Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыстың «Бостандық» кемесі
Liberty ship of WWII
+SS John W. Brown
+SS John W. Brown
SS John W. Brown – «Бостандық» кемесі, қазіргі таңда жұмыс істеп тұрған екі кемеден бірі және мұражай кемесі ретінде сақталған үш кемеден бірі. «Бостандық» кемесі ретінде ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Сауда теңіз флотының тауарлық кемесі болып жұмыс істеді, ал кейін Нью-Йорк қаласында көп жыл бойы кәсіптік білім беретін мектептің оқу кемесі болды. Қазір сақталған бұл кеме Мэриленд штатындағы Балтимор портының 13-ші теміржол қабылдау алаңында мұражай және круиздік кеме ретінде орналасқан. Джон В. Браунның аты 1867-1941 жылдары өмір сүрген канадалық-американдық кәсіби одақтар жетекшісі Джон В. Браунның құрметіне берілген. Тағы бір сақталған «Бостандық» кемесі Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында орналасқан. Үшінші «Бостандық» кемесі SS Hellas Liberty (бұрынғы) Грекияның Пирей қаласында стационарлық мұражай кемесі ретінде сақталған.
SS John W. Brown is a Liberty ship, one of two still operational and one of three preserved as museum ships. As a Liberty ship, she operated as a merchant ship of the United States Merchant Marine during World War II and later was a vocational high school training ship in New York City for many years. Now preserved, she is a museum ship and cruise ship berthed at Pier 13 in Baltimore Harbor in Maryland. John W. Brown was named after the Canadian born American labor union leader John W. Brown (1867–1941). The other surviving operational Liberty ship is in San Francisco, California. A third Liberty ship, SS Hellas Liberty (ex ) is preserved as a static museum ship in Piraeus, Greece.
Құрылыс
АҚШ Теңіз комиссиясы 1941 жылдың 1 мамырында Джон В. Браунды ECS S C1 Теңіз комиссиясының шұғыл жүк кемесі ретінде тапсырыс берді, бұл кеме типі кейіннен "Liberty кемесі" деп белгілі болды, корпус нөмірі 312. Ол 1942 жылдың 28 шілдесінде Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы Bethlehem Fairfield кеме құрылыс кешенінде салынды және – Теңіз және кеме құрылысы жұмысшыларының кәсіби одағының президентінің әйелі Энни Гриннің демеушілігімен – 1942 жылдың 7 қыркүйегінде суға түсірілді, сол күні кеме құрылыс кешенінде суға түсірілген үш Liberty кемесінің үшіншісі. 1942 жылдың 19 қыркүйегінде кеменің құрастыру жұмыстары аяқталды, оның жалпы құрылыс уақыты 54 күнді құрады. Оның құрылысына шамамен 500 000 адам-сағат жұмыс жұмсалды және құны 1 750 000 долларға бағаланды, бұл Bethlehem Fairfield кеме құрылыс кешенінде салынған 384 Liberty кемесінің 62-ші кемесі болды. New Jersey штатының Харрисон қаласындағы Worthington Pump & Machine Corporation Джон В. Браун үшін тік үш кеңейтілетін бу машинасы жасады, оның құны 100 000 доллар болды.
