Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конфедеративтік штаттардың мемлекет және үкімет басшысы – Конфедеративтік штаттардың президенті. Президент – федералдық үкіметтің бас атқарушысы және Конфедерация армиясы мен теңіз күштерінің бас қолбасшысы болған. Конфедеративтік штаттар Конституциясының II бабы Конфедерацияның атқару билігін президентке жүктеді. Бұл билікке заңдарды орындау, атқарушы, дипломатиялық, реттеу және сот органдарының қызметкерлерін тағайындау, сондай-ақ Сенаттың кеңесі мен келісімімен шетелдік мемлекеттермен шарттар жасасу кірді. Оған қоса, ол жазаны жеңілдету және кешірім беру, сондай-ақ ерекше жағдайларда Конгрестің бірін немесе екі палатасын шақыру және оны тарату құқығы берілді.
Head of state and of government of the Confederate States
The president of the Confederate States was the head of state and head of government of the Confederate States. The president was the chief executive of the federal government and commander in chief of the Confederate Army and Navy. Article II of the Constitution of the Confederate States vested executive power of the Confederacy in the president. The power included execution of law, along with responsibility for appointing executive, diplomatic, regulatory and judicial officers, and concluding treaties with foreign powers with the advice and consent of the senate. He was further empowered to grant reprieves and pardons, and convene and adjourn either or both houses of Congress under extraordinary circumstances.
Құзыреті мен міндеттері
Конфедеративтік мемлекеттердің президентінің конституциялық өкілеттігі АҚШ президентінікімен ұқсас болды. Конфедеративтік штаттардың тұрақты Конституциясы оны, Конфедеративтік штаттардың қызметіне шақырғанда, конфедерациялық штаттардың армиясының, флоты мен милициясының бас қолбасшысы етіп белгіледі. Ол сондай-ақ Конфедеративтік штаттарға қарсы жасалған қылмыстар үшін кешірім беру және жазасын жеңілдету құқығына ие болды. Ол келісімшарттар жасауға, Конфедеративтік мемлекеттер Сенатының келісімімен Конфедеративтік мемлекеттердің дипломатиялық өкілдерін, судьяларын және басқа да лауазымды тұлғаларын (атқарушы ведомстволардың басшыларын қоса) тағайындауға; сондай-ақ осы өкілдер мен лауазымды тұлғаларды қызметтен босатуға уәкілдік алды. Сенат демалыста болған кезде ол бос орындарды толтыра алатын, бірақ Сенат бұрын қабылдамаған адамдарды қайта тағайындамайтын. Ол Конгреске ақпарат беруге, заңнама ұсынуға, елшілер мен басқа да мемлекеттік министрлерді қабылдауға, федералды заңдардың адал орындалуын қамтамасыз етуге және Конфедеративтік мемлекеттердің әскери және теңіз күштерінің барлық офицерлерін тағайындауға міндетті болды. Президент кеңсесі Бас көшедегі Кеден үйінің екінші қабатында орналасқан, бұл ғимаратта сондай-ақ Министрлер кабинеті және Сыртқы істер және Қаржы департаменттері де орналасқан. Ричмонд қаласы Конфедерацияның Ақ үйін (Брокенброу үйі) Конфедерация үкіметіне атқарушы резиденция ретінде пайдалану үшін сатып алды. Дэвис сыйлықты қабылдаудан бас тартты, бірақ резиденция оның пайдалануына жалға берілді. "Конфедерацияның Ақ үйі" немесе "Сұр үй" деп аталған резиденцияны Дэвис 1865 жылдың сәуір айының басында Ричмонд Одақ әскеріне түскенге дейін пайдаланды. Кейіннен бұл резиденция құжаттарды, жәдігерлерді және суреттерді сақтау орнына айналды, ал 1896 жылы ол Конфедерация мұражайы болып қайта аталды.
The constitutional powers of the president of the Confederate States were similar to those of the president of the United States. The permanent Confederate States Constitution made him commander in chief of the Army, Navy, and militia of the confederated states when called into service of the Confederate States. He was also empowered to grant reprieves and pardons for offenses against the Confederate States. He was authorized to make treaties; to nominate and appoint diplomatic representatives, judges, and other officers of the Confederate States (including the heads of the executive departments) by and with the consent of the Confederate States Senate; and to remove such representatives and officers. During a Senate recess, he could fill vacancies but not reappoint persons previously rejected by the Senate. He was to supply Congress with information, recommend legislation, receive ambassadors and other public ministers, see that federal laws were faithfully executed, and commission all officers of the military and naval forces of the Confederate States. The President's Office was located on the second floor of the Custom House on Main Street, a structure which also housed the Cabinet Room and the State and Treasury Departments. The City of Richmond purchased the White House of the Confederacy (Brockenbrough House) for presentation to the Confederate government for use as an executive mansion. Davis declined to accept the gift, but the mansion was leased for his use. Referred to as the "White House of the Confederacy" or the "Grey House," the mansion was used by Davis until Richmond fell to the Union Army in early April 1865. The residence later became a repository for documents, relics, and pictures, and in 1896 it was redesignated the Confederate Museum.
Конфедерация президенті кеңсесі
1864 жылдан бастап Дэвистің жеке хатшысы Миссисипи штатынан Бертон Н. Харрисон болды, сондай-ақ бес әскери көмекшісі болды: Джорджия штатынан полковник Уильям М. Браун, Оңтүстік Каролина штатынан полковник Джеймс Честнат, Кентукки штатынан полковник Уильям П. Джонстон, Вирджиния штатынан полковник Г. В. К. Ли және полковник Джон Т. Вуд.
As of 1864, Davis had a private secretary, Burton N. Harrison, of Mississippi, and five aides de camp: Col. William M. Browne of Georgia, Col. James Chestnut of South Carolina, Col. William P. Johnston of Kentucky, Col. G. W. C. Lee of Virginia, and Col. John T. Wood.