Чарльз Дарвиннің бұрынғы үйі

Кіріспе

Чарльз Дарвиннің бұрынғы үйі
Чарльз Дарвиннің үйі

Down House – ағылшын натуралисі Чарльз Дарвиннің және оның отбасының бұрынғы үйі. Дарвин табиғи іріктеу арқылы эволюция теориясы осы үй мен бақта жасады, бұл теорияны ол Лондонға көшер алдында ойлап тапқан болатын. I санаттағы ғимарат Лондонның Charing Cross-ының оңтүстік-шығысындағы Даун ауылының оңтүстігінде, Luxted Road көшесінде орналасқан. Дарвин 1842 жылы осы жерге көшіп келген кезде, ауыл әлі де Даун деп аталған. Оның заманында Даун Кент графтығындағы приход болды, бірақ кейін Бромли ауылдық округінің құрамына кірді. 1965 жылдан бері ол Лондонның Бромли ауданының ішінде. Үй, бақ және жер аймағы Англия мұрасының қорғауында. Олар қалпына келтіріліп, қауымға ашық.

16511842: ерте тарихы

1651 жылы Томас Маннинг Кенттен шыққан шаруа отбасының мүшесі Джон Ноу ескіге жер учаскесін 345 фунт стерлингке (қазіргі күнгі сомаға тең) сатты. Бұл бағаға үй кірген-кірмегені күмәнді, бірақ егер кірмесе, Ноу осы жердегі алғашқы шаруа үйін салған. Кейбір сақталған кремний қабырғалар осы кезеңге жатуы мүмкін. 1653 жылы Джон Ноу үйді ұлы Роджерге, мүмкін, үйлену тойына сыйлық ретінде берді. 1743 жылы Мэри Ноудың үйленуімен мүлік Вельдтегі Батыс Пекхэмдегі Бартоломей отбасына өтті. 1751 жылы Леонард Бартоломей бұл үйді Хатон Гардендегі Чарльз Хейске сатты. 1778 жылы мүлікті бизнесмен және жер иесі Джордж Батлер сатып алды, ол үйді қайта салып, кеңейтті деп есептеледі. 1781 жылы ол ауылдағы ең жоғары терезе салығын төледі. Сол кезде бұл үй Ұлы үй деп аталды. 1783 жылы Батлер қайтыс болғаннан кейін мүлік бірнеше рет қожайынын ауыстырды. 1819 жылы ол лейтенант-полковник Джон Джонсонға, К.Б., Шығыс Индия компаниясының Бомбейдегі инженерлер полкінің полковнигіне тиесілі болды. 1837 жылы Джонсон «Жоғарғы Канададағы Данвиллдің жанындағы Эри көліне» көшіп, қазір Даун Хаус деп аталатын мүлікті шіркеудің пасторы, Рев. Джеймс Драммондқа берді. Үйдің шатыры қайта жабылып, жақын жерде тұратын сәулетші Эдвард Крессидің қадағалауымен жақсы күйге келтірілді. 1840 жылы Драммонд мүлікті бос қалдырып, аукционға шығарды, бірақ ол сатылмады және екі жыл бойы бос тұрды. Чарльз бен Эмма Лондоннан шамамен 32 шақырым қашықтықта, теміржолға жақын жерде, мысалы, Беркширдегі Виндзорда үй іздеді және Чобхэмде (Суррей) үй сатып алуға жақын болды. 