Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Александр Грант (20 мамыр 1734 – 8 мамыр 1813) – Корольдік теңіз флоты офицері, кәсіпкер және Жоғарғы Канаданың саясаткері. Корольдік теңіз флотында қызмет еткен кезінде Грант Жеті жылдық соғыста қатысып, кейін теңіз басқарушысы болды. Одан кейін ол кеме жасау саласында мансапқа кірісті, бірақ Америка революциясы кезінде байлығының көп бөлігін жоғалтты. Алайда, Грант қайта жаңғырды және азаматтық қоғамда белгілі бір деңгейге жетіп, 1805 жылы Жоғарғы Канаданың әкімшісі болды.
Alexander Grant (20 May 1734 – 8 May 1813) was a Royal Navy officer, businessman, and politician in Upper Canada. During his service with the Royal Navy Grant saw action in the Seven Years' War before becoming a naval superintendent. He then embarked on a career in the ship building industry before losing much of his wealth during the American Revolution. Grant recovered, however, and rose to prominence in civil society, becoming the administrator of Upper Canada in 1805.
Теңіз мансабы
Грант 1755 жылы Корольдік теңіз күштеріне қабылданып, Жеті жылдық соғыс кезінде Солтүстік Америкада және Шамплейн көлінде қызмет етті. 1763 жылы Грант теңіз күштерінің басқарушысы болды, штабы Ниагара өзеніндегі Неви Айлендте орналасқан болатын, кейін Детройтқа (Мичиган штаты) көшті. Штабы әр қыс сайын ауысып отырды, сол кезде полк 1774 жылға дейін Нью-Йорк қаласында болды.
Grant entered the Royal Navy in 1755 and saw service in North America, on Lake Champlain, during the Seven Years' War. Grant became a naval superintendent in 1763, with his headquarters on Navy Island (in the Niagara River), before moving to Detroit, Michigan. His headquarters again changed, every winter, during which time the regiment was in New York City, up to 1774.
Саудагерлік мансап
Ол өз кемелерін жасап, оларды өзіне сатып, үлкен пайда табуды бастады. Ол саудагерлерге кемелерді сату немесе жалға беру арқылы коммерциялық империя құрды, және бұл алғаш рет Америка революциясы кезінде бекітілді, сол кезде оған Ұлы көлдердің көп бөлігіне әскери басшылық берілді. Алайда, революция барысында Грант кірісінің көп бөлігін жоғалтты, Нью-Йорктегі 12 000 акр (49 км²) жерін жоғалтты және жеке кеме тасымалына қатысуын тоқтатты.
He began to build his own vessels, essentially selling them to himself at a considerable profit. He built a commercial empire by also selling or renting ships to merchants and this was initially solidified during the American Revolution during which he was given military command of most of the Great Lakes. However, in the course of the revolution Grant lost much of his income with the loss of 12,000 acres (49 km²) of land he owned in New York, and the end of his participation in private shipping.
Азаматтық мансап
Грант жазылып, азаматтық қоғамда белгілі болды, 1786 жылы бейбіт судья болып тағайындалды және үкіметтік және саяси лауазымдарға (Жоғарғы Канада мен Төменгі Канадада) қатарынан тағайындалды. Ол губернатор Джон Грейвс Симко басшылығымен Жоғарғы Канаданың Атқару кеңесіне де, Заңнамалық кеңеске де қосылды. 1799 жылы Грант Үндістер ісі жөніндегі суперинтенданттың орынбасары болды. 1805 жылдың тамызында лейтенант-губернатор Питер Хантердің қайтысынан кейін Грант Жоғарғы Канаданың әкімшісі болды және 1806 жылдың тамызында Ұлыбританиядан жаңа лейтенант-губернатор Фрэнсис Гор келгенге дейін Хантердің саясатын жалғастырды. Грант 1813 жылы Детройт маңындағы Грос-Пойнт-Фармстағы үйінде қайтыс болды және оның денесі Детройт өзенінің арғы жағында, Сэндвичтегі (Брок және Сэндвич көшелері) Сент-Джон шіркеуінің маңына, қазіргі Онтарио провинциясының Виндзор қаласына жерленді.
Grant recovered, however, and rose to prominence in civil society, being appointed a justice of the peace in 1786 and, to a succession of governmental and political positions (in both Upper Canada and Lower Canada), he joined the Executive Council of Upper Canada under governor John Graves Simcoe as well as the Legislative Council. In 1799, Grant became a deputy superintendent of Indian Affairs. In August 1805, Grant became administrator of Upper Canada, upon the death of Lieutenant Governor Peter Hunter, and continued Hunter's policies until a new lieutenant governor, Francis Gore, arrived from Britain, in August 1806. Grant died in 1813 at his home Castle Grant in Grosse Pointe Farms near Detroit and was buried on the other side of the Detroit River at St. John's Churchyard (Brock and Sandwich Streets) in Sandwich, now Windsor, Ontario.