Кіріспе

Польшалық белсенді және саясаткер (1873–1939)

Войцех Корфанти (; туған аты Адалберт Корфанти; 20 сәуір 1873 – 17 тамыз 1939) – поляк белсендісі, журналисі және саясаткер, Германия парламентінің – Рейхстаг пен Пруссия Ландтагының мүшесі болды, кейін Польша Сеймінде қызмет етті. Ұзақ уақытқа дейін ол жартылай әскери жетекші болды, Жоғарғы Силезиядағы поляк Силезиялық көтерілістерін ұйымдастырумен белгілі болды, олар Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Германия мен Польша арасында даулы аймақ болды. Корфанти соғысқа дейін поляктарды дискриминациядан және Жоғарғы Силезиядағы германизация саясатынан қорғау үшін күресті және Польша тәуелсіздік алғаннан кейін Силезияны Польшаға қосуға ұмтылды.

Ерте өмір

Ол Пруссия Силезиясының, сол кездегі Германия империясының, Сиемиановице (сол кездегі Лаурахутте) бөлігі Садзовкада көмір шаруасының ұлы болып дүниеге келді. 1895 жылдан 1901 жылға дейін ол философия, құқық және экономиканы алдымен Шарлоттенбургтегі (Берлин) Техникалық университетінде (1895), содан кейін Бреслау университетінде оқыды, онда марксист Вернер Сомбарт оның ұстаздарының бірі болды. Корфанти мен Сомбарт көп жылдар бойы дос болып қалды. 1901 жылы Корфанти поляк тіліндегі «Górnoslązak» («Жоғарғы Силезия») газетінің бас редакторы болды, онда ол аймақтың поляк тілді халқының ұлттық санасын оятуға шақырды. 1903 жылы Корфанти Германия Рейхстагына, ал 1904 жылы Пруссия Ландтагына сайланды, онда ол тәуелсіз «Польшалық үйірмесін» (Polskie koło) өкілдік етті. Бұл дәстүрден елеулі алшақтық болды, себебі Германиядағы поляк азшылығы осы уақытқа дейін көбінесе Германиядағы протестанттық үстемдік құрған Рейхта өзін кемсіз сезінген ірі католик қауымын ұсынған консервативті Орталық партияны қолдаған. Алайда, Орталық партия поляк азшылықтарының құқықтарын қорғаудан бас тартқанда (поляктардың католик ретіндегі құқықтарынан асып), поляктар одан алшақтап, басқа жерден қорғаныс іздеді. «Преч з Центрум» («Орталық партиядан арылыңдар», 1901) атты мақаласында Корфанти Германиядағы поляк тілді католик азшылығын ұлттық бейтараптықтан арылып, ұлттық католицизмнен поляк ұлтының мүддесіне саяси адалдығын ауыстыруға шақырды. Дегенмен, Корфанти өзінің христиандық-демократиялық нанымдарын сақтап, кейіннен оларға Польшаның ішкі саясатында қайта оралды.

Польшалық қалпына келтіру

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1916 жылы неміс және австро-венгр империялары Польша Корольдігін жариялады, ол 1918 жылы тәуелсіз Польша мемлекетімен алмастырылды. 1918 жылғы 25 қазанда Рейхстагта сөйлеген сөзінде Корфанти Батыс Пруссия провинцияларын (ішінде Ермеланд (Вармия) және Данциг (Гданьск) қалаларын), Позен провинциясын, сондай-ақ Шығыс Пруссия (Мазурия) және Силезия (Жоғарғы Силезия) провинцияларының бөліктерін Польша мемлекетіне қосуды талап етті. Соғыстан кейін, Ұлы Польша көтерілісі кезінде Корфанти Познаньдегі Жоғарғы Халық Кеңесінің (Naczelna Rada Ludowa) мүшесі және Польшаның уақытша парламенті – Конституциялық Сеймнің мүшесі болды. Ол сондай-ақ Жоғарғы Силезиядағы поляк плебисцит комитетінің төрағасы болды. Ол 1920 жылы болған екінші Силезия көтерілісінің көшбасшыларының бірі болды, ол Жоғарғы Силезиядағы неміс үкіметіне қарсы поляктардың көтерілісі еді. Ұлттар Лигасы неміс билігін олардың қызметтік орналасқан жерлерін тастауға мәжбүр етті. Ұлттар Лигасы Польшаға халықтың шамамен жартысын және құнды кен өндіру аймақтарын бөлді, олар ақырында Польшаға қосылды. Немістер Корфантиді Жоғарғы Силезияның неміс азаматтарына қарсы терроризмді ұйымдастырды деп айыптады. Неміс үгіт-насихат газеттері оны Силезия саясаткері Теофил Купканы өлтіруге бұйрық бергені үшін "қарғыс айтты".