1842 жылдың 22 шілдесінде Чарльз бен Эмма Даун Хаусты көрді. Олар ауылдағы «шағын пивоханада» түндеді, ол сонымен қатар «базар дүкені және үй иесінің шеберханасы» болды, сенбі күні түстен кейін Лондонға оралды, ал жексенбі күні Дарвин апасына алғашқы әсерлерін жазды. Лондоннан ең жақын станцияға дейін 16 шақырымдық (10 миль) теміржол желісінде көп пойыздар болғанымен, Даунға дейін сонарлы, баяу және төбелі 14 шақырымдық (8,5 миль) жол болды. Кішкентай тыныш ауыл негізгі жолдардан алыс болды, ал жергілікті пейзаж жақсы күндері әдемі болғанымен, үй «біраз биік жазықта орналасқандықтан, біршама шұғылалы көрінеді». Дарвинге осы жердің ең тартымды тұсы – ең болмағанда бір немесе бірнеше жолдармен қиылысатын көптеген егістіктердің болуы еді. Ол басқа елде мұндай көптеген жолдарды көрмеген. Үш қабатты үй «кішкентай жолға тым жақын және басқа адамның егісіне жақын» болды және «жаман, ескі де, жаңа да емес» көрінді, бірақ бірінші қабатта «тамаша кабинет» және шығысқа қараған асхана, батысқа қараған үлкен қонақ бөлмесі және жоғары қабатта көптеген жатын бөлмелері болды. Дарвин үйдің бағасы шамамен 2200 фунт стерлинг (қазіргі күнгі сомаға тең) екенін есептеді және оны сынап көру үшін бір жылға жалға алуға болады. Бұл жұма күні суық және көңілсіз болды, ал Эмма алдымен «шұғылалы» пейзажға көңілі қалды, сондай-ақ сол күні кешке «тісі ауырды, басы ауырды», бірақ үйді және оның аумағын Чарльзден жақсы көрді, оны «басқа үйлерден тым жақын немесе тым алыс емес» деп тапты. Сенбі күні ауа-райы өзгерді, және «Дауннан алғашқы бірнеше шақырымдағы пейзажға оның қатты қуанғаны үлкен өзгеріс жасады». Үйдің кемшіліктері болды, бірақ екеуі де үй іздеуден шаршады, ал ол арзан болды. Эмма Суррейдегі қымбат үйді артық көрді және Дарвиннің әкесі қарызды көтереді деп үміттенген болуы мүмкін, бірақ адамдар көп, лас Лондон өмірі жағымсыз болып кетті және ол жүкті болды, сондықтан сол жылы іздеуді жалғастыра алмады. Архитектор және геодезиялық зерттеуші Эдвард Крессидің кеңесімен Дарвин келіссөздер бастады, бірақ Рев. Джеймс Драммонд үйді жалға беруден бас тартты және ипотекасын төлеу үшін 2500 фунт стерлинг талап етті. Кресси 2100 фунт стерлинг ұсынды, бірақ Дарвин бұрынғы сәтсіз сатып алу әрекетін еске түсіріп, 2200 фунт стерлингке жуық ұсыныс жасады, ол қабылданды. Тамыз айының соңында олар көшіп кетуге дайын болды, ал Эмма 1842 жылдың 14 қыркүйегінде көшіп келді, содан кейін үш күннен кейін Чарльз келді. Эмма 23 қыркүйекте Мэри Элеонорды дүниеге әкелді, олардың бәрі жақсы өмір сүрді. Тіпті Дарвиннің ағасы Эразм бұл жерді «Ауызбен төмен» деп атау керек деп айтқан еді, бірақ 16 қазанда сәби Мэри қайтыс болғанда, олар қайғырды. Дарвин үй мен оның аумағына үлкен өзгерістер енгізді. Үйдің батыс жағынан үш қабатты да өтетін үлкен бұрышты маңдайшаны құрайтын бұрышты сарай оның үстіндегі қонақ бөлмесі мен бөлмелерді кеңейтіп, көріністер мен жарықты жақсартты: Дарвин өзінің ағасына бірінші кірпіштің 1843 жылы 27 наурызда салынғанын айтты. 