Джон Клиффорд Пембертон: Конфедеративтік генералның өмірі мен қызметі

Кіріспе

Конфедерациялық армияның генералы (1814-1881)

Джон Клиффорд Пембертон (10 тамыз 1814 – 13 шілде 1881) – Семинол соғыстарында және Мексика-Америка соғысында көзге түскен АҚШ армиясының офицері. Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерацияның генерал-лейтенанты болып қызмет ету үшін ол өкілдігінен кетті. 1862 жылдың желтоқсанынан 1863 жылдың шілдесіне дейін Миссисипи армиясын басқарды және Виксбург қамалында Конфедерацияның капитуляциялауы кезіндегі бас қолбасшы болды.

Ерте өмір және мансап

Пембертон Филадельфияда, Пенсильвания штатында, Джон мен Ребекка Клиффорд Пембертонның екінші баласы ретінде дүниеге келді. Оның әулетінен Финес Пембертон 1682 жылы Уильям Пенмен бірге Англияның Ланкашир округынан Пенсильвания колониясына келген. Джон 1833 жылы АҚШ Әскери академиясына түсіп, Джордж Г. Мидпен бірге тұрды және жақын дос болды. 1837 жылы ол 50 курсанттың арасында 27-орынды алып бітірді. 1837 жылдың 1 шілдесінде 4-ші АҚШ артиллерия полкінің екінші лейтенанты болып тағайындалды. 1837 және 1838 жылдардағы Екінші Семинол соғысы кезінде ол 4-ші полкпен бірге Семинол үнді тайпасына қарсы АҚШ армиясының әрекеттеріне қатысты. 1838 жылдың 24 қаңтарында Флоридада Локсахатчи шайқасында күресті. Пембертон мен 4-ші артиллерия 1838-1839 жылдары Нью-Йорк штатының Губернатор аралындағы Форт-Коламбуста гарнизондық қызметте болды, содан кейін 1839 жылы Нью-Джерси штатының Трентон қаласының жанындағы Оқу лагерінде қызмет етті. Одан кейін ол Арустук соғысының кезіндегі қанағатсыз Канада шекаралық келесіктерінде АҚШ-тың солтүстік шекарасында қызмет етті. Пембертон мен 4-ші полк 1840 жылы Детройтте, 1840 және 1841 жылдары Мичиганның Жоғарғы Көлдеріндегі Форт-Макинакта және 1841 жылы Форт-Брейдиде орналасқан Мичиган штатында қызмет етті. Содан кейін ол 1841-1842 жылдары Нью-Йорктің Буффало қаласында қызмет етті және 1842 жылдың 19 наурызында бірінші лейтенант болып тағайындалды. Пембертон мен 4-ші полк 1842 жылы Вирджиния жағалауындағы Хэмптон Роудс портындағы Монро бекінісіне гарнизондық қызметке оралды, содан кейін 1842 және 1843 жылдары Пенсильваниядағы Карлайл казармасындағы АҚШ армиясының атты әскер мектебінде орналасты. Содан кейін ол 13 қыркүйекте Шапультепек қамалын басып алуға қатысты, сол күні және келесі күні Мексика қаласы үшін шайқасты. Мексикамен соғыс аяқталғаннан кейін Пембертон мен 4-ші артиллерия 1849 жылы Флорида штатының Пенсакола қаласына жақын Форт-Пикенсте гарнизондық қызметте болды. Содан кейін ол 1849 және 1850 жылдары Семинолдарға қарсы соғыс кезінде Флоридада шайқасты. 4-ші полк 1850 жылы Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласындағы Нью-Орлеан казармасына гарнизондық қызметке оралды, ал 16 қыркүйекте Пембертон капитандыққа көтерілді. Ол 1851 және 1852 жылдары Мэриленд штатының Форт-Вашингтонында, Потомак өзенінің төменгі ағысында, 1852 жылдан 1856 жылға дейін Нью-Йорк штатының Форт-Гамильтонында қызмет етті. Ол және 4-ші артиллерия 1856-1857 жылдары Семинолдарға қарсы соғыста Флоридада қайтадан шайқасты. 28 наурызда Америка Конфедерациялық Штаттарының армиясында (АКСА) подполковник болып тағайындалды және 29 сәуірде АҚШ армиясынан кеткен күні Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы және оның айналасындағы күштердің генерал-адъютанты болды. 8 мамырда полковник болып тағайындалды. 9 мамырда Пембертон Вирджинияның Уақытша армиясының артиллериясында подполковник болып тағайындалды. Вирджинияның Уақытша армиясы АКСА-ға сіңгеннен кейін, Пембертон 1861 жылдың 15 маусымында майор болып тағайындалды және маусымнан қарашаға дейін Вирджиния штатының Норфолк департаментіндегі 1-ші бригадасын басқарды. Оның еркін штаттан туғанына күмәндану және департаментіндегі екі штаттың губернаторлары Америка Конфедерациялық Штаттарының президенті Джефферсон Дэвиске оның қызметінен босатылуын сұрады. Дэвис Миссисипидегі жаңа департаментке және генерал П. Г. Т. Борегардқа қолбасшы қажет болды, сондықтан ол Пембертонды батысқа жіберді және танымал Борегардты Чарльстонға тағайындады.

