Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алан IV (шамамен 1063 – 13 қазан 1119) – 1072 жылдан 1112 жылы тақтан бас тарғанға дейін Бретань герцогы болды. Ол сонымен қатар Нант графы (шамамен 1103 жылдан) және Ренн графы да болды. Оның ата-анасы герцогиня Хауиз және герцог Хоэль II. Ол Алан Фергант деп те белгілі. Әкесі арқылы ол Корнуайль әулетінен (бретон тілінде: Керне әулеті) шыққан бретондық әулеттің мүшесі еді. Ол Бретаньдің бритон тілінде сөйлейтін соңғы герцогы болды.
Alan IV (c. 1063 – 13 October 1119) was Duke of Brittany from 1072 until his abdication in 1112. He was also Count of Nantes (from c. 1103) and Count of Rennes. His parents were Duchess Hawise and Duke Hoel II. He is also known as Alan Fergant. Through his father, he was of the Breton House of Cornouaille dynasty (Breton: Kerne dynasty). He was the last Breton speaking Duke of Brittany.
Нормандиямен қақтығыс
11 ғасырдың соңында Бретань мен Нормандия арасындағы дәстүрлі қарсыластық жалғасты. 1064–1065 жылдардағы бретон-норман соғысы Нормандия герцогы Вильгельмнің (кейін Вильгельм Жеңімпаз аталған) Аланның анасының інісі Конан II-ге қарсы Бретаньдегі көтерілісшілерді қолдауының нәтижесі болды. Конан II 1066 жылдың соңында Анжудағы жорық барысында қайтыс болды, ал оның орнына Аланның ата-анасы, Конанның қарындасы Хауиз және оның күйеуі Хоэль II келді. Алан 1072 жылы герцог атанды, бірақ жас болғандықтан, Хоэль 1072 жылы Хауиздің қайтысынан бастап, Алан толыққанды жасқа келгенге дейін, яғни 1084 жылға дейін регент ретінде билік жүргізді. Англияға жорық жасаған кездегі жаңа қақтығыстарды болдырмау үшін Вильгельм I өзінің қызы Констанцияны 1087 жылы жаңа герцог Аланға үйлендірді. Той рәсімдері Нормандиядағы Байо қаласында өткен болуы мүмкін. Вильгельм Малмсбери Констанцияның "қатаң және консервативті" мінезінің себебінен бретон сарайында танымал болмағанын жазды. Алайда, Ордерик Виталис герцогиня Констанцияның бретондықтардың жақсартуы үшін бар күшін салғанын, ал олар оның 1090 жылы қайтысына қатты қайғырғанын жазды. 1092 жылы Алан IV Редон аббаттығына жарғы арқылы мүлік сыйлады, ал 1093 жылы Анжудың Эрменгардына үйленді, бұл Англо-нормандық ықпалына қарсы тұру үшін Анжудың Фулк IV-імен саяси одақ құру мақсатын көздеді. Герцог Алан IV-тің туысы Джеффри I Ботерель (Алан Руфустың ағасы) 1093 жылдың 24 тамызында Доль шайқасында герцогқа қарсы көтеріліс кезінде қаза тапты. 1101 және 1104 жылдар аралығында Аланның кіші інісі, Нант графы Матфей II мұрагерсіз қайтыс болды және оның графтығы Аланға өтті. Алан IV 1112 жылы герцогтік тақтан бас тарды. Бұрынғы герцог Редон монастыріна шегініп, 1119 жылы қайтыс болды.
A traditional rivalry between Brittany and Normandy continued at the close of the 11th century. The Breton Norman war of 1064–1065 was the result of William the Bastard, Duke of Normandy (later to become known as William the Conqueror) support of rebels in Brittany against Alan's maternal uncle, Conan II. Conan II died in late 1066 during a campaign in Anjou, and was succeeded by Alan's parents, Conan's sister, Hawise, and her husband, Hoel II. Alan became Duke in 1072, but being a minor, Hoel ruled as regent from Hawise's death in 1072 until Alan reached his majority in 1084. To prevent further hostilities during his invasion of England, William I married his daughter Constance to the new duke Alan in 1087. The marriage ceremonies may have taken place in Bayeux in Normandy. William of Malmesbury wrote that Constance was unpopular at the Breton court because of her "severe and conservative" manner. However, Orderic Vitalis wrote that as duchess Constance did all she could to further the welfare of the Bretons, who grieved deeply at her death in 1090. In 1092, Alan IV donated property to the abbey of Redon by charter, and by 1093 married Ermengarde of Anjou, as a political alliance with Fulk IV of Anjou to counter Anglo Norman influence. Duke Alan IV's cousin Geoffrey I Boterel (eldest brother of Alan Rufus) died on 24 August 1093 in battle at Dol while in rebellion against the Duke. Between 1101 and 1104, Alan's younger brother, Count Matthew II of Nantes, died without issue and his county passed to Alan. Alan IV abdicated as duke in 1112. The former duke retired to the monastery of Redon, where he died in 1119.
Көшпенді
1098 жылы Алан Роберт Куртоз әскерінің құрамында Бірінші крест жорығына қатысты, Ерменгардты өкілі ретінде қалдырып, 1101 жылы қайтып келді.
In 1098 Alan went on the First Crusade, as part of the army of Robert Curthose, leaving Ermengarde as his regent, and returned in 1101.
Мұрагерлік
Алан IV 1119 жылы Редон монастырында қайтыс болды, ол 1112 жылы тақтан бас тарғаннан кейін және әйелі Ерменгардтан ажырасқаннан соң осы монастырьға уақыт өткізуге келген еді. Оның жалғыз тірі қалған ұлы Конан III оның орнына отырды.
Alan IV died in 1119 at the monastery of Redon, where he had retired after his abdication in 1112, and separation from his wife Ermengarde. His only surviving son, Conan III succeeded him.