27 сәуірде жолды 1 метрге дейін төмендету және жаңа кремний шекаралық қабырғалар салу жұмыстары жүргізілді, олар топырақ үйінділермен және бұталармен шығыс бағын жасыра түсті. Егістіктің бір бөлігі тәжірибелік учаскесін қамтитын бақшаға айналдырылды, кейінірек осы жерде жылыжайлар салынды. 1843 жылдың қыркүйегінде Дарвин отбасы «Эттидің» дүниеге келуімен көбейді, осы үйде олардың қалған балалары дүниеге келді: 1845 жылы Джордж, 1847 жылы «Бесси», 1848 жылы Фрэнсис, 1850 жылы Леонард, 1851 жылы Гораций және 1856 жылы дүниеге келген, бірақ 1858 жылы қайтыс болған 10-шы баласы Чарльз Уоринг Дарвин. 1845 және 1846 жылдар арасында Дарвин негізгі ғимараттың оңтүстігіндегі қызметтік қанатын өзгертіп, ас үй аймағын аспазшының қоймасымен және жоғарғы қабаттардағы оқу бөлмесімен және екі кішкентай жатын бөлмесімен қайта жасатты. Шаруашылық ғимараттары қайта салынды, ал батыс жағындағы үйінді алынып, шығыс жағына желден қорғау үшін жаңа үйінді салынды. 1846 жылы Дарвин сэр Джон Уильям Люббоктан Даун Хаус аумағының оңтүстік-батысында орналасқан тар жер учаскесін жалға алды және оны екті. Ол бұл жерді «Құмды орман» деп атады. Бір жағы эмен ағаштары бар ескі шатырмен көлеңкеленген, ал екінші жағы қоршауға қарап, әдемі аңғарға ашылған. Дарвин түрлі ағаштарды отырғызды және периметр бойынша «құмды жол» деп белгіленген жоталы жол жасауды тапсырды. Дарвиннің осы жолдың айналасында бірнеше айналымдар жасауы дене шынықтыруға және ойларға берілуге мүмкіндік берді. Ол жолдың бір жеріне бірнеше кішкентай тастарды орналастырды, осы жолдан өтетін сайын тасты итеріп жіберіп, күніне жасаған айналымдар санын санау қажеттігінен аулақ болды. Құмды жол оның балалары үшін ойын алаңы ретінде де қызмет етті. Құмды жолдың төменгі жағында ағаштан жасалған жазғы үй салынды. Дарвин 16 жыл бойы жылыжайында күнжабақтар мен басқа да етжегіш өсімдіктерді өсірді, оларды кептірілген ет және қайнатылған жұмыртқа сияқты белоктармен қоректендірді. Бұл зерттеу оның «Insectivorous Plants» (1875) атты новаторлық кітабының негізі болды. 1872 жылы жаңа қонақ бөлмесінің батыс жағына веранда қосылды, ал 1877 жылы осы блоктың шығыс жағына бильярд бөлмесі салынды, дәліз кеңейтіліп, шығысқа қараған жаңа кіреберіс холы мен георгиан стиліндегі шатыр жасалды. Жаңа бильярд бөлмесі 1881 жылы жаңа кабинетке айналдырылды. 1900 жылдан 1906 жылға дейін Джордж Дарвин үйді Даун қаласындағы алғашқы автомобиль иесі болған ақылды Уайтхедке жалға берді.

