Жерар де Ридфор: Тамплиерлердің Ұлы Мастері және Иерусалим Корольдігінің тарихы
Gerard of Ridefort
Жерар де Ридефорт – Тамплиерлер орденінің 1184-1189 ж.ж. аралығындағы ұлы магистрі. Фламанд немесе ағылшын-нормандық тегі, Иерусалемдегі қызметі туралы мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жерар де Ридефорт, сондай-ақ Жерар де Ридефорт деп те аталады (4 қазан 1189 ж. қайтыс болды), 1184 жылдың соңынан 1189 жылы өліміне дейін Тамплиерлер орденінің ұлы магистрі болды.
Gérard de Ridefort, also called Gerard de Ridefort (died 4 October 1189), was Grand Master of the Knights Templar from the end of 1184 and until his death in 1189.
Ерте өмір
Герард де Ридефорттың фламандтық тегі болуы мүмкін деп саналады, бірақ тоғызыншы ғасырдағы кейбір авторлар оның "Бидфордтан" деген атауын қате түсініп, англо-нормандық тегі бар деген болжам жасаған. Ол Иерусалим Корольдігіне қашан келгені белгісіз. 1170-ші жылдардың соңында Иерусалимнің Балдуин IV қызметіндегі харталарда оның есімі кездеседі және 1179 жылдың 22 қазанында Корольдіктің маршалы шеніне ие болды. Ол Триполи графы Реймонд III-тен қол жетімді мұрагер қыздың қолын сұрағанға ұқсайды. Бірақ, Сесиль Дорел Триполи графтығындағы әкесінің жағалаудағы Ботрун иелігін мұраға алғанда, Реймонд оны (1181 жылдың наурызына дейін) Пизалық саудагердің туысы Пливен немесе Пливаноға, 10 000 безант құнмен үйлендірді. Он үшінші ғасырдың ортасында Вильгельм Тирдің ескі француз тіліндегі жалғасы (Эрнольдің шежіресі) жинақталғанда, Ботрунның күйеуі туралы әңгіме қиялға толы аңызға айналды. Онда Пливеннің туысы жас қызды (сол жерде Люси немесе Люсия деп аталды) таразыға қойып, Реймондқа оның салмағын алтынмен төлеуді ұсынды.
Gerard de Ridefort is thought probably to have been of Flemish origin, although some nineteenth century writers suggested an Anglo Norman background, apparently through misreading his designation as "of Bideford". It is uncertain when he arrived in the Kingdom of Jerusalem. He appears in the charter record in the service of Baldwin IV of Jerusalem in the late 1170s, and by 22 October 1179 held the rank of Marshal of the kingdom. It seems that he expected Raymond III of Tripoli to give him the hand of an available heiress. However, when Cécile Dorel inherited her father's coastal fief of Botrun in the County of Tripoli, Raymond married her (before March 1181) to Plivain or Plivano, the nephew of a Pisan merchant, for a bride price of 10,000 bezants. By the mid thirteenth century, when the Old French Continuation of William of Tyre (the so called Chronicle of Ernoul) was compiled, the story of the bride of Botrun had evolved into a fanciful legend in which Plivain's uncle put the young lady (there renamed Lucie or Lucia) on the scales, and offered Raymond her weight in gold, to obtain the marriage.