The United States Maritime Commission ordered John W. Brown as an ECS S C1 Maritime Commission Emergency Cargo Ship, the type of ship that would become popularly known as the "Liberty ship", hull number 312 on 1 May 1941. She was laid down at the Bethlehem Fairfield Shipyard in Baltimore, Maryland, on 28 July 1942 and – sponsored by Annie Green, the wife of the president of the Industrial Union of Marine and Shipbuilding Workers – was launched on 7 September 1942, the third of three Liberty ships launched at the yard that day. She completed fitting out on 19 September 1942, making her total construction time only 54 days. She required about 500,000 man hours and cost $1,750,000 to build and was the 62nd of the 384 Liberty ships constructed at the Bethlehem Fairfield yard. The Worthington Pump & Machine Corporation of Harrison, New Jersey, built John W. Browns vertical triple expansion steam engine, which cost $100,000.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Бетлехем Фэрфилд кеме жасау зауыты Джон В. Браунды кеме аяқталған күні оның иесіне, Теңіз комиссиясына тапсырды. Штаттар теңіз корпорациясы оның бас агенті ретінде Джон В. Браунды бастапқыда Соғыс кемесі басқармасы, кейіннен АҚШ Армиясының Армиялық көлік қызметі басқарды. Балтиморда жеткізілгеннен кейін он күн жұмыс істеген соң, Джон В. Браун 1942 жылдың 29 қыркүйегінде Чесапик шығанағынан Норфолкқа, Вирджиния штатына қарай жүзіп кетті, онда ол магниттік теңіз миналарын оқыс қылмайтын үшін дегауссинг және деперминг процедураларынан өтті. Норфолктан шығып, ол солтүстікке Чесапик шығанағы арқылы жүріп, 3-4 қазан 1942 жылы түні Мэриленд штатының Аннаполис қаласының жанында тоқтады, содан кейін Чесапик және Делавэр каналы мен Делавэр өзені арқылы Делавэр шығанағына өтті, онда ол төрт сауда кемесінен тұратын конвойге қосылды. Үш эскорт кемесі мен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің дирижаблімен бірге конвой Нью-Джерси жағалауынан Нью-Йорк қаласына қарай бағытталды, онда 1942 жылдың 6 қазанында Джон В. Браун өзінің алғашқы жүгін тиеуге кірісті – 8 381 ұзын тонна (9 387 қысқа тонна; 8 515 метрикалық тонна) КСРО-ға жіберілмек болған жүк, оған екі Curtiss P 40 Warhawk истребителі, 10 M4 Sherman танкысы, 200 мотоцикл, 100 джип, 700 тоннадан астам (784 қысқа тонна, 711 метрикалық тонна) оқ-дәрі және 250 тоннадан астам (280 қысқа тонна, 254 метрикалық тонна) консервіленген шошқа еті кірді – Бруклиндегі 17-ші пирсде. Нью-Йоркте болғанда, ол сондай-ақ кеменің мұрын бөлігіне орнатылған Оерликон 20 мм зеңбірегін /50 калибрлі зеңбірекпен алмастырды және 1942 жылдың 9 қазанында дегауссинг және компас реттеу диапазондарында жұмыс істеу үшін жүк тиеуді уақытша тоқтатты.
Bethlehem Fairfield Shipyard delivered John W. Brown to her owner, the Maritime Commission, on the day of her completion. With States Marine Corporation as her general agent, John W. Brown was operated initially by the War Shipping Administration and later by the United States Army's Army Transport Service. After ten more days of post delivery work in Baltimore to prepare her to get underway, John W. Brown departed on 29 September 1942 to steam down the Chesapeake Bay to Norfolk, Virginia, where she underwent degaussing and deperming to make her less likely to trigger magnetic sea mines. Departing Norfolk, she proceeded back north through the Chesapeake Bay, anchored off Annapolis, Maryland, overnight on 3–4 October 1942, and then passed through the Chesapeake and Delaware Canal and Delaware River to Delaware Bay, where she joined a convoy of four merchant ships. Escorted by three escort vessels and a United States Navy blimp, the convoy proceeded up the coast of New Jersey to New York City, where on 6 October 1942 John W. Brown began loading her first cargo – 8,381 long tons (9,387 short tons; 8,515 metric tons) of cargo destined for the Soviet Union, consisting of two Curtiss P 40 Warhawk fighters, 10 M4 Sherman tanks, 200 motorcycles, 100 jeeps, over 700 long tons (784 short tons, 711 metric tons) of ammunition, and over 250 long tons (280 short tons, 254 metric tons) of canned pork lunch meat – at Pier 17 in Brooklyn. While in New York, she also had the Oerlikon 20 mm cannon mounted on her bow replaced by a /50 caliber gun, and she interrupted her loading of cargo on 9 October 1942 for work on the degaussing and compass adjusting ranges.
