Кіріспе

Рыцарьлар госпитальдерінің сегізінші Ұлы Мастері
Роджер де Мулен 1177 жылдан өліміне дейін, 1187 жылға дейін Рыцарьлар госпитальдерінің сегізінші Ұлы Мастері болды. Ол Сириялық Жоберттің орнына келді. Одан кейін Уильям Боррель және Арменгол де Аспа есімді екі уақытша мастер болды, ал 1190 жылы Наблустың Гарниері тұрақты Ұлы Мастер болып сайланды.

Өмірбаян

Роджер де Муленс орденнің магистрлігіне дейін тарихқа көп белгілі болған жоқ. Ол Мулен қаласынан шыққан нормандық рыцарь болған болуы мүмкін, бірақ мұны дәлелдейтін дерек жоқ. Киелі жерге келгеннен кейін оның бірінші мақсаты Иерусалимнің Балдуин IV-і мен корольдіктің бас иелерін Саладинға қарсы соғысты күшпен жалғастыруға шақыру болды. 1177 жылдың 25 қарашасында ол Монжизар шайқасына қатысып, "крестшілердің ең сәнді жеңісін" оді. Саладиннің жеңілісі соншалықты ауыр болды, оны он жылдан кейін, 1187 жылы Хаттин шайқасында жеңіске жеткенімен ғана толықтыра алды. Госпитальерлер корольдіктің ең күшті әскери ұйымдарының бірін құрды, бірақ бұл орденнің негізгі мақсатына қайшы келді, оларды негізі салынған қонақжайлық істерінен алшақтатты. Папа Александр III оларды 1178 және 1180 жылдар арасында Раймонд дю Пюидің ережесін сақтауға шақырды, сондай-ақ шабуыл жасалмаса, қару қолдануға тыйым салатын бұйрық шығарды және аурулар мен кедейлерге көмек көрсетуді тоқтатпауға кеңес берді. Госпитальерлер Тамплиерлердің басты қарсыластары болды. Александр III Роджер де Муленсті 1179 жылы Одо де Сен-Амандпен, содан кейін Монжизар шайқасының қатысушысы және Ұлы магистрмен келісімге келуге көндірді. Папа төрелік процесін бастады. Әрбір орденнен үштен ағайынды төреші ретінде таңдалды, олардың әрқайсысы тағы екі ағайындыны тағайындауға құқылы болды. Егер төрелік жеткіліксіз болса, монахтар орденнен тыс адамдарға жүгінуі керек еді. Егер келіспеушілік болса, мәселе екі Ұлы магистрге берілетін. Тамплиерлермен жасалған келісім жақсы болған жоқ. Олар өздерінің құқықтары мен мүліктері үшін үнемі дауласып отырды. Бір мәселеде Тамплиерлер мен Госпитальерлер толық келісімде болды – діни биліктің ордендердің артықшылықтарына наразылығы. Әдеттегі дін қызметкерлері екі орденнің Киелі Тақтан алған иммунитеті мен артықшылықтарын қабылдағысы келмеді. 1179 жылдың наурыз айында прелаттар үшінші Латерандық кеңеске шағым түсірді, ол бұзушылықтарды реформалады және шіркеулер мен ондықтарды ордендердің келісімісіз алуға тыйым салды, сондай-ақ соңғы модерно-темпоральді сыйлықтарды жойды. Бұл шешім бұзушылықтарды реформалағанмен, ордендердің артықшылықтарын сақтап қалды. Дін қызметкерлері оған ашуланып, шабуылдарын күшейтті, және кеңестің шешімдерін, сондай-ақ Госпитальерлердің және Тамплиерлердің адамдарын мен мүлкін құрметтеуді қалпына келтіру үшін 1180 жылғы 26 тамыздағы және 1182 жылғы 14 тамыздағы екі папалық бұйрық қажет болды, сондай-ақ Госпитальерлерге және Тамплиерлерге қарулы күшпен шабуыл жасағандарды анафемаға салу туралы жарлық шығарылды. 1184 жылы ол Тамплиерлердің Ұлы магистрі Арнольд Торрожалық және Иерусалимнің латын патриархы Гераклиймен бірге Еуропаға сапар шекті. Мақсаты – корольдер мен папа Луций III-тен шығыстағы латын мемлекеттерін нығайту үшін жаңа крест жорығын жіберуді өтіну, олар Саладиннің күшейіп келе жатқан билігіне тәуелді болды, сондай-ақ Англияда, Францияда және Германияда Госпитальерлер орденін құру. Қайтып келе жатып, 1185 жылы ол Сицилия патшалығына Салоникаға шабуыл жасауға көмектесті. Ол өзінің кезінде Госпитальерлердің Ұлы магистрінің Иерусалим патшалығының саясатына араласу дәстүрін қалыптастырды. 1186 жылдың тамызында Иерусалимнің Балдуин V қайтыс болғаннан кейін Роджер Арнольдтың ізбасары, Ұлы магистр Герард де Ридефортпен және Рейнальд де Шатильонмен келіспеушілікке ұшырады, себебі ол Ги Лузиньянға қарсы болды. Ол 1186 жылы Ги Иерусалимнің патшасы болып тажына шаққанда, патша қазынасының кілтін беруден бас тартты.