Темплер
Жерар қатты ауырып, содан кейін тамплиер болып ант берді. 1183 жылдың маусымында ол орденнің сенашалы дәрежесіне ие болды. 1184 жылдың соңында немесе 1185 жылдың басында, Арнольд Торрожаның Веронада қаза болғаннан кейін, ол Ұлы магистр болып сайланды. Жерардың Триполидің Раймонына деген ашуы оның кейбір саяси амалдарына әсер етті. 1186 жылы, марқұм король Бальдуин IV-тің мұрагері Бальдуин V қайтыс болғаннан кейін, Жерар тез арада Агнес де Куртенедің қызы Сибилла мен оның күйеуі Гю де Лузиньянның жағына шықты, одан кейін туған мұрагерлік күресте. Раймонд және оның одақтастары, соның ішінде Ибелин әулеті, Сибилланың кіші жарты қарындасы, принцесса Изабелланың талабын қолдаған қарсы топтың жетекшілері болды. 1187 жылғы дағдарыста Жерар, король Генрих II-нің Иерусалимдегі тамплиерлерге тапсыруға жіберген ақшасын Иерусалим Корольдігін Саладиннен қорғау үшін қосымша әскер шақыруға пайдаланды. (Генрих бұл қаражатты өзінің болашақ крест жорығы үшін жіберген, Томас Бекеттің өлтірілуіне өкініш білдіру үшін; оның бір бөлігі Иерусалим мен Тирдегі тамплиерлерге, ал қалғаны госпитальерлерге берілді.) Жерар мен 100-ден аз тамплиерлер, бірнеше госпитальерлермен бірге, 1187 жылы Крессон шайқасында Саладиннің ұлы Әл-Афдалға шабуыл жасады. Бірақ Әл-Афдалдың 5000-нан астам әскері болды. Госпитальерлердің Ұлы магистрі Роджер де Муленс қаза тапты; Жерар, жараланған болса да, аман қалғандардың бірі болды. Жерардың шайқас туралы баяндамасы Кентербери архиепископы Эксетерлік Балдуинге, Рим папасы III Урбанның жазған қысқаша хатының көзі болды. Сол жылдың шілдесінде Жерар Хаттин шайқасында тамплиерлерге жетекшілік етті. Саладин Тиберияны басып алды, ал Гю оны қайтарып алу үшін қалаға жорық жасауды жоспарлап отырды. Раймонд оған Саладиннің келуін күтуді кеңес берді, себебі олар жақсы қорғалған, сумен қамтамасыз етілген жерде болды және Тиберияға жету үшін құрғақ даладан өтуі керек еді. Жерар бұған қарсы шығып, Гюді жорықты жалғастыруға көндірді. Оған Раймондтың жауы, Рейнальд де Шатильон да қолдау көрсетті. Аутремер армиясы құрғақ далада қоршалып, 4 шілдеде жеңіліске ұшырады. Раймонд және басқа да бірнеше ақсүйектер қашып кетті, бірақ өлтірілмегендердің арасында, Хамфри де Торон IV, Аймери де Лузиньян, Рейнальд, Гю және Жерар да Саладиннің тұтқынына айналды. Қалған тамплиер тұтқындары өлім жазасына кесілді. Жерар 1188 жылға дейін тұтқын болып қалды, бұл уақытта оның орденін Тирден келген аға Тьерри (Террикус) басқарды. Саладин Жерарға талап қойды: егер ол тамплиер бекінісін бейбіт түрде тапсыруға көндіре алса, оны босатады. Ол сәттілікке жетті және босатылғаннан кейін Тортосаға барды, онда ол тамплиерлердің қаланы қорғауын тиімді басқарды, Саладиннің қоршау күштеріне қарсы тұрды. Өз орденін Тьерриден қайта алып, Генрих II-нің Тирде қалдырған ақшасының қалған бөлігін иемденген көрінеді. Бұл қаланың қорғаушысы Конрад Монферраттың 1188 жылғы 20 қыркүйекте Эксетерлік Балдуин мен Фредерик Барбароссаға жазған хатында наразылық тудырды, тіпті ол былай деді: "одан да ауыррақ, Храм магистрі Англия королінің садақасын ұрлап кетті". 1189 жылы ол тағы да Гюмен бірігіп, тамплиерлерді Акраны қоршауға алып барды. Тағы бір рет тұтқынға алынып, 1189 жылғы 4 қазанда Саладин оны басын кесті.