Қыздық сапар, 1942 жылдың қазаны - 1943 жылдың наурызы
1942 жылы 14 қазанда жүк толық тиеліп, 15 қазанда Нью-Йорктен алғашқы сапарына, Персия шығанағына қарай жолға шықты. Оның 14 400 теңіздік милі (16 560 статуттық милі; 26 667 км) сапар маршруты Остік күштердің кемелерге ең көп қауіп төндіретін аймақтарын айналып өтуге бағытталған. Саяхатының бірінші бөлігін конвоймен жасады, АҚШ-тың шығыс жағалауынан Кубадағы Гуантанамо шығанағына дейін жүзіп, Кариб теңізі арқылы Панама каналына бару үшін тағы бір конвойге қосылды. Каналдан өтіп, Тынық мұхитына жеткен соң, Оңтүстік Американың батыс жағалауымен жалғыз жүзіп, Хорн мүйісіне жетуіне екі апта уақыт кетті. Содан кейін Оңтүстік Атлант мұхитын 17 күн бойы кесіп, Оңтүстік Африканың Кейптаун қаласына жетті, онда екі күнге май құю және жабдықтау үшін тоқтады. Африканың шығыс жағалауындағы Батыс Үнді мұхиты арқылы солтүстікке қарай жалғыз жүзіп, 1942 жылғы 25 желтоқсанда Нью-Йорктен екі жарым ай өткен соң Персия шығанағына жетті. Персия шығанағындағы порттар одақтас елдерден келіп жатқан жүктің көптігіне байланысты тығырыққа тірелді, сондықтан Джон В. Браун Иранның Абадан қаласында екі P-40 және бірнеше танктарды түсіргенге дейін бір ай бойы теңізде күтіп тұруға мәжбүр болды (1943 жылғы қаңтардың соңы). 1943 жылғы наурыз айында Иранның Хоррамшахр портына кіріп, қалған жүгін түсіруге тағы бір жарым ай кетті. 1943 жылғы 16 наурызда Джон В. Браун АҚШ-қа қайта оралу үшін жолға шықты. Персия шығанағынан Африканың шығыс жағалауы бойымен Кейптаунға оңтүстікке қарай жүзіп, екі күнге тоқтады, содан кейін Оңтүстік Атлантты екі апта бойы кесіп, Бразилияның Баия штатына жетті (1943 жылғы 23 сәуір). Ол Суринамдағы Парамарибоға бару үшін конвойге қосылды, содан кейін Паранамға боксит тиеу үшін, ал кейін Тринидадтағы Порт-оф-Испанияға тағы боксит тиеу үшін жүзіп өтті. Толық жүктелген күйде Гуантанамо шығанағына бару үшін конвойге қосылып, содан кейін Нью-Йоркке сапарының соңғы бөлігі үшін тағы бір конвойге қосылды. 1943 жылғы 27 мамырда Нью-Йоркке жетіп, шамамен сегіз айлық алғашқы сапарын аяқтады. АҚШ-қа оралғаннан кейін ол 450-ге дейін әскер тасымалдай алатын "Шектелген сыйымдылықтағы әскер тасымалдау кемесіне" айналған 220 "Liberty" кемесінің біріншісі болды.
With loading complete on 14 October 1942, John W. Brown departed New York on 15 October on her maiden voyage, bound for the Persian Gulf, where she would unload her cargo for delivery overland to the Soviet Union. Her 14,400 nautical mile (16,560 statute mile; 26,667 km) route was designed to allow her to avoid the areas where Axis forces posed the greatest threats to shipping. She made the first leg of the voyage in convoy, steaming down the United States East Coast to Guantanamo Bay, Cuba, where she joined another convoy for the trip across the Caribbean Sea to the Panama Canal. After passing through the canal and reaching the Pacific Ocean, she steamed alone down the west coast of South America, requiring two weeks to reach Cape Horn. She then made a 17 day independent crossing of the South Atlantic Ocean to Cape Town, South Africa, where she stopped for two days to refuel and reprovision. Getting back underway, she steamed alone north through the western Indian Ocean off the east coast of Africa, and anchored in the Persian Gulf on 25 December 1942, two and a half months after leaving New York. Ports in the Persian Gulf were overwhelmed by the amount of cargo arriving from Allied countries, and so John W. Brown was forced to lie at anchor for a month until she could begin to unload at Abadan, Iran, where she dropped off the two P 40s and some of the tanks in late January 1943. It took another month and a half until she could enter port at Khorramshahr, Iran, and unload the rest of her cargo in March 1943. On 16 March 1943, John W. Brown got underway to return to the United States. She steamed south from