Нахман Сыркин: Еңбексіз Zionизмінің негізін қалаушысы

Кіріспе

Литвалық еврей саяси теоретигі

Нахман Сыркин (немесе Нахман Сыркин немесе Нахум Сыркин; Нахман Сыркин; 11 ақпан 1868 – 6 қыркүйек 1924) – саяси теоретик, Еңбек сионизмінің негізін қалаушы және еврей, идиш, орыс, неміс және ағылшын тілдерінде көп жазған автор.

Өмірбаян

Нахум Сыркин Ресей империясының Могилев қаласында (қазіргі Беларусь) литвалық еврей отбасында дүниеге келген. Ол жастық шағында Ховвей Сион және социализмнің ықпалына түсіп, осы екі идеяны біріктіруге өмірін арнады. Осы мақсатта оған Бер Борохов қосылды. Сыркиннің қызы Мари белгілі жазушы, педагог және американдық сионист қозғалысының белсенді мүшесі болды.

Сионисттік мансап

Сыркин 1897 жылы Бірінші сионистік конгресте социалистік сионистік фракцияның жетекшілерінің бірі болды және еврей ұлттық қорының алғашқы қолдаушысы болды. Ол сондай-ақ Палестинаға олимдердің ұжымдық елді мекендер құруын ұсынған алғашқы адам болды. Сол кездегі басқа социалистік ойшылдардан айырмашылығы, Сыркин өзінің еврей мұрасымен үйлесімді болды және ол оны "Еврей мәселесі және еврей социалистік мемлекеті" (1898) атты эссесінде тікелей айтпаса да, байлыққа, билікке немесе ерекшелікке қарамастан, қатаң әлеуметтік әділетке баса назар аударған Киелі кітаптың идеяларын еске түсіргені анық. Алайда, ол сионизмді дәстүрлі иудаизмнің орнына қойды: жаңа, сионистік иудаизм жер аударылған еврейлердің иудаизміне толыққанды қарсы келеді. Сионизм, Реформа немесе ассимиляциядан гөрі, діни иудаизмді күштірек жоюға ұмтылады, өйткені ол жаңа «иудаизм» стандарттарын қалыптастырады, олар дін деңгейіне көтерілетін жаңа идеология құрайды. "Еврей мәселесі және еврей социалистік мемлекеті" еңбегінде Сыркин өзінің социализм туралы түсінігі мен сионизмге деген берік адалдығын қабыстыруға тырысты, Теодор Герцль сияқты буржуазиялық сионистерге қарсы пікір білдірді, олардың пайымдауы бойынша, тек еврей жұмысшы табы ғана сионизмді іске асыра алады. Ол сондай-ақ антисионистік еврей социалистеріне қарсы, еврей мемлекетін құрмаса, еврей мәселесін шешудің жолы жоқ екенін дәлелдеді. Сыркин Орталық Еуропа бойынша социалистік сионистік ұйымдар құруға жұмыстанды. Германия мен Францияда оқып, жұмыс істегеннен кейін, 1904 жылы Германиядан қуылғаннан кейін, Сыркин 1905 жылғы Ресей революциясынан кейін Ресейге оралды. Ол 1905 жылы Базельде өткен жетінші сионистік конгреске жаңа сионистік социалистік жұмысшы партиясының делегаты ретінде қатысты. 1919 жылы Сыркин Версаль бейбіт келісімдері конференциясына американдық еврей делегациясының құрамында болды. Ол сондай-ақ сол жылы Дүниежүзілік Поале Сион конференциясында жетекші рөл атқарды және Палестинаға барып, кибуцтарды құру жоспарын жасау міндеті берілді. Ол Палестинаға көшіп баруды жоспарлаған, бірақ 1924 жылы Нью-Йоркте жүрек талмасынан қайтыс болды.

Syrkin was one of the leaders of the socialist Zionist faction at the First Zionist Congress in 1897 and was an early proponent of the Jewish National Fund. He was also the first person to propose that olim to Palestine form collective settlements. Unlike other socialist thinkers of the time, Syrkin was comfortable with his Jewish heritage and, although he does not spell it out explicitly in his essay "The Jewish Question and the Jewish Socialist State" (1898), it is clear that he had in mind the biblical emphasis on strict social justice, irrespective of wealth, power or privilege. However, he saw Zionism as a replacement for traditional Judaism:
The new, Zionist Judaism stands in complete contrast to the Judaism of exile Zionism uproots religious Judaism in a stronger way than Reform or assimilation, by creating new standards of 'Judaism' which will constitute a new ideology that can be elevated to the status of a religion. In "The Jewish Question and the Socialist Jewish State," Syrkin sought to reconcile his conception of socialism and his strong devotion to Zionism, arguing against what he considered bourgeois Zionists, such as Theodor Herzl, that only the Jewish working class could realize Zionism. He also argued against anti Zionist Jewish socialists that there could be no solution to the Jewish problem without the creation of a Jewish state. Syrkin worked to establish socialist Zionist groups throughout Central Europe. After studying and working in Germany and France and after being banned from Germany in 1904, Syrkin returned to Russia after the Russian Revolution of 1905. He took part at the 1905 Basle Seventh Zionist Congress as a delegate of the new Zionist Socialist Workers Party. In 1919, Syrkin was a member of the American Jewish delegation to the Versailles Peace Conference. He was also a leading figure in the World Poale Zion conference that year and was given the task of visiting Palestine to develop a plan for kibbutz settlement. He intended to relocate to Palestine, but died of a heart attack in 1924 in New York City.

Мұра

1951 жылы оның денесі Кибуц Киннеретте Еңбек Сионизмінің басқа негізін қалаушыларының қасына жерленді. 1933 жылы Петах Тикваның жанында құрылған Кфар Сиркин оның құрметіне аталған.