Gérard fell seriously ill, after which he took vows as a Templar. By June 1183 he held the rank of seneschal of the Order. He was elected Grand Master in late 1184 or early 1185, after the death of Arnold of Torroja in Verona. Gérard continued to hold a grudge against Raymond of Tripoli, which influenced some of his political manœuvrings. In 1186, when King Baldwin V, successor to the late King Baldwin IV, had died, Gérard quickly took the side of Agnes de Courtenay’s daughter Queen Sibylla and her husband Guy de Lusignan, in the ensuing succession struggle. Raymond and his allies, including the Ibelin family were the leaders of the opposing faction, who supported the claim of Sibylla's younger half sister Princess Isabella. In the crisis of 1187, Gérard used the money sent by King Henry II to be deposited with The Templars in Jerusalem to hire additional troops for the arrière ban to defend the Kingdom Of Jerusalem from Saladin. (Henry had sent the funds for his own future crusading plans, in penance for the murder of Thomas Becket; some of it was deposited with the Templars, some with the Knights Hospitalíer, in Jerusalem and Tyre.) Gérard and fewer than 100 Templars, together with some Hospitallers, attacked Saladin's son al Afdal at the Battle of Cresson in 1187. Al Afdal, however, had over 5,000 men. The Hospitaller Grand Master Roger de Moulins was killed; Gérard, though wounded, was one of the few survivors. Gérard's report of the battle was the source for a short narrative written by Pope Urban III to Baldwin of Exeter, archbishop of Canterbury. In July of the same year Gérard led the Templars at the Battle Of Háttin. Saladin had captured Tiberias and Guy was contemplating a march on the city to retake it. Raymond advised him to wait for Saladin to come to them, since they were in a well defended, well watered position, and would have to cross a dry open plain to reach Tiberias. Gérard opposed this, and convinced Guy to continue the march. He was supported by Reynald de Châtillon, a fellow enemy of Raymond. The armies of Outremer ended up trapped on the dry plain and were defeated on 4 July. Raymond and several other nobles escaped, but some who were not killed, including Humphrey de Toron IV, Aimery de Lusignan, Reynald, Guy and also Gérard were among those captured by Salah ad Din. The rest of the Templar prisoners were executed. Gérard remained a prisoner until 1188, during which time his Order was commanded by Brother Thierry (Terricus) from Tyre. Gérard was given the condition by Saladin that, if he could convince a Templar fortress to surrender peacefully, he would be set free. He succeeded and on his release went to Tortosa, where he ably led the Templars' defence of their castle, which held out after the fall of the town to Saladin’s siege forces. Having taken back control of his order from Thierry, he seems to have seized the remainder of King Henry II’s money which had been left with the Templars in Tyre. This provoked a complaint from the city's defender, Conrad of Montferrat, in letters of 20 September 1188 to Baldwin of Exeter and Frederick Barbarossa, even saying: " graver still, the Master of the Temple has made off with the King of England's alms". In 1189, he again joined forces with Guy, taking the Templars to the Siege of Acre. After being taken prisoner once more, he was beheaded by Saladin on 4 October 1189.
Танымал мәдениетте
Кітаптар, комикстер, фильмдер, теледидар және ойындар сияқты көптеген ақпарат құралдары, оның өмірінде және одан кейін оған әсер еткен дереккөздердегідей, Жирард де Ридефортты өте жарысқан, қатыгез, жалғаншы, дінге фанатик, өзін-өзі дұрыс санаған, мақтаншыл, құлқылы және өзімшіл адам ретінде көрсетеді. Ол ешқандай келісімге бармайтын, мәселелерді тек жақсы немесе жаман деп қана қарастыратын, Триполи графы Раймонд III-ті барлығының алдында жаман көрсетуге тырысатын, тіпті Иерусалем Корольдығының және Тамплиерлер орденінің мүдделерінен бұрын жеке өшпенділігі мен сенімдерін жоғары қоятын адам болып бейнеленеді. Сондай-ақ, ол христиандық сенімде қызмет ететін әскерлердің барлығының жеңіліссіз екеніне сенеді. Көптеген медиада ол Рейнальд де Шатильон және Агнес де Куртенеймен граф Раймондқа қарсы ортақ дұшмандықтарында байланысты болып суреттеледі, олар жиі құлқы жасап, схемалар құрады, соның ішінде ақылсыздыққа бой ұсынған король Гю де Лузиньянды өз мақсаттары үшін соғысқа итермеледі. Бірақ осы медианың барлығында оның мінезі оның өзіне-өзі зиян келтіруіне себеп болады.