the Persian Gulf along the east coast of Africa to Cape Town, again calling there for two days before making a two week crossing of the South Atlantic to Bahia, Brazil, where she arrived on 23 April 1943. There she joined a convoy to steam north to Paramaribo in Surinam, proceeded upriver to Paranam to load bauxite, then steamed to Port of Spain, Trinidad, to load more bauxite. Fully loaded, she joined a convoy to steam to Guantanamo Bay and then another convoy for the final leg of her voyage to New York City, where she arrived on 27 May 1943 to complete a maiden voyage of about eight months. After returning to the United States, she became the first of 220 Liberty ships to undergo conversion into a "Limited Capacity Troopship" capable of transporting up to 450,
Екінші сапар 1943 жылдың маусым-тамыз айлары
Хобокенде конверсиясы аяқталғаннан кейін Джон В. Браун екінші сапарына, әскер тасымалдау кемесі ретіндегі алғашқы сапарына жүк тиеу үшін Нью-Йоркке оралды. Оның 5,023 ұзын тонна (5,626 қысқа тонна; 5,103 метрикалық тонна) жүгінің көп бөлігі азық-түлік болды, ал жолаушылар тізіміне 306 адам кірді – жеті АҚШ Армиясы офицері, 145 АҚШ Армиясы әскери полиция қызметкері, үш медициналық көмекші, үш Корольдік Әскери-теңіз күштері офицері және 148 Корольдік Әскери-теңіз күштері теңізшісі; Корольдік Әскери-теңіз күштерінің барлық қызметкерлері торпедаланған кемеден аман қалғандар еді. Ол 1943 жылдың 24 маусымында Нью-Йоркке аттанды, конвоймен Вирджиния штатының Хэмптон-Роудсқа, конвойдың тағы бір бөлігімен кездесу үшін, содан кейін Атлантиканы кесіп өту үшін конвоймен жолға шықты. Конвой Гибралтар бұғазынан өтіп, 1943 жылдың 18 шілдесінде Жерорта теңізіне енді, ал Джон В. Браун 1943 жылдың 20 шілдесінде Алжирге жетті. Ол кемеде қалған 38 АҚШ Армиясы қызметкерінен басқа барлық жолаушыларын түсірді және 500 неміс әскери тұтқынға – Африка корпусының ветерандарына – күзет жасады, оларды АҚШ-қа тасымалдау үшін кемеге алды. Ол 1943 жылдың 5 тамызында Алжирден шығып, Хэмптон-Роудсқа конвоймен қайтып келді. Конвой 1943 жылдың 26 тамызында қауіпсіз жетті, келу кезінде көптеген суасты қайықтары туралы ескертулер болды, бірақ жау шабуылдары болған жоқ. Келесі күні неміс тұтқындарының барлығы түсірілді.
After completion of her conversion at Hoboken, John W. Brown returned to New York to load for her second voyage, her first as a troopship. Her 5,023 long tons (5,626 short tons; 5,103 metric tons) of cargo consisted mostly of food, and her passenger list included 306 men – seven United States Army officers, 145 U. S. Army military policemen, three enlisted medical assistants, three Royal Navy officers, and 148 Royal Navy sailors; the Royal Navy personnel were all survivors of a torpedoed ship. She departed New York on 24 June 1943, steamed in convoy to Hampton Roads, Virginia, to meet another part of the convoy, and then set out in convoy for a transatlantic crossing. The convoy transited the Strait of Gibraltar and entered the Mediterranean Sea on 18 July 1943, and John W. Brown arrived at Algiers in French Algeria on 20 July 1943. There she unloaded her cargo and disembarked all of her passengers except for 38 U. S. Army personnel who remained aboard to guard 500 German prisoners of war – veterans of the Afrika Korps – that she took aboard to transport to the United States. She departed Algiers on 5 August 1943 and returned in convoy to Hampton Roads, where the convoy arrived safely on 26 August 1943 after a passage in which there were many submarine alerts but no enemy attacks. The German prisoners had all disembarked by the following day.
Үшінші сапар, 1943 жылдың қыркүйегі 1944 жылдың наурызы