Pemberton was born in Philadelphia, Pennsylvania, the second child of John and Rebecca Clifford Pemberton. His ancestor, Phineas Pemberton, traveled to the Colony of Pennsylvania from Lancashire, England along with William Penn in 1682. John entered the United States Military Academy in 1833 and was a roommate and close friend of George G. Meade. He graduated in 1837, standing 27th in his class out of 50 cadets. He was commissioned a second lieutenant in the 4th U. S. Artillery Regiment on July 1, 1837. He participated with the 4th during the U. S. Army actions against the Seminole Indian tribe during the Second Seminole War in 1837 and 1838, fighting in Florida at the Battle of Loxahatchee on January 24, 1838. Pemberton and the 4th Artillery served in garrison duty at Fort Columbus, Governors Island, New York from 1838 to 1839, and then at the Camp of Instruction located near Trenton, New Jersey in 1839. He then served along the northern U. S. frontier during the brief Canadian Border Disturbances of the Aroostook War. Pemberton and the 4th were next stationed in Michigan, serving at Detroit in 1840, at Fort Mackinac in the upper Great Lakes in Michigan in 1840 and 1841, and at Fort Brady in 1841. He then served in Buffalo, New York, from 1841 to 1842, and was promoted to first lieutenant on March 19, 1842. Pemberton and the 4th returned to garrison duty at Fortress Monroe, in Hampton Roads harbor on coastal Virginia in 1842, then were stationed at the U. S. Army Cavalry School at Carlisle Barracks, Pennsylvania, in 1842 and 1843, and returned to Fort Monroe from 1844 to 1845. for his performance at Molino del Rey on September 8. He then was part of the storming of Chapultepec Castle on September 13, and the Battle for Mexico City that day and the next,

After the war with Mexico, Pemberton and the 4th Artillery served in garrison duty at Fort Pickens near Pensacola, Florida, in 1849. He then fought in Florida during hostilities against the Seminoles in 1849 and 1850. The 4th returned to garrison duty at New Orleans Barracks in New Orleans, Louisiana in 1850, and Pemberton was promoted to captain on September 16. He next served in Fort Washington, Maryland, along the lower Potomac River below the capital in 1851 and 1852, at Fort Hamilton, New York, from 1852 to 1856. He and the 4th Artillery fought again in Florida during further hostilities against the Seminoles from 1856 to 1857. He was appointed a lieutenant colonel in the Army of the Confederate States of America (ACSA) on March 28, and was made assistant adjutant general of the forces around and in the Confederate capital of Richmond, Virginia, on April 29, the date of his resignation from the U. S. Army. He was promoted to colonel on May 8. On May 9, Pemberton took a commission as a lieutenant colonel in the Artillery of the Provisional Army of Virginia. Upon the absorption of the Provisional Army of Virginia into the PACS, Pemberton was appointed a major of artillery, a line field commission, on June 15, 1861, and was quickly promoted to brigadier general two days later. His first brigade command was in the Department of Norfolk, Virginia, leading its 1st Brigade from June to November. and the distrust of his free state birth, the governors of both states in his department petitioned President of the Confederate States of America Jefferson Davis for his removal. Davis needed a commander for a new department in Mississippi and also a command for Gen. P. G. T. Beauregard, so he sent Pemberton west and assigned the more popular Beauregard to Charleston.