Генри Э. Банбери (1778-1860) – британдық әскери қолбасшы, тарихшы. Голландия, Египет шайқастарында болған, Наполеонды Сент-Геленаға жер аударуға жауапты болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Генри Эдвард Банбери, 7-ші баронет (4 наурыз 1778 – 13 сәуір 1860) – британдық әскери қызметкер және тарихшы.
Sir Henry Edward Bunbury, 7th Baronet (4 March 1778 – 13 April 1860) was a British soldier and historian.
Өмір
Сер Генри, әйгілі карикатурист Генри Уильям Банбери мен Кэтрин Хорнектің ұлы, Вестминстерде білім алған. 1795 жылдан 1809 жылға дейін әскерде белсенді қызмет етіп, ең бастысы 1799 жылы Голландияға жасалған ағылшын-орыс шабуылында, 1801 жылы Египет жорығында және Жерорта теңізіндегі жорықтарда болды, онда Банбери генерал-квартирмейстер қызметін атқарды. Ол 1806 жылы Майда шайқасында ерекше көзге түсті. 1809-1816 жылдар аралығында Соғыс және колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары болды. 1815 жылы генерал-майор шеніне көтеріліп, Бат орденінің кавалер-командоры (KCB) атағымен марапатталды, сондай-ақ сол жылы Наполеонға Сент-Еленаға жер аударылу жазасы туралы хабарлау міндеті оған жүктелді. Ол генерал-лейтенант шеніне дейін жетті. Банбери 1821 жылы еңшесі Томас Чарльз Банберидің қайтысынан кейін баронеттік атақты мұраға алды. 1825 жылы Суффолк графтығының жоғары шерифі болды және 1830-1832 жылдар аралығында Суффолк округінен парламент депутаты болып сайланды. Ол Бартон Холл, Бьюри, Суффолк қаласында қайтыс болды.
Sir Henry, son of the famous caricaturist, Henry William Bunbury and Catherine Horneck, was educated at Westminster, and served on active service in the army from 1795 to 1809, notably in the Anglo Russian invasion of Holland in 1799, the Egyptian Campaign 1801, and the campaigns in the Mediterranean, where Bunbury served as Quartermaster General. He particularly distinguished himself at the Battle of Maida in 1806. He served as Under Secretary of State for War and the Colonies from 1809 to 1816. He was promoted to the rank of Major General and appointed a Knight Commander of the Order of the Bath (KCB) in 1815, and in the same year was responsible for informing Napoleon of his sentence of deportation to St Helena. He rose to the rank of Lieutenant General. Bunbury succeeded to the baronetcy in 1821 on the death of his uncle, Thomas Charles Bunbury. He was High Sheriff of Suffolk in 1825 and an active Member of Parliament for Suffolk from 1830 to 1832. He died at Barton Hall, Bury, Suffolk.
Шығармалары
Бунбери тарихи еңбектердің авторы болды, оның ең белгілі әскери естеліктері – 1854 жылы алғаш жарияланған «Франциямен Ұлы соғыстағы кейбір эпизодтар» еңбегі. «Генри Бунберидің Франциямен Ұлы соғысы, 1793 жылы басталып 1815 жылы аяқталған ұзақ соғыс туралы әскери адам қалдырған ең құнды жазба болуы мүмкін. Оның құндылығы автордың тек жақсы ғана емес, кәсіби білігі мол солдат болғандығында, сондай-ақ штаб офицері ретінде заманының ең көрнекті британдық қолбасшыларымен бірге болғандығында. Ол олармен әскери саясаттың барлық мәселелерін және маңызды науқандардың егжей-тегжейін талқылауға мүмкіндік алды. Сонымен қатар, ол жоғары білімді, көреген, мейірімді, күлкіге қабілетті және шынайы әдеби талантқа ие джентльмен болған».
Bunbury was the author of historical works, the most notable being his military memoirs Narratives of Some Passages in the Great War with France, first published in 1854. "Henry Bunbury's Great War with France is perhaps the most valuable record which any soldier has bequeathed to us of the long struggle that began in 1793 and ended in 1815. and it derives its value from the fact that the author was not only a good soldier, well skilled in his profession, but that he was, as a staff officer, thrown with the best British commanders of his day; that he had opportunities of discussing with them every point of military policy and the details of many important campaigns; and that further he was a highly educated gentleman, with a seeing eye, a kindly nature, a keen sense of the ridiculous, and a very real literary gift."
Отбасы
Бунбери 1807 жылғы 4 сәуірде Луиза Амелия Фоксқа (генерал Генри Эдвард Фокс пен Мариан Клейтонның қызы) үйленді. Олардың бес баласы болды. 1830 жылғы 22 қыркүйекте Эмили Нейперге (Леди Сара Леннокс қызы және Генри Эдвард Фокстың туысы) қайта үйленді. Ең үлкен ұлы, сэр Чарльз Джеймс Фокс Бунбери, атағын мұра етіп алды және белгілі натуралист болды. Оның екінші ұлы, сэр Эдвард Герберт Бунбери, Парламент мүшесі болғаннан бөлек, географ және археолог ретінде танымал болды, сонымен қатар "Ежелгі география тарихы" кітабының авторы еді. Тағы бір ұлы, Генри Уильям Сент-Пьер Бунбери, Батыс Австралияны зерттеуші болды.
Bunbury married Louisa Amelia Fox, (daughter of General Henry Edward Fox and Marianne Clayton) on 4 April 1807. They had five children. He remarried Emily Napier (daughter of Lady Sarah Lennox and cousin of the Henry Edward Fox) on 22 September 1830. The eldest son, Sir Charles James Fox Bunbury inherited his title and was a well known naturalist. His second son, Sir Edward Herbert Bunbury, also a member of Parliament, was well known as a geographer and archaeologist, and author of a History of Ancient Geography. Another son Henry William St Pierre Bunbury was an explorer in Western Australia.