Үшінші сапарына Джон В. Браун 7845,5 өлшем тоннасы (314 180 куб фунт; 8889 куб метр) көлеміндегі ТНТ, бензин және жалпы жүк жүктеп, 36 офицер мен 303 сарбазды құрайтын 339 АҚШ армиясының қызметкерлерін жолаушы ретінде алып кетті. 1943 жылдың 15 қыркүйегінде Хэмптон Роудстан конвоймен шығып, оқиғасыз сапардан кейін 1943 жылдың 4 қазанында Француз Алжиріндегі Оранға жетті. Ол 6 қазанда жолаушыларын түсірді және 15 қазанда жүк түсіруді аяқтады. АҚШ-тың 1-ші бронетанкті дивизиясының 15 офицері мен 346 сарбазын алып, дивизияның 274 бірлігі техникасын, соның ішінде 61 танкты жүктеп алды. 9 желтоқсанға дейін жүк түсіріліп, Джон В. Браун 1943 жылдың 10 желтоқсанында Неапольден бос қайтты. Онда ол алты еркін француз офицері мен 305 еркін француз сарбазын алып, 958 тонна жүк көлігін, тіркемелерді, қару-жарақ тасымалдаушыларды, жедел жәрдем машиналарын және автомобильдерді жүктеп алды. Содан кейін конвоймен Италияның Поццуоли шығанағына қарай жүріп, 1943 жылдың 26 желтоқсанында сонда келді. 27 желтоқсанда "Либерти" кемесі Джон В. Браунның зәкірлі кабеліне тиіп, оның оң жағына соқтығысып, елеулі зақым келтірді. Зақымдануына қарамастан, сапарын жалғастырып, Неапольде жүгін түсіріп, 1944 жылдың 4 қаңтарында бос қайтып, 10 қаңтарда Оранға келген конвойға қосылды. 13 қаңтарда ол Мостаганемге (Француз Алжирі) барып, 5000 тонна бензинді жүктеп, Оранға жеткізді. Оны түсіріп, 263 жолаушыны, 186 бірлігі техниканы және 799 тонна инженерлік жабдық пен керек-жарақты алып, 29 қаңтарда Ораннан шығып, Аугустада тоқтады және 5 ақпанда жолаушылар мен жүкті түсіру үшін Неапольге келді. Джон В. Браун 106 АҚШ армиясы және 13 АҚШ әскери-теңіз күштерінің қызметкерлерін алып, 1944 жылдың 10 қаңтарында Неапольден шыққан конвойда Аугустада тоқтады, онда Корольдік теңіз күштерінің лейтенантын алып, 1944 жылдың 14 ақпанында Бизертеге келді. Ол жолаушыларын түсіріп, металл сынықтары мен қаза тапқан сарбаздардың жеке заттарын жүктеп алды.
For her third voyage, John W. Brown loaded a cargo of 7,845.5 measurement tons (314,180 cubic feet; 8,889 cubic meters) of TNT, gasoline, and general cargo and took aboard 339 U. S. Army personnel – 36 officers and 303 enlisted men – as passengers. Departing Hampton Roads in convoy on 15 September 1943, she arrived at Oran in French Algeria on 4 October 1943 after an uneventful trip. Her passengers disembarked there on 6 October, and she completed unloading her cargo on 15 October. She embarked 15 officers and 346 men of the U. S. Armys 1st Armored Division and loaded 274 of the divisions vehicles, including 61 tanks. Unloaded by 9 December, John W. Brown again left Naples empty on 10 December 1943 in a convoy which stopped for three days at Augusta and then proceeded to Bizerte, Tunisia, where it arrived on 16 December 1943. There she embarked six Free French officers and 305 Free French enlisted men, and loaded 958 tons of trucks, trailers, weapon carriers, ambulances, and cars. She then proceeded in convoy to Pozzuoli Bay, Italy, arriving there on 26 December 1943. On 27 December, the Liberty ship rode over John W. Browns anchor cable and collided with her starboard side, causing significant damage. Despite the damage, she continued her voyage, unloading her cargo at Naples and departing empty on 4 January 1944, joining a convoy to Oran which arrived on 10 January. On 13 January, she moved to Mostaganem, French Algeria, where she loaded 5,000 tons of gasoline; she then transported the gasoline to Oran. Unloading it, she took aboard 263 passengers, 186 vehicles, and 799 tons of engineering equipment and supplies; she departed Oran on 29 January, stopped at Augusta, and arrived at Naples on 5 February to discharge her passengers and cargo. John W. Brown embarked 106 U. S. Army and 13 U. S. Navy personnel and steamed out of Naples on 10 January 1944 in a convoy which stopped at Augusta – where she took a Royal Navy lieutenant aboard – and proceeded to Bizerte, arriving on 14 February 1944. There she dropped off her passengers and loaded a cargo of scrap metal and the personal effects of deceased soldiers.