In 1651, Thomas Manning sold a parcel of land including most of the current property to John Know the elder, from a Kentish yeoman family, for £345 (equivalent to £ today). It has been debated whether this price is likely to have included a house, but, if not, it was Know who built the first farmhouse on the property: some surviving flint walls may date from this period. In 1653, John Know gave the house to his son Roger, probably as a wedding present; and in 1743, the marriage of Mary Know passed the property to the family of Bartholomew of West Peckham in the Weald. In 1751, Leonard Bartholomew sold the uninhabited house on to Charles Hayes of Hatton Garden. The property was acquired by the businessman and landowner George Butler in 1778, and it is thought that he rebuilt and enlarged the house: in 1781, he paid the highest window tax in the village. Around this time, it was apparently called the Great House. After Butler died in 1783, the property changed hands several times, then in 1819, it went to Lieut. Col. John Johnson, C. B., colonel of engineers in the Hon. East India Company, Bombay establishment. In 1837, Johnson migrated to "Lake Erie near Dunville in Upper Canada", and passed what was now called Down House on to the incumbent parson of the parish, the Rev. James Drummond. The house was re roofed and brought into good order under the supervision of Edward Cresy, an architect who lived nearby. Around 1840, Drummond left the property vacant and put it up for auction, but it was unsold and lay empty for two years. Charles and Emma sought somewhere about 20 mile (32 km) from London with railway access, such as Windsor, Berkshire, and came close to buying one near Chobham, Surrey. On Friday 22 July 1842, Charles and Emma visited Down House. They slept at "a little pot house" in the village, which was also "a grocers shop & the land lord is the carpenter", and returned to London on Saturday afternoon, then on the Sunday Darwin wrote to tell his sister of their first impressions. Though there were plenty of trains on the 10 mile (16 km) line from London to the nearest station, from there it was a long, slow and hilly 8.5 mile (14 km) drive to Downe. The small quiet village was away from main roads, and though local scenery was beautiful on a good day, the house "being situated on rather high table land, has somewhat of desolate air The charm of the place to me is that almost every field is intersected (as alas is our's) by one or more foot paths— I never saw so many walks in any other country". The three storey house itself stood "very badly close to a tiny lane & near another man's field", and was "ugly, looks neither old nor new" but on the ground floor it had a "Capital study" and a dining room facing east, and a large drawing room facing west, with plenty of bedrooms upstairs. Darwin believed that the price was about £2,200 (equivalent to £ in present day terms) and he could lease it for one year to try it out. That Friday was cold and gloomy, and Emma was at first disappointed with the "desolate" scenery as well as being "dreadfully bad with toothache, headache", that evening, but liked the house and grounds better than Charles, finding it "not too near or too far from other houses". On the Saturday the weather changed, and "she was so delighted with the scenery for the first few miles from Down, that it has worked great change in her". The house had obvious faults, but they were both weary of house hunting, and it was cheap. Emma preferred a more expensive house in Surrey, and may have hoped that Darwin's father would increase the loan, but life in crowded dirty London was becoming more unpleasant and she was pregnant so unable to continue the search that year. With advice from the architect and surveyor Edward Cresy, Darwin opened negotiations, but the Rev. James Drummond refused to lease the property and wanted £2,500 to pay off his mortgage on it. Cresy suggested a bid of £2,100, but Darwin remembered an unsuccessful earlier attempt at purchase, and made an offer of about £2,200 which was accepted. At the end of August they were almost ready to move, and Emma moved in on 14 September 1842, followed by Charles three days later. Emma gave birth to Mary Eleanor on 23 September, and they were all getting on well – even Darwin's brother Erasmus who had said the place should be called "Down in the Mouth" had altered his opinion, but they were saddened when baby Mary died on 16 October. Darwin made extensive alterations to the house and grounds. An angled bay forming a large bow front extending up through all three storeys at the west elevation of the house extended the drawing room and rooms over it, giving improved views and lighting: Darwin wrote telling his cousin that the first brick was laid on 27 March 1843. By 27 April, work was in hand to lower the lane by as much as 2 feet (1 m) and build new flint boundary walls, which together with earth mounds and shrubbery made the east garden more private. A strip of the field was made into a kitchen garden including the experimental plot of ground, and later the greenhouses. In September 1843, the Darwin family increased with the birth of "Etty" in the house, where all their remaining children were born: George in 1845, "Bessy" in 1847, Francis in 1848, Leonard in 1850, Horace in 1851, and their 10th child Charles Waring Darwin who was born in 1856, but died in 1858. Between 1845 and 1846, Darwin altered the service wing to the south of the main block, getting the kitchen area rebuilt with the addition of a butler's pantry, and a schoolroom and two small bedrooms on upper floors. The outhouses were rebuilt, and a mound to the west side was removed with a new mound being added to the east to give protection from the wind. In 1846, Darwin rented from Sir John William Lubbock a narrow strip of land of adjoining the Down House grounds to the southwest, and had it planted. He named it the Sandwalk Wood. One side was shaded by an old shaw with oak trees, and the other looked over a hedge to a charming valley. Darwin had a variety of trees planted, and ordered a gravel path known as the "sandwalk" to be created around the perimeter. Darwin's daily walk of several circuits of this path served both for exercise and for uninterrupted thinking. He set up a number of small stones at one point on the walk so that he could kick a stone to the side each time he passed, so that he did not have to interrupt his thoughts by consciously counting the number of circuits he had made that day. The sandwalk also served as a playground for his children. A wooden summerhouse was built at the lower end of the sandwalk. Darwin spent 16 years growing sundews and other carnivorous plants in his greenhouse, feeding them proteins like roast beef and boiled egg. This research became the basis for his pioneering book Insectivorous Plants (1875). In 1872, a verandah was added to the west side of the new drawing room, and in 1877, a new billiard room was added to the east of this block, with the hallway being extended to form a new entrance hall and Georgian style porch facing east. The new billiard room was converted to a new study in 1881, From 1900 to 1906, George Darwin rented the house out to a Mr. Whitehead, who was the first owner of a motor car in Downe.

