Екінші дүниелік соғысында АҚШ және Ұлыбританияның Біріккен Бас штабы

Кіріспе

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ және Ұлыбританияның жоғары әскери штабы – Біріккен Бас Штабтар (CCS). Біріккен Бас Штабтар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ және Ұлыбритания үшін жоғары әскери штаб болды. Ол екі елдің барлық маңызды саяси шешімдерін қабылдады, олар Ұлыбританияның премьер-министрі Уинстон Черчилль және АҚШ президенті Франклин Д. Рузвельттің бекітуіне жататын.

Тарих

Бұл 1941 жылдың 22 желтоқсанынан 1942 жылдың 14 қаңтарына дейін Вашингтонда өткен Аркадия конференциясының нәтижесінде пайда болды. Перл-Харборға шабуылдан кейін көп ұзамай, премьер-министр Черчилль және оның жоғары әскери штабы Аркадияны соғыс стратегиясын жоспарлау мүмкіндігі ретінде пайдаланды. Америка армиясының штаб бастығы Джордж Маршалл біріктірілген кеңес идеясын ұсынды, оны Рузвельтке ұсынды, ал екеуі бірлесіп осы идеяны Черчилльге ұсынды. Черчилльдің әскери кеңесшілері бұл идеяны құптамады, ал британдық қарулы күштердің бас штабы генерал Алан Брук оған күшті қарсылық көрсетті. Брук Батыс Одақтастары халықаралық біріктірілген басшылыққа бағынса, АҚШ үстемдік табады деп сенді, сондай-ақ Вашингтондағы Біріктірілген штабтар комитетінің (CCS) орналасуы Ұлыбританияның әскери саясатты бастау мүмкіндігінен айырады деп қорқады. Алайда, Брук Лондонға қалдырылып, британдық соғыс күшін басқарудың күнделікті мәселелерін шешуге міндеттелді және оған кеңес берілмеді. Шарль де Голль комитетте еркін француз өкілдерін қосуды сұрады, бірақ оның өтініші, басқа Батыс Одақтастарымен бірге қабылданбады. Маршаллдың жоспарының бөлігі ретінде Рузвельт американдық тарапта Біріктірілген штабтар комитетін құрды. Біріктірілген кеңес АҚШ-тың Халық денсаулығы қызметі ғимаратында Вашингтонда орналасты, онда британдық бөлігін фельдмаршал Джон Дилл өкілдік етті. CCS британдық Штаб басшылары комитеті мен американдық Біріктірілген штабтар комитетінен құралды. Американдық бөлімше британдық Штаб басшыларына біртұтас ұстанымды ұсыну үшін құрылды. Ол 1942 жылдың 9 ақпанында Соғыс және Әскери-теңіз департаменттері арасындағы АҚШ әскери операцияларын үйлестіру үшін алғашқы ресми отырысын өткізді. CCS хартасын президент Рузвельт 1942 жылдың 21 сәуірінде бекітті. Британдық тараптан Штаб басшылары әдетте мемлекет басшыларының конференцияларында ғана қатысты. Оның орнына, британдық Біріктірілген штаб миссиясы британдық мүдделерді ұсыну үшін Вашингтонда тұрақты түрде орналасты. Британдық мүшелер премьер-министрдің, Қорғаныс министрі ретіндегі өкілі және Штаб басшылары комитетінің өкілі болды, оған Бірінші теңіз лорды, Императорлық бас штабтың бастығы және Әуе штабының бастығы немесе олардың Вашингтон өкілдері кірді. Премьер-министрдің өкілі – фельдмаршал сэр Джон Дилл, ал оның қайтысынан кейін – фельдмаршал сэр Генри Мэтленд Уилсон болды. Штаб басшылары комитетінің Вашингтондағы өкілдері, әдетте өздерінің басшыларының орнына АҚШ мүшелерімен кездесетін, британдық Біріктірілген штаб миссиясындағы тиісті қызметтердің жоғары офицерлері болды. Соғыс барысында Бірінші теңіз лордын адмирал сэр Чарльз Литтл, адмирал сэр Эндрю Каннингэм, адмирал сэр Перси Нобл және адмирал сэр Джеймс Сомервилл өкілдік етті; Императорлық бас штабтың бастығын генерал-лейтенант сэр Колвилл Вемисс және генерал-лейтенант Г.Н. Макреди өкілдік етті; ал Әуе штабының бастығын әуе маршалы Д.С. Эвилл, әуе маршалы сэр Уильям Л. Уэлш және әуе маршалы Дуглас Кольер өкілдік етті. Маршаллдың жақын досы Дилл көбінесе американдық ұстанымды қолдады және тиімділікке зиян келтіретін шиеленістердің алдын алды. Біріктірілген штабтар комитетінің ұйымына Біріктірілген хатшылық және бірқатар комитеттер кірді. 1942 жылдың көктемінде Ұлыбритания мен АҚШ стратегиялық жауапкершілікті бүкіл әлем бойынша бөлуге келісті. 1942 жылдың 24 наурызында АҚШ-тың Біріктірілген штабтары Тынық мұхитындағы соғысқа, ал британдық Штабтар Таяу Шығыс және Үнді мұхиты аймағына жауапты деп белгіленді, ал Еуропалық-Жерорта теңізі және Атлант аймағы екі штабтың біріктірілген жауапкершілігінде болды. Тынық мұхиты аймағындағы басқару 8 мамырда ресми түрде жұмыс істеуге кірісті. CCS әдетте Вашингтонда өзінің отырыстарын өткізді. CCS-тің толық құрамы әдетте ғана Касабланкадағы сияқты, соғыс стратегиясы бойынша маңызды мәселелерді талқылайтын үлкен соғыс конференциялары кезінде жиналатын. Осы конференциялардағы үкімет басшыларының кездесулері CCS толыққанды зерделеген мәселелер бойынша ресми келісімге қол жеткізуге бағытталған.