Төртінші сапар, 1944 жылдың сәуір-қыркүйек айлары
Жөндеу және өзгерістер аяқталғаннан кейін, Джон В. Браун Бруклинге жүзіп келді, онда 1944 жылдың 3 сәуірінде жоғары қуатты жарылғыш заттардан тұратын жүк тиеуді бастады. Ол 10 сәуірде Нью-Йорктан Хэмптон-Роудсқа қарай төртінші сапарын бастады, онда тағы да кемелер трансатлантикалық өткел үшін конвойға қосылды. Конвой 1944 жылдың 13 сәуірінде Хэмптон-Роудстан шықты және бірнеше ескертулерге қарамастан, тыныш өтіп, 29 сәуірде Гибралтар бұғазынан өтті және 5 мамырда Аугустада тоқтаған кезде бөлінді. Джон В. Браун және оның конвойінің бөлігі басқа кемелерді қалдырып, Неапольге бет алды, онда 8 мамырда жетті. Жүгін түсіргеннен кейін, Джон В. Браун бес АҚШ армия офицері мен 170 АҚШ армия сарбазын алып, 3322 тонна жоғары қуатты жарылғыш заттар мен бензин жүктеп алды. Ол 18 сәуірде Неапольден шығып, келесі күні Анцио жағажайына жетті, және одақтастар ұзақ науқаннан кейін 23 сәуірде жағажайдан шығып кеткен кезде онда болды. Жүк түсіру аяқталғаннан кейін, Джон В. Браун 21 тамызда жағажайдан шығып, 23 тамызда Неапольге қайтып келді. 1944 жылдың 3 қыркүйегінде ол 500 неміс соғыс тұтқыны мен 33 АҚШ армия қызметкерін оларды күзету үшін алып, келесі күні Неапольден конвоймен шықты, Аугустада тоқтады, содан кейін АҚШқа конвоймен бет алды. Оның конвойі ауа райы нашарлаған сайын, АҚШ-тың шығыс жағалауына жақындағанда қиын жағдайларды бастан өткерді. Ол 28 қыркүйекте Хэмптон-Роудсқа келді, 29 қыркүйекте Вирджиния штатының Ньюпорт-Ньюс қаласында соғыс тұтқындарын түсірді, содан кейін Чесапик шығанағымен солтүстікке қарай Балтиморға жүзіп, 1944 жылдың 30 қыркүйегінде төртінші сапарын аяқтады.
Her repairs and alterations complete, John W. Brown steamed to Brooklyn, where on 3 April 1944 she began to load a cargo of high explosives. She departed New York on 10 April to begin her fourth voyage in a convoy to Hampton Roads, where additional ships joined her convoy for a transatlantic passage. The convoy departed Hampton Roads on 13 April 1944 and, despite several alerts, crossed peacefully, transited the Strait of Gibraltar on 29 April 1944, and divided during a 5 May stop at Augusta, where John W. Brown and her section of the convoy left the other ships to steam to Naples, arriving there on 8 May. Discharging her cargo there, John W. Brown embarked five U. S. Army officers and 170 U. S. Army enlisted men and loaded a cargo of 3,322 tons of high explosives and gasoline. She left Naples on 18 April, arriving off the Anzio beachhead the following day, and was present there when the Allies finally broke out of the beachhead on 23 April after a lengthy campaign. Unloading completed, John W. Brown left the beachhead on 21 August and returned in convoy to Naples, where she arrived on 23 August. She embarked 500 German prisoners of war and 33 U. S. Army personnel to guard them on 3 September 1944, departed Naples in convoy the next day, stopped at Augusta, and then left in convoy for the United States. Her convoy had a quiet passage except for heavy weather which worsened as she approached the U. S. East Coast. She arrived at Hampton Roads on 28 September, disembarked the prisoners of war at Newport News, Virginia, on 29 September, and then steamed north up the Chesapeake Bay to Baltimore, where she arrived on 30 September 1944 to conclude her fourth voyage.
Алтыншы сапар, 1945 жылдың қаңтар-наурызы
1945 жылдың 9 қаңтарында Джон В. Браун Нью-Йорк портынан АҚШ армиясының жүгімен алтыншы сапарына шықты, 12 қаңтарда Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына жетті. Ол қосымша жүк жүктеді, 17 қаңтарда Чарльстоннан қайта жолға шығып, Хэмптон Роудсқа өздігінен келді, 19 қаңтарда сонда болды. Ньюпорт-Ньюс қаласында 54 АҚШ әскері саяхатшысын алып, 23 қаңтарда Неаполь бағытында конвоймен жүрді. Теңіздегі ауа райы нашар болғанымен, Атлант мұхитынан өту одан бөлек оқиғасыз болды. Гибралтар бұғазы арқылы Жерорта теңізіне өтіп, 7 ақпанда конвойдан шығып, Неапольге өздігінен бағыт алды. 9 ақпанда сол жақ қазандығының жұмысы бұзылғандықтан, инженерлері оны тоқтатып, кемені төмендетілген жылдамдықпен жалғастыруға мәжбүр болды, бірақ 1945 жылдың 11 ақпанында Неапольге қауіпсіз жетті. Саяхатшыларын түсіріп, қазандығын жөндеп, Легхорнға бет бұрды, ол 19 ақпанда келді. Джон В. Браун 7-11 сәуір аралығында Бруклиндегі Атлантик бассейні темір зауытында жөндеуден өтті, онда бұрынғы қазандығы жөнделіп, гирокомпас орнатылды.