Many forms of media such as books, comics, films, television and games, like in sources that influenced them from when he was alive and afterwards, often depict Gérard de Ridefort as an extremely hot headed, vicious, stubborn, religiously fanatical, self righteously arrogant, scheming and selfish individual wont to refuse to compromise, seeing matters as having no shades of grey but as only either good or evil, and continuously attempting to make Count Raymond III of Tripoli look bad in front of all else from out of, even to the point of putting his spite towards him and his own beliefs before the best interests of the Kingdom of Jerusalem and before those of all of the Order of the Knights Templar, as well as who believes that all armies that serve beliefs in Christianity are invincible. He is also quite often depicted in such media forms as being in cahoots with Reynald de Châtillon, Agnes de Courtenay in their mutual enmity with Count Raymond, the two of them frequently conspiring and making schemes, including to goad King Guy de Lusignan (often portrayed as quite unintelligent) into war for their own schemes. Yet in every one of these forms of media, his personality leads to his undoing.
Ойындар
Жерар сонымен қатар Medieval II: Total War: Kingdoms Crusades Campaign-дағы Иерусалим Корольдігінің генералы. Age of Empires II ойынында Саладиннің кампаниясындағы "Хаттиннің мүйіздері" миссиясында "Темплирлердің шебері" деп аталатын атты әскер батыры ретінде пайда болады.
Gérard is also a general of the Kingdom of Jerusalem at the Medieval II: Total War: Kingdoms Crusades Campaign. Age of Empires II. Appears as a cavalry hero called "Master of the Templar" in the mission "Horns of Hattin" of Saladin's campaign.
Фильмдер мен теледидар шоулары
Жерардың рөлін Николас Болтон 2007 жылғы швед фильмі «Арн – Темплир рыцары» мен оның 2008 жылғы жалғасы «Арн – Жол аяғындағы корольдік» фильмдерінде ойнады. Екі фильмде де ол өте жоғарыпарсы, дінге фанатикалық, мақтаншыл және келісімге келмейтін мінезбен бейнеленеді. Осы фильмдерде ол әлі де Арнге сол себептермен жек көреді, бірақ оны босатудан бас тартады, оның орнына оны тек дезертир ретінде ғана кетуге болатын адам деп жариялайды және оны Хатин шайқасына қатысуға мәжбүрлейді, қалауынша немесе қаламағанша. Жерардың рөлін 2005 жылғы «Көк патшалық» фильмінде Ульрих Томсен ойнады, онда ол жай ғана «Темплир шебері» деп аталады және Гай де Лузиньян мен Рейнольд де Шатильонның бағыныштысы ретінде көрсетілген.
Gérard was portrayed by Nicholas Boulton in the Swedish 2007 film Arn – The Knight Templar, and its 2008 sequel Arn – The Kingdom at Road's End, each of which depicts him as incredibly self righteously religiously fanatically arrogant, and uncompromising self. Here in these movies, he still hates Arn for the same reasons, and yet refuses to release Arn, and instead declares him as one who can only leave as a deserter and otherwise forces for him to participate in The Battle Of Háttin, whether willingly or not. Gérard was portrayed by Ulrich Thomsen in the 2005 film Kingdom of Heaven, wherein he is simply referred to as “the Templar Master”, and is depicted as a subordinate of both Guy de Lusignan and Reynald de Châtillon.