1907-1922: Даун қыздар мектебі

1907 жылы ақпанда үйде қыздарға арналған пансион ашылды, оны директор Олив Уиллис (1877–1964) және оның досы Элис Карвер бірлесіп құрды. Мектеп бес мұғалім мен бір оқушыдан басталып, жақын арада сәттілікке жетіп, шамамен 60 оқушыға дейін өсті. Осы кезеңде үйдің маңына мектептің шіркеуі, спорт залы, музыкалық сыныптар және дәретханалар ретінде пайдалану үшін түрлі толқынды темірден жасалған қосымша ғимараттар салынды, бірақ олар кейіннен бұзылып алынды. Мектеп 1922 жылдың 1 сәуіріне дейін бұл үйде орналасты, содан кейін Ньюбери қаласындағы Колд Эш, Эрмитаж көшесіндегі жаңа, үлкен ғимаратқа көшірілді және қазірге дейін сол жерде қызмет етеді. Бүгінгі таңда мектеп әлі де Даун Хаус мектебі деп аталады, ал мектептің үйлерінің бірі әлі де Дарвин атымен аталады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде осы мектепте оқыған жазушы Элизабет Боуэн 1930 жылдары Даун Хаузға қайта келгеннен кейін былай деп жазды: "Мен ғылыми адамдарды осылай жақсы көре бермеймін, және олардың Чарльз Дарвин туралы ойланып, менің жастығымды білмей, құрметпен аралап жүргенін ойлау маған қынжыл кілтедей тиеді".

1927-1996: Дарвин мұражайы

1924 жылдан бастап үйде тағы бір қыздар мектебі жұмыс істеді, бірақ ол сәтті болмады және 1927 жылы жабылды. Сол жылы Британдық ғылымды дамыту қауымдастығының жылдық мәжілісінде оның президенті сэр Артур Кит жасаған үндеуден кейін хирург сэр Джордж Бакстон Браун (1850–1945) 1927 жылы Дарвиннің мұрагерлерінен Даун үйін 4250 фунт стерлингке сатып алды (қазіргі шақтағы құнымен салыстырғанда). Ол жөндеуге шамамен 10 000 фунт стерлинг жұмсады және 1929 жылдың 7 қаңтарында оны Дарвиннің естелігі ретінде сақтау үшін 20 000 фунт стерлингтік қаржымен бірге Британдық қауымдастыққа табыс етті, бұл қаржы ғылымның дамуына жұмсалып, келушілерге тегін ашық болатын еді. Даун үйі 1929 жылдың 7 маусымында ресми түрде мұражай ретінде ашылды. 1931 жылы Бакстон Браун Англия Корольдік хирургтар колледжіне (RCS England) Down House жеріне жақын жерді және жер қорын хирургиялық зерттеу станциясы – Бакстон Браун зерттеу шаруашылығын құру үшін берді. Сырттағы бейне нұсқау Дарвиннің бағын ашық зертхана ретінде қалай пайдаланғанын көрсетеді және Дэвид Аттенборо, профессор Стив Джонс және Мелвин Брэггтің видеолары бар. Дарвиннің жазбалары «Беттерді бұру» бағдарламалық құралы арқылы цифрлық форматқа келтіріліп, интернетке жүктелді. Даун үйі және оны қоршаған аумақ Ұлыбритания Мәдениет, Медиа және спорт министрлігі (DCMS) тарапынан Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізу үшін ұсынылды. 2006 жылы бұл мәселе жөнінде халықтан пікір алынып, 2007 жылдың маусым айының соңғы үш күнінде шешім қабылдануы күтілді. Алайда, ICOMOS DCMS-ке үйдің тізімдегі ғылыми орындарға қойылатын талаптарға сай келмеуі мүмкін екенін ескертті, сондықтан 2007 жылдың мамырында DCMS ұсынысты кері тартып алып, оны кейінірек қайта ұсыну ниетін білдірді. 2009 жылдың қаңтарында ұсыныс қайтадан берілді, бірақ нәтижесіз болды. Бас жатын бөлмесі жаңартылды және 2016 жылдың маусым айында алғаш рет жұртшылыққа ашылды. Жаңартуға Дарвиндердің көркем графикалық туындылар жинағын қайта жасау кірді, онда Рафаэль, Тициан және Себастьяно дель Пьомбоның Библиялық көріністері, сондай-ақ жатын бөлмедегі Рафаэльдің автопортреті және Дарвиннің кабинетіндегі Леонардо да Винчидің автопортреті, Чарльз Лайелл мен Эразм Дарвиннің портреттері болды.