On 9 January 1945, John W. Brown, steaming independently, departed New York on her sixth voyage, carrying U. S. Army general cargo and, after a brief stop at Hampton Roads, arrived at Charleston, South Carolina, on 12 January. She loaded more cargo, left Charleston on 17 January, and proceeded independently back to Hampton Roads, arriving there on 19 January. She embarked 54 U. S. Army passengers at Newport News and departed on 23 January in convoy for Naples, at first facing heavy weather but otherwise making an uneventful transatlantic crossing. After passing through the Strait of Gibraltar into the Mediterranean Sea, she left the convoy on 7 February to steam independently to Naples; her engineers shut down her port boiler when it began to malfunction on 9 February, forcing her to continue at reduced speed, but she arrived safely at Naples on 11 February 1945. She disembarked her passengers and repaired her boiler, then left for Leghorn, where she arrived on 19 February. John W. Brown was taken under repair by Atlantic Basin Iron Works in Brooklyn from 7 to 11 April to have her balky boiler fixed and have a gyrocompass installed.
Тоғызыншы сапар, 1945 жылдың қыркүйек-қарашасы
Джон В. Браун өзінің тоғызыншы сапарын 1945 жылдың 15 қыркүйегінде Нью-Йорктен бастады. Келесі күні Балтиморға жетіп, 1945 жылдың 25 қыркүйегінде астық жүгімен қайта жолға шықты. 15 қазанда Францияның Марсель қаласына келді, онда астық жүгін түсіріп, 645 АҚШ әскерін мінгізді, бұл көрсетілген сыйымдылықтан 83 адамға артық еді. Содан кейін ол 1945 жылдың 14 қарашасында Нью-Йоркке оралды. Жақын арада Бруклиндегі Бетлехем Бруклин 56-шы көшедегі кеме құрылыс орнында радар орнатылды.
John W. Brown began her ninth voyage on 15 September 1945, departing New York. Arriving in Baltimore the next day, she departed on 25 September 1945 with a cargo of grain. She arrived at Marseilles, France, on 15 October, where she unloaded the grain and embarked 645 U. S. Army personnel, 83 more than her official capacity. She then returned to New York, arriving on 14 November 1945. She soon had radar installed at the Bethlehem Brooklyn 56th Street shipyard in Brooklyn.
Оқу кемесі
Нью-Йорк қаласының Метрополитен кәсіптік орта мектебі теңізшілік мансабына қызығушылық танытқан ұлдарды оқытуға арналған кемесіз қалды, себебі мектеп кемесі, Нью-Йорк қаласының паромдық кемесі «Бруклин», Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін қалаға қайтарылды. 1946 жылдың тамызында Теңіз комиссиясы мен Нью-Йорк қаласы келісімге келді. Келісім бойынша Теңіз комиссиясы «Джон В. Браун» кемесін қарызға берді. Кеменің екі қабатты бөлігін әскер тасымалдау үшін қайта жабдықтау нәтижесінде, оның ішкі кеңістігі сабақтар өткізуге қолайлы болды. 1946 жылдың қараша айында «Джон В. Браун» соңғы сапарын аяқтағаннан кейін, 1946 жылдың 13 желтоқсанында Манхэттеннің 4-ші пирсіне сүйретіліп, «SS Джон В. Браун» орта мектебі ретінде пайдалануға кірісті, бұл АҚШ-тағы жалғыз жүзбелі теңізшілік орта мектебі болды. Кеме 1946 жылдан 1982 жылға дейін стационарлық оқу орталығы ретінде қызмет етті, мыңдаған студенттерді сауда флотында, АҚШ Әскери-теңіз күштерінде және АҚШ Жағалау күзетінде теңізде мансап бастауға дайындады. 1950 жылға қарай ол East River бойындағы East 25th көшесінің басындағы Манхэттеннің 43-ші пирсіне көшірілді. «Джон В. Браун» кемесіндегі оқу 1946 жылдың желтоқсан айында басталды, алғашқы студенттердің көпшілігі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде сауда флотында немесе АҚШ Әскери-теңіз күштерінде немесе АҚШ Жағалау күзетінде қызмет ету үшін Метрополитен кәсіптік орта мектебіндегі сабақтарын тастаған адамдар еді. Студенттер стандартты академиялық пәндерді оқыды және жағалаудағы негізгі мектеп ғимаратында қайық жасау, теңіз радиосы, теңіз электригі және теңіз бизнесі сабақтарын алды; ал «Джон В. Браун» бортында олар палубадағы жұмысшылар, двигатель бөлмесінің қызметкерлері немесе стюардтар ретінде теңізшілік кәсібін үйренді, сонымен қатар кеменің қажеттілігіне қарай барлық техникалық жұмыстарды және жөндеулерді жүзеге асырды. Алғашында студенттер аптаның бір бөлігін ғимаратта, бір бөлігін кемеде өткізді; кейіннен кесте өзгертіліп, оқу күнінің жартысын ғимаратта, қалған жартысын кемеде өткізе бастады. Теңіз білім беру жөніндегі консультативтік комиссия да кемеде үнемі жиналатын және мектеп қызметкерлерімен тығыз байланыста жұмыс істейтін. Төрт аптадан кейін, 1991 жылдың 21 қыркүйегінде, кеменің аяқталуының 49 жылдығынан екі күн өткен соң, «Джон В. Браун» өзінің «матроналық сапарына» шамамен 600 мүшесі мен қонағын алып шықты. 