Польша саясаты

Корфанти 1922–1930 жылдары ұлттық Сеймнің және 1922–1935 жылдар аралығында Силезия Сеймінің мүшесі болды, онда ол христиан-демократиялық көзқарасты ұстанды. Ол Силезия воеводтығының автономиясына қарсы болды, оны Польшаға қайта интеграциялануына кедергі деп есептеді. Бірақ ол Жоғарғы Силезиядағы неміс азшылығының құқықтарын қорғады, себебі ол азшылықтардың гүлденуі аймақтың тұтас қоғамын байытады деп сенді. 1923 жылдың қазан-желтоқсан айларында Винсенти Витостың үкіметінде ол қысқа мерзімге вице-премьер міндетін атқарды. 1924 жылдан бастап ол «Ржечпосполита» («Республика», қазіргі осы аттас газетпен шатастырмау керек) және «Полония» газеттерінің бас редакторы болып журналистік қызметін жаңадан бастады. Ол Юзеф Пилсудскийдің мамыр төңкерісіне және одан кейінгі Санация режимінің орнауына қарсы шықты. 1930 жылы Корфанти биліктегі үкіметке қарсы оппозицияда болған солшыл және орталықшыл партиялардың одағы – Центролевтің басқа да көшбасшыларымен бірге Брест-Литовск бекінісінде тұтқындалып, түрмеге қамалды.

Жер аудару

1935 жылы ол Польшадан кетуге мәжбүр болып, Чехословакияға эмиграциялады. Ол эмигранттар Игнатий Падеревский мен Владислав Сикорский құрған оңшыл Моргес фронты тобына қатысты. Германия Чехословакияны басып алғаннан кейін Корфанти Францияға көшті. 1934 жылғы Польша-Германия арасындағы шабуылға қатыспау шарты нацистік Германия тарапынан бұзылғаннан кейін, ол 1939 жылдың сәуір айында Польшаға қайтып келді, Польшаның тәуелсіздігіне жаңадан төнген қауіп ел ішіндегі саяси айырмашылықты жеңуге көмектеседі деп үміттенді. Ол келгеннен кейін дереу тұтқындалды. Тамыз айында нашар денсаулығына байланысты түрмеде ұстауға жарамсыз деп танылып босатылды және көп ұзамай, Польшаға неміс әскерлерінің шабуылымен Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін екі апта бұрын қайтыс болды. Өлімінің нақты себебі әлі анықталмаған, бірақ түрмедегі жағдай денсаулығының нашарлауына себеп болуы мүмкін деген болжам бар.

Мұра

1945 жылдан кейін, польшалық коммунистер Польша тәуелсіздігінің қорғаушылары және кепілдері ретінде мойынға алуға тырысқанда, Корфанти Жоғарғы Силезиядағы польша халқын кемсітуден қорғауға арналған күресі және Силезиядағы польша халқын Польшаға қосуға жасаған тырыстары үшін ұлттық батыр ретінде толыққанды ақталуға ие болды. Бүгінде оның атымен көптеген көшелерге, орындарға және мекемелерге атау берілген. 1945 жылы Ополе Силезиясы Польша құрамына кірген кезде, неміс Жоғарғы Силезиясындағы Обершлезиядағы Фридланд қаласы оның құрметіне Корфантов деп өзгертілді.