From 1924, another girls' school was run in the house by a Miss Rain, but this was unsuccessful and closed in 1927. Following an appeal at that year's Annual Meeting of the British Association for the Advancement of Science by its president Sir Arthur Keith, the surgeon Sir George Buckston Browne (1850–1945) bought Down from the Darwin heirs for £4,250 in 1927 (equivalent to £ in present day terms). He spent about £10,000 on repairs and on 7 January 1929 presented it to the British Association together with an endowment of £20,000 to ensure its preservation in perpetuity as a memorial to Darwin, to be used for the benefit of science and open to visitors free of charge. Down House was formally opened to the public as a museum at a tea on 7 June 1929. In 1931, Buckston Browne gave the Royal College of Surgeons of England (RCS England) an endowment fund and land adjacent to the Down House property to establish the Buckston Browne Research Farm, a surgical research station. A video guide outside focuses on how Darwin used his garden as an outdoor laboratory and features clips from David Attenborough, Professor Steve Jones and Melvyn Bragg. Darwin's notebooks were digitised using Turning the Pages software and put online. Down House and the surrounding area has been nominated by the UK government's Department for Culture, Media and Sport (DCMS) to become a World Heritage Site. It originally went through public consultation in 2006 and a decision had been expected in the last three days of June 2007. However, ICOMOS warned the DCMS that the House might not meet the criteria for scientific sites on the register, and so in May 2007, the DCMS announced that it was withdrawing the bid with the intention of resubmitting it later. The bid was resubmitted unsuccessfully in January 2009. The master bedroom was restored, and opened to the public for the first time in June 2016. The restoration included a reconstruction of the Darwins' collection of fine art prints, with Biblical scenes by Raphael, Titian, and Sebastiano del Piombo, as well as a Raphael self portrait in the bedroom, and a self portrait by Leonardo da Vinci in Darwin's study together with portraits of Charles Lyell and Erasmus Darwin.

Сапарға

Down House, оның бағы мен аумағы сәуірден қазанға дейін күнделікті ашық; қарашадан наурызға дейін апта соңында ашылады. Ұй мен бақша жабық кезеңдерде қалыпты консервациялық жұмыстар жүргізіледі. Ұйге Лондон орталығынан қоғамдық көлікпен баруға болады, себебі ол Лондон көлік аймағының 6-шы аймағында орналасқан. Бромли Солтүстік теміржол станциясынан (күнделікті) 146 автобус қызметі жақын жердегі Даун Виллиджде тоқтаса, ал Орпингтон теміржол станциясынан (жексенбі күндерін қоспағанда) R8 автобусы сұраныс бойынша Down House-тың алдында тоқтайды. Ең жақын Tramlink станциясы – Нью-Аддингтон.