1994 жылы «Джон В. Браун» АҚШ Жағалау күзетінен жағалауға қарай теңізде жүзуге рұқсат алды. 1994 жылдың сәуір айында ол 1946 жылдан бері алғаш рет теңізге шықты, Нью-Йорк портына бағыт алды, ал 1994 жылдың тамызында ол мұражай кемесі ретінде алғашқы шетел сапарын жасады, Канаданың Галифакс қаласына барды, содан кейін Бостон (Массачусетс) және Гринпорт (Нью-Йорк) қалаларында тоқтады, Балтиморға қайтып келді. «Джон В. Браун» 1997 жылдың 17 қарашасында тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. 2013 жылғы круиздік маусымның соңына қарай ол өзінің 97-ші «Тірі тарих круизін» аяқтады және АҚШ-тың шығыс жағалауында, Канаданың Атлантика жағалауында және Ұлы көлдердегі 29 портқа сапар шекті. Ол АҚШ-тың шығыс жағалауында американдық тудың астында жүретін ең ірі круиздік кеме болып табылады.
New York Citys Metropolitan Vocational High School had been without a ship for the training of boys interested in seafaring careers since its school ship, the New York City ferryboat Brooklyn, had been returned to the city at the end of World War II. In August 1946, the Maritime Commission and the City of New York signed a letter of agreement under which the Maritime Commission would loan John W. Brown – whose tweendeck modifications to carry troops gave her a large amount of internal space suitable for classroom use – to the city for educational purposes at no charge, with the city responsible for all expenses related to maintaining the ship and operating her as a static training ship. After John W. Brown completed her final voyage in November 1946, she was towed to her new berth at Manhattans Pier 4 on the East River on 13 December 1946 to enter service as SS John W. Brown High School, the only floating nautical high school in the United States. The ship served in that capacity as a static training facility from 1946 to 1982, graduating thousands of students prepared to begin careers at sea in the merchant marine, the United States Navy, and the United States Coast Guard. By 1950, she had moved to a new berth at Manhattans Pier 43 on the East River at the foot of East 25th Street. Training aboard John W. Brown began in December 1946, many of the early students being men who had dropped out of classes at the Metropolitan Vocational High School during World War II to serve as merchant mariners or in the U. S. Navy or U. S. Coast Guard. Students studied standard academic subjects and took boat building, marine radio, marine electrician, and maritime business classes in the high schools main building ashore; aboard John W. Brown they learned their seafaring trade, either as deck hands, engine room personnel, or stewards, and they also performed all maintenance and repairs the ship required. Students at first spent a week at a time in the building and a week at a time on the ship; later, the schedule changed so that they spent half of each school day in the building and the other half aboard the ship. The Maritime Educational Advisory Commission also met regularly aboard the ship and worked closely with the schools staff. Four weeks later, on 21 September 1991, two days after the 49th anniversary of her completion, John W. Brown carried about 600 members and guests on her "matron voyage," her inaugural cruise. In 1994, John W. Brown received U. S. Coast Guard certification for coastwise ocean voyages. In April 1994, she made her first offshore voyage since 1946, steaming to New York Harbor, and in August 1994 she made her first foreign voyage as a museum ship, steaming to Halifax, Nova Scotia, Canada, then stopping at Boston, Massachusetts, and Greenport, New York, on her way back to Baltimore. John W. Brown was listed on the National Register of Historic Places on 17 November 1997. As of the end of the 2013 cruising season, she had completed her 97th Living History Cruise and had visited 29 ports along the United States East Coast and the Atlantic coast of Canada and in the Great Lakes. She is the largest cruise ship operating under the American flag on the United States East Coast.