Кресон шайқасы

1186 жылдың соңында Рейнальд де Шатильон, Саладинмен жасалған бітімге қарамастан, әмірдің қарындасымен бірге Каирден Дамаскқа бара жатқан керуенді ұстап алды. 1187 жылдың 27 наурызында Гай де Лузиньян шақырган барондар Иерусалимде жиналып, Лузиньян мен Триполи графы Раймонд III арасында келісімге қол жеткізуді талап етті. Темплиерлер мен госпитальерлердің басшылары, Тир архиепископы Иосий, Наблус иесі Ибелиннің Балианы және Сидон иесі Рено Гренье Триполи графымен Тиберияда келіссөздер жүргізу үшін тағайындалды, олар мұсылман әскерлерімен бетпе-бет кездесуге тиіс болды. Жерар де Ридефорттың ақылсыз мақтанышының құрбаны болған Роджер 1187 жылдың 1 мамырында Назарет маңында Саладинға қарсы Крессон шайқасына қатысты, онда ол найзадан алған жарақаттан көз жұмды. Роджердің орнын 1187 жылы қысқа мерзімге госпитальерлердің қамқоршысы болған Уильям Боррель басты, содан кейін 1190 жылға дейін провизор (қамқоршы) қызметін атқарған Арменгол де Аспа басқарды. Үшінші крест жорығы кезінде 1190 жылы Наблустың Гарниері сайланғанға дейін жаңа бас ұстаз тағайындалмады.

Орденнің мәртебесі

1182 жылдың 14 наурызында Роджер де Мулен басшылығымен Госпитальерлердің жаңа жарғылары орден үшін бірнеше мәселеде маңызды бетбұрыс болды. Рухани жағынан алғанда, 1154 жылдың 21 қазанында папа Анастасий IV-нің бұйрығымен діни қызметкерлер немесе капелландар санаты құрылған болатын. Ал аурухана және әскери салаларда дәрігерлер мен хирургтар орденнің медициналық қызметкерлерінің қатарында осы жарғылармен ғана пайда болды. Әскери салада қарулас бауырлар (іс жүзінде бар болғанымен, мәтінде алғаш рет тіркелді): "Осы күні орден заң жүзінде діни-әскери орденге айналды". Сондай-ақ, бауыр өлген кезде күнделікті дұғадан өзге, оған арнап қосымша дұға оқылатыны және "бауырлардың табындары ақ крестпен қызыл матамен жабылатыны" нақтыланды. Осы жарғылар ғана нормативтік мәтінде қайырымдылық туралы айтады. Оған үш бап қатысты, олардың барлығы науқастарды қабылдау және күтім көрсетумен байланысты: (1) күн сайын отыз кедейді дастарқан басына шақыру; (2) аптасына үш күн орнына келгендердің барлығына садақа беру; (3) Ораза айының сенбі күні он үш кедейдің аяқтарын жуып, оларға жаңа киім мен аяқ киім сыйлау. Роджер 1185 жылдың 22 тамызында жарық көрген Quanto per gratiam Dei бұйрығының авторы болды, осы бұйрық орденді ресми түрде қайырымдылық ордені деп жариялады. Осы жарғылар күтім туралы ең көп мәлімет береді. Онда ауруханада немесе майданда толық уақыт жұмыс істеуге алынған және ордендегі төрт дәрігер мен төрт хирургтың ант беруі туралы айтылады, себебі "монаштардың ғылыми және тәжірибелік білімі жетіспейді". Сондай-ақ, барлық жүкті әйелдерді арнайы бөлмеде қабылдау және тасталған балалардың болашағы туралы мәліметтер берілген, оларды аурухана қамқорлыққа алып, тамақтандыруға міндетті.