It emerged from the meetings of the Arcadia Conference in Washington, from December 22, 1941, to January 14, 1942. Shortly after Pearl Harbor, Prime Minister Churchill and his senior military staff used Arcadia as an opportunity to lay out the general strategy for the war. The American Army Chief of Staff George Marshall came up with the idea of a combined board, and sold it to Roosevelt and together the two sold the idea to Churchill. Churchill's military aides were much less favorable, and General Alan Brooke, the chief of the British Armed Forces, was strongly opposed. Brooke believed that if the Western Allies were placed under international unified commands the United States would become dominant, and also feared that the situation of the CCS in Washington D. C. would leave Britain unable to initiate military policy. However, Brooke was left behind in London to handle the daily details of running the British war effort, and was not consulted. Charles de Gaulle requested Free French representation on the committee but was declined along with the other Western Allies. As part of Marshall's plan, Roosevelt also set up a Joint Chiefs of Staff on the American side. The combined board was permanently stationed at the United States Public Health Service Building in Washington, where Field Marshal John Dill represented the British half. The CCS was constituted from the British Chiefs of Staff Committee and the American Joint Chiefs of Staff, The American unit was created in part to present a common front to the British Chiefs of Staff. It held its first formal meeting on 9 February 1942 to coordinate U. S. military operations between War and Navy Departments. The CCS charter was approved by President Roosevelt 21 April 1942. On the British side the Chiefs of Staff only normally attended during the heads of states' conferences. Instead the British Joint Staff Mission was permanently situated in Washington, D. C. to represent British interests. The British members were a representative of the prime minister, in his capacity as Minister of Defence, and the Chiefs of Staff Committee, which consisted of the First Sea Lord, the Chief of the Imperial General Staff, and the Chief of the Air Staff, or the Washington representative of each. The representative of the Prime Minister was Field Marshal Sir John Dill and after his death Field Marshal Sir Henry Maitland Wilson. The Washington representatives of the Chiefs of Staff Committee, who normally met with the United States members in place of their principals, were the senior officers from their respective services on the British Joint Staff Mission in Washington. In the course of the war, the First Sea Lord was represented by Admiral Sir Charles Little, Admiral Sir Andrew Cunningham, Admiral Sir Percy Noble, and Admiral Sir James Somerville; the Chief of the Imperial General Staff was represented by Lt. Gen. Sir Colville Wemyss and Lt. Gen. G. N. Macready; and the Chief of the Air Staff was represented by Air Marshal D. C. S. Evill, Air Marshal Sir William L. Welsh, and Air Marshal Douglas Colyer. Dill, a close friend of Marshall, often took the American position and prevented polarizations that would undermine effectiveness. The Combined Chiefs of Staff organization included the Combined Secretariat and a number of committees. In the spring of 1942, Britain and the United States agreed on a worldwide division of strategic responsibility. On 24 March 1942, the U. S. Joint Chiefs of Staff were designated as primarily responsible for the war in the Pacific, and the British Chiefs for the Middle East Indian Ocean region, while the European Mediterranean Atlantic area would be a combined responsibility of both staffs. The Pacific Ocean Area command formally became operational on 8 May. The CCS usually held its meetings in Washington. The full CCS usually met only during the great wartime conferences on grand strategy, such as at Casablanca (see List of World War II conferences). The meetings of heads of government at those conferences were designed to reach formal agreement on issues thoroughly staffed by the CCS.

Қазіргі күн

АҚШ-тың Бірлескен штаб басшылары мен Ұлыбритания штаб басшылары комитеті 2013 жылдың наурызында «Бірлескен штаб басшылары комитеті» ретінде кездесті, бұл Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі кездесулерінен бергі алғашқы рет болды. Бұл кездесу Вашингтонда өтті. Ал келесі кездесулер 2014 жылы Лондонда және 2015 жылдың мамырында Ұлттық қорғаныс университетінде өткізілді.