Ōнин соғысының күшеюі мен Киотоның өртелуіне қарамастан, бақтың тыныштығы мен сұлулығын тамашалаған деседі. 1485 жылы Йошимаса дзен буддистік монахқа айналды. 1490 жылдың 27 қаңтарында (Энтоку 2, бірінші айдың жетінші күні) қайтыс болғаннан кейін вилла мен бақтар Йошимасаның буддалық есімімен аталған Джишо-джи болып қайта аталған буддалық ғибадатхана кешеніне айналды. 2008 жылдың ақпанында басталған кең ауқымды қалпына келтіру жұмыстарынан кейін Гинкаку-джи қайтадан әсем күйіне келді. Бақ пен ғибадатхана кешені жұртшылыққа ашық. Күміс жалатпа әлі қолданылмаған. Көптеген талқылардан кейін лакқа бояуды бастапқы күйіне қайта жасамау туралы шешім қабылданды. Лактық жабын ғибадатхананың бастапқы күміс түсінің көзі болды, лакқа бояудың үстінен көлдің күміс суының шағылысы түсті.
Ashikaga Yoshimasa initiated plans for creating a retirement villa and gardens as early as 1460, and it functioned as a pleasure villa for the shoguns to rest from their administrative duties. After his death, Yoshimasa arranged for this property to become a Zen temple under the name Jishō ji. The temple is today associated with the Shokoku ji branch of Rinzai Zen. The two storied Kannon den (観音殿), is the main temple structure. Its construction began February 21, 1482 (Bummei 14, fourth day of the second month). For the structure's design, Yoshimasa sought to emulate the golden Kinkaku ji, which had been commissioned by his grandfather Ashikaga Yoshimitsu. It is popularly known as Ginkaku, the "Silver Pavilion," because of the initial plans to cover its exterior in silver foil, but this familiar nickname dates back only as far as the Edo period (1600–1868). During the Ōnin War, construction was halted. Despite Yoshimasa's intention to cover the structure with a distinctive silver foil overlay, this work was delayed so long that the plans were never realized before Yoshimasa's death. The present appearance of the structure is understood to be the same as when Yoshimasa himself last saw it. This "unfinished" appearance illustrates one of the aspects of "wabi sabi" quality. Like Kinkaku ji, Ginkaku ji was originally built to serve as a place of rest and solitude for the Shōgun. During his reign as Shōgun, Ashikaga Yoshimasa inspired a new outpouring of traditional culture, which came to be known as Higashiyama Bunka (the Culture of the Eastern Mountain). Having retired to the villa, it is said Yoshimasa sat in the pavilion, contemplating the calm and beauty of the gardens as the Ōnin War worsened and Kyoto was burned to the ground. In 1485, Yoshimasa became a Zen Buddhist monk. After his death on January 27, 1490 (Entoku 2, seventh day of the first month), the villa and gardens became a Buddhist temple complex, renamed Jishō ji after Yoshimasa's Buddhist name. After extensive restoration, which started in February 2008, Ginkaku ji is again in full glory to visit. The garden and temple complex are open to the public. There is still no silver foil used. After much discussion, it was decided not to refinish the lacquer to the original state. The lacquer finish was the source of the original silver appearance of the temple, with the reflection of the silver water of the pond on the lacquer finish.
Бақ
Ғибадатхананың танымал ғимаратынан өзге, мүлікте әртүрлі ерекше балдырлармен жабылған орманды аймақтар да бар. Бұл жапон бағын көрнекті ландшафт суретшісі Соами жасаған делінеді. Жапон бақшаларының кейінгі кезеңдерінде әдемі тастар бұрынғы, қираған немесе кедейленген бақшалардан жаңасына көшірілген. Элизабет Барлоу Роджерстің «Ландшафт дизайны: мәдени және сәулет тарихы» кітабында былай делінген: «1474 жылы, шогунаттан зейнетке шыққаннан кейін Йосимаса (1436–1490) азаматтық соғыстан зардап шеккен Гүлді сарай мен Муромачи залынан тастар мен қарағайларды Хигасияма (Шығыс төбелері) етегіндегі вилласына көшірді. Ол 1438 жылдан өмірінің соңына дейін сонда тұрды, содан кейін вилла Дзен ғибадатханасына айналдырылды, Жишо-джи, немесе одан да жақсы танымал Гинкакудзи (Күміс павильон ғибадатханасы).» Бұл бақта Дзен мәдениеті толыққанды бейнеленбеген, себебі ол шогунаттың демалыс орны ретінде қаржыландырылған және басты мақсаты эстетикалық ләззат алу болған. Ол монахтар, зазен – отырып медитация жасайтындар үшін емес, олар үшін жобаланған. Гинкакудзи айналасындағы ортамен байланыста салынған. Бұл туралы Ичито Ишида мен Делмер М. Браунның «Азия зерттеулері журналында» жазылған: «Бірінші қабаттың оңтүстік-шығыс бұрышында қабырғаларда тесіктер бар, себебі ғимараттың сол бұрышында тоған орналасқан, одан әрі Хигасияма төбелері арасынан ай көтеріледі. Сонымен қатар, солтүстік-шығысқа қарай созылған көлдің жарығы оқуға жеткілікті болғандықтан, солтүстік-шығыс бұрышындағы бөлме кітапхана ретінде жоспарланған. Сондықтан табиғи нысандар ғимаратты тек қана қоршап тұрып, оның пішінін бұрмалап қоймайды, сонымен қатар құрылыс дизайнына ішкі күш береді». Гинкаку-джидің құм бағы аса танымал болды; және Фудзи тауын бейнелейтін мұқият жасалған құм үйіндісі бақтың маңызды бөлігі болып табылады.
In addition to the temple's famous building, the property features wooded grounds covered with a variety of mosses. This Japanese garden was supposedly designed by the great landscape artist Sōami. In the later periods of Japanese garden history, fine stones were transported from a ruined or impoverished garden to a new one. According to the book Landscape design: A Cultural and Architectural History by Elizabeth Barlow Rogers, "In 1474, following his retirement from the shogunate, Yoshimasa (1436 1490), had some of the stones and pine trees of the Flowery Palace and Muromachi Hall, both of which had been devastated by civil warfare, removed to his villa retreat at the base of Higashiyama (the Eastern Hills). There he lived from 1438 until his death, when the villa was converted to the Zen temple, Jisho ji, or Ginkakuji (the Temple of the Silver Pavilion), as it is better known." The Zen culture is not entirely represented in this garden because it was financed by the shogunate as a retreat and the primary use was aesthetic enjoyment. Instead of being designed by and for the use of monks, practitioners of zazen, or seated meditation. Ginkakuji was constructed in relation to its surroundings. This is described in the Journal of Asian Studies by Ichito Ishida and Delmer M. Brown, "The southeast corner of the first floor has openings in the walls, since a pond is located on that corner of the building, beyond which the moon rises between the peaks of Higashiyama. And since a lake extending northeastward reflected light that suffices even for reading, the room on the northeast corner has been planned as a library. Therefore, the natural objects do not merely surround the building, twisting it out of shape but supply intrinsic motivation for the structural design." The sand garden of Ginkaku ji has become particularly well known; and the carefully formed pile of sand which is said to symbolize Mount Fuji is an essential element in the garden.